I SA/Sz 341/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 maja 2017 r. sprawy ze skargi P. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 29 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności oddala skargę. Zarząd Województwa [...] zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia [...] r. nr [...] nie uwzględnił protestu P. S. na R. O. z N. I. K. w K. (dalej "Stowarzyszeniem", "skarżącym" "wnioskodawcą "). Z ustalonego stanu faktycznego wynikało, co następuje. P. S. na R. O. z N. I. K. w K. ubiega się o dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020 (zwany dalej: RPO WZ) projektu złożonego w ramach naboru nr [...] ogłoszonego przez Zarząd Województwa [...], działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] 2014-2020 (zwana dalej: IZ RPO WZ). Celem działania w ramach, którego zorganizowano nabór było wspieranie procesów usamodzielniania się osób niepełnosprawnych poprzez dostosowywanie infrastruktury społecznej do potrzeb osób niepełnosprawnych oraz poprawę warunków usług publicznych świadczonych na rzecz osób niepełnosprawnych. Przedmiotem przedsięwzięcia Skarżącego było przeprowadzenie inwestycji, polegającej na przebudowie wraz z rozbudową budynku pełniącego obecnie funkcję WTZ (Warsztaty Terapii Zajęciowej dla osób niepełnosprawnych, zlokalizowanego przy ul. [...] w K. i przystosowanie go do funkcji ZAZ (Zakład Aktywności Zawodowej), który będzie zatrudniał [...] pracowników, w tym [...] osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym i znacznym. Pismem z dnia 9 lutego 2017 r. nr sygn. [...] poinformowała Stowarzyszenie, że wniosek o dofinansowanie złożony w dniu 2 września 2016 r. został oceniony przez Komisję Oceniającą Projekty. W wyniku dokonanej oceny projekt spełnił kryteria wyboru oraz uzyskał wymaganą liczbę punktów, jednakże kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w naboru nr [...] nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania, tym samym został oceniony negatywnie. W piśmie tym pouczono również Wnioskodawcę o przysługującym mu prawie wniesienia protestu. W dniu 27 lutego 2017 r. do IZ RPO WZ wpłynął protest Skarżącego, w którym wskazał on kryteria wyboru, z których oceną się nie zgadza wraz z uzasadnieniem. Wysunął również zarzuty o charakterze proceduralnym, a także dotyczące zwiększenia kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w konkursie. Organ dokonując rozstrzygnięcia protestu wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z ubieganiem się o dofinansowanie w ramach RPO WZ, gdzie projekty spełniające kryteria wyłaniane są w drodze ogłoszonego konkursu, zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Każdy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący (art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Dalej Instytucja przedstawiła stosowne regulacje prawne mające zastosowanie w sprawie oraz wskazała, że ogłaszając nabór nr [...] podała informacje obejmujące dane wymagane ustawą wdrożeniową, udostępniła również regulamin konkursu, określający m.in. procedurę wyboru projektów. Zgodnie z Regulaminem konkursu projekty oceniane są w płaszczyznach dopuszczalności, administracyjności, wykonalności, jakości, a także w ramach oceny strategicznej. Do każdej z płaszczyzn oceny przyporządkowano odpowiednie kryteria. Ocena spełniania każdego z kryteriów jest przeprowadzana zgodnie z zasadą dwóch par oczu, przez co najmniej dwóch członków Komisji Oceny Projektów (dalej: KOP). Ocena kryteriów dopuszczalności, administracyjności i wykonalności jest dokonywana pod kątem spełniania bądź niespełniania danego kryterium, tj. przypisaniu wartości logicznych tak/nie. Ocena negatywna przynajmniej jednego kryterium skutkuje uzyskaniem negatywnej oceny przez projekt w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Dopuszcza się możliwość warunkowej akceptacji oznaczonych w karcie oceny kryteriów. W takim przypadku projekt może otrzymać pozytywną ocenę z zastrzeżeniem przedstawienia przez wnioskodawcę w oznaczonym terminie określonych dokumentów lub informacji. Ocena w oparciu o kryteria jakości polega na przyznaniu każdemu z kryteriów stosownej liczby punktów. Ocena projektów podzielona jest na cztery części: ocenę wstępną, ocenę merytoryczną I stopnia, ocenę merytoryczną II stopnia oraz ocenę strategiczną (ostatecznie na mocy uchwały nr 141/17 z dnia 30 stycznia 2017 r. Zarząd Województwa [...] odstąpił od przeprowadzenia oceny strategicznej). Warunkiem przekazania projektu do kolejnej części oceny jest spełnienie wszystkich kryteriów wyboru w ramach poprzedniej części oceny. Ocena merytoryczna II stopnia - na podstawie kryteriów jakości - polega na przyznaniu punktów za dane kryterium oraz przemnożeniu przyznanej liczby punktów przez odpowiednią dla danego kryterium wagę. Ocenę kryterium stanowi średnia arytmetyczna punktów przyznanych przez poszczególnych członków KOP w ramach kryterium. W wyniku przeprowadzenia tejże oceny tworzone są listy projektów ocenionych pozytywnie i negatywnie. Kolejność projektów ocenionych pozytywnie na tych listach uzależniona jest od liczby punktów uzyskanych przez projekt. Kryteria wyboru projektów zostały opisane i opublikowane jako załącznik nr 2 do Regulaminu konkursu oraz jako karty oceny. Stosownie do zapisów Regulaminu konkursu oceny merytorycznej II stopnia projektów uczestniczących w konkursie dokonuje KOP, składająca się z niezależnych ekspertów. Jak zauważył Zarząd Województwa spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy członkowie KOP prawidłowo ocenili (wybrane elementy kryteriów jakości 4.1 Odpowiedniość/adekwatność/trafność oraz 4.2 - Skuteczność) projekt Wnioskodawcy oraz przedstawienia rozstrzygnięcia w odniesieniu do zarzutów proceduralnych w zakresie przeprowadzonej oceny, które zdaniem Skarżącego miały miejsce. Kontrolując prawidłowość wydanej przez KOP oceny wniosku o dofinansowanie odniesiono się do zarzutów, które przedstawiono w proteście. Dokonując analizy kryterium 4.2 - Skuteczność (kryterium jakości) organ wskazał że definicja i opis znaczenia kryterium (4.2) zostały określone w załączniku nr 2 do Regulaminu konkursu pn. kryteria wyboru projektów. Wskazują, że składa się ono z dwóch podkryteriów. Wnioskodawca przedstawił zarzuty dotyczące drugiego z nich. Podczas oceny tego elementu kryterium eksperci powinni na podstawie zapisów ujętych we wniosku o dofinansowanie w sekcji D.2 przyznać 5 pkt lub 0 (na zasadzie 0/1 tj. "spełnia", albo "nie spełnia") mając na względzie, to czy instytucja uzupełnia system aktywizacji społecznej i zawodowej na obszarze realizacji projektu. Beneficjent wskazał spójny system komplementarności między instytucjami. Oceniający projekt Ekspert I nie przyznał za omawiany element 5 punktów i stwierdził, że (cyt.): Z zapisów wniosku wynika, że przedsięwzięcie nie wpłynie znacząco na uzupełnienie systemu aktywizacji społecznej w powiecie. Analogicznej oceny dokonał Ekspert II stwierdzając przy tym, że (cyt.): Wnioskodawca nie wykazał spójnego sytemu komplementarności między instytucjami. Wnioskodawca w złożonym proteście zauważył, iż rozumiejąc literalnie omawiany element kryterium, przedstawił w wielu punktach wniosku o dofinansowanie, w tym także w sekcji D.2, uczestnictwo różnych instytucji wsparcia dla osób niepełnosprawnych. Wskazuje, że stworzył i utrzymuje sieć instytucji, która świadczy kompleksową rehabilitacje osób niepełnosprawnych zdrowotną, społeczną, zawodową obejmującą każdy etap życia od wieku niemowlęcego w formie wczesnej edukacji, poprzez szkolnictwo i przygotowanie zawodowe (przedszkole integracyjne, OREW, ośrodek przygotowania zawodowego) po wiek dorosły (WTZ i ZAZ). W opinii Wnioskodawcy wskazany przez niego system jest spójny i koherentny z innymi instytucjami powiatowymi takimi jak: OPS, PCPR, PUP i innymi podmiotami lokalnymi. Przedstawiony natomiast we wniosku o dofinansowanie do rozbudowy ZAZ stanowi znaczące uzupełnienie systemu aktywizacji społecznej w Powiecie o kolejne [...] miejsc rehabilitacji społecznej i zawodowej. Porównując projekt Wnioskodawcy do innych, które w tym kryterium uzyskały 5 pkt można np. wskazać projekt oznaczony nr [...] przewidujący rozbudowę pralni w istniejącym ZAZ, który zapewne oceniający słusznie uznali za komplementarny w systemie instytucji wsparcia. W zakończeniu Wnioskodawca stwierdził, że planowane przez niego przedsięwzięcie również spełnia taką kwalifikację i z tej przyczyny postuluje o zwiększenie przyznanej punktacji o 5 punktów. Dokonując analizy oceny omawianego podkryterium w pierwszej kolejności należy wskazać, iż gospodarz konkursu zastrzegł w załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu (stanowiącym wzór wniosku o dofinansowanie wraz z instrukcją wypełniania), iż w celu prawidłowego wypełnienia wniosku niezbędna jest znajomość m.in. zapisów regulaminu właściwego dla danego konkursu (wraz z załącznikami). W nawiązaniu do powyższego treść instrukcji wypełniania dotycząca sekcji D.2 w sposób jednoznaczny obliguje wnioskodawców, aby wskazać, w jaki sposób planowane przedsięwzięcie uzupełnia system aktywizacji społecznej i zawodowej na obszarze realizacji projektu (należy wskazać czy istnieje spójny system komplementarności między instytucjami). Wnioskodawca w dokumentacji aplikacyjnej w żaden sposób nie odniósł się do tego zalecenia, a jedynie ograniczył się do wskazania (w sekcji D.2 wniosku o dofinansowanie oraz sekcji 1.2.5 Studium wykonalności) sieci placówek opieki nad osobami z niepełnosprawnością, który jest w dyspozycji jedynie Stowarzyszenia Wnioskodawcy na terenie powiatu kamieńskiego. W jego skład wchodzą Ośrodek Wczesnej Diagnozy, Warsztaty Terapii Zajęciowej, Ośrodek Rehabilitacyjno-Wychowawczy, Przedszkole Integracyjne, Szkoła Przysposabiająca do Pracy oraz Zakład Aktywizacji Zawodowej. W opinii instytucji rozstrzygającej niniejszy protest jest to opis niewystarczający i nie wyczerpujący zagadnienia komplementarności między instytucjami, albowiem w/w placówki nie funkcjonują w oderwaniu od innych np. tych wskazanych w proteście (OPS, PCPR, PUP) i innych. W tej też sytuacji należy potwierdzić argumentację przywołaną przez ekspertów. Wnioskodawca pomimo wskazówek i zaleceń zawartych w Regulaminie konkursu nie wykazał spójnego sytemu komplementarności między instytucjami, a w tej sytuacji argumentację przedstawioną w proteście należy uznać za bezzasadną. Dokonując analizy kryterium 4.1 Odpowiedniość/Adekwatność/Trafność (kryterium jakości). Organ wskazał, że definicja i opis znaczenia kryterium (4.2) określone w załączniku nr 2 do Regulaminu konkursu pn. kryteria wyboru projektów wskazują, że składa się ono z czterech podkryteriów. Wnioskodawca przedstawił zarzuty o charakterze proceduralnym dotyczące pierwszego z nich - Lokalizacja. Podczas oceny tego elementu kryterium eksperci mieli podjąć decyzję o przyznaniu punktacji (bądź nie) na podstawie niniejszego opisu: 0 pkt - Projekt nie jest zlokalizowany na obszarze Specjalnej Strefy Włączenia oraz jest zlokalizowany w powiecie w którym istnieje podobna infrastruktura, 1 pkt - Projekt zlokalizowany jest na obszarze Specjalnej Strefy Włączenia, 4 pkt - Projekt realizowany w powiecie w którym nie istnieje podobna infrastruktura. W uzupełnieniu należy dodać, że skala dla omawianego podkryterium określona została w przedziale 0-5 pkt, a liczba przyznanych punktów winna zostać pomnożona przez wagę o wartości 5. Zatem maksymalnie za ten element kryterium oceniany projekt mógł otrzymać 25 pkt tj. 5 pkt x 5 waga. Wnioskodawca w złożonym proteście nie zgadza się z pierwszym podkryterium - Lokalizacja - w brzmieniu: Projekt realizowany w powiecie, w którym nie istnieje podobna infrastruktura. Po pierwsze Wnioskodawca uważa, że gospodarz konkursu nigdzie nie zdefiniował terminu "podobna infrastruktura". Nie wskazano również w żadnym miejscu, że termin "podobna infrastruktura" oznacza wyłącznie Zakłady Aktywności Zawodowej (ZAZ). Sam tytuł konkursu, a także treść Regulaminu wskazuje na szeroko rozumianą "Infrastrukturę Społeczną". W opinii Wnioskodawcy podczas oceny Ekspert I bardzo selektywnie - jak wynika z uzasadnienia - podszedł do definicji tej infrastruktury wskazując, że (cyt.): Wnioskodawca sam prowadzi ZAZ jak i WTZ. Z kolei Ekspert II pozytywnie wyraził się w kontekście powiązania projektu z dokumentami strategicznymi oraz bardzo dobrze ocenił przygotowanie Wnioskodawcy do realizacji inwestycji (chodzi tu o drugie podkryterium - Gotowość do realizacji projektu, za które projekt Wnioskodawca otrzymał maksymalną liczbę 15 punktów od obu ekspertów – przyp. IZ RPO WZ). Wnioskodawca analizując opublikowaną listę projektów rekomendowanych do dofinansowania nabrał przekonania, że na liście tej znajdują się podmioty prowadzące działalność w powiatach, w których istnieje cytowana wcześniej "podobna infrastruktura". Po uzyskaniu przez Wnioskodawcę kart ocen innych projektów jego przekonanie potwierdziło się i wskazuje dwa przykłady projektów (Nr sygn. [...]- Powiat G., Nr sygn. [...] - Fundacja im. S. K.), którym być może niesłusznie przyznano [...] punktów za omawiane podkryterium - Lokalizacja. W podsumowaniu tejże części protestu Wnioskodawca stwierdza, iż eksperci oceniający projekty w ramach KOP wyraźnie, nierzetelnie przeprowadzili ocenę punktową omawianego elementu kryterium, gdyż nie sprawdzili czy w powiatach, z których wywodzą się inni wnioskodawcy, a którym przyznano punkty istnieje "podobna infrastruktura". Pogląd oceniających - zdaniem Wnioskodawcy - ograniczył się wyraźnie do informacji czy poszczególni wnioskodawcy posiadają wspomnianą infrastrukturę w powiecie objętym projektem, co nie jest równoznaczne z faktem istnienia takiej infrastruktury w powiecie, w którym ma być realizowany projekt. W dalszej części protestu Wnioskodawca uznał analizowane podkryterium dotyczące lokalizacji za sprzeczne z zasadami przedmiotowego konkursu ogłoszonego przez IZ RPO WZ w ramach działania 9.2 Infrastruktura społeczna. Wskazuje bowiem, iż w założeniach naboru działania 9.2 dla projektów typu 3 (zgodnie z Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020) wskazano, że wspierana będzie budowa (w wyjątkowych, uzasadnionych przypadkach), odbudowa, przebudowa, modernizacja i wyposażenie zakładów aktywności zawodowej, w tym: • zakup sprzętu i wyposażenia pomagającego osobie niepełnosprawnej w samodzielnym życiu poza zakładem i uczestniczeniu wżyciu społecznym w środowisku lokalnym, • przystosowanie pomieszczeń produkcyjnych i pomieszczeń rehabilitacyjnych do potrzeb osób niepełnosprawnych. Z uwagi na powyższe zapisy błędnie zdaniem Skarżącego, że pięć kolejnych projektów wskazanych do dofinansowania na ogólną liczbę siedmiu Wnioskodawców uczestniczących w naborze zostało uznanych za takie właśnie "wyjątkowe przypadki" - podmioty te będą bowiem budowały zupełnie nowe ZAZ-y, co miało nastąpić w wyjątkowych i uzasadnionych przypadkach. Z informacji interpretowanych przez Wnioskodawcę na podstawie listy rankingowej wynika, że wyjątki stały się w przedmiotowym naborze regułą i na odwrót. Dwa podmioty, które nie uzyskały wymaganej oceny punktowej w ramach kryterium 4.1, a które znalazły się na pozycjach 6 i 7 listy rankingowej, to jedyne podmioty, które "standardowo" chcą rozbudować istniejący już ZAZ. W tej sytuacji Wnioskodawca wyraża swoje niezadowolenie, skoro tzw. "wyjątkowość" była premiowana liczbą [...] punktów za analizowane podkryterium. Przy zastosowanym podejściu do oceny oznacza to, że projektodawcy prowadzący już wcześniej ZAZ już na wstępie miał niewielkie szanse na uzyskanie dofinansowania - podmiot z 6 pozycji listy rankingowej potwierdza, tę tezę, gdyż IZ RPO WZ po zakończeniu oceny projektów zwiększyła alokację w ramach ogłoszonego naboru i przyznała mu dofinansowanie, natomiast Wnioskodawcy dofinansowania nie otrzymał. W związku z powyższym Wnioskodawca zażądał: > uznania oceny podkryterium dotyczące lokalizacji jako nieprawidłowej i powtórzenia jej w odniesieniu do wszystkich projektodawców biorących udział w naborze, po wcześniejszym doprecyzowaniu terminu "podobna infrastruktura w powiecie" lub > uznania oceny podkryterium dotyczące lokalizacji jako nieprawidłowej i powtórzenia jej w odniesieniu do wszystkich projektodawców biorących udział w naborze z pominięciem elementu podkryterium mówiącym o projektach realizowany w powiatach, w którym nie istnieje podobna infrastruktura, którego wartość punktowa wynosi 4. Przechodząc do analizy kwestionowanego przez Wnioskodawcę podkryterium, w pierwszej kolejności Organ wyjaśnił, że gospodarz konkursu nie uznał za stosowne, aby w dokumentacji konkursowej szerzej definiować termin, który jest powszechnie używany w języku polskim. IZ RPO WZ wyjaśniła przy tym, iż zwrot podobny zgodnie z interpretacją słownika języka polskiego to taki, który: ma pewne cechy wspólne, z czymś, z kimś, albo taki jak inny, o którym była mowa poprzednio lub który się ma na myśli. W tym miejscu należy wyjaśnić, że w dokumentacji konkursowej dla działania 9.2 Infrastruktura społeczna jest mowa m.in o projektach typu 3 - budowa (w wyjątkowych, uzasadnionych przypadkach), odbudowa, przebudowa, modernizacja i wyposażenie zakładów aktywności zawodowej (ZAZ). Przypomnieć należy, że Wnioskodawca złożył swój projekt w ramach tego właśnie typu. Eksperci odpowiadając na zalecenia zawarte w karcie oceny w odniesieniu do pierwszego elementu kryterium 4.1 - Lokalizacja, a mianowicie czy projekt realizowany jest w powiecie, w którym nie istnieje podobna infrastruktura - stwierdzili na podstawie dokumentacji aplikacyjnej, że na terenie Powiatu K. istnieje ZAZ, który jest pod zarządem Wnioskodawcy. Wobec tego eksperci słusznie nie przyznali Wnioskodawcy. Wyjaśniono, że kryterium to premiowało właśnie Wnioskodawców z powiatów na terenie których, brak jest podobnej infrastruktury. IZ RPO WZ nie podziela też poglądu, aby na płaszczyźnie oceny tego kryterium możliwe było stwierdzenie dyskryminującego potraktowania wnioskodawcy. Wnioskodawca miał wątpliwości lub trudność w interpretacji kwestionowanego przez niego terminu, to należy zauważyć, że w Regulaminie konkursu na str. 46 wskazane zostało, iż udziela wszystkim zainteresowanym informacji w zakresie konkursu, w tym w sprawie interpretacji zapisów niniejszego Regulaminu, zakresu wsparcia, procesu wyboru projektów, kwalifikowalności wydatków. Informacje na temat postępowania konkursowego można było uzyskać osobiście w wyznaczonych godzinach w siedzibie tut. Urzędu Marszałkowskiego, telefonicznie pod wskazanym nr telefonu, lub przy pomocy poczty e- mail. Odnosząc się z kolei do zarzutu dotyczącego kart ocen innych, wskazanych już wcześniej projektów, należy podkreślić, iż rozstrzygnięcie protestu Wnioskodawcy - zgodnie z art. 53 ustawy wdrożeniowej - polega na ponownym sprawdzeniu złożonego przez Wnioskodawcę wniosku w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, a nie jak chciałby Wnioskodawca analizy oceny innych wniosków. Tylko na marginesie należy tutaj zauważyć, że wskazane w proteście instytucje tj. WTZ znajdujący się na ternie Powiatu G. oraz DPS znajdujący się na terenie Powiatu S. - w ocenie instytucji rozpatrującej protest - nie stanowią infrastruktury podobnej do przedsięwzięcia typu 3. W samej zresztą dokumentacji aplikacyjnej wskazano odrębny typ projektów (typ 4), dotyczący m.in, warsztatów terapii zajęciowej. Natomiast w zakresie wątpliwości Wnioskodawcy odnoszących się do "wyjątkowych przypadków", to należy zwrócić uwagę, że zapisy dokumentacji konkursowej umożliwiały budowę nowych obiektów, pod warunkiem braku możliwości adaptacji istniejących budynków oraz przedstawienia zdiagnozowanych potrzeb w zakresie wprowadzanych w danym obiekcie usług. Jednocześnie pobieżna analiza listy projektów, które spełniła kryteria wyborów w ramach tego konkursu (typ projektu 3), wskazuje, iż większość z nich dotyczyła przebudowy (rozbudowy) istniejącej infrastruktury. Podsumowując analizowaną część protestu organ zauważył, że projekt Wnioskodawcy został oceniony przez ekspertów w sposób właściwy. Jak wskazano w piśmie z dnia 9 lutego 2017 r. - uzyskał wymaganą liczbę punktów, jednakże kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nr [...]nie wystarczała na wybranie go do dofinansowania, pomimo tego, iż IZ RPO WZ poinformowała, że uchwałą nr 142/17 z dnia 30 stycznia 2017 r. Zarząd Województwa zwiększył kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach konkursu o kwotę [...] zł ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Zwiększenie alokacji nie zaspokoiło jednak oczekiwań Wnioskodawcy, Kwestia zwiększenia alokacji, która stanowiła również zarzut przy analizowanym elemencie kryterium 4.1 zostanie omówiona w następnej części rozstrzygnięcia, lii. Analiza zarzutu o charakterze proceduralnym w odniesieniu do zwiększenia przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego kwoty środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach konkursu nr [...]. Uchwałą nr 142/17 z dnia 30 stycznia 2017 r. IZ RPO WZ zwiększyła kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów w konkursie. Dla wyjaśnienia należy dodać, że projekt (poz. 7 na liście rankingowej) Wnioskodawcy jako jedyny nie otrzymał ostatecznie dofinansowania. Z uwagi na powyższe Wnioskodawca stawia zarzut, że zwiększona kwota odpowiadała idealnie do dofinansowania projektów (typu 3) znajdujących się na liście rankingowej, na lokatach od 1 do 6. Następnie wskazuje, że decyzja podjęta przez Zarząd jest całkowicie uznaniowa i została podjęta na podstawie tylko sobie znanych powodów z pominięciem interesów Wnioskodawcy. Nie przekonują go również argumenty zawarte w piśmie z dnia 9 lutego 2017 r. (nr sygn. [...]) stanowiące odpowiedź na jego pismo z dnia 30 stycznia 2017 r. (nr sygn. PSOUU/84/17), które w opinii Wnioskodawcy brzmią dość arogancko, a sam fakt zwiększenia alokacji stanowił nieuzasadniony pretekst do negatywnego rozpatrzenia przedsięwzięcia Wnioskodawcy. Opisane powyżej działanie Zarządu Województwa [...] zdaniem Wnioskodawcy należy uznać za nietransparentne, nieprzejrzyste i niedopuszczalne, gdyż noszą znamiona nieprawidłowości przy dysponowaniu środkami funduszy strukturalnych UE w rozumieniu art. 37 ustawy wdrożeniowej. W związku z powyższym Wnioskodawca zażądał: > zwiększenia alokacji na przedmiotowy konkurs w sposób obiektywny, transparentny i przejrzysty, który nie wykluczy Wnioskodawcy z możliwości otrzymania dofinansowania, lub względnie > unieważnienie uchwały Zarządu Województwa [...] zwiększającą alokację na przedmiotowy konkurs o kwotę [...] zł i powrotu do pierwotnej wysokości alokacji w konkursie w kwocie [...] zł. W ten sposób Zarząd Województwa [...] będzie mógł przeznaczyć przedmiotową kwotę na dofinansowanie projektów w kolejnych konkursach ogłaszanych w ramach RPO WZ działania 9.2 Infrastruktura społeczna. Przechodząc do analizy postawionych przez Wnioskodawcę zarzutów instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, że IZ RPO WZ ogłaszając przedmiotowy nabór w dniu 3 czerwca 2016 r. zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy wdrożeniowej udostępniła regulamin konkursu określający m.in. kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów w konkursie. Po drugie postępowanie konkursowe mające na celu wybór projektów odbyło się również zgodnie z art. 39 ust. 2 pkt 1 i 2, w/w ustawy, którego dyspozycja instruuje, iż konkurs jest postępowaniem, którego celem jest wybór projektów do dofinansowania, które spełniły kryteria wyboru, albo spełniły kryteria wyboru i uzyskały wymaganą liczbę punktów, albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów. Należy również z całą mocą podkreślić, że IZ RPO WZ zgodnie z art. 46 ust. 2 po rozstrzygnięciu konkursu mogła zwiększyć kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów w konkursie. W tym kontekście zauważyła, że zgodnie z art. 53 ust. 3 cytowanej wcześniej ustawy w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie projektu do dofinansowania, okoliczność ta nie może stanowić wyłącznej przesłanki wniesienia protestu. Odnosząc się zatem do zarzutów Wnioskodawcy nieuzasadnione jest twierdzenie Wnioskodawcy o naruszeniu art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej. IZ RPO WZ ogłosiła informacje o warunkach naboru projektów, przeprowadziła ocenę i dokonała wyboru w sposób transparentny, przejrzysty, rzetelny i bezstronny zapewniając wszystkim wnioskodawcom równy dostęp do informacji w w/w zakresie. Reasumując organ przypomniał, że projekt Wnioskodawcy uzyskał wymaganą liczbę punktów, jednakże kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarczyła na wybranie go do dofinansowania. Tym samym argumentację odnoszącą się do oceny projektu Wnioskodawcy, jego zarzuty o charakterze proceduralnym oraz żądania zawarte w proteście Organ uznał za bezzasadne i nieuprawnione. Wnioskodawca w odpowiedzi na powyższe wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w której zarzucił IZ RPO WZ: 1) naruszenie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przeprowadzeniu procedury sprzecznej z regulaminem konkursu, co doprowadziło do bezpodstawnego uznania w fazie oceny merytorycznej II stopnia, że; projekt Skarżącego nie spełniał kryterium 4.1; projekt Skarżącego nie spełnia kryteriów przyjętych w ramach konkursu, pomimo tego, że projekt ten przewidywał przebudowę (rozbudowę) istniejącego obiektu; c) projekt Skarżącego nie spełniał kryterium 4.2; a w konsekwencji tego naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny oraz bez zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, a dodatkowo w sposób świadczący o dokonaniu oceny dowolnej i bez wyczerpującego uzasadnienia zajętego stanowiska; naruszenie art. 53 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 57 oraz 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez nieuwzględnienie protestu i wadliwe sprawdzenie złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów i uznanie, że wniosek o dofinansowanie nie spełniał wskazanych powyżej kryteriów, skutkujące pozbawieniem Skarżącego możliwości uzyskania dofinansowania, pomimo spełnienia wszystkich wymogów formalnych i materialnych. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zaskarżona informacja została wydana na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 1 i 2 pkt.1 oraz ust. 3 w związku z art. 53 - 57 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 217; dalej u.z.r.p.). Kognicja sądu administracyjnego do rozpoznawania skarg na tego rodzaju rozstrzygnięcia wynika z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) w związku art. 61 ust. 1 u.z.r.p. Dokonując kontroli tego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sąd w myśl art. 64 u.z.r.p. stosuje w zakresie nieuregulowanym w u.z.r.p. przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Jak stanowi art. 1 ust. 1 u.z.r.p., ustawa ta określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi. Zgodnie z przyjętymi w tej ustawie zasadami realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym. Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2 u.z.r.p.). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1 u.z.r.p.). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.r.p.) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55 u.z.r.p.). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1 u.z.r.p.). Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.z.p.r. właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 u.z.p.r., regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 u.z.p.r.). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przytoczenie, znanych zapewne stronom podstaw prawnych, jest potrzebne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję zarządzającą przeprowadzającą konkurs, co wymaga rozważenia pod kątem zakresu i kryterium kontroli sądowej. W niniejszej sprawie instytucją zarządzającą był Zarząd Województwa [...]. Regulamin konkursu był dostępny na stronach internetowych właściwej instytucji. Regulamin taki, jak przyjmuje się w doktrynie i judykaturze nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaju sprawach może stanowić stanowi wzorzec kontroli sądowej. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z 9 listopada 2016 r., I SA/Sz 1033/16, WSA w Gdańsku z 23 listopada 2016 r., I SA/Gd 1094/16 oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016 r., I SA/Rz 823/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. W kontrolowanej sprawie strona skarżąca zarzuciła wadliwą ocenę projektu nie z powodu zastosowania nienormatywnych kryteriów kontroli lub kryteriów niezgodnych z przepisami prawa, lecz podjęła merytoryczna polemikę z oceną projektu, w szczególności z oceną ekspercką kwestionując liczbę przyznanych jej punktów. Odnosząc się jednak z urzędu do kwestii związania stron konkursu (organu i wnioskującego) postanowieniami systemu realizacji, w szczególności regulaminu konkursu i procedowania w oparciu o postanowienia tego systemu należy wskazać, Ogłaszając konkurs nr [...] Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] 2014-2020 podała informacje obejmujące dane wymagane ustawą wdrożeniową, udostępniła również regulamin konkursu, określający m.in. procedurę wyboru projektów. Zgodnie z odpowiednimi zapisami regulaminu konkursu złożona dokumentacja aplikacyjna podlega ocenie pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący. Kryteria wyboru projektów stanowią załącznik nr 2 i 2a do regulaminu. Oceny projektów dokonuje Komisja Oceny Projektów, składająca się z pracowników IZ RPO WZ oraz niezależnych ekspertów. Ocena projektów podzielona jest na cztery części: ocenę wstępną, ocenę merytoryczną I stopnia, ocenę merytoryczną II stopnia oraz ocenę strategiczną (ostatecznie na mocy uchwały nr 141/17 z dnia 30 stycznia 2017 r. Zarząd Województwa [...] odstąpił od przeprowadzenia oceny strategicznej). Warunkiem przekazania projektu do kolejnej części oceny jest spełnienie wszystkich kryteriów wyboru w ramach poprzedniej części oceny. Projekt Skarżącego uzyskał wymaganą w ramach konkursu liczbę punktów i spełnił wszystkie kryteria wyboru projektów. Niemniej jednak, kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach przedmiotowego konkursu nie wystarczyła na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, które uzyskały wymaganą liczbę punktów i spełniły wszystkie kryteria wyboru projektów. W konsekwencji tego, do dofinansowania wybrane zostały projekty, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały kolejno największą liczbę punktów. Liczba punktów uzyskanych przez projekt Skarżącego nie pozwoliła na wybranie go do dofinansowania (wśród projektów typu 3, projekt Skarżącego uzyskał najmniejszą liczbę punktów – [...] pkt Ocena projektów podzielona jest na cztery części: ocenę wstępną, ocenę merytoryczną I stopnia, ocenę merytoryczną II stopnia oraz ocenę strategiczną (ostatecznie na mocy uchwały nr 141/17 z dnia 30 stycznia 2017 r. Zarząd Województwa [...] odstąpił od przeprowadzenia oceny strategicznej). Warunkiem przekazania projektu do kolejnej części oceny jest spełnienie wszystkich kryteriów wyboru w ramach poprzedniej części oceny. Ocena merytoryczna II stopnia - na podstawie kryteriów jakości - polega na przyznaniu punktów za dane kryterium oraz przemnożeniu przyznanej liczby punktów przez odpowiednią dla danego kryterium wagę. Ocenę kryterium stanowi średnia arytmetyczna punktów przyznanych przez poszczególnych członków KOP w ramach kryterium. W wyniku przeprowadzenia tejże oceny tworzone są listy projektów ocenionych pozytywnie i negatywnie. Kolejność projektów ocenionych pozytywnie na tych listach uzależniona jest od liczby punktów uzyskanych przez projekt. Kryteria wyboru projektów zostały opisane i opublikowane jako załącznik nr 2 do Regulaminu konkursu oraz jako karty oceny. Stosownie do zapisów Regulaminu konkursu oceny merytorycznej II stopnia projektów uczestniczących w konkursie dokonuje KOP, składająca się z niezależnych ekspertów. Spór pomiędzy stronami postępowania sądowego dotyczył merytorycznej oceny projektu z punktu widzenia kryteriów merytorycznych poprzez liczbę przyznanych punktów w ramach tej oceny. Zarzut niewłaściwej oceny poszczególnych kryteriów w ocenie merytorycznej sprowadzał się do polemiki z oceną wyrażoną przez oceniających, podtrzymaną następnie w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Zarzuty koncentrowały się także na nieprawidłowej zdaniem Skarżącego ocenie innych wniosków złożonych w ramach tego samego konkursu. W kontekście powyższego należy raz jeszcze przypomnieć, że projekt Skarżącego uzyskał wymaganą liczbę punktów, jednakże kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarczyła na wybranie go do dofinansowania. Krajowy model kontroli sądowej nad rozdziałem środków pomocowych podlega autonomii proceduralnej. Model ten ewaluował od braku kontroli sądowej po rozwiązania przyjęte w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przeniesione z modyfikacjami do ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów (por. J. Jaśkiewicz, Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Komentarz, wyd. II, SIP LEX, Wprowadzenie punkt 3). Mimo poszerzenia dostępu do drogi sądowej i sprecyzowania trybu kontroli sądowej - jego zakres pozostał niezmienny. Rzeczą sądu jest wyłącznie kontrola prawa, sąd administracyjny nie jest dokonywać oceny słuszności, efektywności, racjonalności kryteriów konkursowych, ani tym bardziej zastępować oceniających lub weryfikować merytorycznie wiedzę ekspercką. Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji. Odnosząc się zakresu kryterium legalności, o którym pisał Sąd na wstępie rozważań to, zgodnie z wypracowanym w sprawach z zakresu polityki spójności stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę tego projektu, sąd administracyjny bada legalność oceny projektu w zakresie dyskrecjonalności merytorycznej oceny instytucji zarządzającej. Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych czy raczej aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Natomiast Sąd nie ma kompetencji do oceny innych projektów złożonych w ramach tego samego konkursu a nie zaskarżonych do Sądu. Sąd administracyjny nie ma natomiast kompetencji do merytorycznej weryfikacji oceny projektu, dokonanej na podstawie opinii ekspertów, na przykład poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania zasad tej oceny wynikających z prawa unijnego takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobnie sądowa ocena opinii eksperta polega na badaniu, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Treść merytoryczna oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 r., II GSK 1115/10). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, co wyżej wskazano, że wewnętrzne podstawy prawne konkursu (system realizacji i, w tym zwłaszcza regulamin konkursu) i przyjęte w nim kryteria są zgodne z prawem powszechnie obowiązującym. Potwierdza to skarga dotycząca w istocie merytorycznych elementów oceny. Zdaniem sądu dokonana przez ekspertów ocena kryteriów merytorycznych nie narusza zasad określonych, takich jak przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania czyli w konsekwencji nie narusza zasady równego dostępu do pomocy. Te okoliczności, które podniesiono w proteście i skardze, wykraczają poza kryterium legalności bowiem zmierzają do weryfikacji wiedzy ekspertów i ich rozeznania co do rynku lokalnego, efektów społecznych realizacji projektowanych założeń oraz trafności (słuszności) przyjętych w projekcie założeń, instrumentów i rozwiązań. Natomiast zdaniem sądu argumentacja przyjęta i rozważona w kontekście protestu przy ponownej ocenie projektu nie jest dowolna i spełnia standardy proceduralne. Wskazując na powyższe, w świetle zarzutów postawionych w treści skargi, które uznano za bezzasadne, należy raz jeszcze podkreślić, iż rzeczą Sądu było skontrolowanie, czy podjęte rozstrzygnięcie jest wystarczająco przejrzyste i zrozumiałe oraz zgodne z regułami konkursu – jednakowymi dla wszystkich uczestników. Sąd nie był umocowany do polemiki czy ingerencji w treść oceny dokonanej przez organ – a opartej na opinii ekspertów – lecz zobowiązany był jedynie do sprawdzenia, czy dokonana przez organ ocena realizuje powołane wyżej zasady (zob. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2796/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej zwiększenia przez IZ RPO WZ alokacji w niniejszym konkursie, Sąd go nie podziela. Sprowadza się on bowiem do oceny, że skoro zwiększona kwota odpowiadała idealnie do dofinansowania projektów (typu 3) znajdujących się na liście rankingowej, na lokatach od 1 do 6 natomiast jest niewystarczająca dla projektu Skarżącego to stanowi to nieuzasadniony pretekst do negatywnego rozpatrzenia przedsięwzięcia Wnioskodawcy. Decyzja podjęta przez Zarząd jest całkowicie uznaniowa i została podjęta na podstawie tylko sobie znanych powodów z pominięciem interesów Wnioskodawcy. Opisane powyżej działanie Zarządu Województwa [...] zdaniem Wnioskodawcy należy uznać za nietransparentne, nieprzejrzyste i niedopuszczalne, gdyż noszą znamiona nieprawidłowości przy dysponowaniu środkami funduszy strukturalnych UE w rozumieniu art. 37 ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu zarzuty te są bezzasadne. Podkreślić trzeba że zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy wdrożeniowej po rozstrzygnięciu konkursu właściwa instytucja może zwiększyć kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów w konkursie. Przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji, w której nie wszystkie projekty spełniające kryteria wyboru w danym konkursie mogły otrzymać dofinansowanie, co też miało miejsce w przedmiotowym konkursie. W uchwale nr 142/17 Zarząd Województwa przedstawił uzasadnienie kwoty zwiększającej środki przeznaczone na dofinansowanie. Sąd zauważa jednak, co jest najważniejsze z punktu widzenia kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, że stosownie do treści art. 61 ust 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. tymczasem alokacja środków odbywa się już po rozstrzygnięciu konkursu, co oznacza że nie podlega kontroli Sądu . Stosownie do treści art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.z.p.r., w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę tylko wówczas, gdy stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Naruszeń prawa o wskazanym stopniu Sąd nie stwierdził, uznając, co wyżej rozważono także wszystkie zarzuty skargi za niezasadne. Wobec czego skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu na podstawie art. 61ust. 8 pkt 2 u.z.p.r.