II SA/Łd 765/14

Dnia 17 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, , Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015 roku sprawy ze skarg M. M., Anny Z. i R. Z., E. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżących: a) M. M. kwotę 200 (dwieście) złotych, b) E. I. kwotę 200 (dwieście) złotych, c) A. Z. i R. Z. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 11 czerwca 2012 r. Prezydent Miasta Ł. działający poprzez Zarząd Dróg i Transportu złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie ulicy A w Ł. na odcinku od ulicy B do granicy Miasta Ł.. W opinii z dnia 20 sierpnia 2012 r., znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Następnie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. postanowieniem z dnia [...] sygn. [...] również stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie, stosownie do art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.o.o.ś". Po złożeniu przez inwestora raportu, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. opinią sanitarną z dnia 7 czerwca 2013 r. znak: [...], 307 zaopiniował warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Ze względu na konieczność uwzględnienia uzupełnień złożonych po dacie wydania ww. opinii do raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, pismem z dnia 9 grudnia 2013 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. poinformował, że po dokonaniu analizy całości przekazanych dokumentów podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w opinii sanitarnej z dnia 7 czerwca 2013 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. postanowieniem z dnia [...], sygn. [...] uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji. Decyzją z dnia z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "Budowa ulicy A w Ł. na odcinku od ulicy B do granicy Miasta Ł." w wariancie 1B (proponowanym przez wnioskodawcę). W decyzji określono rodzaj i miejsce przedsięwzięcia; warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia; wymagania dotyczące ochrony środowiska, które należy uwzględnić w projekcie technicznym oraz w fazie eksploatacji przedsięwzięcia. Ponadto nałożono na inwestora obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej, w zakresie oceny skuteczności zastosowanych urządzeń zabezpieczających przed hałasem i drganiami. Ustalono, iż przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia konieczne będzie przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 6, 20 u.o.o.ś. Organ wskazał, że realizacja przedsięwzięcia nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 7, 33 i 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397, ze zm.) przedmiotowe przedsięwzięcie zakwalifikowane zostało do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Dla obszaru miasta, przez który przebiega droga nie ma obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Droga stanowi istotny element w układzie komunikacyjnym Miasta, uwzględniony w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w Ł. Nr [...] z dnia [...], w którym ulica A sklasyfikowana została jako droga główna ruchu przyspieszonego - GP. Rozpatrywane zamierzenie inwestycyjne prowadzone będzie w sąsiedztwie terenów zabudowy mieszkaniowej (jednorodzinnej), otwartych o charakterze podmiejskim, otwartych o charakterze rolniczym, kompleksów leśnych o dużych walorach przyrodniczych, zabudowy o funkcji mieszkaniowo - usługowo - handlowej. Projektowana droga w istniejącym śladzie sąsiaduje z terenami chronionymi akustycznie:, które stanowi zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, zabudowa związana ze stałym lub wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży oraz zabudowa mieszkaniowo - usługową. Trasa ulicy A od skrzyżowania z ulicą B w kierunku północno-wschodnim przechodzi przez tereny słabo zurbanizowane przedmieść Ł. z nieliczną, w większości jednokondygnacyjną zabudową mieszkalną. Zamierzenie inwestycyjne polegające na rozbudowie drogi ma na celu usprawnienie ruchu tranzytowego na odcinku ulicy o gęstej zabudowie przydrożnej, podniesienie parametrów technicznych drogi, podniesienie poziomu bezpieczeństwa ruchu przez eliminację powolnego ruchu lokalnego, budowę ścieżek rowerowych, budowę ciągów pieszych, poprawę stanu technicznego nawierzchni drogi oraz odwodnienie pasa drogowego, podwyższenie komfortu jazdy, zmniejszenie strat czasu przejazdu i czasu oczekiwania na włączenie się do ruchu, zwiększenie przepustowości. Dalej organ wskazał, że w raporcie określono cztery warianty realizacji przedsięwzięcia (1A, 1B, 2 i 3). Inwestor wskazał do realizacji wariant 1B jako najkorzystniejszy ze względów ekologicznych i ekonomicznych. Prezydent Miasta Ł. podkreślił, że z raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że najkorzystniejszym wariantem realizacji przedsięwzięcia, ze względów ekonomicznych i ekologicznych jest właśnie wariant 1B. Wariant ten dotyczy rozbudowy fragmentu ulicy A w jej dotychczasowym śladzie. Ogranicza tym samym przekształcenie gruntów koniecznych dla realizacji inwestycji, w stosunku do wariantów 2 i 3 (planowanych w nowej przestrzeni) i w stosunku do wariantu 1A (ze względu na zmianę przekroju drogi do 2x3); poprawia przepustowość i płynność ruchu; ogranicza uciążliwości i niekorzystne oddziaływanie pojazdów na zdrowie i życie ludzi w porównaniu z rozwiązaniem dotychczasowym; poprawia bezpieczeństwo ruchu drogowego, w tym ruchu pieszych i rowerzystów; w porównaniu z rozwiązaniem dotychczasowym - jest krótszym o 516 m w stosunku do wariantu nr 2 oraz o 857 m w stosunku do wariantu nr 3 i nie wymaga budowy obiektów inżynieryjnych typu wiadukty i mosty ( tak jak warianty nr 2 i 3). Ponadto organ wskazał, że nowe przebiegi ulicy A ingerują powierzchniowo w znacznie większym stopniu w obszar Parku Krajobrazowego Wzniesień [...], w tym w obszar zespołu przyrodniczo-krajobrazowego P. niż w przypadku realizacji wariantu 1B. Ponadto realizacja wariantów nr 2 i 3 przewidujących nowe przebiegi ulicy A naruszyłaby postanowienia rozporządzenie Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] w sprawie ustanowienia planu ochrony Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] oraz rozrządzenie Wojewody [...] i Wojewody [...] z dnia [...] w sprawie utworzenia Parku Krajobrazowego Wzniesień [...]. Organ podkreślił, że w stanowisku Dyrekcji Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa [...] z dnia [...], znak: [...] wskazano, że z punktu widzenia ochrony wartości krajobrazowych i przyrodniczych najkorzystniejszym wariantem budowy przedmiotowego układu drogowego jest wariant 1B. Odnosząc się do wariantu 0 polegającego na niepodejmowaniu w ogóle przedsięwzięcia organ wskazał, że ruch samochodowy musiałby się odbywać po istniejącej drodze, nieprzystosowanej do narastającego z każdym rokiem ruchu drogowego. Jednym z wielu negatywnych skutków niepodejmowania działań, oprócz zagrożenia dla środowiska w zakresie hałasu, emisji zanieczyszczeń do powietrza, oddziaływujących na zdrowie i życie będzie zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, bowiem trasa w wariancie bezinwestycyjnym jest niedostosowana do obecnego natężenia ruchu. Wariant bezinwestycyjny wzmaga niekorzystne zjawiska wpływające znacząco na obniżenie jakości i bezpieczeństwa życia mieszkańców Ł. oraz powoduje wzrost zagrożeń ekologicznych – zwiększenie ilości pojazdów powoduje utrudnienia w płynności ruchu oraz wzrost emisji zanieczyszczeń komunikacyjnych. Obecnie emisja hałasu z terenu inwestycji powoduje przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu w porze dnia i w porze nocy na zabudowie znajdującej się wzdłuż ulicy A. Prezydent Miasta Ł. podkreślił, że warunki realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa ulicy A w Ł. na odcinku od ulicy B do granicy Miasta Ł.", określone przez organ uzgadniający i opiniujący raport o oddziaływaniu na środowisko, zostały uwzględnione w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ zauważył, że ulica A w obecnym śladzie (i po realizacji zamierzenia) przebiega w części przez Park Krajobrazowy Wzniesień [...], przy czym część tego odcinka przecina teren samego Parku, część zaś jego otulinę. Nie występują tu twory przyrody lub obszary objęte formami ochrony przyrody, o których mowa w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Projektowany zespół przyrodniczo-krajobrazowego "Sucha Dolina w M." nie koliduje z przebudową ulicy A . Naturalna rzeźba terenu oraz występujące na tym odcinku łuki drogowe umożliwią wgląd w krajobraz, mimo zastosowania na niektórych odcinkach nieprzeźroczystych ekranów akustycznych. W celu ochrony gniazd i ptasich lęgów ustalono w decyzji zakaz usuwania drzew i krzewów z terenu inwestycji w okresie od 16 października do końca lutego. W żadnym z rozważanych wariantów nie można uniknąć wycięcia drzew. Realizacja drogi w wariancie 1B wiąże się z konieczności wycięcia ok. 1 092 drzew rosnących w granicach przewidzianego do poszerzenia pasa drogowego. Ubytek powierzchni leśnej, jaki nastąpi w związku z rozbudową drogi został wielokrotnie skompensowany w ramach działań Miasta związanych z powiększaniem komunalnej części Lasu A . Korzystnym rozwiązaniem dla ochrony fauny Lasu A jest planowana w ramach rozbudowy ul. A budowa bezpiecznych, podziemnych przejść dla zwierząt umożliwiających ich migrację. Poza tym inwestor przewidział budowę ekranów dźwiękochłonnych i odbijających, które powinny poprawić jakość klimatu akustycznego obszarów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zlokalizowanej przy ul. A. W celu wykazania, iż proponowane zabezpieczenia (ekrany akustyczne) doprowadzą do zachowania standardów akustycznych, w punkcie III decyzji zobowiązano zarządzającego drogą do wykonania analizy porealizacyjnej w zakresie oddziaływania eksploatowanej drogi na stan klimatu akustycznego dla terenów objętych ochroną akustyczną (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna). Dodatkowo nawierzchnia drogi zostanie wykonana w technologii SMA, z tzw. cichego asfaltu, charakteryzującego się obniżeniem poziomu hałasu o co najmniej 4 decybele. Odwodnienie drogi zapewni system rozbudowanej kanalizacji deszczowej, przydrożnych rowów trawiastych i zbiorników retencyjno-infiltracyjnych, pełniących również funkcję osadników. Realizacja drogi w wariancie 1B spowoduje zbliżenie się jej północnej jezdni do budynków zabytkowego osiedla na odległość ok. 12m. W związku z tym w punkcie IV.ppkt 5 i 6 decyzji wskazano na obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej w zakresie oceny skuteczności zastosowanych urządzeń zabezpieczających przez hałasem i drganiami, w ramach której należy dokonać ekspertyzy technicznej, z której wynikało będzie, w jakim stopniu powstające w wyniku eksploatacji przebudowanej drogi, drgania i wibracje mają wpływ na stan techniczny budynków oraz bezpieczeństwo i komfort mieszkających w nich ludzi. Z ekspertyzy może wyniknąć konieczność zastosowania dodatkowych rozwiązań technicznych ograniczających niepożądane skutki. W przypadku wariantu 1A i 1B droga przecina fragment Lasu A, jednakże jest to realizacja inwestycji po śladzie istniejącym a wszelkie konflikty przyrodnicze na tym terenie miały już miejsce podczas budowy ul. A wiele lat temu i w chwili obecnej przewiduje się jedynie polepszenie stanu środowiska na tym obszarze z uwagi na zastosowanie nowoczesnych technologii w zakresie ochrony środowiska (zmniejszenie hałasu, upłynnienie ruchu, odwodnienie). Na terenie badań najliczniejszą grupę wśród zwierząt stanowią bezkręgowce, lecz w tym obszarze nie stwierdzono chronionych gatunków bezkręgowców. W rejonie inwestycji, na terenie badań nie stwierdzono również występowania gatunków chronionych roślin. Największym oddziaływaniem w zakresie flory, będzie konieczna do przeprowadzenia w toku prac budowlanych wycinka drzew i krzewów (oraz powierzchni leśnych). Konieczne będzie również usunięcie roślinności trawiastej, która w bezpośredni sposób obniża drożność odwadniających rowów przydrożnych. Organ zaznaczył, że inwestycję należy prowadzić pod nadzorem i kontrolą specjalistów, w tym m. in. specjalisty ornitologa, entomologa, mykologa i herpetologia. Realizacja przedsięwzięcia nastąpi poza wyznaczonymi i proponowanymi obszarami Natura 2000. określonymi w trybie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2004 r. Nr 92, poz.880 z późn. zmianami). Wobec stwierdzeniu faktu, iż szczegółowe parametry techniczne, dotyczące m.in. projektowanych zabezpieczeń akustycznych (ekranów akustycznych), planowanych przejść dla zwierząt, projektowanych urządzeń służących do odwodnienia projektowanej drogi (zbiorników retencyjno-odparowujących oraz urządzeń podczyszczających), na obecnym etapie prac projektowych nie są jeszcze znane określone w niniejszej decyzji parametry urządzeń ochrony środowiska mogą ulec zmianie, co wymagać będzie przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ podkreślił, że postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia pn. "Budowa ulicy A w Ł. na odcinku od ulicy B do granicy Miasta Ł." zostało przeprowadzone z udziałem stron. Zgodnie z uregulowaniami u.o.o.ś zapewniono udział społeczeństwa w przedmiotowym postępowaniu. W końcowej części decyzji organ ustosunkował się do złożonych w trakcie postępowania uwag i wniosków. Odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] złożyli M. M., E. I., A. Z., R. Z., G. M. oraz H. B.. Wspominaną na wstępie decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpoznaniu odwołań, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Przedłożony do sprawy Raport o oddziaływaniu na środowisko projektowanego przedsięwzięcia pn.: "Budowa ulicy A w Ł. na odcinku od ulicy B do granic Miasta Ł.", opracowany pod kierownictwem mgr A. B. odpowiada - zdaniem Kolegium - wymogom określonym w art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. w ocenie Kolegium, zaskarżona decyzja, wydana została, biorąc pod uwagę: wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 u.o.o.ś.; ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa co wypełnia dyspozycję art. 80 u.o.o.ś. W rozpatrywanej sprawie nie ma natomiast zastosowania przepis art. 80 ust. 2 tej ustawy bowiem na terenie realizacji planowanej inwestycji nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżona decyzja zawiera także wszystkie elementy określone w art. 82 ust. 1 u.o.o.ś. Ponadto organ podkreślił, że w decyzji ustalono, iż przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia konieczne będzie przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 6 i 10 ustawy z dnia 3 października 2008 r. oraz sporządzenie analizy porealizacyjnej w zakresie skuteczności zastosowania urządzeń zabezpieczających przed hałasem i drganiami. Zaskarżona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została prawidłowo uzasadniona, bowiem spełnia wymagania przewidziane w art. 107 § 3 K.p.a. i art. 85 ust. 2 u.o.o.ś. Tym samym organ jest zobligowany wydać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach w każdym przypadku, gdy nie narusza ona obiektywnego porządku prawnego. Taka zaś sytuacja miała miejsce właśnie w realiach rozpoznawanej sprawy. Odnosząc się do zarzutów odwołania E. I., organ wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie nie może budzić wątpliwości, że wymagane w sprawie uzgodnienia dokonane zostały po szczegółowej analizie raportu, który w swej treści uwzględnia cztery warianty realizacji przedsięwzięcia (1A, 1B, 2 i 3) oraz wariant 0 zakładający pozostawienie stanu istniejącego. Odnosząc się do zarzutów odwołania H. B. oraz A. i R. małż. Z. organ wskazał, że zgodnie z załącznikiem graficznym do raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko - załącznik nr 3 - na wysokości nieruchomości zlokalizowanej w Ł. przy ul. A 220 i ul. A 284 nie zostały przewidziane ekrany akustyczne. Wjazd zaś na teren posesji przy ul. A 284 projektowany jest z drogi serwisowej. Odpowiadając na zarzut odwołania G. M. co do niewłaściwej ochrony płazów podlegających ochronie wzdłuż ul. A Kolegium wyjaśniło, że w zaskarżonej decyzji bowiem kwestia ta bowiem nie została pominięta. Przeciwnie w punkcie 1.2 ppkt 21 i 22 decyzji ustalono konieczność przeprowadzenia wstępnej kontroli przejść dla zwierząt w terminie nie później niż 6 miesięcy od oddania przejść do eksploatacji oraz systematycznej ich kontroli. Biorąc natomiast pod uwagę zarzuty odwołań E. I. i M. M. dotyczące nieokreślenia granic przedsięwzięcia organ wskazał, że karta informacyjna przedsięwzięcia stanowiąca załącznik do wniosku inwestora z dnia 11 czerwca 2012 r. zawierała dokładne granice przebudowanej drogi - od ul. B do granic miasta. Dane takie zostały następnie zawarte w sporządzonym raporcie o oddziaływaniu na środowisko. Inwestor długość trasy dla wariantu 1B określił jako 7,3 km przyjmując jednakże możliwość wystąpienia błędów pomiarowych w przedziale 100 m. Brak jest podstaw, na tym etapie procesu inwestycyjnego, do żądania od inwestora projektu technicznego przebudowy drogi, który zawierałby ostatecznie przyjęte rozwiązania. Określone w decyzji parametry urządzeń ochrony środowiska mogą ulec zmianie, co wymagać będzie przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Podsumowując organ podkreślił, że decyzja Prezydenta Miasta Ł. wydana została po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach której organ wziął pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 u.o.o.ś; ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa. Organ I instancji zapewnił stronom czynny udział w postępowaniu, a także prawidłowo przeprowadził postępowanie z udziałem społeczeństwa. Organ ten prawidłowo zawiadomił strony postępowania o jego wszczęciu, a następnie o zakończeniu postępowania administracyjnego i wydaniu decyzji| o środowiskowych uwarunkowaniach.. Powyższe uzasadnia utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] M. M. oraz E. I. zarzucili naruszenie art. 15 K.p.a. W ich ocenie zaskarżona decyzja nie stanowi ponownego, pełnego rozstrzygnięcia sprawy zakreślonej wnioskiem w tej sprawie, a wskazuje na powtórzenie argumentacji organu I instancji. Ponadto skarżący podnieśli, ze decyzja organu odwoławczego narusza art. 6, art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. Organ pierwszej instancji nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, ponieważ w uzasadnieniu faktycznym nie wyjaśnił zasadności wniosku o uzupełnienie decyzji w oparciu o znajdujące się w aktach sprawy dowody. Organ określił, iż zamierzenie inwestycyjne obejmuje długość 7,3 km, a więc 7.300 m, dodał jednak +/-100 m, a to świadczy właśnie o nieokreśloności granic przedsięwzięcia i nieprawidłowym rozstrzygnięciu decyzji (strona 1 decyzji). Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji nie wyjaśnił, czy Dyrektor Parku Krajobrazowego Wzniesień [...] czy inne organy opiniowały również wariant 0 budowy drogi, czy tylko warianty 1A, 1B, 2 i 3, a tym samym czy opinia dotyczyła wszystkich wariantów przebudowy drogi. Skarżący stwierdzili, że za nieuzasadnione faktycznie i prawnie należy uznać likwidowanie zjazdów publicznych i indywidualnych do drogi publicznej ul. A, w sytuacji gdy przez tę drogę ludzie wyjeżdżają do pracy i wracają z pracy; budowanie ekranów akustycznych o wysokości minimum 2,5 bądź 3,5 metrów, których górnej wysokości nie podano i które odgrodzą nieruchomości od drogi publicznej i uniemożliwią jakiekolwiek potencjalne zarobkowe wykorzystywanie nieruchomości; budowanie rowów po obu stronach do 5 metrów szerokości bez podania uzasadnienia w tym zakresie. Poza tym skarżący zarzucili nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego w zakresie zawiadomienia o wydaniu zaskarżonej decyzji obwieszczeniem w treści samej decyzji i tym względzie naruszenie przede wszystkim art. 107 § 3 K.p.a. Przed wydaniem decyzji organ nie mógł w jej treści, w ustaleniach stanu faktycznego, podać, iż już obwieszczeniem z tej samej daty zawiadomił strony postępowania o wydaniu tej decyzji. To świadczy o nieprawidłowym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, naruszającym przede wszystkim art. 107 § 3 K.p.a. Powyższy zarzut dotyczy także decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], ponieważ organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Ponadto skarżący podnieśli naruszenie art. 3 pkt 8 oraz art. 82 ust. 1 pkt 4 u.o.o.ś. W tej sprawie Prezydent Miasta Ł. w tym postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia nie przeprowadził weryfikacji raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, o której mowa w art. 3 pkt 8 lit. a w/w ustawy. Organ nie dokonał całościowej, samodzielnej oceny tego raportu, do czego był zobowiązany przepisami prawa. Oceny raportu nie może zastąpić sama krytyka optymalnego dla mieszkańców ul. A wariantu 0, w sytuacji gdy nie uwzględniono postulatów mieszkańców w tym zakresie. Prezydent Miasta Ł. w tym postępowaniu nie zapewnił też możliwości udziału społeczeństwa, o którym mowa w art. 3 pkt 8 lit. c w/w ustawy, bowiem projekt planowanej inwestycji tj. budowy ulicy A w Ł. na odcinku od ulic B do granicy Miasta - nie był udostępniony do wglądu w Urzędzie Miasta Ł. Wydziale Ochrony Środowiska i Rolnictwa, przez co nie było możliwe skonfrontowanie go z opracowanym właśnie na jego podstawie i dla potrzeb jego realizacji raportem oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. M. M. oraz E. I. zaznaczyli, że zarzut dotyczy także decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. Skargę na decyzję organu I i II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyli również A. i R. Z.. Wskazali, że z treści decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] wynika, że wzdłuż drogi będą postawione ekrany akustyczne, które mogą przesłonić miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto z decyzji nie wynika, czy będzie wybudowany zjazd bezpośrednio z drogi do miejsca prowadzenia działalności, co może skutkować tym, że działalność gospodarcza w Ł. przy ul. A 284, przestanie być widoczna z drogi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ podkreślił, że zapoznał się z dokumentami zgromadzonymi w toku postępowania przed organem I instancji, w tym z oceną oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i stwierdził, że Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nie narusza prawa, w tym zarówno przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, jak też przepisów prawa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga należało uwzględnić, aczkolwiek z innych powodów niż w niej podniesiono. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z § 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do merytorycznego rozpoznania. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach art. 145 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Po myśli art. 134 §1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Kontroli Sądu została poddana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi. Jednak jak wynika z przedłożonych sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych, organ odwoławczy uznał za odwołania nie tylko pisma pochodzące od M. M., E. I., G. M. oraz H. B., lecz także pismo A. Z. i R. Z. opatrzone datą 26 lutego 2014 roku. Sąd stwierdził, iż pismo A. Z. i R. Z. zatytułowane "odwołanie" nie zostało jednak podpisane. Z art. 63 § 3 K.p.a. wynika, iż podanie (a więc również odwołanie) wniesione pisemnie winno być podpisane przez wnoszącego, przez co należy rozumieć umieszczenie własnoręcznego podpisu przez tę osobę pod treścią takiego dokumentu. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, iż wprawdzie zasadą postępowania administracyjnego jest jego odformalizowanie, to jednak zasada ta nie może być przez organ odczytywana jako zwalniająca od przewidzianego w art. 64 K.p.a. trybu postępowania. Warto przypomnieć, że brak podpisu wnoszącego podanie jest w świetle art. 63 K.p.a. brakiem formalnym podlegającym usunięciu w powyższym trybie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1040/05, LEX nr 214085). Odwołanie bez oryginalnego podpisu strony, a więc niespełniające określonych w art. 63 § 3 K.p.a. wymogów, nie jest odwołaniem w rozumieniu art. 127 § 1 K.p.a. i art. 128 K.p.a., a jego rozpoznanie jest dotknięte wadą nieważności określoną w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 455/05, Baza Orzeczeń LEX nr 227667). Należy w tym miejscu podkreślić, że wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji przez dwie lub więcej stron postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpatrzenia w jednym terminie. Niedopełnienie obowiązku łącznego rozpoznania wszystkich odwołań stron powoduje, że decyzja taka – co do zasady - dotknięta jest wadą nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. (jako wydanej bez podstawy prawnej) (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 6 sierpnia 2010 roku, sygn.akt II SA/Ol 312/10, LEX nr 598311). Niezaprzeczalnie Kolegium jednak nie wezwało A. Z. i R. Z. do usunięcia tego braku formalnego przez podpisanie odwołania, lecz rozpoznało wadliwe odwołanie (łącznie z pozostałymi odwołaniami) i wydało decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W sytuacji, gdy A. Z. i R. Z. wnieśli odwołanie bez złożenia pod nim własnoręcznych podpisów, Kolegium powinno było wezwać odwołujących - w trybie art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 3 K.p.a. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych odwołania poprzez jego podpisanie, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Nie można jednak stwierdzić, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając niepodpisane odwołanie, a więc wniesione nieskutecznie, działało bez podstawy prawnej do prowadzenia postępowania odwoławczego, bowiem pozostałe odwołanie zostały skutecznie złożone i wymagały rozpoznania w trybie przewidzianym ustawą. W konsekwencji Sąd uznał, iż Kolegium nie działało bez podstawy prawnej, co uzasadniałoby stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na postawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Skład orzekający uznał, iż wskazane naruszenie prawa procesowego miało wpływ na treść rozstrzygnięcia. Odnosząc się zaś do zarzutów skarg, należy wyjaśnić, Iż na obecnym etapie postępowania - wobec wyżej wskazanego naruszenia prawa procesowego przez Kolegium poprzez rozpoznanie niepodpisanego odwołania – przedwczesne jest ustosunkowanie się do zarzutów skarg. Nie można wszak wykluczyć nieusunięcia przez A. Z. i R. Z. braku formalnego odwołania, a w konsekwencji jego merytorycznego nierozpoznania przez organ odwoławczy. Z tych względów Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 p.p.s.a. (punkt 2 sentencji wyroku), zaś o kosztach - na podstawie art. 200 p.p.s.a. (punkt 3 sentencji wyroku). W ponownie prowadzonym postępowaniu Kolegium winno wezwać A. Z. i R. Z. - w trybie art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 3 K.p.a. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego odwołania poprzez jego podpisanie, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Po usunięciu braku formalnego tego odwołania albo bezskutecznym upływie terminu do jego usunięcia organ będzie uprawniony i zarazem zobowiązany do rozpoznania jednocześnie wszystkich skutecznie złożonych odwołań. a.bł.