II SA/Kr 311/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 maja 2016 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 18 stycznia 2016 r, znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ustalającej warunki zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu l instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego S. B. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. działając na podstawie art. 152 w związku z art. 138 § l pkt l i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu wniosku Pana S.B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 listopada 2015 r. nr [....] o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 3 lutego 2012 r. Nr [....] ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym i stacją transformatorową na działce nr [....] obr. [....] wraz z wjazdem na działce nr [....] obr. j.w. przy ul. [....] w K. oraz o umorzeniu postępowania w zakresie budowy wjazdu na części działki nr [....] obr. [....] " utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 18 maja 2012 r. znak [....] utrzymało w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 listopada 2015 r. nr [....] . W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzją z dnia 18 maja 2012 r. znak [....] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 3 lutego 2012 r. Nr [....] ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym i stacją transformatorową na działce nr [....] obr. [....] wraz z wjazdem na działce nr [....] obr. j.w. przy ul. [....] w K. oraz o umorzeniu postępowania w zakresie budowy wjazdu na części działki nr [....] obr. [....] ". W dniu 3 września 2015 r. Pan S.B. złożył w Urzędzie Miasta K. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 3 lutego 2012 r. Nr [....] , a także ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [....] przenoszącą powyższą decyzję na rzecz [....] Sp. z o.o. z siedzibą w K. W uzasadnieniu wskazano, iż z uwagi na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w postępowaniu wznowionym, zasadne jest wstrzymanie jej wykonania. Następnie postanowieniem z dnia 19 listopada 2015 r. znak [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło o wznowieniu postępowania w sprawie działając na podstawie art. 145 § l pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu). Pismem z dnia 22 października 2015 r. Pan S.B. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o przyspieszenie postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego w/w decyzjami oraz o wstrzymanie wykonania w.w. decyzji, z uwagi na fakt rozpoczęcia budowy i prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w postępowaniu wznowionym. Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 27 listopada 2015 r. nr [....] odmówiło wstrzymania wykonalności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 3 lutego 2012 r. Nr [....] . Powołano podstawę prawną rozstrzygnięcia. Stwierdzono, że dokonana wstępna analiza akt sprawy - w ocenie orzekającego składu Kolegium - nie wskazuje na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 18 maja 2012 r. znak [....] w wyniku wznowienia postępowania, stąd też brak jest podstaw do wstrzymania wykonania wyżej opisanych decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie w ustawowy terminie złożył S.B. W uzasadnieniu podniesiono, że we wniosku o wznowienie postępowania wskazano szereg przepisów, do których naruszenia doszło w wyniku wydania warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego. Podniesiono, że powinny być wzięte pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie należy ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona. Podkreślono, że po analizie całości materiału dowodowego w konfrontacji z dowodami zgromadzonymi w aktach zakończonej sprawy, istnieje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Kolegium z dnia 18 maja 2012 r. nr [....] , a skoro tak, to przesłanki wstrzymania wykonania decyzji określone w art. 152 § l K.p.a. zostały spełnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K/. , po zapoznaniu się z materiałem dowodowym zebranym w aktach sprawy wskazało, że zaskarżone postanowienie Kolegium z dnia 27 listopada 2015 r. jest prawidłowe i należało orzec o jego utrzymaniu w mocy. Organ orzekł, iż w myśl art. 152 § l k.p.a.: " Organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W sytuacji złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, kończącej postępowanie, które zostało następnie wznowione, podstawowym obowiązkiem organu jest ocena, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego. Podkreślić należy, że dla wstrzymania wykonania decyzji wystarczające jest wykazanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa. Trafnie podkreślił poprzednio orzekający skład Kolegium Odwoławczego, że w orzecznictwie podkreśla się, iż wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 152 § l k.p.a. winno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych dowodach. Tymczasem wstępna analiza akt sprawy nie wskazywała na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 18 maja 2012 r. znak [....] w wyniku wznowienia postępowania, stąd też brak było podstaw do wstrzymania wykonania wyżej opisanych decyzji. Wnioskodawca zarzucił we wniosku o wznowienie postępowania przede wszystkim wadliwość decyzji objętej wznowieniem polegającą na ustaleniu parametrów zabudowy w sposób sprzeczny z decyzją z dnia 27 grudnia 2010 r. Nr [....] oraz zarzucił błędne ustalenie kręgu stron postępowania. Należy podzielić pogląd, że nie istniał nawet hipotetyczny związek pomiędzy wskazanymi wadliwościami, a decyzją której ewentualne podobieństwo mogłoby doprowadzić do zastąpienia decyzji inną treścią. Oczywistym jest, że decyzja z dnia 3 lutego 2012 r. Nr [....] utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 18 maja 2012 r. znak [....] (objęta wznowieniem) nie będzie podlegała we wznowionym postępowaniu badaniu porównawczemu w odniesieniu do podobnej inwestycji, lecz pod kątem zgodności z prawem. Prawidłowo zatem wywiedziono, że brak jest podstaw do twierdzenia, iż prawdopodobnym jest uchylenie ostatecznej decyzji objętej wznowieniem postępowania. Zresztą o tym przesądzić mogło dopiero przeprowadzone na dwóch płaszczyznach postępowanie wyjaśniające w przedmiocie wznowienia. W tym postępowaniu w pierwszej kolejności badane jest, czy w ogóle spełniona jest przesłanka z art. 145 § l pkt 4 K.p.a. (brak udziału strony bez jej winy w postępowaniu) oraz w następnej kolejności - w zależności od wyniku tych ustaleń - czy wydana zostałaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Znamiennym jest również, że odmowa wstrzymania wykonalności decyzji objętej wznowieniem jest tym bardziej zasadna, że Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 5 stycznia 2016 r. umorzyło wznowione postępowanie. Od decyzji tej skargę do tut. Sądu S.B. wnosząc o uchylenie tego postanowienia i zarzucając naruszenie regulacji art. 127 § 3 kpa poprzez faktyczny brak ponownego rozpoznania sprawy, w tym w szczególności powtórnej analizy jego stanowiska dotyczącego odwoływania się w piśmie do treści decyzji z dnia 27.12.2010 r., naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. poprzez błędne uzasadnienie stanowiska SKO dotyczącego małego prawdopodobieństwa wznowienia postępowania w trybie art. 145§1 pkt4 k.p.a. oraz naruszenie regulacji art. 152 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia SKO oddalającego jego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia SKO nie rozpoznało istoty sprawy, a powtórna analiza akt w istocie nie została dokonana. W jego wniosku o wznowienie postępowania nie zarzucał wadliwości decyzji polegającej na ustaleniu parametrów zabudowy w sposób sprzeczny z decyzją z dnia 27.12.2010 r., nr [....] , jak ustaliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze zarówno przy pierwszym rozpoznaniu sprawy, jak i rozpoznając ją ponownie. SKO teoretycznie badając sprawę po raz drugi w ogóle nie odniosło się do jego argumentacji zawartej we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, tylko mechanicznie powieliło pierwotne ustalenia. A tymczasem w jego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wskazał szereg przepisów, do których naruszenia doszło w wyniku wydania warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego. Odwoływanie się w treści jego wniosku do argumentów zawartych w decyzji z dnia 27.12.2010 r. Nr [....] miało na celu jedynie wykazanie, że chociaż stan faktyczny ani otoczenie, w którym inwestycja jest realizowana nie uległy zmianie od 2010 roku to wydana została decyzja, która w istocie nie powinna być wydana, gdyby organ rozpoznający sprawę, za pierwszym razem rozpoznał ją w sposób prawidłowy. We wniosku o wznowienie wskazywałem jedynie, że gdyby wzięte zostały pod uwagę jego argumenty podnoszone w sprawie zakończonej decyzją z dnia 27.12.2010 r. Nr [....] - które dotyczą wyłącznie okoliczności faktycznych, w tym otoczenia nieruchomości - to powinna zostać wydana decyzja o treści zbieżnej z decyzją z dnia 27.12.2010 r. Tym samym powoływanie w jego wniosku o wznowienie postępowania decyzji z dnia 27.12.2010 r. miało na celu wyłącznie wskazanie, że chociaż otoczenie inwestycji i obszar jej oddziaływania pozostają niezmienne to nie zostały uwzględnione argumenty, które skutkowałyby wydaniem innej decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego niż ta, która faktycznie została wydana. Tymczasem w zaskarżonym postanowieniu SKO nie zbadało ponownie sprawy tylko mechanicznie powieliło pierwotne ustalenia. Takie postępowanie stanowi naruszenie regulacji art. 127 § 3 kpa, zgodnie z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. W zaskarżonym postanowieniu SKO uznało, że nie istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego. Stwierdzenie, że "analiza akt sprawy nie wykazała na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18.05.2012 r." SKO uzasadniło tym, że parametry podane w decyzji nr [....] są inne niż w decyzji z dnia 27 grudnia 2010 r. nr [....] , uznając, że porównanie jeden decyzji do drugiej to istota jego wniosku. Taka konstatacja SKO oznacza w rzeczywistości brak analizy jego wniosku. Decyzja z 2010 r. miała stanowić jedynie punkt odniesienia i potwierdzenie, że w niezmiennym stanie faktycznym i identycznych parametrach zabudowy otoczenia wydana została decyzja o całkowicie odmiennej treści, która nie powinna zostać wydana, gdyby sprawa rozpoznawana była prawidłowo. Dodatkowo we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przytoczył szereg przepisów i orzeczeń uzasadniających prawdopodobieństwo wydania w wyniku wznowienia postępowania decyzji innej, od tej która została wydana. SKO nie wzięło pod uwagę jego argumentacji i w zaskarżonym postanowieniu nie podało również uzasadnienia swojego stanowiska. SKO pominęło w całości argumentację zawartą w przywołanym przeze niego wyroku NSA z dnia 29.07.2014 r. wydanym sprawie o sygn. II OSK 527/13, LEX nr 1519406, gdzie w pkt 2 sąd stwierdza, iż wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 k.p.a., właściwy organ powinien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, ze decyzja zostanie uchylona. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, pomimo złożenia przeze niego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, takie czynności nie zostały wykonane, co odzwierciedla uzasadnienie zaskarżonego postanowienia. Tymczasem we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy podnosił, że po analizie całości materiału dowodowego w konfrontacji z dowodami zgromadzonymi w aktach zakończonej sprawy, istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 18.05.012 r. nr [....] , a skoro tak to przesłanki wstrzymania wykonania decyzji określone w art. 152 § 1 kpa zostały spełnione. W wyniku opisanych wyżej uchybień postępowania SKO niewłaściwie zastosowało regulację art. 152 § 1 kpa i bezpodstawnie oddaliło jego wniosek. Gdyby SKO dokonało rzetelnej analizy dokumentów sprawy zakończonej wydaniem decyzji nr [....] i skonfrontowało je z argumentami zawartymi w jego wnioskach to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznano, by za zasadny. Podkreślić należy, że zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 01.10.2012, (sygn. IV SA/Wa 873/12, LEX nr 1343707) w sytuacji odmowy wstrzymania wykonania decyzji, obowiązkiem organu jest wykazanie okoliczności, które nie wskazują na wystąpienie w sprawie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 152 k.p.a. lub jego odmowa, nie zależy od swobodnego uznania organu., co oznacza, że stanowisko organu w tym zakresie wymaga uzasadnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia. Chociaż użyte w art. 152 § 1 k.p.a. sformułowanie "prawdopodobieństwo uchylenia decyzji" nie nakłada na organ obowiązku udowodnienia, że decyzja zostanie uchylona, to nie oznacza przyjęcia przez organ dowolności w zakresie oceny możliwości uchylenia decyzji. Aby dokonać takiej oceny, organ administracyjny musi przeanalizować cały zebrany dotychczas w danej sprawie materiał dowodowy (tak wyrok WSA z dnia 05.09.2012 r., , sygn. II SA/Kr 1259/12, LEX nr 1222372). Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w przedmiotowej sprawie SKO nie uzasadniło motywów podjętego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawą postanowienia wydanego w kontrolowanym postępowaniu jest art. 152 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W sytuacji złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, kończącej postępowanie, które zostało następnie wznowione, podstawowym obowiązkiem organu jest zatem ocena, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego. Podkreślić należy, że dla wstrzymania wykonania decyzji wystarczające jest wykazanie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa. Przesłanka prawdopodobieństwa nie wymaga dowodu albowiem prawdopodobieństwo nie jest równoznaczne z pewnością uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. O ewentualnym uchyleniu decyzji zadecyduje dopiero dalszy etap postępowania wznowieniowego. Wskazać należy także, że interpretacja art. 152 § 1 k.p.a. winna mieć charakter ścieśniający, słowo "prawdopodobieństwo użyte w tym przepisie powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 23 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 961/08). W rozpoznawanej sprawie organy prowadzące postępowanie nie zbadały przesłanek wznowieniowych wynikających z art. 145 § 1 k.p.a., które mogły mieć wpływ na ocenę prawdopodobieństwa uchylenia decyzji na skutek wznowienia postępowania. Tym samym, ustalenia organów nie spełniają wymogów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co powoduje, że kontrolowane postępowanie dotknięte jest wadami, które musiały prowadzić do wyeliminowania obu kwestionowanych postanowień z obrotu prawnego, bowiem zaistniałe uchybienia miały istotny wpływ na sposób orzekania. W postanowieniu organu I instancji stwierdzono jedynie, że nie istnieje nawet hipotetyczny związek pomiędzy wskazanymi wadliwościami a decyzją której ewentualne prawdopodobieństwo mogło doprowadzić do zastąpienia decyzją innej treści. W decyzji tej zdaniem sądu nie przeprowadzono żadnej analizy prawdopodobieństwa uchylenia decyzji będącej przedmiotem postępowania wznowieniowego a zatem w sposób ewidentny jest ona sprzeczna z obowiązującym uregulowaniem. Ponownie rozpoznając sprawę poza przytoczeniem treści przepisów i stanowiska które zawarł w postanowieniu poprzedzającym tj, iż nie istnieje nawet hipotetyczny związek pomiędzy wskazanymi wadliwościami a decyzją której ewentualne prawdopodobieństwo mogło doprowadzić do zastąpienia decyzją innej treści, organ wywiódł jedynie, iż decyzja 1 3 lutego 2012 r, nie będzie poddana badaniu porównawczemu w odniesieniu do podobnej inwestycji lecz pod kątem zgodności z prawem. Jednak żadna analiza w tym względzie nie została przeprowadzona. Organ nie odniósł się w żaden sposób do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - w szczególności, iż otoczenie inwestycji nie uległo zmianie a została wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy gdzie parametry nowej zabudowy ustalono odmiennie niż w decyzji wcześniejszej. Oczywiście okoliczność taka nie przesądza, iż decyzja taka jest wadliwa. Parametry nowej zabudowy ustala się wprawdzie, co do zasady, jako parametry średnie z obszaru analizowanego, ale istnieje możliwość ustalenia ich odmiennie jeżeli wynika to z prawidłowo sporządzonej analizy. Organ poddając ocenie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i mając taki zarzut, powinien kwestie tę przeanalizować w kontekście prawdopodobieństwa uchylenia decyzji (jej niezgodności z prawem) podobnie jak kwestię samej przesłanki wznowieniowej, na którą powołał się skarżący tj. iż bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem tej decyzji a przysługiwał mu przymiot strony – czego jednak nie uczynił. Podkreślić wymaga, iż ocena prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego powinna być przekonywująca i wyczerpująca. Podzielając pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 648/08 stwierdzić należy, że określenie "prawdopodobieństwa" powinno polegać na podaniu przesłanki wznowieniowej, która ma być zastosowana z jednoczesnym przytoczeniem okoliczności, które wskazują na tę konkretną przesłankę oraz omówieniu względów dla jakich zdaniem organu możliwe jest uchylenie konkretnej decyzji. Organ przy ustalaniu prawdopodobieństwa uchylenia decyzji winien mieć na uwadze wszystkie przesłanki wznowienia, wynikające z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Rozpoznając sprawę ponownie organy prowadzące postępowanie zobowiązane będą dokonać rzetelnej oceny, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, mając na uwadze przesłanki wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a., ze szczególnym uwzględnieniem przesłanki wskazanej w pkt 4 powołanego przepisu oraz okoliczności wskazane przez skarżącego. Zajęte w sprawie stanowisko organy powinny zaś uzasadnić stosownie do treści przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Sąd zwraca uwagę, iż umorzenie postępowania wznowieniowego nie jest negatywną przesłanką do odmowy wstrzymania wykonania decyzji. Postępowania te aczkolwiek są ze sobą w związku, jednakże pozostają w merytorycznej niezależności. W związku powyższym, z uwagi na nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania i nie wyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy, sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na zasadzie przepisu art. 200 w/w ustawy.