I SA/Wr 519/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant specjalista Edyta Luniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz A S.A. z siedzibą w B. kwotę 457,00 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi A S.A. z siedzibą w B. jest interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie korekty kosztów w związku z wynikającym z aneksu umowy zwrotem części wydatków poniesionych na inwestycję. We wniosku z 6 października 2016 r. został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe: Spółka w 2007 r. zawarła z kontrahentem (dalej: "Wykonawca") umowę na realizację zadania inwestycyjnego polegającego na budowie elektrociepłowni, które zakończyło się w 2008 r. Środki trwałe powstałe w wyniku realizacji zadania inwestycyjnego zostały oddane do używania i podlegają amortyzacji. W 2015r. Spółka zawarła z Wykonawcą aneks do umowy, obejmujący m.in. obniżenie ceny kontraktowej, spowodowane skróceniem okresu gwarancyjnego oraz zwolnieniem z konieczności osiągnięcia parametrów gwarantowanych (dalej: "Aneks"). Strony uzgodniły obniżenie ceny kontraktowej a Wykonawca zobowiązał się do zwrotu już zapłaconych przez Spółkę kwot. Zwrot kwot miał następował w ratach, począwszy od grudnia 2015 r. do maja 2017 r. Mając na uwadze, że zakończenie umowy na realizację zadania inwestycyjnego miało miejsce w okresie objętym przedawnieniem Wykonawca nie wystawił faktury korygującej. W związku z powyższym, a także z uwagi na fakt, że ewentualna korekta odpisów amortyzacyjnych również obejmowałaby okres objęty przedawnieniem zobowiązań podatkowych Spółka potraktowała kwotę wynikającą z umowy jako przychód bilansowy i podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie zawarcia aneksu do umowy. Spółka wyjaśniła, że jest w posiadaniu interpretacji indywidualnej z [...] ([...]) wydanej w odniesieniu do wcześniejszych rozliczeń z Wykonawcą polegających na obniżeniu ceny. Jednak interpretacja ta dotyczyła sytuacji udokumentowanej fakturą korygującą i korekty odpisów amortyzacyjnych w okresie nie objętym przedawnieniem. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1. Czy kwota wynikająca z Aneksu nie będzie stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? 2. Czy korekta rozliczeń podatkowych Spółki powinna zostać dokonana w taki sposób, że na dzień zawarcia Aneksu Spółka powinna wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów tę część dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych , w jakiej - proporcjonalnie - pozostawać będzie kwota wynikająca z Aneksu do wysokości wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wytworzonych w efekcie zadania inwestycyjnego, a w przyszłych okresach rozliczeniowych część odpisów amortyzacyjnych przypadająca na kwotę obniżenia ceny nie powinna stanowić kosztów uzyskania przychodów? Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy, kwota wynikająca z Aneksu nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przepisy ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: u.p.d.o.p.) w artykule 12 ust. 4 pkt 6a wskazują, że do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Ponieważ wydatki na nabycie środków trwałych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.d.o.p.), zwrot kwot składających się na wartość początkową środków trwałych nie będzie przychodem podlegającym opodatkowaniu, bez względu na formę udokumentowania tego zwrotu (tj. bez względu na to czy będzie on udokumentowany fakturą, czy też będzie wynikał z umowy, aneksu bądź innego dokumentu). Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy, korekta rozliczeń podatkowych Spółki powinna zostać dokonana w taki sposób, że na dzień zawarcia Aneksu do umowy Spółka powinna wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów tę część dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, w jakiej - proporcjonalnie - pozostawać będzie kwota wynikająca z Aneksu do wysokości wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wytworzonych w efekcie zadania inwestycyjnego, a w przyszłych okresach rozliczeniowych część odpisów amortyzacyjnych przypadająca na kwotę obniżenia ceny nie powinna stanowić kosztów uzyskania przychodów. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadzają w art. 16 ust. 1 pkt 48 stosowne ograniczenia w zakresie możliwości zaliczenia dokonywanych odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów. Celem powyższej regulacji jest zapobieganie odpisom z tytułu zużycia środków trwałych gdy podatnik uzyskał już zwrot tych wydatków. W sytuacji uzyskania takiego zwrotu konieczne jest jednak wyłączenie odpowiedniej części odpisów amortyzacyjnych z kosztów uzyskania przychodów (por. wyrok NSA z 4 lutego 2016 II FSK 3462/13). Jednak nie ulega wątpliwości, że do momentu uzyskania zwrotu Spółka prawidłowo ustalała odpisy amortyzacyjne. Brak jest zatem przesłanek do wstecznej korekty odpisów amortyzacyjnych. Zdaniem Spółki, korekta odpisów powinna w przedmiotowej sytuacji nastąpić w dacie podpisania Aneksu (z uwagi na brak faktury korygującej - Aneks jest bowiem dokumentem potwierdzającym przyczyny i kwotę korekty – analogicznie do art. 15 ust. 4i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązującego od 1 stycznia 2016 roku). W interpretacji indywidualnej z [...] Znak: [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów uznał stanowisko Wnioskodawcy w całości za nieprawidłowe. Pismem z 14 grudnia 2016 r. Wnioskodawca wezwał Organ do usunięcia naruszenia prawa wnosząc o zmianę ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w całości. W wezwaniu tym Spółka zarzuciła m.in. że stanowisko organu jest niejednoznaczne, nie wynika z niego bowiem, czy organ uznaje stanowisko Spółki w ramach pierwszego pytania za nieprawidłowe oraz że w treści interpretacji nie ma również wyraźnego podziału na rozważania dotyczące każdego z pytań odrębnie. Odpowiadając na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – interpretacją z [...] Znak: [...] organ zmienił częściowo swoje stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznając, że Wnioskodawca prawidłowo przyjmuje, że kwota wynikająca z aneksu nie będzie stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Organ uznał jednak, że art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p. – na który powołała się Spółka nie ma w przedstawionej sytuacji zastosowania. Kwota pieniężna, jaką otrzyma Spółka nie jest zwrotem poniesionych wydatków, lecz konsekwencją zawartego aneksu do umowy z Wykonawcą i obniżenia ceny kontraktowej zadania inwestycyjnego. Organ podtrzymał też stanowisko w odniesieniu do drugiego ze spornych zagadnień (pyt. 2). Po analizie przepisów art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 48 i art. 16g ustawy – stwierdził, że Wnioskodawca powinien skorygować wartość początkową środków trwałych, (o których mowa we wniosku) o wartość otrzymanego zwrotu i od tak skorygowanej wartości ponownie naliczyć odpisy amortyzacyjne zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 16a – 16m ustawy. Następnie powinien skorygować wstecz koszty uzyskania przychodów o odpisy już do kosztów zaliczone za lata poprzednie. Przy czym, korekty odpisów amortyzacyjnych nie stosuje się w przypadku, gdy dotyczy ona kosztów uzyskania przychodów związanych ze zobowiązaniami podatkowymi, które uległy przedawnieniu. Zatem stanowisko wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 – organ uznał za nieprawidłowe. Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa – Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu (dalej: WSA) wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W skardze podniesiono zarzuty błędnej wykładni przepisów: - art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p. – poprzez niezastosowanie w sprawie, wskutek nieuznania środków otrzymanych na podstawie zawartego przez Spółkę aneksu od wykonawcy za zwrot wydatków; - art. 16 ust. 1 pkt 48 u.p.d.o.p. – poprzez jego błędną wykładnię a tym samym nałożenie na Spółkę obowiązku skorygowania wartości początkowej środków trwałych wytworzonych w trakcie zadania inwestycyjnego. Odpowiadając na skargę organ nie uwzględnił zarzutów skargi w jakimkolwiek zakresie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga była uzasadniona. Istota sporu dotyczyła tego, czy zwrócone Spółce przez Wykonawcę kwoty wynikające z Aneksu do umowy na realizację inwestycji, będące konsekwencją obniżenia ceny kontraktowej, można uznać za zwrot, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p oraz w jakim okresie i trybie Spółka powinna dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów, związanych z tym zwrotem, jeżeli wcześniej dokonywała odpisów amortyzacyjnych od całej wartości wydatków poniesionych na nabycie (wytworzenie) środków trwałych. Czy będzie miał w sprawie zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 48 u.p.d.o.p. Podkreślić przy tym należy, że zagadnienie samego obowiązku korekty kosztów przychodu (w przedstawionej sytuacji) nie budziło wątpliwości żadnej ze stron. Organ nie kwestionował też ostatecznie, że zwracane kwoty nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, choć uznał, że przepis art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p. nie będzie miał zastosowania w stanie faktycznym sprawy, gdyż kwota pieniężna jaką otrzyma Spółka nie jest zwrotem poniesionych wydatków lecz konsekwencją zawartego Aneksu do umowy z Wykonawcą i obniżenia ceny kontraktowej inwestycji. W ocenie Sądu – stanowisko organu w tym zakresie nie jest prawidłowe. Argumenty organu nie uzasadniają niemożności zastosowania w sprawie regulacji z art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p. a w konsekwencji art. 16 ust. 1 pkt 48 u.p. Opisany we wniosku stan faktyczny sprawy spełnia (w ocenie Sądu) przesłanki, jakie określa przepis art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p. (wydatek musi być faktycznie poniesiony a następnie zwrócony podatnikowi, stanowi on inny wydatek niż przysporzenia wymienione w art. 12 ust. 4 ustawy i wydatek nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodu). Przepis ten nie odnosi się w żaden sposób do zdarzenia prawnego ani formy udokumentowania, na podstawie którego należny jest zwrot. Analizowany przepis określa jedynie, że do przychodów nie zlicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Ustawodawca nie definiuje (ani enumeratywnego ani taksatywnego) katalogu zwróconych wydatków niebędących kosztami uzyskania przychodu, których zwrot nie jest przychodem, zatem uznać należy, że mieszczą się w nim różnego rodzaju świadczenia. Ponadto, zarówno poniesiony wydatek jak i zwrócona kwota związane są z wynagrodzeniem z tego samego zadania inwestycyjnego. Fakt otrzymania od Wykonawcy kwoty pieniężnej na podstawie zawartego Aneksu, nie wyklucza zatem uznania jej za zwrot, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p. Z powyższych względów zasadny jest zarzut skargi kwestionujący stanowisko organu interpretacyjnego w tym zakresie. Rozbieżność między stronami dotyczyła też ustalenia, z jakim momentem Spółka obowiązana jest korygować wysokość zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wytworzonych (nabytych) środków trwałych, których dotyczy częściowy zwrot poniesionych wydatków. Czy od okresu rozliczeniowego, w którym Spółka zawarła Aneks (jak twierdzi Skarżąca), czy też wstecz, tzn. od miesiąca, w którym odpisy amortyzacyjne zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów (jak twierdzi organ). Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu ma prawidłowa wykładnia art. 16 ust. 1 pkt 48 u.p.d.o.p., zgodnie z którym, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywane według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części wartości środków trwałych, która odpowiada poniesionym wydatkom na ich nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Wynika z przytoczonego przepisu, że zwrot wydatków na nabycie bądź wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych powoduje, że odpisy amortyzacyjne od części ich wartości odpowiadającej wydatkom zwróconym (bądź odliczonym od podstawy opodatkowania) nie stanowią kosztów uzyskania przychodu. Celem tej regulacji jest zapobieżenie odpisom amortyzacyjnym, gdy podatnik uzyskał już zwrot wydatków. W ocenie Sądu, nie ulega zatem wątpliwości, że w przypadku obniżenia (w jakiejkolwiek formie) nakładów na środki trwałe, po ich przyjęciu do używania i rozpoczęciu amortyzacji, konieczne jest wyłączenie odpowiedniej części odpisów amortyzacyjnych z kosztów uzyskania przychodów. Podkreślić przy tym należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie rozstrzygają jednoznacznie, w jaki sposób dokonać tego rozliczenia, tj. czy wystarczy jednorazowa korekta odpisów na bieżąco – w momencie otrzymania zwrotu wydatków lub jak w spornej sprawie – zawarcia Aneksu gwarantującego taki zwrot, czy też konieczna jest wsteczna korekta rozliczeń od miesiąca/okresu, w którym rozpoczęto amortyzację. W ocenie Sądu – wbrew twierdzeniu organu – literalna wykładnia art. 16 ust. 1 pkt 48 u.p.d.o.p. nie uzasadnia poglądu o konieczności wstecznego odniesienia skutków podatkowych (w zakresie k.u.p.) wynikających z Aneksu do początkowego okresu amortyzacji. Organ interpretacyjny, oceniając krytycznie stanowisko Spółki odnośnie umiejscowienia korekty kosztów w bieżącym okresie rozliczeniom, właściwym dla momentu anektowania umowy określającego zwrot części wydatków, powołał się na brak podstawy prawnej takiego działania. Uznał, że wobec tego korekcie podlegają koszty w poszczególnych okresach, w których zostały uwzględnione (przy obliczeniu podstawy opodatkowania). W ocenie Sądu - wniosek organu w tym zakresie nie był prawidłowy. Faktem jest, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 48, formułując zasadę wyłączenia z kosztów odpisów amortyzacyjnych od części wartości środków trwałych odpowiadającej zwróconym na ich nabycie (wytworzenie) kwotom, nie wskazuje wprost trybu, w jakim korekta kosztów powinna nastąpić, w przypadku uprzedniego dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej, na którą składały się wydatki poniesione przez podatnika. Nie oznacza to jednak, że podatnik winien dokonać korekty kosztów w okresach, w jakich zaliczone były odpisy amortyzacyjne. Zwrócić trzeba uwagę, że z uwzględnieniem stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, w stosunku do podatnika znajdują (znajdowały) zastosowanie dwie reguły: pierwsza, określona w przepisie art. 15 ust. 6 u.p.d.o.p. oraz druga – wynikająca z przytoczonego powyżej art. 16 ust. 1 pkt 48 u.p.d.o.p. Według art. 15 ust. 6 ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16. Wynika z tego, że w sytuacji braku zaistnienia przypadków określonych w art. 16, a rzutujących na rozmiar kosztów przychodu w postaci odpisów amortyzacyjnych, zakres kosztów uzyskania przychodu (z tytułu amortyzacji) wyznaczają jedynie przepisy art. 16a-16m u.p.d.o.p. Uwzględnienie przez podatnika przy obliczeniu dochodu odpisów, ustalanych zgodnie ze wskazanymi przepisami (art. 16a-16m) było więc prawidłowe i miało umocowanie w obowiązujących przepisach. Z kolei zaistnienie sytuacji uregulowanych przepisami art. 16, a dotyczących nieuznania za koszt odpisów amortyzacyjnych, wobec braku odmiennych postanowień, może powodować korektę kosztów uzyskania przychodów (w zakresie odpisów amortyzacyjnych) z chwilą zaistnienia tych sytuacji. Odnieść to należy także do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 p.d.o.p. Jeżeli zatem zwrot wydatków na nabycie lub wytworzenie środka trwałego powoduje wyłączenie z kosztów przychodów odpowiedniej części odpisów amortyzacyjnych, to skutek w postaci obowiązku wyłączenia (korekty kosztów) powstaje z chwilą zwrotu wydatków (w rozliczeniu za okres, w którym zwrot wydatków został otrzymany). Bez tego (zwrotu) podatnik nie miał i nie ma obowiązku zmniejszenia kosztów z tytułu amortyzacji. W zaistniałej w sprawie sytuacji, na równi ze zwrotem, należy potraktować sytuację, w której strony umowy uzgodniły zwrot części wydatków poniesionych przez Spółkę na inwestycję. Wysokość zwrotu (części) wydatków została w Aneksie określona a jedynie jego przekazanie nastąpi w późniejszych terminach. W ocenie Sądu - nie jest również możliwy do zaakceptowania, z punktu widzenia zasad praworządności, pogląd organu, że korekta winna dotyczyć tych okresów, w których dokonywano uprzednio odpisów amortyzacyjnych, co powoduje, iż konieczna byłaby korekta wcześniejszego rozliczenia podatkowego ze wszelkimi konsekwencjami podatkowymi w postaci powstania zaległości i obowiązkiem zapłaty odsetek. Akceptacja stanowiska organu interpretacyjnego oznaczałaby w istocie, że Spółka korygując wstecz koszty z tytułu odpisów amortyzacyjnych, doprowadziłaby (w zakresie nieprzedawnionych zobowiązań) do powstania zaległości podatkowych i odsetek od tych zaległości, tak jakby koszty przychodu w poszczególnych okresach były ustalane nieprawidłowo (niezgodnie z prawem). Wniosek taki jest nie do zaakceptowania przede wszystkim z perspektywy przytoczonego art. 15 ust. 6 u.p.d.o.p., prowadziłoby to bowiem do sytuacji, w której skarżąca Spółka zostałaby obciążona negatywnymi konsekwencjami podatkowymi, mimo że jej działaniu nie sposób zarzucić naruszenia prawa. Podzielając argumentację skargi - podkreślić należy, że do czasu zawarcia Aneksu, Spółka ustalała odpisy amortyzacyjne od wysokości faktycznie poniesionych przez siebie wydatków na nabycie (wytworzenie) środka trwałego. Skutki ekonomiczne "zwrotu" wystąpiły przecież nie od momentu rozpoczęcia amortyzacji nabytego środka trwałego, ale jej zwrotu określonego w Aneksie. Już tylko z tych powodów brak podstaw do wstecznego odnoszenia skutków podatkowych aneksowanego zwrotu, w kontekście wysokości dokonywanych odpisów amortyzacyjnych. Trzeba również zauważyć, że ustawa podatkowa przewiduje przypadki korekty rozliczenia w związku z amortyzacją, a nawet określa obowiązek zapłaty odsetek przez podatnika, jednakże łączy to z sytuacją, gdy kwalifikacja rzeczy jako środka trwałego podlegającego odpisom amortyzacyjnym decydowała się zgodnie z wolą samego podatnika (art. 16e ust. 1 u.p.d.o.p.). W przypadku objętym wnioskiem o wydanie interpretacji w niniejszej sprawie przyczyna korekty kosztów (odpisów amortyzacyjnych) ma charakter zewnętrzny – zwrot wydatków. Sąd orzekający podkreśla, że prezentowane w tej sprawie poglądy wpisują się w jednolitą w omawianej kwestii linię orzecznictwa sądów administracyjnych pierwszej instancji (por. wyroki: WSA we Wrocławiu z 13 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 166/12, WSA w Gdańsku z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 41/14, WSA w Kielcach z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Ke 385/13, WSA w Lublinie z dnia 7 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Lu 640/12, WSA w Opolu z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt I SA/Op 274/12, WSA w Bydgoszczy z dnia 1 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Bd 968/10). W ostatnim z powołanych wyroków przyjęto, iż otrzymanie dotacji (stanowiącej zwrot wydatków na nabycie środka trwałego – przypis) powoduje w dacie jej otrzymania korektę części dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, jaka odpowiadała udziałowi otrzymanej dotacji w wartości początkowej tego środka trwałego. Sąd ten podkreślił, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 48 u.p.d.o.p. obliguje do wyłączenia począwszy od momentu otrzymania dotacji z kosztów uzyskania przychodów tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada wartości otrzymanego dofinansowania. Przy czym korekty tej należy dokonać w miesiącu otrzymania tych środków poprzez zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów (sygn. akt I SA/Bd 968/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tak więc nieprawidłowo przyjął Organ, że spółka w związku z przewidzianym w Aneksie zwrotem części wydatków poniesionych na inwestycję, winna korygować koszty przychodu (odpisy amortyzacyjne) wstecz, w rozliczeniach za miesiące, w których pierwotnie zostały uwzględnione w podstawie obliczenia podatku. Mając na uwadze przedstawione powyżej rozważania, zaskarżona interpretacja indywidualna podlegała uchyleniu na podstawie art. 146 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). O zwrocie kosztów postępowania postanowiono na podstawie art. 200 tej ustawy. Przy ponownym załatwieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej organ zobowiązany będzie uwzględnić przedstawiona przez Sąd ocenę prawną.