II SA/Kr 1077/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 października 2018 r. sprawy ze skargi T. W., A. B., Z. J. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu l instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. postanowieniem z dnia 19 marca 2018 r., znak: [...], na podstawie art. 81c ust. 2, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), dalej "P.b." oraz art. 123 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej "K.p.a.", nałożył na T. W., A. B. i Z. J. - współwłaścicieli działek nr ewid.[...] i [...] w O., na której to nieruchomości znajduje się budynek mieszkalno-usługowy przy P. w O. – ze względu na uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego tego obiektu - obowiązek: dostarczenia do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., wykonanej przez uprawniony podmiot ekspertyzy zawierającej ocenę techniczną wyżej wymienionego obiektu. Opracowanie to powinno zawierać także: -w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie j/w- rozwiązania techniczne sposobu ich usunięcia; -w przypadku stwierdzenia, że obiekt powoduje zagrożenia życia i zdrowia - określić rodzaj i sposób zastosowania środków zabezpieczających, w tym dla ruchu pieszego i pojazdów. Określono termin wykonania ww. obowiązku do dnia 30 kwietnia 2018 r. Zażalenie na ww. postanowienie z dnia 19 marca 2018 r. wnieśli Z. J., A. B. i T. W.. Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 104 i art. 144 K.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, uchylił zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji w całości i orzekł w ten sposób, że na podstawie art. 81 c ust. 2 oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art.123 K.p.a. zobowiązał: T. W., A. B., Z. J. - współwłaścicieli działek nr ewid.[...] i [...] w O., do przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w O. ekspertyzy dotyczącej aktualnego stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego położonego na działkach nr ewid.[...] i [...] w O. przy P. w O.. Ekspertyzę należy przedłożyć do dnia 31 lipca 2018 r. Jednocześnie organ odwoławczy poinformował, iż: 1. Żądana ekspertyza techniczna winna jednoznacznie określać zakres, rodzaj i sposób wykonania niezbędnych robót budowlanych mających na celu doprowadzenie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego na działkach nr ewid.[...] i [...] w O. przy P. w O., do stanu zgodnego z prawem i zapewniającego bezpieczeństwo użytkowania obiektu. 2. W przypadku stwierdzenia, że obiekt powoduje zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego - ekspertyza winna określać rodzaj i sposób zastosowania środków zabezpieczających, w tym dla ruchu pieszego i pojazdów; 3. Wskazane w ekspertyzie technicznej roboty budowlane, niezbędne do wykonania, celem wyeliminowania nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu, winny być uzgodnione z Miejskim Konserwatorem Zabytków z uwagi na wpisanie przedmiotowego obiektu do Gminnej Ewidencji Zabytków (poz. 132/32); 4. Ekspertyza powinna być sporządzona przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane zgodnie z zapisem art.12 ust.7 ustawy Prawo budowlane (należy przedłożyć kserokopię uprawnień zawodowych oraz zaświadczenie o wpisie do właściwej izby samorządu zawodowego); 5. Koszty ekspertyzy ponoszą osoby zobowiązane do jej dostarczenia (zgodnie z art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego); 6. W razie niedostarczenia w wyznaczonym terminie żądanej ekspertyzy technicznej albo w razie dostarczenia ekspertyzy, która niedostatecznie wyjaśni sprawę będącą jej przedmiotem, organ nadzoru budowlanego może zlecić wykonanie takiej ekspertyzy lub wykonanie ekspertyz dodatkowych na koszt osoby zobowiązanej do jej dostarczenia (zgodnie z art. 81 c ust. 4 Prawa budowlanego). W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że [...]INB po analizie zgromadzonego w sprawie przez organ I instancji materiału dowodowego, stwierdza, iż stan faktyczny sprawy został przedstawiony przez PINB w skarżonym postanowieniu. Mając powyższe na uwadze organ odstępuje od ponownego przytaczania pełnego stanu faktycznego niniejszej sprawy, powołując jedynie najistotniejsze fakty i dokumenty, dla prawidłowego rozstrzygnięcia postępowania zażaleniowego. PINB w O. decyzją z dnia 21 października 2015 r. znak:[...] na podstawie art. 68 pkt 1 i pkt 2 Prawa budowlanego i art. 108 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego wydał zakaz użytkowania części budynku, tj. lokalu mieszkalnego nr [...] oraz poddasza nad lokalami mieszkalnymi nr [...], a także nałożył obowiązek umieszczenia na drzwiach lokalu nr [...] i drzwiach poddasza zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi oraz o zakazie jego użytkowania. Decyzją z dnia 10 lutego 2017 r. znak: [...], PINB w O. na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i art. 108 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego nałożył na T. K., A. B. i Z. J. obowiązek wyłączenia z użytkowania całego budynku mieszkalno-usługowego usytuowanego na działkach nr ewid.[...] i [...] w O., przy P. Organ I instancji w dniu 19 marca 2018 r., działając na podstawie art. 81 c ust 2 ustawy Prawo budowlane, wydał skarżone postanowienie znak: [...] [...]INB dalej wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest zasadność nałożenia postanowieniem PINB w O. z dnia 19 marca 2018 r. znak: [...], w oparciu o art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane na T. W., A. B. i Z. J. obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej budynku mieszkalno-usługowego usytuowanego na działkach nr ewid.[...] i [...] w O. przy P. w O.. Zgodnie z art. 81 c ust. 2 P.b. organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Osoby, o których mowa w ust. l tego artykułu to właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Oparte o cytowany wyżej przepis postanowienie jest elementem postępowania dowodowego, które poprzedza wydanie decyzji rozstrzygającej merytorycznie sprawę administracyjną. To właśnie realizacja obowiązków nałożonych w trybie art. 81c ust. 2 P.b. pozwala organowi nadzoru budowlanego na zgromadzenie materiału dowodowego, stanowiącego podstawę merytorycznego zakończenia postępowania (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Ke 613/10). [...]INB w K. zwrócił uwagę, iż zgodnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych wyrażoną m.in. z wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 291/10: organ żądając dokumentów, o których mowa w art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego ma obowiązek przedstawić dowody, które wskazywałyby na uzasadnione wątpliwości organu co do (...) stanu technicznego obiektu budowlanego. Nie może zatem budzić jakichkolwiek wątpliwości, że nałożenie w drodze postanowienia obowiązku dostarczenia przez osoby wymienione w art. 81c ust.1 P.b. odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz może być dokonane tylko wówczas, gdy istnieje uzasadniona wątpliwość co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. Nadto to organ nadzoru budowlanego - a nie strona - musi wykazać, czy istnieją uzasadnione wątpliwości o których mowa powyżej. Muszą one zatem znajdować odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. W niniejszym przypadku niepodważalnym jest fakt, że stan techniczny przedmiotowego budynku mieszkalno-usługowego przy P. w O. jest niewłaściwy. Jednoznacznie świadczą o tym zarówno zapisy protokołu kilkunastu kontroli przedmiotowego obiektu, które organ I instancji przeprowadzał w dniach od listopada 2008 r. do marca 2018 r. (spękania ścian zewnętrznych i wewnętrznych m.in. nad nadprożami okiennymi, odpadający tynk, zawilgocone i zapleśniałe ściany, zmurszałe cegły ścian, przegnite i ugięte stropy, niedrożne piony kominowe, przegnite elementy więźby dachowej, częściowo oderwane fragmenty wsporników balkonów, uszkodzenia i ubytki pokrycia dachowego, niedrożne rozszczelnione i z ubytkami orynnowanie obiektu, zniszczona i niekompletna stolarka okienna i drzwiowa), jak i dokumentacja fotograficzna ww. obiektu budowlanego znajdująca się w aktach sprawy, stanowiąca załączniki do protokołów z ww. kontroli. Uzasadnione wątpliwości dotyczące stanu technicznego ww. obiektu budowlanego stały się więc podstawą dla organu I instancji do zastosowania przepisu wynikającego z art. 81 c ust.2 Prawa budowlanego, a tym samym zobowiązania T. W., A. B. i Z. J., jako właścicieli przedmiotowej nieruchomości, do przedłożenia stosownej ekspertyzy technicznej zlokalizowanego na niej budynku mieszkalno-usługowego, która - jak wskazał organ I instancji - miała określić rozwiązania techniczne sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości jak również określić rodzaj i sposób zastosowania ewentualnych środków zabezpieczających, w tym dla ruchu pieszego i pojazdów. [...]INB zauważył również, że w aktach sprawy PINB znak: [...] znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem: Ekspertyza stanu technicznego zespołu kamienic zlokalizowanych na p. i [...] oraz przy ulicy S. w O., sporządzona [...] lipca 2015 r. przez rzeczoznawcę budowlanego w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, posiadającego uprawnienia budowlane do projektomania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Zapisy widniejące w ww. opracowaniu jednoznacznie wskazują, że już w dacie sporządzania ww. ekspertyzy, tj. w 2015 r. przedmiotowy budynek mieszkalno-usługowy był w nieodpowiednim stanie technicznym. W punkcie 4. Systematyka uszkodzeń ww. opracowania, rzeczoznawca budowlany wskazał m.in. Pokrycie dachów i konstrukcja wiązarów drewnianych przedmiotowych kamienic jest w niezadowalającym stanie technicznym (...) Uszkodzenia powierzchniowe oraz ubytki pokrycia dachowego (...) Na części dachu stwierdzono nieprawidłowo działający system rynien i rur spustowych, które ze względu na zanieczyszczenia wykazują brak drożności, ubytki, rozszczelnienia i korozję (...) W elementach drewnianych wiązarów we wszystkich kamienicach zauważono oznaki aktywnej korozji biologicznej (...) Drewno w dniu przeglądów we wszystkich wiązarach dachowych było zawilgocone, zauważono liczne przebarwienia i wykwity soli mineralnych (...) stwierdzono także ślady nalotów sygnalizujących porażenie grzybem (...) W licznych miejscach zaobserwowano spękania drewna więźby o zróżnicowanym zasięgu (...)ściany piwnic wszystkich trzech kamienic posiadają znaczne ślady zawilgocenia, wykwity soli i objawy korozji biologicznej spowodowanej przez grzyby (...nastąpiła całkowita korozja wyprawy tynkarskiej na powierzchni ścian (...) stwierdzono występowania licznych zarysowań szczególnie w części podziemnej budynków. Zjawisko to najbardziej było widoczne w kamienicy nr [...] w miejscach o zwiększonej koncentracji obciążeń skupionych np. na łękach ścian murowanych, pod oparciem belki stalowej na murze (...) uszkodzenia muru nad nadprożami okiennymi w postaci zarysowań schodkowych pasma międzyokiennego (...) ukośne spękania ryzalitowo wysuniętego fragmentu kamienicy od strony podwórza (...) na elewacjach tylnych w poziomie przyziemia stwierdzono rozległe zawilgocenia (...) Stan stropów nad piwnicą w przedmiotowych kamienicach ocenia się jako niezadowalający (...) Stan belek stalowych nad piwnicą ocenia się jako niezadowalający .Stropy nad parterem i wyższymi kondygnacjami wykonane jako stropy drewniane, znajdują się w niezadowalającym stanie technicznym (...) Ze względu na widoczne zarysowania sufitów spowodowane ponadnormowym ugięciem nie spełniają one obecnych wymagań w zakresie warunków użytkowania (...) Galerie wspornikowe opiniowanych budynków są w stanie niezadowalającym. W kamienicy nr [...] fragment żelbetowej płyty balkonu w poziomie parteru uległ awarii. Brakuje znacznego fragmentu płyty (...) Podesty uformowane w postaci pełnego dekowania mają liczne braki, a podest balkonu w budynku oficyny nie zachował się (...) Drewno podestów posiada liczne ślady korozji biologicznej i atmosferycznej (...) Elementy wykończenia balkonów, w postaci balustrad są również w znacznym stopniu zniszczone (...). Wobec powyższego [...]INB w K. potwierdza stanowisko organu I instancji, iż istnieją uzasadnione wątpliwości co do prawidłowego stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego położonego na działkach nr ewid.[...] i [...] w O. przy P. w O. i w związku z tym organ I instancji zobligowany jest do podjęcia działania zmierzającego do likwidacji wykrytych nieprawidłowości, zarówno już ujawnionych przez PINB, jak i dodatkowych, ewentualnie wskazanych w zażądanej ekspertyzie technicznej budynku. Wykonanie żądanej ekspertyzy jest, zdaniem organu odwoławczego, zasadne gdyż istnieją uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego przedmiotowego budynku. [...]INB zauważył także, że w trakcie sporządzania przedmiotowej ekspertyzy uprawniony rzeczoznawca może wykryć dodatkowe nieprawidłowości w budynku, których usunięcie organ nadzoru budowlanego winien także nakazać w rozstrzygnięciu niniejszego postępowania. Ponadto ekspertyza techniczna, wykonana przez osobę posiadającą odpowiednie doświadczenie i kwalifikacje zawodowe, niewątpliwie kompleksowo wskaże szczegółowe rozwiązania oraz zakres prac, które należy wykonać w celu doprowadzenia przedmiotowego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z istniejącymi przepisami. Inaczej mówiąc pozwoli ona na wykrycie wszystkich istniejących nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego przy P. w O., co w przyszłości pozwoli organowi I instancji na prawidłowe rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Zgodnie bowiem z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 9 lutego 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 1785/11: przepis art. 66 P.b. stanowi najdonioślejszy przykład konkretyzacji nakazu przestrzegania obowiązku utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z zasadami sformułowanymi w art. 5 ust. 2 P.b. Obliguje on właściwy organ do pełnych ustaleń określonych nieprawidłowości, co następnie powinno znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. [...]INB zauważył, że przedmiotowa ekspertyza może także rozstrzygnąć, czy niezbędna jst rozbiórka np. części najbardziej zniszczonych elementów budynku bez negatywnego wpływu na pozostałe części obiektu. Ponadto z uwagi na fakt, że przedmiotowy budynek objęty jest ochroną konserwatorską, bowiem został ujęty w Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta O., to wszelkie prace przy obiekcie wymagają uzyskania opinii Miejskiego Konserwatora Zabytków. Tym samym ekspertyza techniczna i zakres prac, które należy wykonać w celu doprowadzenia przedmiotowego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z istniejącymi przepisami, winna być uzgodniona z Miejskim Konserwatorem Zabytków. Organ odwoławczy nadmienił, iż pomimo tego, że decyzją z dnia 10 lutego 2017 r. znak: [...], PINB na podstawie art. 68 P.b. wyłączył z użytkowania przedmiotowy budynek mieszkalno-usługowy, to jednak z uwagi na dalsze niszczenie obiektu i fakt usytuowania go w centrum miasta, istnieje konieczność podjęcia bez zbędnej zwłoki dalszych działań, celem szybkiego wyeliminowania stanu zagrożenia, jaki w dalszym ciągu stwarza przedmiotowy obiekt. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, dotyczących skierowania skarżonego postanowienia wyłącznie do T. W., A. B. i Z. J., w sytuacji gdy w księdze wieczystej widnieje jeszcze jeden właściciel tj. P. G., [...]INB wyjaśnił, że organowi znany jest fakt, że P. G. zmarła, jednak - jak wynika z pisma Sądu Rejonowego w O. - toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności nieruchomości w O. a składających się z działek [...], [...], [...]. Ponadto w ww. piśmie czytamy, iż: Nie zostało natomiast do chwili obecnej przeprowadzone postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po P. G. co do nieruchomości położonych w Polsce. (...) Postępowanie w sprawie niniejszej zostało zawieszone postanowieniem z dnia 28 lipca 2017 r. wobec niemożności ustalenia kręgu osób, które na podstawie prawa polskiego dziedziczą spadek po P. G., a tym samym, które powinny być uczestnikami postępowania. Zatem skoro sąd powszechny na obecną chwilę nie jest w stanie ustalić następców prawnych po zmarłej P. G., to tym bardziej organ nadzoru budowlanego nie jest do tego właściwy. Następstwo prawne praw dziedzicznych, które wchodzą w skład spadku po osobie zmarłej, powinno być wykazane w postępowaniu administracyjnym według przepisów prawa cywilnego (por. wyrok NSA w Warszawie sygn. akt I SA 1421/00, ONSA 2003, Nr 2, poz. 64). Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 5 stycznia 2012 roku, sygn. akt I OSK 148/11: W przypadku konieczności ustalenia stron postępowania będących następcami prawnymi nieżyjących osób fizycznych dowodem istnienia tego następstwa prawnego jest dowód w postaci postanowienia właściwego sądu powszechnego o stwierdzeniu nabycia spadku łub sporządzony przez notariusza akt poświadczenia dziedziczenia. W powyższej kwestii wypowiedział się również WSA w Krakowie w wyroku z dnia 22 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 748/11: ustalenie kręgu spadkobierców (...) należy bowiem do właściwości sądów powszechnych, a nie organów administracji. Stosownie do art. 1025 § 1 kodeksu cywilnego to sąd powszechny stwierdza nabycie spadku. Wobec powyższego zarzut skarżących odnośnie naruszenia art. 30 § 4 K.p.a., poprzez niezapewnienie spadkobiercom strony czynnego udziału w postępowaniu jest chybiony, bowiem następcy prawni po zmarłej P. G. nie są jeszcze znani. W realiach niniejszej sprawy konieczność podjęcia szybkich i zdecydowanych kroków w celu wyeliminowania nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego przy P. w O. powoduje, iż obowiązek nałożony niniejszym postanowieniem skierowany winien być na znanych współwłaścicieli działki nr ewid.[...] i [...] w O. będących aktualnymi zarządcami ww. budynku mieszkalno-usługowego, tj. T. W., A. B. i Z. J., co prawidłowo uczynił Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O.. Nadto [...]INB zauważył, iż decyzją z dnia 10 lutego 2017 r. znak: [...], PINB nakazał na podstawie art. 68 pkt 1 P.b. T. W., A. B. i Z. J. wyłączyć z użytkowania przedmiotowy budynek mieszkalno-usługowy i jednocześnie nałożył na ww. osoby obowiązek zabezpieczenia obiektu przed dostępem osób trzecich i umieszczenia na obiekcie zawiadomienia o stanie zagrożenia. Ww. decyzja PINB nie została zaskarżona do [...]INB, a nadto nałożony nią obowiązek został wykonany. Organ odwoławczy nadmienił, że w sytuacji ustanowienia kolejnego współwłaściciela nieruchomości, ewentualne koszty finansowe poniesione przez aktualnych współwłaścicieli z tytułu sporządzenia ekspertyzy technicznej, mogą być przedmiotem postępowania przed sądem cywilnym. Odnosząc się do kwestii naruszenia przez organ I instancji art. 8 i 10 K.p.a., [...]INB w ślad za powyższymi wyjaśnieniami wskazał, iż skoro Sąd Rejonowy w O. zawiesił postępowanie ws. stwierdzenia nabycia spadku po P. G. z uwagi na niemożności ustalenia kręgu osób, które na podstawie prawa polskiego dziedziczą spadek po P. G., to tym bardziej organ nadzoru budowlanego nie jest władny do ustalania następców prawnych po zmarłej osobie. Przedmiotowa sprawa dotyczy nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego, nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. Zatem organ I instancji, mając na uwadze powyższe, był zobligowany w zaistniałym stanie zagrożenia wydać skarżone postanowienie nakładające na znanych i żyjących współwłaścicieli działki nr [...] w O., na której znajduje się przedmiotowy obiekt budowlany - obowiązek: dostarczenia do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., wykonanej przez uprawniony podmiot ekspertyzy zawierającej ocenę techniczną wyżej wymienionego obiektu. Organ odwoławczy wskazał, że adresatem obowiązku nałożonego postanowieniem wydanym na podstawie art. 81c ust. 2 P.b. może być właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. W sytuacji, gdy dany obiekt budowlany stanowi przedmiot współwłasności, adresatem obowiązku co do zasady powinni być wszyscy współwłaściciele obiektu, jednak w zależności od okoliczności faktycznych danej sprawy administracyjnej, dopuszczalne jest nałożenie wynikających z powyższego przepisu nakazów jedynie na niektórych spośród współwłaścicieli. W sytuacji, gdy stan prawny nieruchomości jest nieustalony, orzecznictwo akceptuje rozwiązanie polegające na nałożeniu nakazów w trybie przepisów ustawy Prawo budowlane dotyczącej utrzymania obiektów, jedynie na ujawnionych współwłaścicieli obiektu (por. np. wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 grudnia 2015 roku, II SA/Kr 1192/15), bądź - w sytuacji niemożności ustalenia właściciela lub zarządcy danego obiektu - nawet na podmiot jedynie faktycznie władający nieruchomością (por. wyrok NSA z 12 stycznia 2017 r., II OSK 976/15). Nadto organ odwoławczy nadmienił, że niniejsze postanowienie, wydane w trybie art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, ma jedynie charakter dowodowy i nie kończy postępowania w sprawie stanu technicznego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn.. akt VII SA/Wa 732/11, wyrok WSA w Kielcach z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Ke 613/10. Na tym etapie organ nadzoru budowlanego nie podejmuje merytorycznych rozstrzygnięć. To właśnie realizacja obowiązków nałożonych w trybie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego pozwoli na zgromadzenie materiału dowodowego stanowiącego podstawę merytorycznego zakończenia postępowania w sprawie stanu technicznego przedmiotowego budynku. Zatem niniejsze postępowanie, tzw. "wpadkowe" (incydentalne), nie przesądza kierunku rozstrzygnięcia zasadniczego i tym samym nie wskazuje wprost osób, które w rozstrzygnięciu kończącym będą zobowiązane do usunięcia naruszenia prawa. W kwestii podniesionego przez skarżących zarzutu naruszenia art. 34 § 1 K.p.a. poprzez niewystąpienie do sądu z wnioskiem o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby nieobecnej, [...]INB wyjaśnił, iż w piśmiennictwie przyjęło się, iż za osobę "nieobecną" w rozumieniu art. 34 K.p.a. należy uznać osobę znaną organowi administracji publicznej i żyjącą, która nie przebywa w miejscu zamieszkania i której miejsce pobytu nie jest organowi znane, a wobec której orgsan zamierza wszcząć z urzędu postępowanie administracyjne, albo też którą ma obowiązek zawiadomić — stosownie do art. 61 § 4 K.p.a. - o wszczęciu postępowania na żądanie jednej ze stron (por. A. Matan, Zastępstwo procesowe, s. 91; J. Borkowski, w: Adamiak, Borkowski, Komentarz 2004, s. 271). Jak wskazano powyżej P. G. nie żyje, zatem organ I instancji nie mógł w trybie przepisów art. 34 § 1 K.p.a. wystąpić do sądu o wyznaczenie przedstawiciela dla ww. osoby. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Inspektor Nadzoru Budowlanego, organ I instancji zgromadził materiał dowodowy wystarczający do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Jednak, z uwagi na konieczność jednoznacznego wskazania adresatów nałożonego obowiązku, treści sentencji skarżonego postanowienia oraz wskazania nowego terminu wykonania obowiązku, organ odwoławczy w myśl art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekł jak w sentencji. T. W., A. B. i Z. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego, zaskarżając je w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania, a to: art. 8 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, w której organ administracji publicznej prowadząc postępowanie, powinien podejmować działania mające na celu wzbudzenie zaufania jego uczestników do władzy publicznej. Naruszenie to przejawiło się w zlekceważeniu przez organ okoliczności występowania innych stron niniejszego postępowania i zaniechaniu ustalenia prawidłowego kręgu adresatów postanowienia oraz nałożenie określonego w postanowieniu obowiązku jedynie na część współwłaścicieli nieruchomości; art. 10 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, w której organ administracji publicznej prowadząc postępowanie powinien podejmować działania mające na celu zapewnienie stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Naruszenie to przejawiło się w nieprawidłowym określeniu stron postępowania, niezapewnieniu stronom czynnego udziału w postępowaniu, a także poprzez nieskierowanie postanowienia do wszystkich stron postępowania; art. 97 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, w której wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej "P.p.s.a."- sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu administracyjnym i służy na nie zażalenie, dlatego też sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym, bez wyznaczania rozprawy. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 P.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Regułą jest, że w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności Sąd stwierdził, że skarga była zasadna, choć nie z przyczyn w niej podniesionych. Przeprowadzona przez Sąd kontrola wykazała, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co - w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. - skutkuje jego uchyleniem. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie [...]INB zobowiązujące skarżących T. W., A. B. i Z. J. - współwłaścicieli działek nr ewid.[...] i [...] w O., na której to nieruchomości znajduje się budynek mieszkalno-usługowy przy P. w O. – do przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w O. ekspertyzy dotyczącej aktualnego stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego położonego na działkach nr ewid.[...] i [...] w O. przy P. w O. - ze względu na uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego tego obiektu. Przeprowadzona przez Sąd kontrola wykazała, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, pomimo prawidłowo ustalonego stanu faktycznego w zakresie stanu technicznego przedmiotowego obiektu - naruszają przepis art. 81c ust. 2 P.b.. Stosownie do treści art. 81c ust. 2 P.b., będącego podstawą prawną zaskarżonego postanowienia, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Należy zwrócić uwagę, że przepis ten został zamieszczony w rozdziale 8 ustawy Prawo budowlane, zatytułowanym "Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego". Jest to rozdział obejmujący przepisy ustrojowe i kompetencyjne organów budowlanych. Umiejscowienie ww. przepisu w tym rozdziale pozwala stwierdzić, że ma on charakter ogólny i znajduje zastosowanie w przypadku, gdy na mocy przepisu szczególnego organ budowlany żąda dostarczenia dokumentów wskazanych w art. 81c (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2012 r., sygn. II OSK 353/11, wszystkie orzeczenia dostępne na witrynie orzeczenia.nsa.gov.pl). To oznacza, że powinien być stosowany z przepisami regulującymi kwestie materialnoprawne, a więc – winien znajdować zastosowanie w każdym przypadku, kiedy na mocy przepisu szczególnego właściwy organ żąda dostarczenia dokumentów o charakterze w nim wskazanym. Art. 81c ust. 2 P.b. ma charakter ogólny, kompetencyjny i procesowy i powinien być stosowany w związku z odpowiednimi przepisami szczegółowymi ustawy Prawo budowlane. Postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 P.b. ma charakter dowodowy, co oznacza, że postępowanie, w którym jest ono podejmowane, stanowi część innego już toczącego się postępowania przewidzianego w prawie budowlanym, bądź jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania (vide wyrok NSA z 26 sierpnia 2009 r., II OSK 1324/2008; Lexis.pl nr 2475082; podobnie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 28 września 2006 r., VII SA/Wa 1051/06, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 10 maja 2005 r., II SA/Wr 2805/2002). Przepis art. 81c P.b. nie zawiera tym samym żadnych ograniczeń co do rodzaju postępowań, w których może być stosowany (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2000 r., sygn. II SA/Gd 2016/98). Skoro art. 81c ust. 2 P.b. znajduje się w rozdziale dotyczącym organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, może więc być stosowany we wszystkich sprawach należących do właściwości tych organów administracji. W art. 81c P.b. zarówno organy administracji architektoniczno-budowlanej, jak i nadzoru budowlanego zostały wyposażone w istotne środki wspierające wykonywanie zadań powierzonych im przepisami Prawa budowlanego. Zarówno dokumentów i informacji określonych w art. 81c ust. 1 P.b., jak i ocen technicznych i ekspertyz przewidzianych w ust. 2 tego artykułu właściwe organy mogą żądać m.in, gdy prowadzą postępowanie administracyjne. Należy więc zauważyć, że przepis ten nie może stanowić samodzielnej podstawy prawnej nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy technicznej. Ma on na celu jedynie uzupełnienie materiału dowodowego w danej sprawie administracyjnej, np. w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 51, art. 62 ust. 3, art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Ponadto ze względu na użycie w art. 81c ust. 2 P.b. nieostrych pojęć "uzasadnione wątpliwości" oraz "odpowiednie ekspertyzy", zarówno określenie zakresu żądanej przez organ oceny technicznej, czy ekspertyzy, jak również uzasadnienie podjętych działań w trybie ww. przepisu musi oparte być na szczegółowej analizie stanu faktycznego konkretnej sprawy i wymaga wyczerpującego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 12 maja 2011 r., sygn. II OSK 865/10). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że nie zasługuje na aprobatę zaskarżone rozstrzygnięcie organów nadzoru budowlanego, wydane na podstawie art. 81c ust. 2 P.b., którego ustawową przesłanką są "uzasadnione wątpliwości" co do stanu technicznego obiektu budowlanego. Należy podkreślić, że organy obu instancji wskazały: "Żądana ekspertyza techniczna winna jednoznacznie określać zakres, rodzaj i sposób wykonania niezbędnych robót budowlanych mających na celu doprowadzenie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego na działkach nr ewid.[...] i [...] w O. przy P. w O., do stanu zgodnego z prawem i zapewniającego bezpieczeństwo użytkowania obiektu. Powyższa ekspertyza powinna być sporządzona przez osobę uprawnioną zgodnie z art. 12 ust. 7 P.b.". Dalej organ I instancji stwierdził, co zaakceptował organ odwoławczy, że po analizie zgromadzonego materiału zebranego w niniejszej sprawie, w niniejszym przypadku niepodważalnym jest fakt, że stan techniczny przedmiotowego budynku mieszkalno-usługowego przy P. w O. jest niewłaściwy. Jednoznacznie świadczą o tym zarówno zapisy protokołu kilkunastu kontroli przedmiotowego obiektu, które organ I instancji przeprowadzał w dniach od listopada 2008 r. do marca 2018 r. (spękania ścian zewnętrznych i wewnętrznych m.in. nad nadprożami okiennymi, odpadający tynk, zawilgocone i zapleśniałe ściany, zmurszałe cegły ścian, przegnite i ugięte stropy, niedrożne piony kominowe, przegnite elementy więźby dachowej, częściowo oderwane fragmenty wsporników balkonów, uszkodzenia i ubytki pokrycia dachowego, niedrożne rozszczelnione i z ubytkami orynnowanie obiektu, zniszczona i niekompletna stolarka okienna i drzwiowa), jak i dokumentacja fotograficzna ww. obiektu budowlanego znajdująca się w aktach sprawy, stanowiąca załączniki do protokołów z ww. kontroli. Wskazuje to na kategoryczne stwierdzenie przez organy obu instancji nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Również organ II instancji w swoim postanowieniu z dnia [...] czerwca 2018 r. stwierdził, że sporządzona [...] lipca 2015 r. przez rzeczoznawcę budowlanego w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, posiadającego uprawnienia budowlane do projektomania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, opinia jednoznacznie wskazuje, że już w dacie sporządzania ww. ekspertyzy, tj. w 2015 r. przedmiotowy budynek mieszkalno-usługowy był w nieodpowiednim stanie technicznym. Istnienie nieprawidłowości w ww. budynku zostało udokumentowane, a istnienie uszkodzeń potwierdza także dokumentacja fotograficzna. Stwierdzono zatem niewłaściwy stan techniczny. Jak Sąd podkreślił wyżej, mając na uwadze charakter i cel przepisu art. 81c ust. 2 P.b., jego zastosowanie powinno być wyraźnie uzasadnione przez organy nadzoru budowlanego. Ponadto niedopuszczalne jest stosowanie tego przepisu do przerzucania na strony, spoczywającego na organach nadzoru budowlanego, obowiązku wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Niezrozumiałe, w kontekście profesjonalizmu i kompetencji organów nadzoru budowlanego, a także wobec jednoznacznego stwierdzenia przez organy nadzoru budowlanego nieodpowiedniego stanu technicznego budynku, jest więc stwierdzenie organu odwoławczego zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że "uzasadnione wątpliwości dotyczące stanu technicznego ww. obiektu budowlanego stały się więc podstawą dla organu I instancji do zastosowania przepisu wynikającego z art. 81 c ust.2 Prawa budowlanego, a tym samym zobowiązania T. W., A. B. i Z. J., jako właścicieli przedmiotowej nieruchomości, do przedłożenia stosownej ekspertyzy technicznej zlokalizowanego na niej budynku mieszkalno-usługowego, która - jak wskazał organ I instancji - miała określić rozwiązania techniczne sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości jak również określić rodzaj i sposób zastosowania ewentualnych środków zabezpieczających, w tym dla ruchu pieszego i pojazdów. Nie jest bowiem celem takiej ekspertyzy, przewidzianej w przepisie art. 81c ust. 2 P.b., przerzucanie na strony obowiązku określenia rozwiązań technicznych zmierzających do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Sam organ w zaskarżonym postanowieniu wskazuje, że nałożenie w drodze postanowienia obowiązku dostarczenia przez osoby wymienione w art. 81c ust.1 P.b. odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz może być dokonane tylko wówczas, gdy istnieje uzasadniona wątpliwość co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. W niniejszym przypadku takich wątpliwości nie ma, wobec jednoznacznie stwierdzonego przez organy nadzory budowlanego niewłaściwego stanu technicznego obiektu budowlanego. Organ wyraźnie wskazuje, że w realiach niniejszej sprawy istnieje konieczność podjęcia szybkich i zdecydowanych kroków w celu wyeliminowania nieodpowiedniego stanu technicznego budynku i likwidacji wykrytych nieprawidłowości. Wbrew stanowisku organu, żądanie od skarżących przedłożenia przedmiotowej fachowej ekspertyzy nie może mieć na celu poszukiwania szczegółowych rozwiązań i określenia zakresu prac, które należy wykonać w celu doprowadzenia przedmiotowego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami, ani też poszukiwania ewentualnych dodatkowych nieprawidłowości w budynku, których usunięcie organ nadzoru budowlanego winien nakazać. Odnośnie stwierdzenia organu, że takiej oceny i wskazań może dokonać jedynie osoba posiadająca stosowne uprawnienia budowlane do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, należy podkreślić, że organy nadzoru budowlanego są organami o charakterze specjalistycznym w swojej dziedzinie. Zatem w każdym konkretnym postępowaniu powinny przede wszystkim dążyć do ustalenia stanu faktycznego za pomocą posiadanej wiedzy fachowej, a z pomocy biegłych korzystać jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach (por. wyrok WSA w Krakowie z 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 323/16). W przeciwnym razie dochodzi do sytuacji, w której nadzór budowlany przerzuca na stronę wykonywanie swoich ustawowych obowiązków. Skorzystanie z pomocy rzeczoznawcy musi odnosić się jedynie do takich sytuacji, gdy wiedza pracowników organu nie jest wystarczająca. Nadzór budowlany jest fachowym pionem administracji publicznej, zatem co do zasady ewentualne wątpliwości powinien rozstrzygać we własnym zakresie, w ramach swoich kompetencji. Przepis art. 81c ust. 2 P.b., który faktycznie przerzuca na stronę koszty ustalenia stanu technicznego budynku, powinien być wykorzystywany tylko w sytuacjach wyjątkowych, kiedy organy nadzoru budowlanego nie są w stanie za pomocą posiadanej wiedzy i środków, którymi dysponują, rozstrzygnąć powstałych wątpliwości; omawiany przepis nie może być nadużywany (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 2013 r., II OSK 192/12). Żądając dowodu z opinii biegłego na podstawie art. 81c ust. 2 P.b., należy mieć na uwadze szczególne uwarunkowania postępowania administracyjnego prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego, mianowicie to, że organy te zatrudniają pracowników posiadających ponadprzeciętną wiedzę z zakresu budownictwa. Pracownicy organów nadzoru budowlanego mogą więc co do zasady samodzielnie dokonywać ustaleń w przedmiocie stanu technicznego obiektu budowlanego. Jeśli w wyniku tych ustaleń stwierdzone zostanie, że obiekt budowlany jest w nienależytym stanie technicznym, pracownicy ci mogą również samodzielnie określać, jakie czynności należy przedsięwziąć w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu umożliwiającego jego bezpieczne użytkowanie (por. wyrok NSA z 20 lutego 2009 r., II OSK 213/08). W opisanych wyżej okolicznościach nakładanie na skarżących obowiązku przedłożenia żądanej ekspertyzy jest nieuzasadnione. Należy przy tym zwrócić uwagę, że wybór adresata obowiązków dowodowych określonych w art. 81c ust. 2 P.b. należy do organu, przy czym decydujące pozostają wówczas ustalenia stanu faktycznego w konkretnej sprawie prowadzonej w oparciu o materialnoprawny przepis ustawy Prawo budowlane, z uwzględnieniem stanu prawnego nieruchomości, której dotyczy nakładany obowiązek. Konkludując należy stwierdzić, że w kontrolowanym postępowaniu nie było podstaw do nałożenia na skarżących kwestionowanego obowiązku, przewidzianego w art. 81c ust. 2 P.b.. Organy posłużyły się tym środkiem dowodowym w sposób pochopny, bez wykazania, że w sprawie zaistniały "uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego", niemożliwe do usunięcia za pomocą środków dowodowych dostępnych organowi nadzoru budowlanego, a wręcz w okolicznościach kategorycznie stwierdzonego przez organy nadzoru budowlanego nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku usługowo – mieszkalnego. Stwierdzone przez organy nieprawidłowości stanu technicznego spowodowały nawet wydanie przez PINB w O. decyzji z 21 października 2015 r. znak:[...], na podstawie art. 68 pkt 1 i pkt 2 Prawa budowlanego i art. 108 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, o zakazie użytkowania części budynku, tj. lokalu mieszkalnego nr [...] oraz poddasza nad lokalami mieszkalnymi nr [...] i [...] a nałożeniu obowiązku umieszczenia na drzwiach lokalu nr [...] i drzwiach poddasza zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi oraz o zakazie jego użytkowania. Z kolei decyzją z 10 lutego 2017 r. znak: [...], PINB w O., na podstawie art. 68 ust. 1 P.b. i art. 108 § 1 K.p.a. nałożył na skarżących obowiązek wyłączenia z użytkowania całego budynku mieszkalno-usługowego usytuowanego na działkach nr ewid.[...] i [...] w O., przy P. Potwierdza to tym bardziej wadliwość zaskarżonego postanowienia. Rozpatrując sprawę ponownie organy wezmą pod uwagę rozważania i wskazania opisane powyżej. Odnosząc się natomiast do opisanych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania, a to art. 8 K.p.a., art. 10 K.p.a. i art. 97 § 1 pkt 1 K.p.a., Sąd stwierdza, że są one nieuzasadnione, a stanowisko organu odwoławczego przedstawione w odniesieniu do tych zarzutów jest w pełni prawidłowe i zasługujące na aprobatę Sądu, także co do zawartego w zażaleniu zarzutu naruszenia art. 30 § 4 i art. 34 § 1 K.p.a., zatem niecelowym jest jego powtarzanie w niniejszym uzasadnieniu. Kwestia adresatów potencjalnego obowiązku przedłożenia ekspertyzy została przez organy ustalona prawidłowo, przy braku podstaw do nałożenia takiego obowiązku w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Stwierdzone przez Sąd uchybienia spowodowały, że na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, zgodnie z regulacją z art. 135 P.p.s.a., iż sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skoro także i postanowienie organu I instancji zostało wydane z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów, jego uchylenie stało się konieczne, o czym Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego Sąd nie orzekł, bowiem skarżący nie złożyli wniosku w tym przedmiocie.