I OZ 1112/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 800/18 o odrzuceniu skargi P. W. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany i umorzenia postępowania dyscyplinarnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 6 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. W. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji. W uzasadnieniu wskazał, że z akt postępowania dyscyplinarnego wynika, iż skarżący odebrał zaskarżone orzeczenie 21 marca br. i wniósł na nie skargę 15 kwietnia br. do Zastępcy Dowódcy Kompanii Prewencji III Oddziału Prewencji w K., adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z 20 kwietnia 2018 r. (nadanym 23 kwietnia 2018 r.) Naczelnik Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w K. przekazał przedmiotową skargę Komendantowi Głównemu Policji. Zdaniem Sądu pierwszej instancji skarga w sprawie została wniesiona do niewłaściwego organu, a w takim przypadku datą wniesienia skargi jest data jej nadania przez organ niewłaściwy do organu właściwego. Zatem przedmiotowa skarga złożona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia, co powoduje jej odrzucenie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. W., wskazując w uzasadnieniu, że przedmiotową skargę przekazał bezpośrednio Zastępcy Dowódcy Kompanii Prewencji, przestrzegając obowiązującej go drogi służbowej i nie ponosi odpowiedzialności za dalszy tok postępowania. Skarżący przyznał w zażaleniu, że skargę wniesiono z uchybieniem terminu, jednak bez jego winy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Na mocy art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie skargi w urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z ww. przepisów ustawy jednoznacznie wynika w jakim terminie i do którego organu należy wnieść skargę do sądu administracyjnego, a także jak można tego dokonać. W niniejszej sprawie P. W. odebrał zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji w dniu 21 marca 2018 r. Termin zatem do wniesienia skargi mijał 20 kwietnia 2018 r. Dnia 15 kwietnia br. skarżący złożył skargę Zastępcy Dowódcy Kompanii Prewencji III Oddziału Prewencji Policji w K., a więc w organie niewłaściwym. Zastępca Dowódcy nadał skargę do Komendanta Głównego Policji dopiero 23 kwietnia br., zatem po terminie do jej wniesienia i za pośrednictwem specjalnej poczty wewnętrznej Policji. Powyższe ustalenia nie zostały przez skarżącego zakwestionowane. W sytuacji, gdy skarga zostanie złożona bezpośrednio do niewłaściwego organu, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że organ ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania dalszego biegu. O zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi do właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA m.in.: z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 802/11, z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2172/11, z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 937/13, z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 16/13, z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 3871/14, z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1068/16, z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 426/17). Wojewódzki Sąd trafnie zwrócił uwagę na powyższe orzecznictwo, jednak nie przeanalizował w tym kontekście faktu nadania skargi specjalną pocztą wewnętrzną Policji. Powyższe nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, bowiem okolicznością bezsporną jest wniesienie skargi po terminie. Na marginesie wskazać można, że okoliczności podnoszone przez skarżącego w zażaleniu mogą mieć znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jeżeli zdecyduje się on taki wniosek złożyć. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.