V SA/Wa 1133/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant - st. ref. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi L. D.-G. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zawartą w piśmie z dnia (...) czerwca 2017 r., nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi z dnia [...] czerwca 2017 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez L. D. – G., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą L.D.G. L. (dalej: Skarżący, Wnioskodawca, Beneficjent, Strona), jest informacja Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Projektów Unijnych (dalej MJWPU, organ) z dnia [...] czerwca 2017 r. znak sprawy:[...], wydana w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Przedmiotowe pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Skarżąca złożyła w ramach konkursu nr [...] wniosek o dofinansowanie projektu pod tytułem "Wzrost konkurencyjności i rozwój potencjału innowacyjności przedsiębiorstwa L. L.D.-G. poprzez realizację działań inwestycyjnych, których efektem będzie wprowadzanie na rynek nowych produktów i znaczące ulepszenie dotychczasowych, znaczące ulepszenie świadczonych usług oraz unowocześnienie technologiczne i powiększenie infrastruktury firmy" (wniosek nr [...]). O zakończeniu oceny formalnej projektu i odrzuceniu projektu Wnioskodawca został poinformowany pismem znak [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Jednostka wskazała, że powodem odrzucenia z przyczyn formalnych było niespełnienie kryteriów formalnych nr 5 i 8 Regulaminu konkursu. Podstawą odrzucenia projektu było niezastosowanie się do uwag w zakresie pomocy publicznej wskazanych w piśmie o uzupełnieniu błędów formalnych, wskazano przy tym, iż pomoc nie może zostać udzielona w sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury, odnosząc to do agregatu prądotwórczego jako kosztu niekwalifikowalnego. Podniesiono również, iż zakres rzeczowo-finansowy w bizn3es planie nie jest tożsamy z montażem finansowym (część F) wniosku, brak jest wymienionych poszczególnych wydatków w zadaniach oraz brak jest uzasadnienia ponoszonych wydatków. W biznes planie brakuje specyfikacji technicznej planowanych do zakupu maszyn i urządzeń lub oprogramowania. Wskazano również, że załączony dokument dodatkowy o nazwie "420997_Załacznik_specyfikacja techniczna_3.3.do wysłani" nie dotyczy przedmiotowego projektu, urządzenia w nim wymienione nie są tożsame z maszynami i urządzeniami wymienionymi we wniosku oraz biznes planie. W związku z negatywnym wynikiem oceny projektu Wnioskodawca złożył protest. Wnioskodawca nie zgodził się z oceną kryteriów formalnych nr 5: Kwalifikowalność wydatków i nr 8: Zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej. W wyniku rozpatrzenia protestu organ poinformował Skarżącą zaskarżonym pismem, iż nie został on uwzględniony. W uzasadnieniu MJWPU stwierdziła, że podstawą odrzucenia projektu było niezastosowanie się Wnioskodawcy do uwag oceniających, w wyniku czego projekt objął swym zakresem działania/koszty wyłączone z możliwości uzyskania dofinansowania. Wskazano przy tym, iż zgodnie z art. 13 lit. a rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 roku (zwanego dalej: "rozporządzenie") pomoc regionalna (w tym regionalna pomoc inwestycyjna) nie może zostać udzielona w sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury. Z uwagi na fakt, że projekt przewiduje zakup agregatu prądotwórczego, powyższy wydatek uznano za część niekwalifikowaną projektu. Organ nie zgodził się z twierdzeniem, podnoszonym przez Wnioskodawcę w proteście, że przedmiot projektu, ani żaden z jego elementów ani także działalność Wnioskodawcy nie dotyczą sfery sektora wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury. Jednostka wskazała, że w pkt. 5.1 Regulaminu konkursu wskazane zostały podstawy prawne udzielenia pomocy: - rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 września 2015 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach celu tematycznego 3 w zakresie wzmacniania konkurencyjności mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 1377); - rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 488). W ocenie organu pomoc de minimis może być udzielana wyłącznie pomocniczo. Bezdyskusyjny jest fakt, że udzielone w ramach przedmiotowego projektu wsparcie musi pozostawać w zgodzie z przepisami o pomocy publicznej, a więc również w zgodzie z zapisami art. 13 oraz art. 14 rozporządzenia 651/2014. Art. 13 lit. a przytoczonego rozporządzenia stanowi, jak już wskazano powyżej, że regionalna pomoc inwestycyjna (RPI) nie może zostać udzielona m.in. w sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury. Takie sformułowanie przepisu oznacza, że wykluczeniu podlegać będzie każde działanie przedsiębiorcy, które będzie wchodzić w zakres jego stosowania, niezależnie od przypisanej takiemu działaniu właściwej klasyfikacji NACE (PKD). W przypadku identyfikacji sektora wytwarzania, energii, jej dystrybucji i infrastruktury, wskazane systemy klasyfikacji działalności będą miały co prawda podstawowy, ale raczej niedecydujący charakter, o czym świadczyć może fakt, że unijny prawodawca nie zdecydował się na stworzenie definicji sektora energetycznego w oparciu o te systemy klasyfikacji (w przeciwieństwie np. do sektora transportu czy turystyki - odpowiednio art. 2 pkt 45 i 47 rozporządzenia nr 651/2014), a jedynie poprzez ogólne określenie obszarów działalności podlegających wykluczeniu. Dodatkowo, należy podkreślić, że sama produkcja urządzeń służących do produkcji paliw/energii nie powinna być klasyfikowana jako działalność w ramach sektora wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury, jednakże projekt polegający na zakupie i montażu takich instalacji będzie wyłączony już z możliwości otrzymania regionalnej pomocy inwestycyjnej. Na podstawie wyżej przytoczonego artykułu stwierdzono, że wytwarzanie energii, jej dystrybucja oraz infrastruktura energetyczna są wyłączone z możliwości otrzymania regionalnej pomocy inwestycyjnej i podlegają specyficznym zasadom, które, zgodnie z treścią motywu 33 preambuły rozporządzenia nr 651/2014, mają zagwarantować, że pomoc w tych dziedzinach będzie zgodna z rynkiem wewnętrznym i spójna z unijną polityką ochrony środowiska i polityką energetyczną. Wskazano również, że w ramach planowanej przez Wnioskodawcę inwestycji przewidziano zakup środka trwałego w postaci agregatu prądotwórczego. Bezspornym jest fakt, że sprzęt ten będzie pełnił funkcję zasilacza awaryjnego, służącego do podtrzymania zasilania w razie przerw w dostawach energii, na co wskazuje wnioskodawca w środku odwoławczy i skardze. Agregat prądotwórczy należy do grupy urządzeń produkujących, wytwarzających energię elektryczną. W tym zakresie pomocniczo warto posłużyć się ogólnodostępną definicją wyjaśniającą, że agregat prądotwórczy, inaczej generator prądotwórczy, jest urządzeniem elektroenergetycznym, autonomicznym zespołem służącym do samodzielnego wytwarzania prądu elektrycznego, niezbędnego do napędzania innych maszyn i urządzeń, w sytuacjach gdy w miejscu ich zastosowania nie ma dostępu do innych źródeł energii elektrycznej. Przyjęta definicja jest zbieżna z informacjami przedstawionymi w środku odwoławczym i skardze, w których Wnioskodawca sam podkreśla, że napotyka na problemy z częstymi awariami w sieci przesyłowych prądu elektrycznego, zanikami napięcia elektrycznego w trakcie produkcji, które wpływają na uszkodzenie parku maszynowego oraz na konieczność zabezpieczenia dostępu do prądu elektrycznego. Tym samym w ocenie Jednostki należy uznać, że urządzenie powyższe posłuży do wytwarzania/produkcji energii wykorzystywanej w procesie produkcyjnym. Ze względu na fakt, że ze wsparcia w ramach regionalnej pomocy inwestycyjnej wyłączona jest każda inwestycja związana z wytwarzaniem energii, jej dystrybucją wraz z infrastrukturą, koszty wszystkich elementów w powyższym zakresie należy uznać za niekwalifikowalne, o ile stanowiłyby przedmiot przedsięwzięcia dofinansowywanego w ramach RPI. W związku z tym, w celu weryfikacji, czy dany koszt jest związany z sektorem wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury, jest brane pod uwagę w szczególności przeznaczenie danej instalacji, urządzenia. Organ wskazał przy tym, iż powyższy kierunek interpretacyjny znajduje odzwierciedlenie w piśmie Ministerstwa Rozwoju z dnia [...] maja 2017 roku (znak [...]). Nie ma znaczenia natomiast fakt, czy wytworzona energia będzie wykorzystywana wyłącznie na potrzeby własne, czy sprzedaż innym użytkownikom, a także czy będzie pochodziła ze źródeł odnawialnych, czy też konwencjonalnych. Potwierdza to zarówno wyżej przywołana interpretacja, jak i stanowisko Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta wyrażone w prezentacji pt. "Efekt zachęty w RAG" (źródło: www.uokik.gov.pl). Przytoczony przez Wnioskodawcę argument, że we wniosku o dofinansowanie nie ma żadnego zapisu wskazującego, że agregat będzie wykorzystywany w celu komercyjnej produkcji energii elektrycznej, pozostaje więc w tym przypadku bez znaczenia. MJWPU jednocześnie zauważyła, że w wyniku pierwszej oceny projektu pod kątem jego zgodności z prawem pomocy publicznej (pismem z dnia [...] marca 2017 r. znak:[...]) zostały sformułowane uwagi i zalecenia dla Wnioskodawcy. W ww. piśmie wskazano, że wydatek związany z zakupem agregatu nie wpisuje się w katalog wydatków kwalifikowalnych możliwych do sfinansowania w ramach regionalnej pomocy inwestycyjnej. Wnioskodawcę poinformowano również o konieczności skorygowania montażu finansowanego we wskazanym zakresie. Niemniej jednak, wydatek związany z zakupem agregatu prądotwórczego został pozostawiony w kosztach kwalifikowanych projektu, wskutek czego dokumentacja pozostała w tym zakresie w niezmienionej formie. Wnioskodawca otrzymał zatem możliwość dostosowania dokumentacji aplikacyjnej do wymogów określonych w Regulaminie konkursu. Nie skorzystał jednak z tej możliwości, w konsekwencji czego organ musiał podjąć decyzję że projekt nie kwalifikuje się do realizacji w wybranej podstawie prawnej udzielania pomocy publicznej. Wskazano ponadto, odnosząc się do kwestii związanych z rozbieżnościami pomiędzy wnioskiem o dofinansowanie a biznes planem, że za przygotowanie dokumentacji aplikacyjnej oraz za treści w niej zawarte odpowiada Wnioskodawca i to na nim spoczywa obowiązek dostosowania jej zapisów do wymogów wynikających Regulaminu konkursu oraz innych dokumentów obowiązujących w ramach konkursu. Projekt powinien stanowić logiczną całość, a informacje zawarte we wniosku i pozostałych dokumentach powinny być ze sobą spójne. Rolą oceniających nie jest domyślanie się - treści zawarte we wniosku o dofinansowanie oraz załącznikach, stanowiących jego integralną część, powinny ze sobą korespondować. Warunek powyższy nie został w niniejszym projekcie spełniony, na co zwrócili uwagę oceniający. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o jej uwzględnienie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi Skarżąca strona wskazała, iż nie zgadza się z oceną projektu dokonaną przez MJWPU na skutek rozpoznania protestu. W uzasadnieniu skargi wskazano, że przedmiot przedstawionego projektu nie dotyczy sektora wytwarzania energii, również wnioskodawca nie działa w sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury w żadnym stopniu, tak jak i cała jego działalność nie dotyczy w żadnym stopniu ani nie jest powiązana z tym sektorem, a przyjęta interpretacja przez organ w ogóle go nie dotyczy, w związku z czym Wnioskodawca nie zastosował się właśnie jedynie do tej uwagi, spośród wszystkich pozostałych wzywających do poprawy wniosku o dofinansowanie, gdyż zgodnie z treścią Rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014 uwaga i wezwanie w tym zakresie go nie dotyczy. W ocenie Skarżącej definicja "infrastruktury energetycznej" w Rozporządzeniu Komisji (UE) Nr 651/2014 na które powołuje się organ brzmi następująco: (130) "infrastruktura energetyczna", oznacza wszelkie fizyczne urządzenia lub obiekty, które znajdują się na terytorium Unii lub łączą Unię z co najmniej jednym państwem trzecim i należą do następujących kategorii: a) w przypadku energii elektrycznej: infrastruktura do przesyłu, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 3 dyrektywy2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (2); infrastruktura do dystrybucji, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 5 dyrektywy 2009/72/WE; magazynowanie energii elektrycznej, definiowane jako obiekty służące do magazynowania energii elektrycznej, na stałe lub czasowo, w infrastrukturze naziemnej lub podziemnej lub na składowiskach, pod warunkiem że są bezpośrednio połączone z liniami przesyłowymi wysokiego napięcia zaprojektowanymi dla napięcia równego co najmniej 110 kV; wszelkie urządzenia lub instalacje mające istotne znaczenie dla pewnego, bezpiecznego i efektywnego funkcjonowania systemów, o których mowa w ppkt (i)-(iii), w tym systemy ochrony i monitorowania oraz systemy sterujące na wszystkich poziomach napięcia i podstacji; oraz inteligentne sieci, zdefiniowane jako dowolny sprzęt, linia, kabel lub instalacja, zarówno na poziomie przesyłu, jak i dystrybucji niskiego i średniego napięcia, mające na celu dwukierunkową komunikację cyfrową w czasie rzeczywistym lub zbliżonym do czasu rzeczywistego, interaktywne i inteligentne monitorowanie wytwarzania energii elektrycznej, przesyłu, dystrybucji i zużycia energii oraz zarządzanie takim wytwarzaniem, przesyłem, dystrybucją i zużyciem w ramach sieci energetycznych w celu stworzenia sieci skutecznie integrującej zachowania i działania wszystkich podłączonych do niej użytkowników — wytwórców, odbiorców i użytkowników będących zarazem wytwórcami i odbiorcami — w celu zapewnienia efektywnego pod względem ekonomicznym, zrównoważonego systemu elektroenergetycznego o niskim poziomie strat i wysokim poziomie jakości oraz zabezpieczenia dostaw i bezpieczeństwa. W ocenie Skarżącej - jak to ewidentnie wynika z przytoczonych w skardze definicji - ani przedmiot projektu ani bieżąca działalność przedsiębiorstwa nie wpisują się w żaden zapis ani obszar przytoczonej (zacytowanej) w Rozporządzeniu definicji, a punkt (iv) nawiązuje literalnie do punktów (i)-(iii) i z nimi w pełni integralny i ewidentnie nie dotyczy przyjętej przez IOK interpretacji a zatem jest przez KOP wadliwe zinterpretowany w sposobie dokonania oceny i jej uzasadnienia. Konsekwentnie rozwijając dalej i biorąc pod uwagę powyższe, w związku z tym, że ani przedmiot projektu, ani żaden z jego elementów ani także cała działalność przeszła, teraźniejsza i planowana wnioskodawcy nie dotyczą sfery "sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury" art. 13 lit a Rozporządzenia nr 651/2014 mówiący, że pomoc regionalna (w tym regionalna pomoc inwestycyjna) nie może zostać udzielona w sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury" nie ma tutaj zastosowania i jest błędnie przyjętą przez KOP (IOK) interpretacją i podstawą oceny kryteriów nr 5 i 8 co spowodowało w konsekwencji negatywną ocenę wniosku na etapie oceny formalnej. Odnośnie zaś do zarzutu rozbieżności pomiędzy wnioskiem o dofinansowanie a biznes planem w zakresie rzeczowo - finansowym, jak również specyfikacji technicznej, Skarżąca wskazała, iż wyczerpujące dane znajdują się we wniosku o dofinansowanie i to wniosek o dofinansowanie jest "bazą wiedzy" przekazaną przez wnioskodawcę nt. rzeczowej realizacji projektu. Ogrom dokumentacji, który jest załączany w odpowiedzi na konkurs ogłoszony przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych prowadzi do braku fizycznej możliwości skoordynowania wszystkich zapisów we wniosku o dofinansowanie i załącznikach. Skarżąca uważa jednak, iż nie powinno to być powodem do odrzucenia wniosku z możliwości ubiegania się dotacje unijne, gdyż niespójności te mogą być skorygowane na dalszym etapie oceny lub uzupełnione bezpośrednio przed podpisaniem umowy o dofinansowanie, gdy wnioskodawca posiada już wiedzę i dane dotyczące szczegółowej specyfikacji technicznej, po przeprowadzeniu i wyłonieniu oferentów w trybie "zasada konkurencyjności". Na etapie aplikowania o unijne dofinansowanie wielu dostawców w ogóle nie odpowiada na zapytania ofertowe wnioskodawców dot. specyfikacji technicznej i parametrów technicznych maszyn i urządzeń, wiedząc, iż jest to tylko działanie na potrzeby kompletowania dokumentacji konkursowej, a jeśli oferenci już odpowiadają to wiedza ta jest często niepełna i niefachowa. Ponadto należy w tym miejscu nadmienić, że dodatkowe uwagi zawarte przez organ w piśmie nie są objęte zakresem oceny obu kryteriów będących podstawą negatywnej oceny formalnej złożonego przez nas wniosków, a które literalnie jako niespełnione były podstawą jego odrzucenia, stąd nie mogą być wzięte pod uwagę w żadnym stopniu, gdyż nie są objęte obszarem oceny obu kryteriów a także nie dotyczą tego etapu w ogóle, więc jeżeli doszło by do ich uwzględnienia przez organ w ocenie, stanowiło by to ewidentne naruszenie procedury oceny formalnej wynikającej z Regulaminu konkursu oraz wytycznych programowych. W ramach kryterium formalnego nr 5 Kwalifikowalność wydatków "weryfikowana jest potencjalna kwalifikowalność wydatków planowanych do poniesienia, tj. czy kategorie wydatków zawarte we wniosku o dofinansowanie projektu są prawidłowo określone - zgodnie z wytycznymi programowymi oraz zapisami Regulaminu konkursu" natomiast w ramach kryterium formalnego nr 8 Zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym kryterium uważa się za spełnione jeżeli: w konkursach zorientowanych wyłącznie na wsparcie projektów, których dofinansowanie nie stanowi pomocy publicznej, dokonana ocena potwierdzi brak spełnienia przesłanek z art. 107 ust. 1 TFUE; w konkursach, w których dotacja dla projektu stanowi pomoc publiczną/pomoc de minimis, ocena dokonywana w oparciu o kryteria szczegółowe zawarte w tabeli nr 1.1 zakończy się wynikiem pozytywnym. W związku z powyższym uwagi dodatkowe zawarte w piśmie Jednostki nie mogły być wzięte pod uwagę przy uzasadnieniu przez organ dokonanej oceny formalnej, a zaskarżanych przez wnioskodawcę kryteriów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146, obecnie Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm.) – dalej: ustawa wdrożeniowa - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez MJWPU, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej (MJWPU) z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020; a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności: - Wytycznymi w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020 (zwanymi dalej: "Wytycznymi"), za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. - Regulaminem konkursu nr [...] z dnia [...] października 2016 r., ogłoszonego w zakresie Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa III - Poprawa rozwoju MŚP na Mazowszu - Działania 3.3 Innowacje w MŚP - Typ projektu - Wprowadzanie na rynek nowych lub ulepszonych produktów lub usług (poprzez wdrożenie wyników prac B+R), zwanym dalej: Regulaminem konkursu. Dokonując kontroli działania organu Sąd uznał, iż przy ocenie projektu nie doszło do naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności stosowanych reguł. Należy przy tym podkreślić, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. W ramach konkursu MJWPU na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców. Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów. Informacja dot. oceny formalnej wniosku Strony skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia spornych kryteriów oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o odrzuceniu wniosku. Tym samym informacja spełnia wymogi rzetelności określone w Wytycznych. Sąd - dokonując analizy przedstawionego materiału i zaskarżonego pisma - aprobuje stanowisko MJWPU, że Strona skarżąca nie zastosowała się do uwag oceniających, wskazanych – zgodnie z Regulaminem konkursu - w piśmie skierowanym do Skarżącej w toku oceny formalnej wniosku (załączonym do akt sprawy w dniu rozprawy – po uprzednim wezwaniu przez tut. Sąd), w wyniku czego projekt objął swym zakresem działania/koszty wyłączone z możliwości uzyskania dofinansowania. Nie zostały też uzupełnione w sposób, jaki wskazano w piśmie, załączniki do wniosku, a tym samym organ oceniający nie miał możliwości weryfikacji kwalifikowalności poszczególnych wydatków. Nie można zatem uznać, tak jak tego chce Strona skarżąca, że dostosowała się do wszystkich uwag zawartych w treści pisma i stosownie skorygowała wniosek o dofinansowanie i załączniki, jak to wynika z treści pisma Skarżącej z dnia [...] kwietnia 2017r. (dołączonego do akt sprawy na rozprawie). Dokonując analizy poszczególnych zarzutów objętych skargą należy bowiem wskazać, że z cyt. Regulaminu konkursu, rozdziału 4, odnoszącym się do Kwalifikowalności wydatków wynika, że : 4.1. Za wydatki kwalifikowalne w projektach realizowanych w ramach Działania 3.3 Innowacje w MŚP RPO WM uznać można koszty poniesione zgodne z: 4.1.1. Wytycznymi programowymi w zakresie kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020. 4.1.2. Wytycznymi Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020. 4.1.3. Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 września 2015 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach celu tematycznego 3 w zakresie wzmacniania konkurencyjności mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014–2020 (Dz. U. poz. 1377); 4.1.4. Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 488). Odnośnie zaś rozdziału 9. Oceny wniosków o dofinansowanie : 9.1. Złożone wnioski o dofinansowanie podlegają ocenie formalnej i merytorycznej, zgodnie z zapisami obowiązującej wersji Uszczegółowienia RPO WM. Zasady przeprowadzania oceny wniosków określa regulamin KOP oceny formalnej oraz regulamin KOP oceny merytorycznej, dołączone do niniejszego regulaminu. 9.2. Ocena wniosków prowadzona jest w oparciu o kryteria wyboru projektów, będące załącznikiem do niniejszego regulaminu. 9.5. W ramach kryterium "Zgodność z regulaminem konkursu" na etapie oceny formalnej weryfikacji podlega w szczególności to: 9.5.1. czy na etapie uzupełnienia wniosku o dofinansowanie nie została wprowadzona istotna modyfikacja, 9.5.2. czy wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami został złożony zgodnie z zasadami opisanymi w rozdziale 8 "Zasady wypełniania i składania wniosków", 9.6. Na każdym etapie oceny wnioskodawca ma możliwość uzupełnienia braków oraz poprawy oczywistych omyłek zgodnie z art. 43 ustawy. Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. 9.7. Ocena formalna wniosku co do zasady trwa do 45 dni (tzn. w ciągu 45 dni, licząc od dnia następnego po zakończeniu naboru, do wnioskodawcy zostanie wysłana jedna z trzech możliwych informacji: ocena pozytywna, ocena negatywna lub pismo z uwagami). W trakcie oceny formalnej wnioskodawca ma możliwość jednokrotnej poprawy lub uzupełnienia wniosku, zgodnie z uwagami MJWPU, w terminie 7 dni od momentu otrzymania informacji z MJWPU. Ocena formalna wniosków, które podlegały uzupełnieniu lub poprawie, jest dokonywana w terminie 14 dni od dnia złożenia przez wnioskodawcę poprawionego wniosku o dofinansowanie. W takim przypadku 45 dniowy termin oceny formalnej, zostaje przedłużony o 14 dni, przy czym do terminu na ocenę formalną nie wlicza się czasu uzupełniania wniosku przez wnioskodawcę. 9.11. Przez uzupełnienie wniosku należy rozumieć złożenie dodatkowych informacji lub wyjaśnień oraz objaśnienie wątpliwości KOP. Złożone wyjaśnienia stanowią integralną część wniosku o dofinansowanie. Wyjaśnienia powinny prowadzić do ujednoznacznienia treści i weryfikacji okoliczności będących przedmiotem oceny. Ewentualne zmiany treści wniosku o dofinansowanie, będące konsekwencją złożonych wyjaśnień, mogą mieć wyłącznie charakter porządkowy i doprecyzowujący - nie mogą prowadzić do istotnej modyfikacji. Wyjaśnienia nie mogą również odnosić się do kwestii całkowicie pominiętych przez wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie. 9.22. W przypadku braku poprawy błędów, wskazanych przez MJWPU w uzupełnionej dokumentacji projektowej, ocena projektu przeprowadzana jest na podstawie dostępnej dokumentacji. W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie MJWPU, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu, organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku zasadności. Jednostka prawidłowo wskazała też, że ocena treści wniosku o dofinansowanie w kontekście spełniania określonych kryteriów odbywa się wyłącznie na podstawie jego treści (oraz załączników). Późniejsze dodatkowe informacje, w szczególności przekazywane w proteście, nie mogą być brane pod uwagę na etapie rozpatrywania protestu. Należy przy tym podkreślić, że wniosek musi być spójny z treścią dołączonych załączników, zaś brak uzupełnienia lub poprawy tych niespójności – mimo wskazanych uchybień- musi skutkować odrzuceniem z przyczyn formalnych. Należy zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego (w tym adresowanych w pierwszej kolejności do komisji oceny projektów (KOP) kryteriów wyboru projektu) wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. Ustawodawca w art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2113/14, odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 u.z.p.p.r.; wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl). Strona skarżąca, wbrew swoim twierdzeniom, nie złożyła do wniosku o dofinansowanie załączników spójnych z treścią wniosku, jak już była o tym mowa powyżej. Tymczasem to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Podkreślić wypada także, że Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Trzeba podkreślić, że gdyby Strona skarżąca w sposób prawidłowy zapoznała się z Regulaminem konkursu i załącznikami dotyczącymi kryterium oceny, jak również z treścią pisma od MJWPU, to w sposób prawidłowy zamieściłby wymagane informacje w załącznikach do wniosku. To że tak się nie stało, nie upoważnia Strony skarżącej do przerzucania odpowiedzialności za swoje zaniechanie na organ. Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II GSK 2322/13). Organ – uzasadniając odrzucenie wniosku – wskazał, iż zgodnie z art. 13 lit. a rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 roku pomoc regionalna (w tym regionalna pomoc inwestycyjna) nie może zostać udzielona w sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury. MJWPU - zarówno w piśmie skierowanym do Skarżącej przed wydaniem oceny, jak też w treści oceny - podkreślała, że z uwagi na fakt, iż projekt przewiduje zakup agregatu prądotwórczego, powyższy wydatek uznano za część niekwalifikowaną projektu. Organ nie zgodził się ponadto z twierdzeniem, podnoszonym przez Skarżącą w proteście, że przedmiot projektu, ani żaden z jego elementów ani także działalność Wnioskodawcy nie dotyczą sfery sektora wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury. Jednostka wskazała, że w pkt. 5.1 Regulaminu konkursu wskazane zostały podstawy prawne udzielenia pomocy tj. rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 września 2015 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach celu tematycznego 3 w zakresie wzmacniania konkurencyjności mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 1377) oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 488). W ocenie organu pomoc de minimis może być udzielana wyłącznie pomocniczo i bezdyskusyjnym jest fakt, że udzielone w ramach przedmiotowego projektu wsparcie musi pozostawać w zgodzie z przepisami o pomocy publicznej, a więc również w zgodzie z zapisami art. 13 oraz art. 14 rozporządzenia 651/2014. Organ wskazywał też na treść pisma Ministerstwa Rozwoju Departament Koordynacji Wdrażania Funduszy Unii Europejskiej z dnia 13 maja 2017 r. (będące załącznikiem do zaskarżonego rozstrzygnięcia), w którym wskazano, iż tego rodzaju wydatki nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne. Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.r.p.s. ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.r.p.s., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Dokumenty określające warunki i procedury obowiązujące w programach operacyjnych są wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego, tj. art. 6, art.7, art. 41 ustawy wdrożeniowej. Z upoważnienia nie wynika, że akty te mogą regulować pewne kwestie odmiennie niż ustawa wdrożeniowa. Dotyczy to przede wszystkim przepisów z art. 46 ust.3 ustawy wdrożeniowej (właściwa instytucja przekazuje wnioskodawcy pisemną informacje o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektu) oraz art. 58 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy (właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem). Zgodnie z zacytowanym przepisem ustawowym obie informacje dotyczące oceny projektu i rozstrzygnięcia protestu muszą zawierać uzasadnienie. Uzasadnienie to musi odzwierciedlać zasadę zawartą w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowiącą, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Skoro ww. informacje kierowane do wnioskodawcy zgłoszonego projektu stanowią o dwustopniowym postępowaniu konkursowym kontrolowanym również przez sąd administracyjny, to nie ulega wątpliwości, że wymagane przez ustawodawcę uzasadnienie tych informacji musi spełniać element rzetelnego wyjaśnienia przyjętej oceny. Wskazać należy, jak słusznie zaakcentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1051/13): "uzasadnienie informacji o wynikach oceny musi zawierać taką treść, aby spełnić swoją ustawową rolę, tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie zatem musi być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jeżeli uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu.". Natomiast w wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1113/13) NSA zaakcentował, iż: "...instytucja rozpatrująca protest powinna przeprowadzić szczegółową analizę środka procesowego z uwzględnieniem zarzutów podniesionych zarówno przez ekspertów w kartach ocen merytorycznych jak i skarżącą Spółkę w treści złożonego protestu. Podkreślić należy, że nie jest dopuszczalne "mechaniczne" odwoływanie się do ocen recenzentów, czy wcześniej do ocen ekspertów.". Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez MJWPU, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji stwierdzić wypada, że odpowiadają one prawu. W ocenie Sądu skoro wskazane przez MJWPU zasady kwalifikowalności, wynikające z wymienionych regulacji, były stosowane w całym konkursie w stosunku do wszystkich aplikujących, to również Skarżąca była zobligowana do dostosowania dokumentacji aplikacyjnej do wymogów określonych w Regulaminie konkursu, zaś brak tego dostosowania słusznie skutkował brakiem uznania spełniania wskazanych kryteriów. W Regulaminie konkursu (pkt 9.2.) przewidziano, iż ocena wniosków prowadzona jest w oparciu o kryteria wyboru projektów, będące załącznikiem do regulaminu. W ocenie Sądu Wnioskodawca miał pełne możliwości, aby w sposób zgodny z Regulaminem konkursu w sposób jasny, konkretny i przejrzysty zawrzeć we wniosku niezbędne informacje, jak również wyeliminować wydatki, które zostały uznane we wstępnym sprawdzeniu wniosku za niekwalifikowalne. Odnosząc się do poprawności oceny projektu to należy wskazać, że w tym zakresie możliwości sądu administracyjnego są ograniczone do zbadania, czy ocena została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie WSA takich błędów MJWPU nie popełniła. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowisko oceniającego, argumenty na jego poparcie. Analizując treść wniosku, pisma informującego o odrzuceniu z przyczyn formalnych, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób trafny wskazali na braki wniosku o dofinansowanie. Ocena zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i uzasadnienie braku skierowania projektu do następnego etapu oceny. Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny. Sąd podkreśla, że ocena formalna wniosku jest oceną spełnienia przez projekt konkursowy kryteriów konkursu. Ewentualne braki wniosku w tym zakresie powodują, iż wniosek nie spełnia kryteriów konkursu, co stanowi przesłankę odrzucenia projektu. Skarżący zdaje się nie dostrzegać, że zasady konkursu są identyczne dla ubiegających się o dofinansowanie realizacji projektu i żaden z podmiotów nie może samodzielnie, bez podstawy prawnej, nie podawać wymaganych informacji. To na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt. II GSK 1500/11). Sąd podkreśla także, że Strona przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony. Na zakończenie Sąd zauważa, że MJWPU w swoim rozstrzygnięciu odniósł się do zarzutów protestu, w sposób prawidłowy uznając, że wniosek Skarżącego winien być odrzucony z przyczyn formalnych. Organ w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Należy też wskazać, że Sąd - orzekając na podstawie cyt. przepisu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej - ocenia działania organu pod kątem przesłanki wskazanej w tym przepisie tj. czy organ oceniając projekt dokonywał tego w sposób naruszający prawo i czy naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Nie jest natomiast rolą Sądu dokonanie oceny merytorycznej projektu, bowiem nie jest do tego upoważnionym, nie ma też takich możliwości. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.