I SA/Kr 1083/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo Sędziowie : WSA Wiesław Kuśnierz (spr.) WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi B. B. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia 21 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu I. uwzględniając skargę stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia Stowarzyszeniu L. II. zasądza od Zarządu Województwa M. – Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa M. na lata 2014-2020 na rzecz skarżącej B. B. koszty postępowania w kwocie 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych). B.B. z siedzibą w S. (dalej: Wnioskodawczyni, Skarżąca) w dniu 26 czerwca 2017 r. złożyła do Stowarzyszenia [...] z siedzibą w G. (dalej: Stowarzyszenie, LGD), w ramach naboru [...], wniosek o przyznanie pomocy na operacje pt. "Podniesienie konkurencyjności firmy poprzez rozszerzenie oferty w branży turystycznej", w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Wniosek został poddany ocenie merytorycznej przez Radę Programową Stowarzyszenia. Z karty oceny operacji według lokalnych kryteriów wyboru sporządzonej w dniu 3 sierpnia 2017 r. wynika, że Rada przyznała operacji 22 punkty, na które składały się punkty z następujących kryteriów wyboru: - dodatkowe miejsca pracy - 2 pkt, - wpływ na ochronę środowiska lub przeciwdziałanie zmianom klimatu - 1 pkt, - innowacyjność operacji – 2 pkt, - przedmiot operacji – 7 pkt, - wkład własny -1 pkt, - doradztwo w biurze LGD – 2 pkt, - wpływ operacji na rozwój turystyki – 3 pkt, - czas realizacji operacji – 4 pkt. Rada LGD nie przyznała operacji punktów w kryterium gotowość do realizacji operacji. W uzasadnieniu nieprzyznania punktów w tym kryterium Rada podała: "Wnioskodawca przedłożył dokumentację zawierającą braki. Zgodnie z informacją zawartą we wniosku w sekcji BV Wnioskodawczyni planuje zakup napełniacza z wylewką firmy S. . Załączona oferta firmy M. nie zawiera jednak parametrów tego wydatku. Brak jest też parametrów w pozycjach 24-26 tej oferty. Ponadto po analizie ofert stwierdzono różnice pomiędzy informacjami zawartymi w ofercie firmy H. a tabelą 7.1 biznesplanu tj. pozycja [...] tabeli – Namiot J. wskazuje na zakup dodatkowych drzwi i okna z moskitierą, a oferta wskazuje cenę jurty uwzględniającą 2 sztuki dodatkowych drzwi i 4 szt. okien". O powyższej ocenie Stowarzyszenie poinformowało Wnioskodawczynię pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r., w którym oprócz podania liczby uzyskanych punktów przez operację wskazano, że: operacja została uznana za zgodną z LSR, ustalona przez Radę Programową kwota wsparcia wynosi 140.000,00 zł i operacja została wybrana do finansowania w ramach LSR. Ponadto pismo zawierało informację, że w dniu przekazania wniosków o udzielenie wsparcia do Zarządu Województwa operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze. Od powyższej informacji Wnioskodawczyni złożyła za pośrednictwem Rady LGD protest z dnia 22 sierpnia 2017 r., do Zarządu Województwa (dalej: ZWM), w którym podniosła kwestię poprawności sporządzenia ofert na zakup 5 pozycji z zestawienia rzeczowo-finansowego (napełniacz z wylewką, krzesła kute z siedzeniami miękkimi, stoły na bazie podstawy z maszyn do szycia Singer, krzesła do stołów na bazie podstaw z maszyn do szycia Singer, namiot jurta), przedłożonych wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy, które zdaniem Rady LGD zawierają braki, tj. nie posiadają parametrów technicznych wymaganych w opisie kryterium. Wnioskodawczyni podała, iż w przypadku napełniacza z wylewką, w ofercie producenta sprzętu zamieszczonej na stronie internetowej, znajduje się tylko jeden produkt dokładnie odpowiadający opisowi zamieszczonemu we wniosku. Wnioskodawczyni zauważyła, że weryfikacja poziomu przyjętej ceny oraz kwestii tego jaki jest to produkt jest absolutnie bezproblemowa na podstawie zarówno zapisów dokumentacji aplikacyjnej, przedstawionej oferty oraz ogólnodostępnej wiedzy. Odnośnie krzeseł kutych z siedzeniami miękkimi, stołów na bazie podstaw z maszyn do szycia Singer oraz krzeseł do tych stołów Wnioskodawczyni podała, iż w ofercie od firmy M. faktycznie brak jest parametrów technicznych, jednak są one zawarte w sekcji B.VI wniosku oraz pkt. 7.1 biznes planu. W kwestii namiotu jurta Wnioskodawczyni wskazała, iż we wniosku o przyznanie pomocy podała podstawowe parametry produktu, a doprecyzowaniem ilości dodatkowych drzwi oraz okien z moskitierą jest oferta przedstawiona przez firmę H. . Zgodnie z wytycznymi wnioskodawca zobowiązany jest do przedstawienia podstawowych parametrów technicznych, które zostały zapisane we wniosku o dofinansowanie i biznesplanie. Dodatkowo Skarżąca w złożonym proteście podniosła kwestię dotyczącą okoliczności składania wniosku o przyznanie pomocy. Wskazała, że chciała złożyć wniosek w dniu 23 czerwca 2017 r. (piątek), jednak po przyjechaniu do biura LGD wraz z kompletem dokumentacji aplikacyjnej odmówiono jej przyjęcia wniosku o dofinansowanie ze względu na zbliżającą się godzinę zamknięcia biura LGD. Wnioskodawczyni podaje, że do biura LGD przybyła około 15 minut przed zamknięciem i nie było żadnej kolejki osób oczekujących. Dalej Wnioskodawczyni podnosi, że w związku z zaistniała sytuacją pozbawiono jej możliwości złożenia wniosku w terminie wcześniejszym i wskazuje, że gdyby wniosek był przyjęty przez LGD w dniu 23 czerwca 2017 r., to przy otrzymanej ilości punktów otrzymałby dofinansowanie, gdyż w przypadku identycznej ilości uzyskanej przez wnioski złożone w ramach naboru decydujący wpływ na wybór projektu miał termin złożenia wniosku. Zdaniem Wnioskodawczyni niniejsza sytuacja jest uchybieniem LGD o charakterze organizacyjno-proceduralnym. Ponadto Wnioskodawczyni podniosła, że komunikat z informacją o zarezerwowaniu odpowiedniej ilości czasu na złożenie wniosku pojawił się na stronie internetowej Stowarzyszenia dopiero w dniu 26 czerwca 2017 r. ZWM pismem z dnia 21 września 2017 r. poinformował Wnioskodawczynię o nieuwzględnieniu protestu. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia wynika, że ZWM uznał za zasadną argumentację Wnioskodawczyni w zakresie prawidłowości ofert na napełniacz z wylewką, krzesła kute z siedzeniami miękkimi, stoły na bazie podstawy z maszyn do szycia Singer, krzesła do stołów na bazie podstaw z maszyn do szycia Singer. Natomiast w odniesieniu do namiotu jurta, ZWM zgodził się z oceną Rady LGD, wskazując, że wnioskodawca otrzymał od firmy H. K. ofertę zawierającą dokładne parametry planowanej do zakupu jurty. Wnioskodawca we wniosku o przyznanie pomocy wyraził chęć zakupu jurty wyposażonej w jedno okno, zaś w ofercie zostały ujęte 4 okna. ZWM zauważył, iż w kalkulatorze kosztów zamieszczonym na stronie internetowej firmy H. K., każde dodatkowe okno zwiększa koszt namiotu. Dlatego też nieujęcie przez Wnioskodawczynię odpowiedniej liczby okien w zestawieniu rzeczowo - finansowym powoduje, iż zapisy wniosku o przyznanie pomocy są niespójne z przedstawioną ofertą. W związku z powyższym ZWM stoi na stanowisku, iż przedłożona dokumentacja zawiera braki, a tym samym kryterium nie zostało spełnione. W swoim rozstrzygnięciu ZWM nie odniósł się do podnoszonej okoliczności składania wniosku. Skarżąca nie zgadzając się z rozstrzygnięciem ZWM wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie: - art. 37 ust. 1 oraz ust. 2 w zw. z art. 57 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1460; dalej: ustawa wdrożeniowa) poprzez nienależytą weryfikację prawidłowości oceny projektu w zakresie kryterium oceny gotowość do realizacji operacji, co skutkowało zaniechaniem stwierdzenia dokonania oceny projektu z naruszeniem zasady rzetelności i przejrzystości i w konsekwencji: - dokonanie w ślad za Stowarzyszeniem nieprawidłowej oceny projektu pn. "Podniesienie konkurencyjności firmy poprzez rozszerzenie oferty w branży turystycznej", co uniemożliwiło projektowi Skarżącej uzyskanie punktów w ramach kryterium oceny - gotowość do realizacji operacji, skutkiem czego projekt nie uzyskał wystarczającej ilości punktów, aby zmieścić się w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze, a w konsekwencji nie otrzymał wsparcia finansowego; - bezpodstawne uznanie, że pomiędzy wnioskiem Skarżącej, a przedstawioną ofertą na jurtę nr [...] zachodzi niespójność, co więcej bezpodstawne zakwalifikowanie takiej rzekomej niespójności jako "brak" w rozumieniu kryterium oceny gotowość do realizacji operacji, przy braku jakiegokolwiek uzasadnienia dla takiej kwalifikacji rzekomej niespójności, - art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz.U. z 2015 r., poz. 378, ze zm.; dalej: u.r.l.u.l.s.) przez zaniechanie, w przypadku stwierdzenia rzekomej niespójności pomiędzy wnioskiem Skarżącej a przedstawioną ofertą na jurtę nr [...], zakwalifikowania takiej rzekomej niespójności jako oczywistej omyłki i następnie zaniechanie wezwania Skarżącej do poprawienia oczywistej omyłki, które to zaniechania stanowią również naruszenie § 6 pkt 8 umowy z dnia 12 maja 2016 r. o warunkach i sposobie realizacji strategii i rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność zawartej pomiędzy Województwem Małopolskim i Stowarzyszeniem LGD "B. ", poprzez jego nienależytą realizację, - art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej przez naruszenie procedury odwoławczej a to nieustosunkowanie się w rozstrzygnięciu (brak należytego uzasadnienia) przez ZWM do wszystkich zarzutów podniesionych przez Skarżącą w proteście z dnia 22 sierpnia 2017 r., a mianowicie do zarzutu pozbawienia Skarżącej możliwości złożenia wniosku w dniu 23 czerwca 2017 roku, co jednocześnie stanowiło naruszenie warunków ogłoszenia o naborze wniosków nr [...] w skutek odmowy przyjęcia wniosku Skarżącej składanego w godzinach pracy biura Stowarzyszenia, na skutek czego Skarżąca utraciła możliwość uzyskania pomocy w związku z kryterium kolejności złożenia wniosku w przypadku identycznej ilości punktów przez konkurujące ze sobą operacje. Na podstawie złożonych zarzutów Skarżąca wniosła o uwzględnienie przedmiotowej skargi w całości, stwierdzenie, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, oraz o zasądzenie od ZWM na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Skarżąca w pierwszej kolejności szczegółowo opisała okoliczności składania wniosku o przyznanie pomocy i odmowy jego przyjęcia w dniu 23 czerwca 2017 r., wskazując m.in., że wniosek był składany w obecności jej męża - G. B. oraz B. B. i że odmowa przyjęcia wniosku w dniu 23 czerwca 2017 r. miała znaczenie, gdyż gdyby wniosek przyjęto w tym dniu, projekt Skarżącej zmieściłby się w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze. Skarżąca podniosła, że ZWM pomimo podania tych okoliczności w proteście w ogóle nie ustosunkował się do zarzutów w tej materii, czym naruszył wskazane przepisy prawa, a także zasadę przejrzystości i rzetelności w rozpoznawaniu spraw. Dalej Skarżąca przywołała szereg przepisów ustawy wdrożeniowej, kolejno art. 38, art., 39 ust. 2, art. 53 ust. 1 oraz art. 37, stwierdzając, że wymienione w tym ostatnim przepisie zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji, dotyczą każdego postępowania. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. W ocenie Skarżącej w rozpoznawanej sprawie zarówno LGD B. jak i Zarząd Województwa nie sprostały powyższym wymaganiom, gdyż przeprowadziły ocenę operacji w sposób nie odpowiadający przywołanym wyżej standardom. Dalej Skarżąca podniosła, że ZWM braki w dokumentacji dostrzegł w odniesieniu do namiotu jurta. W ocenie ZWM treść złożonego przez Skarżącą wniosku oraz oferta od S. K. są niespójne, a tym samym ocena LGD została w tym zakresie uznana za prawidłową. Owej niespójności ZWM upatruje w rzekomej rozbieżności pomiędzy liczbą okien w jakie wyposażona ma być jurta. W ocenie ZWM Skarżąca we wniosku wyraziła chęć zakupu jurty wyposażonej w jedno okno, zaś w ofercie zostały ujęte 4 okna. Dokonana przez ZWM ocena godzi w przywołaną powyżej zasadę przejrzystości oraz rzetelności, jaką ZWM winien kierować się przy wyborze wniosków do dofinansowania. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów stanowi główną gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Skarżąca w żadnym miejscu nie posłużyła się sformułowaniem "jedno okno". W ocenie Skarżącej stwierdzana przez ZWM oraz uprzednio przez LGD niespójność pomiędzy wnioskiem i ofertą w rzeczywistości nie występuje. Skarżąca podniosła, że pod pozycją [...] zakresu rzeczowo finansowego wymieniła namiot Jurta, któremu towarzyszy następujące uzasadnienie: "Zakup namiotu Jurta konieczny jest do organizacji imprez okolicznościowych przed budynkiem, latem pozwoli na zwiększenie powierzchni obiektu gastronomicznego, stanowić będzie dodatkową powierzchnię do konsumpcji. Źródłem przyjętej ceny jest sporządzone rozeznanie rynku. Wnioskodawca wysłał zapytanie ofertowe do firmy specjalizującej się w sprzedaży tego typu namiotów i otrzymał ofertę cenową." Z kolei w kolumnie parametry techniczne lub jakościowe towarów lub usług wskazano: ,Jurta 12M posiada następujące parametry: 12 metrów średnicy, w jej skład wchodzi: konstrukcja, dodatkowe drzwi, poszycie płótno ogniowe 570 g/m2, ocieplenie (mata termoizolacyjna), podszewka poliester biała, okno z moskitierą 140 x 100, przezroczysta pokrywa, malowanie, podłoga OSB. Analogicznie w opisie zadań wymienionych w zestawieniu rzeczowo finansowych operacji Skarżąca wymienia m. in. Namiot Jurta, 1 sztuka, za kwotę 54.900,00 o następującym opisie: "Zakup namiotu Jurta konieczny jest do organizacji imprez okolicznościowych przed budynkiem, latem pozwoli na zwiększenie powierzchni obiektu gastronomicznego, stanowić będzie dodatkową powierzchnię do konsumpcji. Źródłem przyjętej ceny jest sporządzone rozeznanie rynku. Wnioskodawca wysłał zapytanie ofertowe do firmy specjalizującej się w sprzedaży tego typu namiotów i otrzymał ofertę cenową. Jurta 12M posiada następujące parametry: 12 metrów średnicy, w jej skład wchodzi: konstrukcja, dodatkowe drzwi, poszycie płótno ogniowe 570 g/m2, ocieplenie (mata termoizolacyjna), podszewka poliester biała, okno z moskitierą 140 x 100, przezroczysta pokrywa, malowanie, podłoga OSB." Do wniosku została załączana indywidualna oferta, którą firma S. K. sporządziła specjalnie na życzenie Skarżącej. Zaznaczyć należy, że do protestu Skarżąca załączyła zapytanie, jakie wysłała do firmy S. K., a będące podstawą do złożenia przez ten podmiot oferty (oryginał zapytania wraz z potwierdzeniem jego wpływu do kontrahenta został przesłany wraz z protestem). Z przedmiotowego zapytania wynika jednoznacznie szczegółowy zakres parametrów namiotu, w tym ilość pozycji "okno z moskitierą 140 x 100 cm" - 4 szt. Zatem istniejąca od początku wola Skarżącej co do parametrów namiotu nie powinna budzić żadnych wątpliwości. W ocenie Skarżącej zarówno treść wniosku jak i oferty są tożsame i brak jest jakiejkolwiek niespójności pomiędzy nimi. W treści wniosku Skarżąca bowiem wprost wskazuje, że źródłem przyjętej ceny jest właśnie otrzymana od S. K. oferta, która została sporządzona specjalnie na życzenie Skarżącej. Zważyć również należy, że w treści oferty - w kolumnie TOWAR wymienione zostały dokładnie takie same sformułowania jak w treści wniosku (wszystkie ujęte w liczbie pojedynczej). Powyższe dowodzi i potwierdza, że wolą Skarżącej jest ujęcie we wniosku dokładnie takiego produktu, jaki opisany został w treści dołączonej doń oferty, do której zresztą za każdym razem Skarżąca wyraźnie we wniosku odsyła. Nie sposób zatem dopatrzyć się jakichkolwiek niespójności pomiędzy ofertą od firmy S. K. oraz wnioskiem Skarżącej. Następnie Skarżąca wskazała, że jeżeli ZWM dopatrzył się w założonej dokumentacji nieścisłości pomiędzy wnioskiem i ofertą odnośnie liczby okien, to taka rzekoma niespójność nie powinna być zakwalifikowana jako brak w dokumentacji, ale co najwyżej oczywista omyłka. Instytucja zarządzająca winna w takim przypadku podjąć stosowne działania zmierzające do wyjaśnienia takiej oczywistej omyłki w sposób opisany w art. 23 ust 5 u.r.l.u.l.s., do czego jednak nie doszło. Co kluczowe, fakt zaistnienia oczywistej omyłki nie może skutkować brakiem przyznania punktów dla kryterium gotowość do realizacji operacji, gdyż liczba punktów "0" zarezerwowana jest wyłącznie dla zupełnie innego przypadku - wystąpienia braków w dokumentacji. Zgodnie z kryteriami wyboru operacji kryterium oceny wystąpienie ewentualnej oczywistej omyłki nie może być w żaden sposób sankcjonowane, a jedynie skorygowane zgodnie z procedurą opisaną w art. 23 ust 5 u.r.l.u.l.s. ZWM w żaden sposób nie uzasadnił z jakich powodów ową rzekomą niespójność zakwalifikował jako "brak w dokumentacji". Tym samym dokonanego przez ZWM rozstrzygnięcia, a zarazem nieuwzględnienia protestu, nie można uznać za dokonane w sposób przejrzysty i rzetelny, jeżeli nie zawierało ono jasnego i popartego merytorycznymi argumentami uzasadnienia kwalifikacji opisywanej rzekomej niespójności jako "braku dokumentacji". Lakoniczne stwierdzenie, że przedłożona dokumentacja zawiera braki nie czyni zadość zasadzie przejrzystości i rzetelności. Uzasadnienie dokonanej oceny operacji jest wyłącznym źródłem wiedzy dla przedkładającego projekt, o tym w jaki sposób został on oceniony. Ocena przejrzysta i rzetelna, to nie taka, która informuje wyłącznie o liczbie punktów przyznanych w ramach ocenianych kryteriów, czy stwierdzeniu że stwierdzono braki, ale taka, która zawiera również argumenty uzasadniające taką a nie inną kwalifikację określonych faktów. Skarżąca podniosła, że naruszenie art. 23 ust. 5 u.r.l.u.l.s. stanowi również naruszenie § 6 pkt 8 umowy z dnia 12 maja 2016 roku o warunkach i sposobie realizacji strategii i rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność zawartej pomiędzy Województwem Małopolskim a LGD "B. ". Powyższa regulacja nakłada na ZWM obowiązek weryfikacji wniosków o przyznanie pomocy w zgodzie z przepisami prawa, w szczególności z art. 23 ust. 2-5 i 7 u.r.l.u.l.s. Brak wezwania Skarżącej do poprawienia oczywistych omyłek stanowi więc nie tylko naruszenie przepisów ustawy, ale również wspomnianej Umowy. Następnie Skarżąca wskazała, że w kontekście całokształtu spełnionych przez Skarżącą wymogów w odniesieniu do procedury przygotowania i złożenia kompletnej dokumentacji celem uzyskania wsparcia finansowego z funduszy unijnych powoływanie się przez ZWM tylko i wyłącznie na fakt rzekomej różnicy w ilości okien namiotu typu jurta pomiędzy wnioskiem (gdzie ujęto namiot z określonymi parametrami podstawowymi), a przedłożoną ofertą (stanowiącą uzupełnienie i doprecyzowanie wniosku) jest sprzeczne z jakąkolwiek logiką i jawi się jako celowe pozbawienie Skarżącej wsparcia finansowego. Ogólne wskazanie parametru, który można bardzo łatwo zweryfikować na podstawie przedłożonej oferty, czy ogólnodostępnej wiedzy, nie może stanowić podstawy do stwierdzenia, że gotowość do realizacji całego projektu budzi poważne wątpliwości. Zarówno LGD "Beskid Gorlicki", a w ślad za nim Zarząd Województwa, tak mocno skupiły się na drobiazgowym poszukiwaniu nieścisłości w przedstawionych parametrach przedmiotów i dołączonych do nich ofert, że doszło do zatracenia prawdziwego sensu kryterium, jakim jest rzeczywiste zbadanie, czy podmiot ubiegający się o wsparcie finansowe jest faktycznie gotowy do realizacji przedstawionego projektu. Skarżąca w sekcji B.VI pkt I.B.l wniosku oraz sekcji VII biznesplanu (Zakres finansowo-rzeczowy operacji) ujęła 29 pozycji, z których 28 zostało w całości zaakceptowanych przez ZWM. Tylko w stosunku do namiotu typu jurta, jedynie w odniesieniu do jednego z jego parametrów ZWM nie przyznał racji twierdzeniom Skarżącej podnoszonym w złożonym proteście. Jak wynika z argumentów podniesionych powyżej nieścisłość ta ma charakter w praktyce jedynie teoretyczny i w odniesieniu do całości projektu nie może rzutować na pozbawienie Skarżącej punktów w ramach kryterium. Dokumentacja aplikacyjna została przygotowana zgodnie z wszystkimi wytycznymi, zawartymi m.in. w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy oraz Informacji pomocniczej przy wypełnianiu biznesplanu. Skarżąca podając podstawowe parametry techniczne przedmiotowego namiotu postępowała zgodnie z wytycznymi wniosku o dofinansowanie. W żadnym miejscu kryterium oceny nie zostało wskazane, że wnioskodawca jest zobowiązany do podania wszystkich parametrów technicznych pozycji, które zawierała oferta. W rzeczywistości więc Skarżąca nie była zobowiązana do podawania parametrów określających ilość okien i drzwi wskazanych w przedłożonej ofercie. Intencją Skarżącej było natomiast uwzględnienie w zestawieniu namiotu typu jurta określającego podstawowe parametry. Ich doprecyzowanie znajdywało się bowiem w przedkładanej ofercie, która z kolei powstała na indywidualne zamówienia samej Skarżącej - w odpowiedzi na zapytanie ofertowe, którego treść została przedłożona do protestu. Nieprecyzyjne zredagowanie wymogów w zakresie parametrów technicznych (czy należy określić wszystkie, czy wskazać tylko podstawowe z przedstawionej oferty) nie może wywoływać negatywnych konsekwencji dla Skarżącej. Końcowo Skarżąca wskazała, że ZWM nie odnosząc się do wszystkich twierdzeń podniesionych w proteście naruszył przepis art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. ZWM w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg pkt 4 na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Podatkowej (Dz.U. z 2016, poz. 1947 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę wdrożeniową, a także w zw. z art. 30a ustawy wdrożeniowej i art. 22 ust. 8 u.r.l.u.l.s. Przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu, złożony został na podstawie przepisów u.r.l.u.l.s. Ustawa ta określa m.in. zadania oraz właściwość organów w zakresie określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.; dalej: rozporządzenie nr 1303/2013), w odniesieniu do rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr 1303/2013 (art. 1 pkt 1 u.r.l.u.l.s.). Ustawa określa również zasady organizacji i działania lokalnych grup działania, o których mowa w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, w zakresie nieokreślonym w przepisach, o których mowa w pkt 1, lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej (art. 1 pkt 2 lit. a u.r.l.u.l.s.). Zgodnie z art. 30a ust. 3 ustawy wdrożeniowej, realizacja rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność odbywa się na zasadach określonych w u.r.l.u.l.s., a w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie - na zasadach określonych w ustawie wdrożeniowej. Stosownie zaś do art. 22 ust 1 pkt 3 u.r.l.u.l.s. od wyniku wyboru, który powoduje, że operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, przysługuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, prawo wniesienia protestu. Zgodnie art. 22 ust. 3 u.r.l.u.l.s., w brzmieniu obowiązującym w chwili wydawania rozstrzygnięć w sprawie, do protestu stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 2-6 ustawy wdrożeniowej. Na podstawie art. 22 ust. 8 u.r.l.u.l.s., do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy wdrożeniowej stosuje się odpowiednio. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa wdrożeniowa (art. 61 – 67) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w P.p.s.a. Ustawa P.p.s.a. znajduje bowiem odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 P.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Ustawa wdrożeniowa wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w P.p.s.a. Z przepisu art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w następstwie rozpoznania protestu w trybie: - ogólnym (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej); - negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej); - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia formalnych określonych w art. 54 ust. 2 pkt 1, 2, 3 lub 6 ustawy wdrożeniowej); - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 59 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 ustawy wdrożeniowej; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Wniesienie skargi, o której mowa w ust. 1, warunkowane jest otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o nieuwzględnieniu protestu (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej), ponownej negatywnej ocenie (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) albo pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia (art. 54 ust. 3 i 4, art. 59 ust. 1, art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej), co oznacza, że wnioskodawcą legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tym przedmiocie jest podmiot, który złożył wniosek o dofinansowanie projektu. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 61 ust. 8 ww. ustawy, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie wniosek o dofinansowanie opisanej na wstępie operacji został poddany ocenie zgodności operacji z LSR i uznany za spełniający wymogi projektu stosownie do uregulowań u.r.l.u.l.s. Uzyskał w trakcie oceny 22 pkt został wybrany do finansowania w ramach LSR, jednak nie zmieścił się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze. Rada Stowarzyszenia poinformowała Skarżącą o powyższych faktach pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r. Skarżąca po otrzymaniu powyższej informacji wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony, zatem procedura odwoławcza została wyczerpana. W ustawowym terminie 14 dni Skarżąca złożyła skargę do WSA w Krakowie na nieuwzględnienie protestu. Skarżąca przedłożyła również wymaganą przepisem art. 61 ustawy wdrożeniowej kompletną dokumentację. Powyższe oznacza, że możliwe było dokonanie merytorycznej oceny wniesionej skargi. Przechodząc do rozpoznania zarzutów skargi należy wskazać, że reguły przyznawania pomocy publicznej beneficjentom przy realizacji polityki spójności są ściśle sformalizowane dlatego, że jest to polityka reglamentowana i celowa, stąd również kontrola sądu administracyjnego w takich sprawach ma charakter szczególny i została w powołanej ustawie sformalizowana w stopniu większym, niż w innego rodzaju sprawach pozostających w kognicji sądu administracyjnego. Kontrolując zgodność z prawem wydanej przez instytucję organizującą i przeprowadzającą konkurs oceny wniosku o dofinansowanie jak i rozstrzygnięcia instytucji rozpatrującej protest, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów i w tym kontekście ocenia przestrzeganie kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por wyrok WSA w Krakowie sygn. akt I SA/Kr 353/17; wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych czy też aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu, instrukcji (por. wyroki WSA: we Wrocławiu z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 241/17, w Opolu z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Op 113/17). Wskazać także należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa krajowego i unijnego, ale także postanowienia regulaminu konkursu. Ustawodawca w treści art. 41 omawianej ustawy wskazał, że właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu (por. powołany już powyżej wyrok WSA w Opolu z 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 310/17). Organ / instytucja rozpoznający protest nie może wyjść poza treść środka zaskarżenia (protestu), a skoro tak, to również i Sąd rozpoznający skargę na rozstrzygnięcie organu. Złożenie protestu uprawnia zatem do kontroli oceny projektu w zakresie w nim wskazanym (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 357/17). W niniejszej sprawie w wyniku przeprowadzonej oceny Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Głównym przedmiotem sporu w sprawie i treścią zarzutów skargi było po pierwsze, nieustosunkowanie się przez rozpatrujący protest Zarząd do zarzutu Skarżącej dotyczącego okoliczności składnia wniosku o przyznanie dofinansowania, po drugie dokonana przez Radę LGD i ZWM negatywna ocena złożonego wniosku w zakresie kryterium gotowość do realizacji operacji i w konsekwencji nieprzyznanie punktów w tym kryterium. Odnosząc się do pierwszego ze sformułowanych zarzutów należy wskazać, że zgodnie z art. art. 54 ust. 2 ustawy wdrożeniowej protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera: 1) oznaczenie instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu; 2) oznaczenie wnioskodawcy; 3) numer wniosku o dofinansowanie projektu; 4) wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem; 5) wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem. Sformułowany zarzut w zakresie okoliczności składania wniosku przez Skarżącą jest zarzutem o charakterze proceduralnym o którym mowa w art. 54 ust. 2 pkt 5 ustawy wdrożeniowej, gdyż zgodnie z punktem VII ust. 2 Procedury oceny i wyboru operacji w ramach naborów wniosków na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD w ramach wdrażania Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania "Beskid Gorlicki" na lata 2014-2020 "wyboru operacji dokonuje się na podstawie listy rankingowej. Lista rankingowa uszeregowana jest w kolejności malejącej liczby punktów uzyskanych w procesie oceny. W sytuacji gdy dwie lub więcej operacji uzyskało w procesie oceny według kryteriów wyboru operacji taką samą liczbę punktów o kolejności na liści decyduje data i godzina złożenia wniosku" (podkreślenie Sądu). Zgodnie z przepisem art. 57 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, (podkreślenie Sądu) w terminie nie dłuższym niż 21 dni licząc od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 45 dni od dnia jego otrzymania. Skoro powyższy zarzut mieścił się wśród zarzutów proceduralnych to ZMW jako instytucja właściwa do rozpoznania protestu miała obowiązek go zweryfikować. ZWM nie ustosunkowując się w rozstrzygnięciu protestu, do sformułowanego w proteście zarzutu dotyczącego okoliczności składania wniosku, naruszył w sposób oczywisty, nie tylko przywołany powyżej przepis art. 57 ustawy wdrożeniowej, ale również przepis art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem. Informacja o wynikach rozpatrzenia protestu sporządzana jest na piśmie przez właściwą instytucję, a zatem organ administracji publicznej lub podmiot umocowany normą prawną do dokonania tej czynności. Informacja ta skierowana jest do konkretnego adresata i zawiera konkretne rozstrzygnięcie sprowadzające się do uwzględnienia lub nieuwzględnienia wniesionego protestu, jak również zawiera uzasadnienie i pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia. Czynność ta zawiera zbieżne wymogi z tymi, które ustawodawca przewidział dla decyzji administracyjnej, jednakże skoro nie nadał jej takiego charakteru to opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że jest to akt administracyjny indywidualny o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej. Przedmiotowa informacja będzie musiała spełniać wszystkie przewidziane prawem wymogi, aby mogła w sposób prawnie skuteczny wywoływać przewidziane dla niej skutki prawne, co oznacza, że w informacji muszą się znaleźć odniesienia do wszystkich zarzutów sformułowanych w oparciu o przepis art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej. Przechodząc do drugiego ze sformułowanych zarzutów dotyczącego negatywnej oceny złożonego wniosku w zakresie kryterium gotowość do realizacji operacji i w konsekwencji nieprzyznania punktów w tym kryterium należy w pierwszej kolejności podnieść, że ustawa wdrożeniowa określa ogólne reguły postępowania dotyczące wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wszystkim wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W myśl art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia nr 1303/2013. Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektów w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej). Podkreślić należy, że zasadniczo reguła postępowania konkursowego polega na wyłonieniu najlepszego projektu, czyli takiego, który zagwarantuje osiągnięcie we właściwym programie operacyjnym założonego celu. Godzi się przy tym zauważyć, że skoro projekt zostaje zgłoszony w trybie konkursowym, to na podmiocie aplikującym spoczywa ciężar przekonania instytucji - dokonującej wyboru najlepszych z punktu widzenia celów danego priorytetu, w ramach którego organizowany jest konkurs projektów - do wiarygodności swych oświadczeń w aspekcie spełnienia obowiązujących w danym naborze kryteriów. Niewątpliwie prawidłowa, wszechstronna ocena spełnienia przesłanek, by mogła być uznana za rzetelną, nie może opierać się jedynie na przyjęciu wprost założenia, że wszystkie twierdzenia zamieszczone w projekcie są miarodajne, lecz winna zostać dokonana ich analiza aby ustalić, czy stan deklarowany odpowiada rzeczywistemu oraz w jakim wymiarze. Oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. Rzeczą zatem wnioskodawcy - co wymaga podkreślenia Sądu - jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 181/15). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że w ocenie LGD i ZWM dokumentacja konkursowa budzi wątpliwości w zakresie ujęcia zapisów we wniosku (sekcja BV IB1 - namiot jurta - "Opis zadań wymienionych w zestawieniu rzeczowo finansowym operacji") oraz w biznesplanie (sekcja VII 7.1 poz. 28 - namiot jurta dotyczącej "Zakresu rzeczowo finansowego operacji – zestawienie przewidywanych wydatków niezbędnych do realizacji do operacji") w zestawieniu z zalegającą w dokumentacji konkursowej ofertą z dnia 19 czerwca 2017 r. nr [...], firmy H. K. z siedzibą w L., dotyczącej namiotu jurta. Zarówno Rada LGD jak i ZWM skupiły swoją uwagę na porównaniu zapisów wniosku i biznesplanu z ofertą i ocenie wynikających z tych dokumentów rozbieżności w ilości dodatkowych drzwi i okien z moskitierą, które ma mieć jurta, a nie dostrzegły i nie podały ocenie kluczowej kwestii, iż przedłożona oferta nie jest ofertą skierowaną do Skarżącej. Oferta ta skierowana jest do G. B.. Zarówno Rada LGD i ZWM nie dostrzegając tej kwestii i nie uwzględniając jej w ocenie naruszyły przepis art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, gdyż dokonana ocena jest oczywiście nierzetelna. W tej sytuacji rozpatrywanie pozostałych zarzutów skargi jest bezprzedmiotowe, gdyż w pierwszej kolejności Rada LGD musi rozstrzygnąć w świetle procedury konkursowej, kwestię przedłożenia do dokumentacji konkursowej oferty skierowanej do innego podmiotu, niż podmiot składający wniosek i wpływu tej okoliczności na kryterium gotowość do realizacji operacji. W świetle przedstawionego powyżej zakresu kontroli przez Sąd niniejszej sprawy, dokonywanie rozstrzygnięcia w tym zakresie jest niedopuszczalne. Na podstawie art. 153 P.p.s.a., przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Stowarzyszenie jest zobowiązane do uwzględnienia przedstawionej powyżej oceny prawnej. Stowarzyszenie ponownie rozstrzygając sprawę po pierwsze zweryfikuje, wszelkimi dopuszczalnymi prawem środkami dowodowymi, podnoszone przez Skarżącą okoliczności związane ze składaniem wniosku o przyznanie pomocy w dniu 23 czerwca 2017 r., po drugie podda ponownej ocenie operację w zakresie kryterium gotowość do realizacji operacji, w szczególności uwzględniając stwierdzony przez Sąd fakt przedłożenia do dokumentacji konkursowej oferty skierowanej do innej osoby niż Wnioskodawczyni. Stowarzyszenie stosownie do dokonanych ustaleń w zakresie okoliczności składnia wniosku i przyznanej liczby punktów w kryterium gotowość do realizacji operacji, umieści operację na odpowiednim miejscu listy rankingowej. W świetle przeprowadzonych rozważań wyczerpane zostały przesłanki uwzględnienia wniesionej skargi przewidziane treścią art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżącej kwotę 697,00 zł, obejmującą uiszczony wpis od skargi (200,00 zł), wysokość opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17,00 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego (480,00 zł).