VII SA/Wa 822/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant specjalista Monika Gąsińska - Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi R. R. i B. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2017 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. - ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), w związku z odwołaniem B. P. od decyzji Wojewody [...] z [...] października 2016 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, - umorzył postępowanie odwoławcze W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podał, że Wojewoda [...] decyzją z [...] października 2016 r., znak: [...], stwierdził na wniosek R. R. nieważność decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2013 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową oraz wewnętrzną instalacją gazu w [...] przy ul. [...] na działkach nr ewid. [...] w granicy z działkami nr ewid. [...] oraz [...]. Odwołanie od powyższej decyzji Wojewody [...] z października 2016 r. wniósł w terminie B. P., reprezentowany przez B. R.. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] stycznia 2017 r., znak: [...] , w związku z odwołaniem B. P. od decyzji Wojewody [...] z [...] października 2016 r., znak: [...], umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że stosownie do art. 28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie strony jakim posługuje się art. 28 k.p.a. może być wyprowadzone tylko z administracyjnego prawa materialnego, tj. z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku prawnego. Podmiot dla którego z przepisów prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia ani obowiązki, nie ma przymiotu strony w świetle art. 28 k.p.a. i nie jest legitymowany do żądania wszczęcia postępowania, czy też kwestionowania zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć. W sprawach o wydanie pozwolenia na budowę prowadzonych w trybie zwykłym jak i nadzwyczajnym krąg podmiotów uznanych za stronę powinien być identycznie ustalony na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, będącego normą szczególną w stosunku do art. 28 k.p.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OSK 598/06). Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, tj. pisma B. R. z 14 lipca 2014 r., 9 marca 2014 r., 14 lutego 2014 r., pełnomocnictwa B. P. udzielonego B. R. z 3 października 2002 r., wniosku z 24 kwietnia 2002 r. do Sądu Rejonowego w [...] o ujawnienie prawa użytkowania, oświadczenia B. i R. R. w sprawie ustanowienia na rzecz B.P. prawa użytkowania - wynika, że B. P. prawo do udziału w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę ww. inwestycji wywodzi z tytułu użytkowania udziału R. R. we współwłasności działek, na których inwestycja jest zlokalizowana. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, B. P. nie może przymiotu strony wywodzić z art. 28 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), bowiem nie jest żadnym z podmiotów określonych w tym przepisie, tj. inwestorem bądź właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. Z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego wynika jednoznacznie, że z kręgu stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę wyłączone zostały podmioty posiadające inny niż wymieniony w tym przepisie tytuł prawny do nieruchomości m. in. użytkownicy nieruchomości (zob. wyroki WSA w Warszawie z: 15 listopada 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1179/11 i 20 lipca 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 321/06). Ponadto, organ odwoławczy podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 12 czerwca 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2798/14 oddalił skargę R. R. i B. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2014 r., znak: [...], umarzającą w związku z odwołaniem B. P. postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2014 r., znak: [...], odmawiającej stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2013 r. nr [...]. Uzasadniając powyższy wyrok Sąd wskazał, że: "Skoro więc skarżący B. P. nie jest ani inwestorem ani właścicielem, ani użytkownikiem wieczystym czy zarządcą nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, to słusznie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że B. P. nie posiada przymiotu strony." Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. - ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Na podstawie tak przedstawionej argumentacji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że B. P. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2013 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2017 r., znak: [...], wnieśli R. R. i B. P., reprezentowani przez B. M. R., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że cyt. "sprawa dotyczy łączności przedmiotowej i podmiotowej - oraz wskazania błędnych danych osobowych i adresowych uprawnionych." W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie mogła zostać uwzględniona, zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne. W sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. - ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), umorzył postępowanie odwoławcze, w związku z odwołaniem skarżącego B. P. od decyzji odmawiającej stwierdzenia na wniosek R. R. nieważności decyzji pozwolenia na budowę. Organ zasadnie umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania skarżącego, który nie miał w tym postępowaniu przymiotu strony. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2012 r. w sprawie o sygnaturze akt II OSK 905/11, LEX nr 1218396). Skarżący – B. P. nie miał przymiotu strony do wniesienia odwołania od ww. decyzji Wojewody [...] z [...] października 2016 r., gdy zważyć, że ta zapadła w przedmiocie kontroli, w postępowaniu nieważnościowym, decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. W świetle jednolitego orzecznictwa sądowego, postępowanie nieważnościowe dotyczące decyzji pozwolenia na budowę jest postępowaniem w sprawie pozwolenia na budowę, prowadzonym w nadzwyczajnym trybie postępowania nieważnościowego. Dla określenia stron tego postępowania zastosowanie ma, jak zasadnie wskazał organ II instancji przepis art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu - stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Skarżący B. P. nie spełnia powyższych kryteriów. Prawo do udziału w postępowaniu w niniejszej sprawie pozwolenia na budowę wywodzi z tytułu użytkowania udziału R. R. we współwłasności działek, na których inwestycja jest zlokalizowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 12 czerwca 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2798/14 (oddalającym skargę R. R. i B. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2014 r., znak: [...], umarzającą w związku z odwołaniem B. P. postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2014 r., znak: [...], odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2013 r. nr [...]) wskazał, że B. P. nie jest ani inwestorem ani właścicielem, ani użytkownikiem wieczystym, czy zarządcą nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, zatem B. P. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji ww. Starosty [...] z [...] listopada 2013 r. Sąd w pełni podziela powyższą ocenę zawartą w ww. wyroku z 12 czerwca 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2798/14 i stwierdza, że skarżący B. P. nie jest żadnym z podmiotów wymienionym w art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie uznał zatem, że B. P. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważność przedmiotowej decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2013 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Zaskarżone w sprawie rozstrzygnięcie, wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., w świetle przedstawionej argumentacji odpowiada prawu, a w tych warunkach skarga podlega oddaleniu. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji, w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017.1369 t. j.).