IV SA/Wa 1034/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie: Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 września 2017 r. sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania i zapłaty odsetek 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z [...] czerwca 2016 r., nr [...] 2. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżącej D. O. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania i zapłaty odsetek od ustalonego w decyzji z dnia [...] maja 2014 r. Wojewody [...] odszkodowania za nieruchomość oznaczoną w ewidencji gruntów numerem [...], położoną w obrębie [...], gmina J.. W uzasadnieniu Minister podał, że nieruchomość położona w obrębie [...], gmina J. oznaczona jako działka nr [...] o pow. 0,0872 ha, decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., znak: [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej została przeznaczona na budowę drogi wojewódzkiej nr [...] stanowiącej dojazd do węzła J. obwodnicy L. w ciągu dróg ekspresowych [...], [...] i [...]- odcinek od węzła J. do istniejącej drogi wojewódzkiej nr [...] klasy Z. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Wojewoda [...] orzekł w pkt 1 o ustaleniu odszkodowania w wysokości 112.170,00 zł na rzecz D. O. za przejęcie z mocy prawa powyższej nieruchomości i w pkt 2 o odmowie powiększenia ustalonego odszkodowania o kwotę równą 5% wartości nieruchomości. Decyzją z dnia [...] września 2014 r. Minister Infrastruktury I Rozwoju uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I. instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 439/15 stwierdził nieważność tej decyzji. Następnie decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. Wyrokiem z dnia 14 listopada 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 1867/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2016 r. Wyrok jest nieprawomocny. W dniu [...] czerwca 2016 r. D. O. wniosła o wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie zaległych odsetek w łącznej kwocie 5.969,60 zł liczonych od dnia [...] czerwca 2014 r. (odsetki ustawowe) oraz od dnia [...] stycznia do dnia [...] czerwca 2016 r. (odsetki za opóźnienie). W uzasadnieniu wniosku powołano się na zapis art. 132 o gospodarce nieruchomościami oraz art. 481 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny a także przytoczono uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 439/15. Wnioskodawczyni wskazała, iż w zakresie pkt 1 decyzji Wojewody [...] ustalającej odszkodowanie walor ostateczności nastąpił w dniu [...] czerwca 2014 r. i tym samym Zarząd Dróg Wojewódzkich w L. pozostał w zwłoce z wypłatą odszkodowania, co skutkuje prawem żądania odsetek. Organ podał, że w niniejszej sprawie Wojewoda [...] działając na mocy art. 61 a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania i zapłaty odsetek od ustalonego w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. W ocenie Ministra przez inne uzasadnione przyczyny, o których mowa w art. 61 a § 1 Kpa, należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Minister Infrastruktury i Budownictwa wskazał, że rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego jest poprawne, jednakże motywy jakie legły u podstaw zaskarżonego postanowienia uznać należy za błędne, gdyż przedmiotem żądania strony było wydanie decyzji administracyjnej w odniesieniu do należnych odsetek za zwłokę. Przepis art. 132 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami stanowi, że do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. Ustawa o gospodarce nieruchomościami nie reguluje formy, w jakiej powinno nastąpić naliczenie odsetek za zwłokę, w przeciwieństwie np. do spraw związanych z wywłaszczeniem, odszkodowaniem za wywłaszczenie czy też zwrotem wywłaszczonej nieruchomości, w którym to zakresie właściwy organ administracyjny orzeka w formie decyzji. Minister podał, że w wyroku z dnia 10 lipca 2000 r. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 1 Kpc rozumiany w ten sposób, iż w zakresie pojęcia "sprawy cywilnej" nie mogą mieścić się roszczenia dotyczące zobowiązań pieniężnych, których źródło stanowi decyzja administracyjna, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Trybunał w uzasadnieniu tego wyroku argumentował, że sprawami cywilnymi w rozumieniu art. 1 Kpc są nie tylko sprawy ze stosunków cywilnoprawnych w rozumieniu art. 1 Kc. Działaniem lub zaniechaniem, którego skutki mogą być rozpoznawane na drodze sądowej są nie tylko zdarzenia cywilnoprawne regulowane w kodeksie cywilnym, takie jak czynność prawna czy też czyn niedozwolony, ale także akty administracyjne wywołujące skutki w zakresie prawa cywilnego. Za przyjęciem dopuszczalności drogi sądowej w tego rodzaju sprawach przemawiają nadto względy konstytucyjno-prawne wynikające z brzmienia art. 177 Konstytucji RP (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2000 r., sygn. akt SK 12/99, publ. OTK 2000 roku nr 5, poz. 143). Podzielając ten pogląd Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym w postanowieniu z dnia 8 marca 2001 r. (sygn. akt III KKO 5/00, publ. OSNP 2002 roku nr 5, poz. 128), przyjęło, że do rozpoznawania sprawy o odsetki z tytułu opóźnienia lub zwłoki w wypłacie odszkodowania, o którym mowa w art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami właściwy jest sąd powszechny. Minister podał, że co prawda powyższe dotyczyło odszkodowania ustalonego za przejęcie nieruchomości pod drogę przy okazji podziału nieruchomości niemniej jednak podstawa ustalenia i wypłaty odsetek w obydwu sprawach jest tożsama bowiem jest nią art. 132 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nielogicznym zatem zupełnie byłoby różne traktowanie roszczenia o wypłatę odsetek od przeterminowanego odszkodowania wówczas gdy podstawą ich ustalenia i wypłaty jest ten sam przepis. Rozważania te skłaniają zatem do konkluzji, iż żądanie zapłaty odsetek za zwłokę w zapłacie odszkodowania stanowi roszczenie cywilnoprawne. Chociaż źródłem tego roszczenia (stosunku cywilnoprawnego) jest akt administracyjny - decyzja o odszkodowaniu, załatwienie tej sprawy nie jest prawnie możliwe w postępowaniu administracyjnym przez wydanie decyzji. Nie jest to bowiem sprawa z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 1 Kpa, lecz sprawą cywilna w rozumieniu art. 1 Kpc, ewentualny zaś spór między stronami co do wysokości dokonanej waloryzacji i odsetek za opóźnienie w zapłacie odszkodowania może zostać rozstrzygnięty przed właściwym miejscowo i rzeczowo sądem powszechnym. Ponadto podkreślenia wymaga fakt, że naliczenie odsetek za zwłokę, stanowi czynność obrachunkową, materialno-techniczną i brak jest jakichkolwiek prawnych podstaw do ingerencji organów administracji publicznej, a wykonanie tych czynności winno nastąpić przy spełnieniu świadczenia przez podmiot do tego zobowiązany. Roszczenie takie przysługuje tym samym jednak w stosunku do podmiotu pozostającego w zwłoce w zapłacie, a nie wobec organu wydającego decyzję W ocenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa nałożenie na organ administracyjny obowiązku rozstrzygnięcia sprawy w drodze wydania decyzji administracyjnej winno bezsprzecznie wynikać z przepisu prawa (art. 6 Kpa), który nakłada na organ taki obowiązek wprost. Tymczasem ani przepis art. 132 ust. 2 i 3, ani żaden inny przepis ustawy o gospodarce nieruchomościami nie daje podstawy do rozstrzygnięcia sprawy odsetek w formie decyzji administracyjnej. Na tę decyzje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła D. O., reprezentowana przez adwokata, podnosząc zarzut naruszenia: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 132 ust. 2 w zw. z art. 132 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami - przez błędną ich wykładnię skutkującą przyjęciem, że roszczenie o zapłatę odsetek za zwłokę w wypłacie odszkodowania za nieruchomość oznaczoną w ewidencji gruntów numerem [...], położoną w obrębie geodezyjnym [...], gmina J. ma charakter cywilnoprawny i jako takie nie należy do właściwości organów administracji publicznej, a podlega rozpoznaniu na drodze postępowania cywilnego przed właściwym rzeczowo i miejscowo sądem powszechnym - podczas gdy roszczenie to ma charakter administracyjnoprawny, zaś przepis art. 132 ust. 2 u.g.n. jedynie odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu cywilnego do skutków zwłoki oraz opóźnienia wypłaty odszkodowań co nie oznacza, że roszczenie o zapłatę odsetek za zwłokę w wypłacie odszkodowania może być dochodzone nie w postępowaniu administracyjnym lecz w postępowaniu cywilnym przed sądami powszechnymi; 2. naruszenie przepisu prawa procesowego tj. art. 66 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i wadliwe przyjęcie, że wobec uznania się przez organ administracji publicznej za niewłaściwy do rozpoznania niniejszej sprawy, właściwą formą uchylenia się od rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania i zapłaty odsetek za zwłokę w wypłacie odszkodowania, w sytuacji gdy poczynione przez organ administracji publicznej ustalenia, zgodnie z którymi podanie wniesiono do organu niewłaściwego, zaś z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, obligowały organ administracji publicznej do wydania postanowienia o zwrocie podania; 3. naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP — polegające na wydaniu w niniejszej sprawie nieprawidłowego rozstrzygnięcia tj. postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, w sytuacji gdy uznanie się przez organ administracji publicznej za niewłaściwy winno nastąpić przez zwrot podania (art. 66 § 3 KPA) — co skutkowało zamknięciem skarżącej drogi do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez sąd powszechny, a w konsekwencji pozbawieniem skarżącej ochrony prawnej, gdyż zgodnie z treścią przepisu art. 1991 k.p.c warunkiem do tego aby droga sądowa w niniejszej sprawie stała się dopuszczalna jest wykazanie, że przed wniesieniem pozwu organ administracji publicznej lub sąd administracyjny uznały się w tej sprawie za niewłaściwe, a odmowa prowadzenia sprawy przez organ administracji publicznej lub sąd administracyjny nastąpiła we właściwej formie tj. przez zwrot podania (art. 66 § 3 KPA) albo odrzucenie skargi. Wobec powyższego Skarżąca wniosła o: 1. uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości ewentualnie odrzucenie skargi w przypadku stwierdzenia, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2. zasądzenie od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżącej D.O. zwrotu kosztów postępowania sądowego - w tym kosztów zastępstwa adwokackiego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W ocenie skarżącej postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. jest rażąco wadliwe. Wbrew stanowisku organu administracji publicznej sprawa o roszczenie o zapłatę odsetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania o którym mowa w art. 132 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie jest sprawą o charakterze cywilnoprawnym lecz administracyjnoprawnym i jako taka podlega rozpoznaniu przez właściwy organ administracji publicznej, a nie przez właściwy rzeczowo i miejscowo sąd powszechny. Obowiązek zapłaty odsetek jest wszak pochodny od obowiązku zapłaty sumy głównej. Skoro zatem obowiązek zapłaty odszkodowania powstał na tle stosunku administracyjnoprawnego, to również obowiązek zapłaty odsetek od tego odszkodowania zachowuje administracyjny charakter. Odesłanie w art. 132 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu cywilnego nie powoduje zmiany charakteru prawnego roszczenia. Pozwala ono jedynie na odpowiednie posługiwanie się regulacjami zawartymi w Kodeksie cywilnym na użytek rozpoznawanej sprany administracyjnej. Także w doktrynie ukształtował się podgląd, zgodnie z którym przyjmując zachowanie administracyjnego trybu dochodzenia roszczeń zwijanych z opóźnieniem lub zwłoką w wypłacie odszkodowania za wywłaszczenie, starosta - działający jako organ I instancji - zobowiązany jest do wydania w tym względzie stosownej decyzji administracyjnej na podstawie art. 104 Kpa w zw. z art- 132 ust. 2 o gospodarce nieruchomościami o ustaleniu odpowiednio zobowiązania do wypłaty odsetek w określonej kwocie oraz o odszkodowaniu za szkodę wyrządzoną negatywnymi skutkami zwłoki w wypłacie odszkodowania za wywłaszczenie" (M. Wolanin w komentarzu do Ustawy o gospodarce nieruchomościami). Działanie Ministra Infrastruktury i Budownictwa doprowadziło zatem do sytuacji, w której sprawa o odsetki za opóźnienie w wypłacie odszkodowania - nie może zostać rozpoznana przez organ administracji publicznej - bo ten uznał się za niewłaściwy, ani też przez sąd powszechny, gdyż odmowa prowadzenia sprawy przez organ administracji publicznej nastąpiła w niewłaściwej formie tj. przez odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego, co zablokowało skarżącej drogę do rozpoznania sprawy przez sąd powszechny. W konsekwencji zatem skarżąca pozbawiona została ochrony prawnej i zagwarantowanego w art. 45 Konstytucji RP prawa do sądu, na które składają się prawo dostępu do sądu, tj. prawej uruchomienia procedury przed organem niezależnym, bezstronnym i niezawisłym oraz prawo do wyroku sądowego, czyli prawo do uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia danej sprawy. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w niniejszym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Spór w niniejszej sprawie dotyczy kwestii czy przyznanie i zapłata odsetek od ustalonego w decyzji odszkodowania za nieruchomość przejętą z mocy prawa należy do właściwości organów administracji publicznej, czy też jest sprawa należąca do właściwości sądów powszechnych. W niniejszej sprawie spór ten powstał w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Wojewoda [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania w wysokości 112.170,00 zł i w pkt 2 o odmowie powiększenia ustalonego odszkodowania o kwotę równą 5% wartości nieruchomości na rzecz D. O. za przejęcie z mocy prawa nieruchomości (działka nr [...] o pow. 0,0872 ha), przejętej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., znak: [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej została nieruchomości. W dniu [...] czerwca 2016 r. Zarząd Dróg Wojewódzkich w L. wypłacił Skarżącej pozostałą część odszkodowania w kwocie 33 651 zł – stanowiącą 30 % przyznanego odszkodowania. W dniu [...] czerwca 2016 r. D. O. wniosła o wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie zaległych odsetek w łącznej kwocie 5.969,60 zł liczonych od dnia [...] czerwca 2014 r. (odsetki ustawowe) oraz od dnia [...] stycznia do dnia [....] czerwca 2016 r. (odsetki za opóźnienie). Odmawiając wszczęcia postępowania z wniosku Skarżącej o wypłatę odsetek organy orzekające w sprawie żądanie zapłaty odsetek za zwłokę w zapłacie odszkodowania stanowi roszczenie cywilnoprawne. Chociaż źródłem tego roszczenia (stosunku cywilnoprawnego) jest akt administracyjny - decyzja o odszkodowaniu, załatwienie tej sprawy nie jest prawnie możliwe w postępowaniu administracyjnym przez wydanie decyzji. W ocenie Sąd powyższe stanowisko Ministra nie jest trafne. Wojewoda [...] decyzję z [...] maja 2014 r. o ustaleniu odszkodowania oparł na podstawie art. 12 ust. 4a, 4f, 4g, 5, 5a art.18 ust.1 -1e pkt 1, art.22 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. 2015 poz. 2031 j.t. – dalej specustawy). Przepis art. 132 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2015, poz. 1774 j.t.), reguluje kwestię wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość w drodze decyzji administracyjnej oraz skutki zwłoki lub opóźnienia w jego wypłacie, wskazując, że stosuje się w tym zakresie odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego (ust. 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że roszczenie o odsetki za zwłokę w wypłacie odszkodowania jest roszczeniem akcesoryjnym, związanym z obowiązkiem zapłaty sumy głównej - wywodzą że w sytuacji, w której obowiązek zapłaty odszkodowania powstał na tle stosunku administracyjnoprawnego, to konsekwentnie również obowiązek zapłaty odsetek od tego odszkodowania zachowuje administracyjny charakter. Odesłanie do zasad Kodeksu cywilnego zawarte w art. 132 ust. 2 u.g.n. nie powoduje zmiany charakteru prawnego roszczenia. Pozwala ono jedynie na posługiwanie się pojęciami i instrumentami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksie cywilnym (Dz. U. 2014, poz. 121 j.t.) na użytek rozpoznania sprawy administracyjnej. Pogląd, że roszczenie o odsetki od świadczeń administracyjnoprawnych nie ma charakteru cywilnego, lecz administracyjny został wyrażony przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 18 grudnia 1992 r., III AZP 27/92 (OSNC 1993/9/141) oraz z dnia 7 kwietnia 1993 r., III AZP 3/93 (OSNC 1993/10/174) oraz przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15 marca 2006 roku, I OSK 525/05 (Lex nr 198159) . Skoro roszczenie o odsetki jest pochodne od roszczenia o wypłatę odszkodowania i skoro odszkodowanie jest ustalane poprzez wydanie decyzji administracyjnej, to także obowiązek zapłaty odsetek od tego odszkodowania zachowuje administracyjny charakter. Zatem organem właściwym do rozpoznania wniosku o przyznanie odsetek jest organ właściwy do wydania decyzji o odszkodowaniu. Załatwienie sprawy odsetek w drodze decyzji administracyjnej nie oznacza pozbawienia strony prawa do sądu. Prawo to będzie realizowała przed sądem administracyjnym. Tym samym nie są naruszone podstawowe prawa jednostki, stanowiące konstytucyjną gwarancję jej praw i wolności. (por. orzeczenia NSA wydane w sprawach o sygn. akt: I OSK 525/05, I OSK 1307/09, I OSK 232/12, I OSK 1460/11, I OSK 2440/12, I OW 46/16, I OSK 1404/15). Pogląd ten podziela również skład orzekający w niniejszej sprawie. Powyższego poglądu nie zmienia, powoływany przez organ, wyrok Trybunał Konstytucyjny z dnia 10 lipca 2000 r., sygn. SK 12/99. W orzeczeniu tym wskazuje się bowiem na sytuację, gdy roszczenia dotyczące zobowiązań pieniężnych, których źródłem jest decyzja administracyjna, w ogóle nie są unormowane w przepisach prawa. Natomiast w niniejszej sprawie istnieje przepis prawa dający podstawę orzekania organom administracji publicznej. Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Sądu, organy orzekające w niniejszej sprawie nieprawidłowo zastosowały przepis art. 61a Kodeksu postępowania administracyjnego i odmówiły wszczęcia postępowania w przedmiocie przyznania i zapłaty odsetek od ustalonego odszkodowania za przejętą nieruchomość. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy oraz art. 120 i art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) należało orzec jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania, w pkt 2, orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a., na które składa się kwota 100 zł uiszczonego w sprawie wpisu sądowego oraz wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 480 zł odpowiadającej stawce minimalnej określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) oraz kwota uiszczonej opłaty skarbowej (17 zł). Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku, Minister weźmie pod uwagę wytyczne w nim zawarte i w związku z tym w orzeknie, czy i w jakiej wysokości należne są odsetki, których żąda ustalenia Skarżąca.