I SA/Po 525/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 października 2018 r. sprawy ze skargi [...] S.A. [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę. Pismem z dnia [...] października 2017r. S. złożył wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku do towarów i usług za czerwiec 2012r. w kwocie [...]zł. Do wniosku załączono m.in. korektę deklaracji [...] za czerwiec 2012 r. wraz z uzasadnieniem przyczyny korekty. Uzasadniając wniosek o stwierdzenie nadpłaty, wnioskujący podniósł, że organ podatkowy w trakcie kontroli podatkowej przeprowadzonej w spółce w zakresie zasadności zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. uznał, iż spółka powinna wystawić faktury za roboty budowlane potwierdzone przejściowymi świadectwami płatności (dalej jako PŚP) jako lider konsorcjum. W związku z powyższym spółka wystawiła faktury, które zostały doręczone Zarządowi Dróg Miejskich (dalej ZDM) i Zarządowi Transportu Miejskiego (dalej ZTM) wraz z pismem Syndyka Masy Upadłości spółki z dnia [...] listopada 2012 r. wzywającym do zapłaty za ww. faktury. Spółka podniosła również, że w dniu [...] lipca 2012r. spółka O. z siedzibą w [...] (dalej [...]), na podstawie tych samych PŚP wystawiła na rzecz ZTM i ZDM faktury na łączną kwotę [...]zł i otrzymała od tych podmiotów zapłatę należności. Z kolei ZTM oraz ZDM pismem z dnia [...] grudnia 2012r., skierowanym do Syndyka Masy Upadłości spółki [...], odmówiły dokonania na rzecz strony płatności kwot wykazanych w fakturach VAT wystawionych przez podatnika, wskazując, że uregulowano już w całości należności wynikające z faktur wystawionych przez [...], zatem faktury wystawione przez podatnika zostaną zwrócone wystawcy bez ich księgowania. Strona zaznaczyła również, że Sąd Okręgowy w P., wyrokiem z dnia [...] listopada 2015r. orzekł, że [...] działał prawidłowo fakturując część robót, co do których - zdaniem Naczelnika Pierwszego W. Urzędu Skarbowego w P. - podmiotem obowiązanym był podatnik. Od przedmiotowego wyroku została złożona apelacja, po rozpoznaniu której Sąd Apelacyjny, wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2016r. oddalił apelację, a Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia [...] lipca 2017r. odmówił przyjęcia kasacji. Tym samym w ocenie spółki uznać należało, że w wyniku działania organu podatkowego, polegającego na zobowiązaniu strony do wystawienia faktur VAT, które - zdaniem Sądu Okręgowego w P. - właściwie wystawił inny podmiot, doszło do zapłaty przez podatnika nienależnego podatku - w tej sytuacji powstała nadpłata w podatku od towarów i usług, która winna być zwrócona w formie wskazanej przez stronę. Podatnik podkreślił, że nie może ponosić negatywnych konsekwencji z tego tytułu, że dokonał korekty deklaracji [...] za czerwiec 2012r. na podstawie zaleceń Naczelnika Pierwszego W. Urzędu Skarbowego w P., płacąc nienależny podatek. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017r. Naczelnik Pierwszego W. Urzędu Skarbowego w P., na podstawie art. 165a § 1 oraz art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (jednolity tekst: Dz.U. z 2017r., poz. 201 ze zm. Dalej O.p.), odmówił wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec 2012r. w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy wskazał, że dokonał weryfikacji rozliczenia podatnika w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012r., która znalazła swoje odzwierciedlenie w decyzji Naczelnika Pierwszego W. Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lutego 2013r. W rozstrzygnięciu tym określono spółce kwotę do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] zł. Przedmiotowa decyzja została doręczona Syndykowi w dniu [...] lutego 2013r. Od decyzji nie zostało wniesione odwołanie, zatem stała się ona ostateczna w administracyjnym toku postępowania. Jednocześnie organ I instancji podkreślił, że 81 b O.p. przyznaje uprawnienie do skorygowania deklaracji, jednakże w ograniczonym zakresie. W myśl pkt 2 art. 81 b § 1 O.p. uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje nadal po zakończeniu kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego – w zakresie nieobjętym decyzją określającą zobowiązanie podatkowe. Stosownie do art. 81 b § 2 O.p. korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 nie wywołuje skutków prawnych. Z uwagi na okoliczność, że podatek od towarów i usług ma charakter podatku samoobliczalnego, co wynika z art. 21 § 1 pkt 1 O.p., wymaga złożenia deklaracji. Zarówno deklaracja, jak i korekta deklaracji stanowią oświadczenie woli podatnika i dopóki za dany okres rozliczeniowy nie zostanie wszczęte postępowanie kontrolne i podatkowe, a w ich następstwie wydana decyzja określająca zobowiązanie podatkowe, dopóty w obrocie prawnym będzie funkcjonować deklaracja, którą można skorygować. Organ I instancji podkreślił również, że w myśl art. 212 O.p., organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia. Organ stwierdził zatem bezskuteczność materialnoprawną korekty deklaracji podatkowej [...] za czerwiec 2012r. złożonej przez podatnika w dniu [...] października 2017 r., czyli po zakończeniu postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. Jednocześnie wskazując, że w tym stanie rzeczy przedmiotowe postępowanie podatkowe w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r., nie mogło zostać wszczęte. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. podatnik złożył zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji celem załatwienia, zarzucając temu rozstrzygnięciu rażące naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej: art. 165a w związku z art. 79 § 1 O.p. poprzez bezpodstawne uznanie, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, z których wynika, iż nie może zostać wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec 2012r.; art. 121 § 1 O.p. poprzez działanie w sposób nie budzący zaufania do organu podatkowego, przejawiające się tym, że mimo istnienia w obrocie prawnym decyzji wydanej przez ten organ podatkowy, która rażąco narusza prawo, organ nie wyeliminował jej z obrotu prawnego, mimo wniosku złożonego przez stronę, co w konsekwencji może mieć wpływ na prawa strony. Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, nie znajdując podstaw do jego uchylenia. Na wstępie powołując się na przepisy Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy podkreślił, że nadpłata jest kwotą nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku, o zwrot której można wnioskować składając korektę deklaracji podatkowej. Przy czym nie wywołuje skutków prawnych korekta złożona po wydaniu decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, a - w przypadku podatku od towarów i usług - również kwoty zwrotu podatku lub kwoty podatku naliczonego przeniesionego do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych. Tym samy mając na uwadze przedmiot sprawy wskazał, że za czerwiec 2012r. rozliczenie podatku od towarów i usług spółki [...] zostało określone decyzją organ I instancji z dnia [...] lutego 2013r., którą wydano po zakończeniu kontroli podatkowej i przeprowadzeniu postępowania podatkowego. Wszczęcie postępowania podatkowego było uzasadnione faktem, że strona w korektach deklaracji [...] za czerwiec 2012r. złożonych po kontroli podatkowej nie uwzględniła w całości stwierdzonych przez organ podatkowy nieprawidłowości. Jak wynika z protokołu kontroli podatkowej z dnia [...] października 2012r. jedną z tych nieprawidłowości, którą jednak podatnik uwzględnił w korekcie deklaracji [...] za czerwiec 2012r. złożonej w dniu [...] listopada 2012r. było nie ujęcie w rejestrze sprzedaży i deklaracji [...] za czerwiec 2012r. wartości robót wykonanych przy przebudowie węzła komunikacyjnego Rondo [...] w P., które wyliczono w PŚP. Ani w maju ani czerwcu 2012r. nie dokonano zapłaty za roboty wykonane w maju 2012r. Przebudowa węzła komunikacyjnego Rondo [...] w P. objęta była umową z dnia [...] sierpnia 2011r. zawartą między ZDM a konsorcjum, w skład którego wchodziły firmy: [...] S.A., [...] [...] S.A., P. Sp. z o.o. oraz hiszpańska firma [...] S.A. Umowę konsorcjum ww. firmy podpisały w dniu [...] marca 2011r. Celem konsorcjum było przygotowanie i przedstawienie wspólnej oferty realizacji zadania pod nazwą "Przebudowa węzła, komunikacyjnego Rondo [...]". Strony umowy konsorcjum postanowiły, że wszystkich uczestników konsorcjum będzie reprezentował lider. Liderem konsorcjum została spółka [...] S.A. W umowie strony ustaliły, że rozliczenie za przedmiot umowy nastąpi na podstawie faktur częściowych wystawionych na podstawie odbiorów częściowych oraz faktury końcowej wystawionej po dokonaniu odbioru ostatecznego przedmiotu umowy, natomiast podstawą wystawienia faktury częściowej będzie skuteczne dokonanie odbioru częściowego oraz uregulowanie przez wykonawcę należności na rzecz podwykonawców lub zawarcie z nimi umowy przeniesienia wierzytelności z tytułu wykonania robót budowlanych stanowiących przedmiot odbioru i faktury. W dniu [...] sierpnia 2011r. zawarto aneks do umowy konsorcjum, na mocy której jego liderem została [...] [...] S.A., z kolei w dniu [...] września 2011r. zawarto aneks do umowy z ZDM, potwierdzający zmianę lidera konsorcjum. Dalej, w dniu [...] października 2011r. uczestnicy konsorcjum podpisali protokół ustalenia wewnętrznego, w którym strony umowy konsorcjum uzgodniły m.in., że faktury sprzedażowe wystawiać będzie na ZDM lider konsorcjum, tj. [...] [...] S.A., a podstawą wystawienia faktury będzie protokół przerobowy, stanowiący załącznik do faktury wystawionej przez lidera konsorcjum na ZDM. Odbiór robót wyszczególnionych w PŚP został udokumentowany protokołem odbioru robót z dnia [...] maja 2012r. W protokole wskazano, że dotyczy robót zakończonych [...] maja 2012r., a ponadto znalazł się w nim zapis dotyczący odbioru wykonanych prac. Wobec tak ustalonego stanu faktycznego organ odwoławczy stwierdził, że mając na uwadze treść art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (jednolity tekst: Dz.U. z 2011r. nr 177, poz. 1054 ze zm.) - dalej ustawa o VAT oraz art. 19 ust. 14 tej ustawy organ I instancji prawidłowo uznał, iż spółka [...] - jako ówczesny lider konsorcjum - była obowiązana do wystawienia faktur VAT sprzedaży, które uwzględniałyby roboty budowlane wykonane przy przebudowie węzła komunikacyjnego Rondo [...] w okresie 01-29.05.2012r. i w okresie 19-29.05.2012r. Z kolei termin wystawienia tych faktur, wobec braku zapłaty, przypadał nie później niż w dacie powstania obowiązku podatkowego, tj. [...] czerwca 2012r., a więc 30 dnia od daty podpisania protokołu odbioru wykonania robót. W tej sytuacji twierdzenie, że organ podatkowy bezpodstawnie uznał, iż w 2012 r. strona zobowiązana była do wystawienia faktur sprzedaży nie znajduje oparcia w przepisach prawa podatkowego. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem strony, że decyzja organu I instancji z dnia [...] lutego 2013r. winna być wyeliminowana z obrotu prawnego, gdyż - co potwierdził sąd cywilny- w sposób rażący narusza prawo. Z uzasadnienia powołanych przez stronę orzeczeń wynika, że strona domagała się zapłaty należności za roboty budowlane, które wyszczególniono w PŚP oraz udokumentowano protokołem odbioru robót z dnia [...] maja 2012r. a których podatnik nie ujął w rejestrze sprzedaży oraz deklaracji [...] za czerwiec 2012r., natomiast faktury za przedmiotowe roboty wystawiła w dniu [...] lipca 2012r. firma [...] S.A., która od tego dnia została liderem konsorcjum. Zdaniem organu odwoławczego ani Sąd Okręgowy w P. ani Sąd Apelacyjny w P. nie odniósł się w swoich uzasadnieniach do treści decyzji z dnia [...] lutego 2013r. w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012r. Zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej decyzja z dnia [...] lutego 2013r. w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012r. dotycząca kwestii powstania w czerwcu 2012r. obowiązku opodatkowania przez spółkę [...] usług budowlanych wykonanych w maju 2012r. odpowiadają prawu. Zdaniem organu odwoławczego nie jest również uzasadnione twierdzenie strony, że podatnik mógł dokonać korekty podatku należnego, ponieważ w decyzji organu podatkowego I instancji z dnia [...] lutego 2013r. określono w prawidłowy sposób wyłącznie wysokość podatku naliczonego, natomiast kwotę podatku należnego przyjęto z deklaracji podatnika. W sentencji tej decyzji określono kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika. Rozliczenie to wynika z konstrukcji podatku od towarów i usług polegającej na obniżeniu kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w następstwie którego powstaje bądź zobowiązanie podatkowe (gdy kwota podatku należnego przewyższa kwotę podatku naliczonego) bądź nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy lub do odliczenia w następnym okresie. Zatem każda zmiana wysokości czy to podatku naliczonego czy podatku należnego będzie powodować zmianę końcowego rozliczenia podatku od towarów i usług za dany okres rozliczeniowy. Potwierdzeniem zaprezentowanego stanowiska organu II instancji jest treść przepisu art. 99 ust. 12 ustawy o VAT. Określenie zatem przez organ podatkowy jednego z elementów konstrukcyjnych podatku od towarów i usług w odmiennej wysokości niż deklarowana spowoduje korektę całego rozliczenia za dany okres. Tym samym wyżej zaprezentowana teza strony, nie znajduje oparcia w przepisach podatkowych. Pismem z dnia [...] maja 2018r. Spółka złożyła skargę na postanowienia organu odwoławczego, zaskarżając je w całości. Przedmiotowemu postanowieniu pełnomocnik strony zarzucił naruszenie art. 165a w związku z art. 75 § 1 i art. 79 § 1 O.p. poprzez bezpodstawne uznanie, że w sprawie zachodzą okoliczności, z których wynika, iż nie może zostać wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec 2012r. W związku z wyżej przedstawionym zarzutem wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest ocena zasadności zastosowania w sprawie przepisu art. 165a § 1 O.p., uzasadniającego odmowę wszczęcia postępowania w związku z wnioskiem strony skarżącej o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 165a § 1 O.p., gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 165a § 1 O.p. reguluje nie tylko formę rozstrzygnięcia, ale również samą instytucję odmowy wszczęcia postępowania. Przepis ten zawiera dwie autonomiczne względem siebie przesłanki odmowy wszczęcia postępowania: 1) gdy żądanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną, 2) jeżeli z "jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte". W literaturze wskazuje się (B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz 2008, W. 2008, s. 691), że przyczyny, które powodują, że postępowanie nie może być wszczęte, mogą dotyczyć: braku w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania podatkowego (dotyczy to sytuacji, gdy żądanie sformułowane jest na podstawie ustaw podatkowych, ale nie może być przedmiotem postępowania podatkowego), sytuacji, gdy w danej sprawie toczy się postępowanie podatkowe, oraz przypadków, gdy w sprawie zapadła już decyzja (również nieostateczna). W nawiązaniu do ostatniego ze wskazanych przypadków, z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych jak i piśmiennictwa wynika, że organ podatkowy ma obowiązek odmówić wszczęcia postępowania podatkowego na podstawie art. 165a O.p. w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty, jeżeli wcześniej w odniesieniu do tego samego podatku została wydana decyzja określająca zobowiązanie podatkowe. Istnienie ostatecznej decyzji podatkowej określającej wysokość zobowiązania podatkowego, stanowi przeszkodę w prowadzeniu postępowania w przedmiocie nadpłaty w tym podatku. (por. wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3634/14, CBOSA; wyrok NSA z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 609/12, CBOSA; R. Hauser, w: Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2011, str. 737; por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 września 2004 r., sygn. akt III SA 3279/03, OSP 2006, z. 3, poz. 31, z glosą aprobującą A. Bartosiewicza i R. Kubackiego). Bezsporną w sprawie była okoliczność, że decyzją z dnia [...] lutego 2013r. Naczelnik Pierwszego W. Urzędu Skarbowego w P. określił spółce w podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. kwotę zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnik w wysokości [...] zł. Decyzja ta, z uwagi na jej niezaskarżenie, stała się ostateczna. Podatnik dążący do zainicjowania postępowania podatkowego w przedmiocie nadpłaty dysponuje uprawnieniem przyznanym w art. 75 § 1 i 2 O.p. Zgodnie z art. 75 § 3 O.p. jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik (...) wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację). Zgodnie z art. 81b pkt 2 lit. b O.p. uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje po zakończeniu postępowania podatkowego wyłącznie w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego. W niniejszej sprawie postępowanie podatkowe zostało zakończone decyzją ostateczną w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r., w której kwota do zwrotu wynika z kwoty podatku należnego i naliczonego. Podatnik nie może w tej sytuacji złożyć korektę deklaracji [...] za ten miesiąc. Przeciwna wykładnia art. 75 § 1 O.p. doprowadziłaby do sytuacji, w której instytucja stwierdzenia nadpłaty mogłaby być wykorzystywana do wzruszania ostatecznych decyzji, wydanych na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 O.p. ( por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 1316/15; z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 1315/15). Ponadto Sąd podziela stanowisko zawarte w wyroku z dnia 20 grudnia 2016r. II FSK 3498/14, w którym NSA wskazując na przepis z art. 79 § 1 O.p. stwierdził m.in., że skoro ustawodawca zakazuje wszczynania postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty już w sytuacji, gdy toczy się postępowanie zmierzające do ewentualnego określenia zobowiązania podatkowego, to tym bardziej nie jest możliwe jego wszczęcie wówczas, kiedy w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja określająca prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego, która z mocy art. 128 O.p. chroniona jest zasadą trwałości. Zdaniem NSA, możliwe jest w takim przypadku wyłącznie wdrożenie jednego z trybów nadzwyczajnych. Natomiast nie można kwestionować, ani też zmieniać wysokości zobowiązania podatkowego wynikającego z ostatecznej decyzji określającej wydanej na podstawie art. 21 § 3 O.p., mocą deklaracji korygującej połączonej z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty. Wydanie w takiej sytuacji decyzji w sprawie nadpłaty powodowałoby również, że decyzja taka dotknięta byłaby wadą określoną w art. 247 § 1 pkt 4 O.p. Dotyczyłaby bowiem tego samego podmiotu, tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego i faktycznego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 76/09 stwierdził, że za niedopuszczalne, z punktu widzenia zasad aksjologicznych systemu prawa, a w szczególności pewności prawa, doprowadzenie do sytuacji, w której w obrocie prawnym zaistniałyby dwie decyzje kształtujące odmiennie ten sam stosunek podatkowy (por. wyroki NSA z 12 grudnia 1999 r., I SA/Wr 349/98 i z 26 lipca 2006 r., II FSK 990/05, oba niepubl.). W sposób oczywisty naruszałoby to zasadę trwałości decyzji podatkowych, która służy nie tylko ochronie praw nabytyc,h ale przede wszystkim ochronie ogólnego porządku prawnego. Gwarancją przestrzegania tej zasady jest przywołany już wcześniej art. 247 § 1 pkt 4 O.p., który obliguje do stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dotyczącej sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W związku z powyższym nieskuteczne jest złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za 2012 r., w sytuacji gdy w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja podatkowa w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012r. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organy podatkowe nie naruszyły art. 165a § 1 O.p., zasadnie uznając, że w okolicznościach faktycznych sprawy przepis ten znajduje zastosowanie. W konsekwencji stwierdzić także należy, że pozostałe zarzuty zawarte w skardze nie zasługują na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302).