I SA/Lu 269/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Kożuch po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi P. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] nr [...]; II. zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz P. kwotę [...]zł ([...]) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Minister Rozwoju i Finansów, dalej także "organ interpretacyjny", po rozpatrzeniu zażalenia P. U. H. M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, dalej: "wnioskodawca", "spółka", "skarżąca", utrzymał w mocy postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] r., odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Z akt sprawy i zaskarżonego postanowienia wynika, że [...] września 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku wnioskodawca przedstawił następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, posiadającą siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Jedynym jej wspólnikiem jest osoba fizyczna. Wnioskodawca - na dzień złożenia wniosku - posiada kapitał zapasowy utworzony z zysków spółki z lat poprzednich w kwocie ok. [...] zł, w tym kapitał zapasowy utworzony z zysków spółki za lata 2014-2015 w kwocie ok. [...] zł. Zysk za rok obrotowy 2016 r. (o ile zostanie wypracowany) będzie również przekazany - w drodze uchwały zgromadzenia wspólników spółce - na jej kapitał zapasowy. Wspólnik spółki, na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników, zamierza dokonać rozliczenia utraty wartości aktywów spółki w kwocie ok. [...] zł z kapitałami zapasowymi utworzonymi z zysków spółki za lata obrotowe 2014-2015, i za 2016 r. (o ile taki zysk zostanie wypracowany). Wnioskodawca zamierza też nabyć za wynagrodzeniem od wspólnika udziały spółki nabyte przez wspólnika na podstawie umowy kupna z dnia [...] września 2015 r. w liczbie 50 udziałów za cenę [...] zł w celu dobrowolnego umorzenia udziałów zgodnie z art. 199 § 1 i § 6 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, Dz.U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.; dalej: "KSH". Dobrowolne umorzenie udziałów wnioskodawcy nabytych od wspólnika nastąpi w drodze uchwały zgromadzenia wspólników wnioskodawcy, zgodnie z którą wynagrodzenie dla wspólnika z tytułu umorzenia udziałów będzie równe kwocie zapłaconej przez wspólnika przy nabyciu udziałów (tj. [...] zł), a wynagrodzenie zostanie wypłacone - zgodnie z treścią uchwały zgromadzenia wspólników spółki w pierwszej kolejności z zysków z kapitału zapasowego wnioskodawcy utworzonego z zysku za lata obrotowe 2014-2015, i za 2016 r. (o ile taki zysk zostanie wypracowany), a jeżeli tych zysków zabraknie, to z zysków z lat obrotowych przed 2014 r. Następnie, na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników spółki planowane jest jej przekształcenie (zgodnie z art. 551 KSH) - w spółkę komandytową, w której komplementariuszem byłaby spółka z o.o. posiadającą siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku od osób prawnych, a komandytariuszem - dotychczasowy wspólnik wnioskodawcy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: 1. Czy prawidłowe jest stanowisko wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, w przypadku przekształcenia wnioskodawcy w spółkę komandytową, zyski wnioskodawcy przekazane na kapitał zapasowy przed dniem 1 stycznia 2015 r. nie będą stanowiły "zysku niepodzielonego w spółce" ani "zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej" w rozumieniu art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu tego przepisu od dnia 1 stycznia 2015 r.), a zatem zyski wnioskodawcy przekazane na kapitał zapasowy przed dniem 1 stycznia 2015 r. nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem tym podatkiem po stronie wspólnika na moment przekształcenia wnioskodawcy w spółkę komandytową? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, "zyskiem niepodzielonym w spółce" oraz "zyskiem przekazanym na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej", podlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na moment przekształcenia wnioskodawcy w spółkę komandytową zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy o podatku od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r.), jest kwota będąca sumą: zysku z roku obrotowego, w którym następuje przekształcenie wnioskodawcy w spółkę komandytową (o ile taki zysk zostanie wypracowany), zysku z lat obrotowych przekazanych na kapitały zapasowe wnioskodawcy po dniu 31 grudnia 2014 r. pomniejszonego o kwotę równą utracie wartości aktywów spółki oraz wartości udziałów umorzonych z zysków wnioskodawcy wypracowanych za lata obrotowe 2014-2015 i za 2016 r. (o ile taki zysk zostanie wypracowany)? Minister Rozwoju i Finansów, działający jako organ pierwszej instancji uznał, że wnioskodawca nie jest podmiotem zainteresowanym i postanowieniem z dnia [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ww. wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego . Na powyższe postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy wniósł zażalenie, wnosząc o uchylenie postanowienia i wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego zgodnie z wnioskiem. W jego ocenie organ błędnie uznał, że spółka nie posiada przymiotu "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Organ w ocenie wnioskodawcy naruszył też art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 24 ust. 5 pkt 8 w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm., aktualny Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.) oraz art. 26a § 1 i art. 30 § 1 i § 3 i art. 8 Ordynacji podatkowej, poprzez jego błędne niezastosowanie, przejawiające się w odmowie wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z wnioskiem pomimo, że strona - będąc płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, odpowiadając całym swoim majątkiem za niewykonanie ciążących na płatniku obowiązków, tj. obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu - posiada przymiot "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Organ zawęził w sposób niedopuszczalny pojęcie "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w sposób sprzeczny z rozumieniem tego pojęcia przez NSA, wyrażonym np. w wyroku dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt. II FSK 1359/12. W ocenie wnioskodawcy ma on interes prawny w tym aby dowiedzieć się, jakie skutki podatkowe wystąpią, w sytuacji przekształcenia zainteresowanej - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytową, u wspólnika wnioskodawcy (który stanie się wspólnikiem przekształconej spółki komandytowej). O ile bowiem, w takiej sytuacji po stronie wspólnika mógłby powstać przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych, to wówczas na wnioskującej ciążyłyby obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu. Przy czym spółka ma świadomość, że za ewentualne niedopełnienie obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, wskazanych w art. 8 Ordynacji podatkowej, wnioskująca może ponieść: odpowiedzialność majątkową (na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej) lub karno-skarbową (na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy Dz. U. z 2013 r., poz. 186, ze zm.; dalej: KKS). Minister Rozwoju i Finansów, działając jako organ drugiej instancji utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W pierwszej kolejności organ powołał się na art. 14b § 1, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.), który zobowiązuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych, do wydania na wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie, interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej) i wyjaśnił, odnosząc się również do art. 14b § 2 i § 3 tej ustawy, że przedmiotem interpretacji indywidualnej może być ocena prawna danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ podkreślił, że z wnioskiem może wystąpić osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), który może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego, co oznacza, że interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Musi zatem istnieć pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie interpretacji, a wnioskodawcą, związek wyrażający się w tym, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy. Zdaniem organu wnioskodawca ma uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego interpretacji prawa podatkowego w każdej indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej. Zatem żądanie uzyskania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego powinno odnosić się do stanów faktycznych (zdarzeń przyszłych) przedstawionych przez wnioskodawcę, co do których wykładnia, znajdujących w nich zastosowanie przepisów podatkowych, może rzutować na prawidłowe rozliczenie wnioskodawcy w ramach tego podatku – czyli wnioskodawca ma uzyskać rzetelną informację, jak w dotyczącym go stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) - organ podatkowy interpretuje przepisy podatkowe znajdujące w nim zastosowanie, co może mieć wpływ na prawidłowość dokonania przez niego rozliczenia tego podatku. Spółka we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie wskazała, iż oczekuje interpretacji art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który reguluje szczególne zasady poboru zaliczek przez płatników i wpisała jako "przedmiot wniosku" przepisy art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - dotyczące podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, a nie płatnika – podmiotu obowiązanego na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu (art. 8 Ordynacji podatkowej). Przy tym, w ocenie organu interpretacyjnego, pytania przyporządkowane do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego odnoszą się do skutków podatkowych dla osoby fizycznej, będącej wspólnikiem spółki. Zatem, przedmiot wniosku złożonego przez spółkę stanowią zagadnienia dotyczące skutków podatkowych dla podatnika, tj. wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w związku z przekształceniem tej spółki w spółkę komandytową, a nie obowiązków ciążących na płatniku podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze zmianą formy prawnej płatnika. Również we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego spółka, nie przedstawiła oceny prawnej, czy mając status płatnika, w związku z przekształceniem, będzie zobowiązana do obliczenia i poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, czy też na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika. Konkludując organ przyjął, że skoro zawarte we wniosku pytanie, nie odnosi się do sytuacji prawnopodatkowej spółki jako zainteresowanego, lecz do sytuacji innego podmiotu, tj. wspólnika spółki, brak było podstaw, aby na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego i postawionych pytań wnioskująca uzyskała w tym zakresie interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego. Wydanie żądanego przez wnioskodawcę rozstrzygnięcia w zakresie wskazanym we wniosku naruszałoby bowiem przepis art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Zatem, stosownie do art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, w sytuacji gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został wniesiony przez osobę niebędącą zainteresowanym lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie w sprawie o wydanie interpretacji nie może być wszczęte, należało wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, co stało się w sprawie niniejszej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] wnioskodawca wniósł o uchylenie w całości postanowienia Ministra Rozwoju i Finansów wraz z postanowieniem je poprzedzającym i zarzucił naruszenie: 1) art. 233 § 1 pkt 1) w zw. z art. 239 i art. 14h Ordynacji podatkowej - poprzez ich błędne zastosowanie, polegające na utrzymaniu w mocy wadliwego postanowienia z [...] 2) art. 233 § 2 w zw. z art. 239 i art. 14h Ordynacji podatkowej - poprzez ich błędne niezastosowanie, polegające na zaniechaniu uchylenia w całości postanowienia z [...] 3) art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej - poprzez jego błędne zastosowanie, przejawiające się w odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z uwagi na to, iż organ błędnie przyjął w sprawie, że skarżąca nie posiada przymiotu zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej; 4) art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 24 ust. 5 pkt 8) w zw. z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 26a § 1 i art. 30 § 1 i § 3 i art. 8 Ordynacji podatkowej - poprzez ich błędnie niezastosowanie, pomimo, iż skarżąca - będąc płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, odpowiadającym całym swoim majątkiem za niewykonanie ciążących na niej obowiązków, tj. obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu - posiada przymiot "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi spółka przyznała, że Ordynacja podatkowa nie definiuje kto jest "zainteresowanym", o którym mowa w art. 14b § 1 tej ustawy, jednak w jej ocenie przyjąć należy, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych skarżąca wyraziła pogląd, iż oczywista kwestią jest, iż ma ona interes prawny w tym aby dowiedzieć się, jakie skutki podatkowe wystąpią w sytuacji przekształcenia skarżącej (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) w spółkę komandytową u wspólnika skarżącej (który stanie się wspólnikiem przekształconej spółki komandytowej). Minister Rozwoju i Finansów zawęził w sposób niedopuszczalny pojęcie "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. 0 ile bowiem w ww. sytuacji po stronie wspólnika skarżącej mógłby powstać przychód w podatku od osób fizycznych (art. 24 ust. 5 pkt 8 tej ustawy), to wówczas na skarżącej ciążyłyby obowiązki płatnika podatku z tego tytułu (art. 41 ust. 4 tej ustawy). Za ewentualne zaś niedopełnienie obowiązków płatnika podatku od osób fizycznych, skarżąca może ponieść odpowiedzialność majątkową lub karno-skarbową. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył co następuje: Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa. Kwestią sporną w sprawie była możliwość wszczęcia postępowania, bowiem stosownie do art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 14h tej ustawy. W orzecznictwie wyrażono już pogląd, który Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela, że użyty w art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej zwrot "nie może być wszczęte" należy odnieść do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2016 r., sygn. akt II GSK 1904/14). Istotą sporu jest rozstrzygnięcie, czy skarżąca - w myśl przepisu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - była podmiotem zainteresowanym do wystąpienia z wnioskiem o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wskazania, czy po stronie wspólnika spółki mógłby powstać przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, którego obowiązek rozliczenia i wpłacenia za podatnika ciążyłby na płatniku, którym w sprawie jest wnioskodawca. Organ nie zaprzeczał w treści postanowień wydanych w obu instancjach, że spółka komandytowa, w którą skarżąca zamierza się przekształcić, będzie - jako płatnik podatku od osób fizycznych - zobowiązana, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od osób fizycznych, do obliczenia i odprowadzenia podatku z tego tytułu. Jednak zdaniem Ministra Rozwoju i Finansów wniosek skarżącej wykraczał poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej w trybie ww. przepisu. Rozważania w sprawie należy rozpocząć od wskazania, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie z art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej, wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Stosownie natomiast do art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej (który na podstawie art. 14g Ordynacji podatkowej ma zastosowanie w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej), gdy żądanie, o którym mowa w art. 165 tej ustawy (dotyczące wszczęcia postępowania podatkowego), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z cytowanego przepisu wynika, że w fazie wstępnej postępowania organ interpretacyjny bada, czy wniosek (podanie) pochodzi od osoby posiadającej legitymację procesową oraz czy nie zachodzą inne przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania w sprawie z wniosku o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej. W sytuacji zaś stwierdzenia, że w sprawie zachodzą przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania, organ zobowiązany jest odmówić wszczęcia postępowania zgodnie z art. 165a Ordynacji podatkowej, przy czym odmowa ta jest obligatoryjnym następstwem stwierdzenia przez organ przesłanek wymienionych w tym przepisie. W świetle powyższych regulacji prawnych do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest podmiot, dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawno-podatkowych. Przedmiotem interpretacji mogą być takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, innymi słowy takie które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu. W ocenie Sądu, mając powyższe na względzie, nie można zaakceptować zapatrywania organu interpretacyjnego, który odmówił spółce interesu prawnego w odpowiedzi na pytanie dotyczące wprost obowiązków podatkowych wspólnika przekształconej spółki. Niewątpliwie ma rację organ twierdząc, że pytania spółki odnoszą się do skutków podatkowych dla osoby fizycznej, będącej wspólnikiem spółki. Zatem, to nie jej bezpośrednio dotyczyłby obowiązek podatkowy wynikający z opisanych czynności. Jednak nie sposób utracić z pola widzenia, że skutki prawnopodatkowe, jakie wystąpią u wspólnika przekształconej spółki o tyle dotyczą wnioskującej spółki, iż jako płatnik wspólnika spółki (art. 41 ust. 4 ustawy o podatku od osób fizycznych) ponosi odpowiedzialność majątkowa i karno – skarbową, co podnosiła spółka w zażaleniu i skardze do Sądu, a czego organ wydawał się nie dostrzegać. W tym kontekście bowiem organ interpretacyjny nie rozważył, czy opodatkowanie bądź nieopodatkowanie opisanych we wniosku czynności podatkiem dochodowym od osób fizycznych po stronie wspólnika miało być pozbawione jakiegokolwiek znaczenia dla będącej wnioskodawcą spółki, w kontekście jej odpowiedzialności jako płatnika, polegającej na prawidłowym obliczeniu i odprowadzeniu podatku za podatnika – wspólnika spółki. Wprawdzie, jak słusznie zauważył organ interpretacyjny, w pozycji 74 formularza wniosku o wydanie interpretacji wnioskodawca nie wskazał, jako mającego być poddanym interpretacji, przepisu art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pytania zawarte w pozycji 81 formularza rzeczywiście dotyczyły wprost opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wspólnika wnioskodawcy. Jednakże w pozycji 27 wnioskodawca wskazał swój status jako płatnika. Zauważyć zaś należy, iż ze względu na zakres obowiązków i odpowiedzialności płatnika, wynikających z przepisów Ordynacji podatkowej, obowiązki wnioskodawcy jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych są na gruncie opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego "lustrzanym odbiciem" sytuacji prawnopodatkowej wspólnika wnioskodawcy jako podatnika tego podatku. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynikają zatem dla wnioskodawcy obowiązki normowane przepisami prawa podatkowego, które miały być – zgodnie z tym wnioskiem – poddane interpretacji. W ocenie Sądu, organ zatem błędnie przyjął, że wnioskująca spółka nie ma interesu prawnego w uzyskaniu interpretacji indywidualnej w kwestii skutków podatkowych, jakie zaistnieją u wspólnika w sytuacji przekształcenia skarżącej, tylko dlatego, że obowiązek podatkowy z tytułu opisanych czynności dotyczyłby osoby fizycznej, a nie spółki. Zdaniem Sądu, organ dowolnie pomija, że w przypadku rozważanego podatku, kwestia obowiązku obliczenia i odprowadzenia podatku wspólnika powinna zostać uwzględniona w kontekście ewentualnej odpowiedzialności, jaką musiałaby ponieść wnioskująca spółka w związku z niedopełnieniem (błędnym wypełnieniem) swoich obowiązków jako płatnika. Nie można więc podzielić stanowiska organu, aby spółka jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych nie miała interesu prawnego w uzyskaniu interpretacji indywidualnej dotyczącej istnienia takiego obowiązku po stronie podatnika, za którego winna obliczyć i odprowadzić – w stosownej wysokości – podatek dochodowy od osób fizycznych. Podsumowując, organ błędnie, bowiem zbyt wąsko, zinterpretował art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Na gruncie podatku dochodowego (a ściślej istnienia obowiązku opodatkowanie bądź nie) opisane we wniosku zdarzenie przyszłe, może wywrzeć określone skutki podatkowe i wpłynąć na rozliczenie podatkowe nie tylko w odniesieniu do podatnika, co jest bezsprzeczne, ale też może wywrzeć wpływ na sytuację prawnopodatkową wnioskodawcy, jako płatnika tego podatku. Na konieczność szerszego rozumienie zwrotu "zainteresowany", mając w polu widzenia skutki w zakresie odpowiedzialności podatkowej, zwracał uwagę również Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach o sygn.: I FSK 750/15, I FSK 728/15. W ocenie Sądu organ istotnie naruszył art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej i w konsekwencji błędnie zastosował art. 165a § 1 w zw. z art. 14h tej ustawy. W motywach odmowy wszczęcia postępowania w rzeczywistości nie wykazał żadnych prawnych przeszkód, aby nie wyjaśnić spółce czy i w jaki sposób należy obliczyć dochód jej wspólnika podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, za którego - w opisanej we wniosku sytuacji - obowiązana jest obliczyć i wpłacić podatek. W tej sytuacji, wbrew ocenie przyjętej przez organ podatkowy, nie było podstaw do odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej. Dlatego należało uchylić zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu interpretacyjnego wydane w pierwszej instancji z dnia [...] na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) przy zastosowaniu art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej: "P.p.s.a.". Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia natomiast art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. poz. 1804 ze zm.).