I SA/Łd 739/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Protokolant Asystent sędziego Marta Aftowicz-Korlińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2016 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. i Wspólnicy spółki komandytowej z siedzibą w P. T. na indywidualną interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla transakcji sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego i komórki lokatorskiej 1. uchyla zaskarżoną interpretację; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. i sa/łD 739/16 UZASADNIENIE A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa – dalej: "Skarżąca" lub "Spółka", w dniu 19 lutego 2016 r. złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. We wniosku przedstawiła zdarzenie przyszłe, z którego wynikało, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje inwestycje w postaci budowy dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Spółka oferuje sprzedaż poszczególnych lokali mieszkalnych znajdujących się w tych budynkach. Z własnością każdego lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem sprzedaży związany jest udział w nieruchomości wspólnej, przy czym w jej skład wchodzi m.in. działka, na której posadowiony jest każdy budynek. Udział w nieruchomości wspólnej każdorazowo odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej nabywanego lokalu ( wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych ) do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali. W każdym budynku występują części wspólne: w budynku 1 – klatka schodowa oraz wielostanowiskowy garaż podziemny, w budynku 2 – klatka schodowa, pomieszczenie techniczne ( węzeł cieplny ) oraz usytuowane w przyziemu budynku: wielostanowiskowy garaż podziemny i komórki lokatorskie. Garaże w obu budynkach to pomieszczenia otwarte z oznaczonymi miejscami do parkowania. Sprzedaż lokalu mieszkalnego w każdym budynku następuje wraz z udziałem we współwłasności w częściach wspólnych, nie oznacza jednak, że klient automatycznie nabywa prawa do korzystania z garażu lub komórki lokatorskiej. Wyłączne prawo do korzystania z miejsca parkingowego lub komórki lokatorskiej, klient nabywa za dodatkowym wynagrodzeniem. W tych okolicznościach określone miejsce postojowe lub komórka lokatorska będzie przeznaczone do wyłącznego korzystania przez każdoczesnego właściciela określonego lokalu – któremu miejsce to przynależy zgodnie z podziałem nieruchomości wspólnej – z wyłączeniem innych osób. Ustanowienie prawa korzystania z miejsca parkingowego lub komórki lokatorskiej będzie mogło nastąpić wyłącznie na rzecz nabywcy lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z tym lokalem udziałem w nieruchomości wspólnej. Ponadto sprzedaż własności lokalu mieszkalnego wraz z prawami związanymi i jego własnością tj. udziałem we współwłasności części wspólnych budynku oraz przeniesienia na klienta prawa do korzystania z miejsca parkingowego w garażu ( budynek 1.) albo garażu lub komórki lokatorskiej ( budynek 2.) dokonywana będzie jednocześnie. Nie będzie możliwości przeniesienia prawa do korzystania z miejsca parkingowego lub komórki lokatorskiej oddzielnie – to znaczy niezależnie od transakcji sprzedaży mieszkania ; a prawo do korzystania z miejsca parkingowego lub komórki lokatorskiej nie będzie mogło być samodzielnym przedmiotem obrotu cywilistycznego. Zatem nabycie udziału w częściach wspólnych jest nierozerwalnie związane z zakupem lokalu mieszkalnego, natomiast wielkość udziału w częściach wspólnych wynika z proporcji jaką stanowi powierzchnia lokalu, do powierzchni wszystkich lokali w budynku położonym na danej nieruchomości. Lokal mieszkalny oraz udziały w częściach wspólnych nie są przedmiotem odrębnej transakcji – co oznacza, że nie jest możliwe nabycie udziału w części wspólnej budynku bez jednoczesnego nabycia lokalu mieszkalnego. Tak samo w przypadku prawa do korzystania z miejsca parkingowego lub komórki lokatorskiej, które nie jest przedmiotem osobnego ( samodzielnego ) obrotu. Pismem z dnia 19 kwietnia 2016 Spółka uzupełniła wniosek interpretacyjny: dla sprzedawanego – nabywcy mieszkania – prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego lub komórki lokatorskiej nie będzie urządzana księga wieczysta. Dla każdej z nieruchomości wymienionych we wniosku, jedna księga wieczysta obejmuje całą powierzchnię wspólną ( w tym garaże wielostanowiskowe oraz komórki lokatorskie ). Na skutek dostawy, wyłącznie dla lokalu mieszkalnego zostanie założona księga wieczysta obejmująca ten lokal. Pomieszczenia garażowe, komórki lokatorskie, klatka schodowa i pomieszczenia techniczne objęte będą nadal w jedną księgę wieczystą. Komórki lokatorskie znajdujące się w budynku nr.2 należą do części wspólnej nieruchomości i nie stanowią pomieszczeń przynależnych w rozumieniu art.2 ust.4 ustawy o własności lokali. W związku z powyższym Skarżąca zadała następujące pytania: 1) Czy uzyskane przez Spółkę wynagrodzenie z tytułu sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego stanowi, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, element podstawy opodatkowania dostawy lokalu mieszkalnego i podlega opodatkowaniu obniżoną stawką podatku od towarów i usług: 8% w każdym przypadku, gdy prawo to ustanowione jest na rzecz każdoczesnego właściciela lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 150m2 2) Czy uzyskane przez Spółkę wynagrodzenie z tytułu sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania z komórki lokatorskiej stanowi, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, element podstawy opodatkowania dostawy lokalu mieszkalnego i podlega opodatkowaniu obniżoną stawką podatku od towarów i usług: 8% w każdym przypadku, gdy prawo to ustanowione jest na rzecz każdoczesnego właściciela lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 150m2 Skarżąca stanęła na stanowisku, że sprzedaże: prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego lub prawa do korzystania z komórki lokatorskiej, nabywcy lokalu mieszkalnego i podlegają opodatkowaniu obniżona stawką podatku od towarów i usług: 8% w każdym przypadku, gdy prawo to jest ustanowione jest na rzecz każdoczesnego właściciela lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 150m2. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe w zakresie miejsca parkingowego, natomiast prawidłowe w zakresie komórki lokatorskiej. W uzasadnieniu stanowiska zajętego w zakresie pytania dotyczącego miejsc postojowych wskazał, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowanie tym podatkiem jest następstwem określonych zdarzeń: dostawy towarów lub świadczenia usług. Dla opodatkowania podatkiem VAT istotne jest zatem tylko to, czy w danym przypadku mamy do czynienia z jedną z czynności enumeratywnie wymienionych w art. 5 ust.1 ustawy VAT. Bez znaczenia pozostaje natomiast treść stosunku cywilnoprawnego łączącego strony. Niezależnie bowiem od tego, jak strony określiły przedmiot umowy, o stosowaniu określonej stawki podatku będzie decydowała faktyczna czynność, z którą ustawa wiąże obowiązek podatkowy, a nie ustalenia co do tego, jaki zakres tych czynności został przez strony w umowie oznaczony. W kontekście tego, w przypadku czynności o charakterze złożonym, o wysokości stawki decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, cz też z całym szeregiem jednostkowych czynności. Ocena ta powinna odbywać się w oderwaniu od treści umowy łączącej strony, a jedynie w oparciu o to, czy dokonywane przez podatnika czynności ( świadczenia ) wykazują tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. W dalszej części interpretacji indywidualnej Minister Finansów wskazał na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, w szczególności wyroki w sprawach I FSK 724/09 i I FSK 156/12 i stwierdził, że jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż na odrębną własność wraz z przynależnym udziałem w częściach wspólnych nieruchomości, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, dla którego nie zostaną założone odrębne księgi wieczyste, znajdującego się wewnątrz budynku lub na zewnątrz, integralnie związanego z prawem własności lokalu mieszkalnego, to sprzedaż ta stanowi jednolite świadczenie. Miejsca postojowe nie mogą być wówczas odrębnym od lokalu mieszkalnego przedmiotem obrotu. Natomiast jeżeli w ramach sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego założone zostaną odrębne księgi wieczyste, wówczas mamy do czynienia z dwoma odrębnym świadczeniami i tym samym miejsce postojowe jest odrębnym od lokalu mieszkalnego przedmiotem obrotu i prawidłowym jest zastosowanie dla tej transakcji stawki podstawowej VAT. W zakresie pytania 2. dotyczącego sprzedaży wraz z lokalem mieszkalnym komórki lokatorskiej – stwierdził, że dla tej dostawy zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku VAT, gdyż komórka lokatorska stanowi pomieszczenie gospodarcze lokalu mieszkalnego, które służy zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych i jest wykorzystywane do przechowywania materiałów, przedmiotów lub produktów żywnościowych. Mimo, że PKOB nie wymienia wprost komórek lokatorskich, to spełniają one funkcję piwnicy i nie powinny być traktowane jako lokal użytkowy lecz zostać uwzględnione w części mieszkaniowej budynku. Po wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa Skarżąca pismem z dnia 26 lipca 2016 r. wniosła skargę na powyższą interpretację zarzucając jej naruszenie: 1. art. 5, art. 7, art. 8 oraz art. 41 ust. 12 i 12a w zw. z art. 41 ust. 2 i art.146a ustawy o VAT polegające na ich błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu poprzez stwierdzenie, że sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego – części powierzchni wspólnej nieruchomości związanej ze zbywanym lokalem mieszkalnym – w sposób przedstawiony we wniosku o interpretację indywidualną, nie podlega opodatkowaniu obniżoną 8% stawką podatku od towarów i usług; 2. naruszenie art.41 ust.2, 12, 12a w zw. Z art.146a ustawy VAT w związku z art.2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż sprzedaż ( dostawa ) lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego znajdującego się w części wspólnej nieruchomości, nie będącą wyodrębnioną jako odrębny lokal w rozumieniu ustawy o własności lokali z nieruchomości, nie stanowi jednego przedmiotu opodatkowania podlegający opodatkowaniu stawka przewidzianą dla dostawy obiektów budowlanych zliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, tj. w wysokości 8%; 3. naruszenie art.41 ust.1 w zw. Z art.146a ustawy VAT polegające na błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu poprzez stwierdzenie, że sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego – części powierzchni wspólnej nieruchomości związanej ze zbywanym lokalem mieszkalnym – w sposób przedstawiony we wniosku o interpretację indywidualną, podlega opodatkowaniu podstawową stawku podatku VAT; 4. bledną interpretację art.12 pkt.12 ustawy VAT polegającą na uznaniu, że sprzedaż prawa do wyłącznego korzystania z części wspólnej nieruchomości związanej z nabywanym lokalem mieszkalnym stanowi odrębny przedmiot obrotu od sprzedaży tego lokalu mieszkalnego; 5. naruszenie art. 121 § 1 w zw. Z art.14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie, na skutek niewyjaśnienia wszystkich aspektów sprawy. Mając na uwadze powyższe zarzuty, autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie zauważyć należy, że kwestia objęcia jedną stawką podatkową dostawy lokali mieszkalnych i lokali niemieszkalnych w budynkach mieszkalnych ( w przeważającej części dotyczących miejsc postojowych w garażach podziemnych) była wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd zgodnie z którym, dla określenia właściwej stawki podatku dla sprzedaży na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym w garażu wielostanowiskowym istotnym jest precyzyjne wskazanie przedmiotu tej czynności. Rozwijając powyższe zagadnienie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 maja 2010r., sygn. I FSK 724/09 (publ. w bazie orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej jako CBOSA) dokonał podziału stanów faktycznych, w ramach którego wyróżnił: 1) uznanie lokalu garażu wielostanowiskowego jako elementu nieruchomości wspólnej (podobnie jak ciągów komunikacyjnych, strychów, itp.) z określeniem korzystania z poszczególnych miejsc postojowych w ramach podziału quoad usum, 2) wyodrębnienie garażu na odrębną własność i sprzedaż udziału we współwłasności na rzecz właścicieli lokali korzystających z miejsc postojowych w ramach podziału quoad usum. W odniesieniu do powyższego podziału NSA w powołanym wyroku wyraził pogląd, że: - jeżeli w ramach nieruchomości budynkowej następuje sprzedaż na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym udziałem w jej częściach wspólnych, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do korzystania z określonego miejsca postojowego, to sprzedaż ta stanowi jednolite świadczenie i na podstawie art. 2 pkt 12 ustawy o VAT w zw. z § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., nr 97, poz. 970 ze zm.), podlega opodatkowaniu stawką 7%, - gdy sprzedaż obejmuje dwa przedmioty: lokal mieszkalny oraz udział w wyodrębnionym na odrębną własność lokalu niemieszkalnym (użytkowym) w budynku mieszkaniowym, stawką opodatkowania 7% objęta jest jedynie dostawa lokalu mieszkalnego, a sprzedaż udziału w lokalu niemieszkalnym (użytkowym, garażowym), z określeniem sposobu korzystania z miejsc postojowych w ramach podziału quoad usum - opodatkowana jest stawką 22%. Zgadzając się z powyższymi tezami warto zwrócić uwagę na fakt, że mimo iż nastąpiła zmiana stawek podatkowych (tj. stawki 7% i 22% zostały zastąpione stawkami 8% i 23%) wyrażone przez NSA w wyroku I FSK 724/09 poglądy mają pełne zastosowanie w sprawie rozpoznawanej. Powyższe rozważania dotyczące dostawy miejsc parkingowych w podziemnych garażach mają zastosowanie również do dostawy lokali niemieszkalnych w budynkach mieszkalnych. Kwestia ta była już wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jedynie przykładowo można wskazać na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r., I FSK 103/05, 14 maja 2010 r., I FSK 607/09, 17 czerwca 2010 r., I FSK 967/09, 26 marca 2013 r., I FSK 522/13 i powołane w nich dalsze orzeczenia (wszystkie publ. w CBOSA). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela poglądy prezentowane w przywołanych wyżej wyrokach NSA. Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 (8%), stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Z kolei z art. 41 ust. 12a i 12b tej ustawy wynika, że do obiektów budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, zalicza się m.in. obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części z wyłączaniem lokali użytkowych, czyli uwzględniając definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego zawartą w art. 2 ust. 12 ustawy - budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB 11 lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m², a także budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m. Podkreślić należy, że przepis art. 41 ust.12 ustawy o VAT dotyczy stawek opodatkowania czynności związanych z obiektami budownictwa mieszkalnego lub ich części. Zatem przedmiotem czynności opodatkowanej ma być odpłatna dostawa towarów (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). W związku z tym przede wszystkim należy określić, co ma być przedmiotem tej odpłatnej dostawy towarów. Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Ustawa o podatku od towarów i usług kładzie akcent na ekonomiczny aspekt transakcji, odrywając się częściowo od aspektów cywilistycznych. Jest to konsekwencja zasady powszechności tego podatku. Nie bez znaczenia jest również to, że w krajach członkowskich Unii Europejskiej obowiązują zróżnicowane systemy prawa cywilnego. W powyższym przepisie ustanowiony został warunek, aby dana rzecz mogła zostać uznana za towar w rozumieniu tej ustawy. Chodzi o to by nadawała się ona do bycia przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu. Innymi słowy muszą one być przedmiotem obrotu. Pomimo pewnego oderwania od cywilistycznych regulacji, nie można w odniesieniu do towarów w postaci budynków lub ich części całkowicie odejść od unormowań prawnych dotyczących obrotu nieruchomościami. W odniesieniu do tych rzeczy nie każda część budynku może być przedmiotem dostawy. Z uwagi na to, że sprawa dotyczy lokali mieszkalnych należy, odwołać się do ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm). Sprzedaż bowiem dotyczyć ma części budynku. Ten akt prawny wprowadza dwie kategorie lokali, a mianowicie "samodzielny lokal mieszkalny" oraz "samodzielny lokal o innym przeznaczeniu". Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy lokale te mogą stanowić odrębne nieruchomości. Zatem jako części budynków w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT mogą być przedmiotem dostawy. W konsekwencji należy uznać, że części budynków wyodrębnionych w rozumieniu tej ustawy w samodzielny lokal mieszkalny lub samodzielny lokal o innym przeznaczeniu mogą być przedmiotem obrotu, a co za tym idzie mogą być towarem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, czyli mogą być przedmiotem czynności opodatkowanej. Zgodnie zaś z art. 2 ust.2 ustawy o własności lokali samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Stosownie do treści art.2 ust.4 tej ustawy do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi". Przepis art. 2 ust. 2 in fine ustawy o własności lokali stanowi, że powyższe unormowania stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Przedmiotem niniejszej sprawy jest kontrola sądowo-administracyjna indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego ( w zakresie podatku od towarów i usług ). Postępowanie interpretacyjne, w dużym uproszczeniu polega na udzieleniu zainteresowanemu odpowiedzi na pytanie, czy w świetle przytoczonego przezeń stanu faktycznego ( lub zdarzenia przyszłego ) jego stanowisko w zakresie zastosowania określonego przepisu materialnego prawa podatkowego jest prawidłowe lub nie. Stąd też ( o ile nie występuje konieczność uzupełnienia wniosku interpretacyjnego w trybie art.14h w związku z art.169 § 1-2 i § 4 OP ) udzielając interpretacji organ jest obowiązany do respektowania opisu zdarzenia przyszłego ( lub stanu faktycznego ). W tej sprawie z wniosku interpretacyjnego wynikało, że sprzedaż lokalu mieszkalnego następuje wraz z udziałem we współwłasności, nie jest to jednoznaczne z nabyciem prawa do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego w garażu wielostanowiskowym. Ustanowienie wyłącznego prawa do korzystania z miejsca postojowego będzie mogło nastąpić wyłącznie na rzecz nabywcy lokalu mieszkalnego wraz ze związanym z tym lokalem udziałem w nieruchomości wspólnej. Sprzedaż dokonywana będzie jednocześnie oraz nie będzie możliwości przeniesienia prawa do korzystania z miejsca parkingowego oddzielnie od własności lokalu. Prawo do korzystania z miejsca parkingowego nie będzie mogło być samodzielnym przedmiotem obrotu cywilnoprawnego. Z tych okoliczności wynika, że obie transakcje : sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego położonego w parkingu wielostanowiskowym nie będą miały charakteru samodzielnego, co oznacza, że prawo do korzystania z miejsca postojowego nie będzie mogło być przedmiotem odrębnego zbycia ( na rzecz innego podmiotu, niż właściciel lokalu mieszkalnego ), a to wskazuje na trafność poglądu wyrażonego przez zainteresowanego w tej sprawie. Organ interpretujący uznał jednak pogląd ten za nieprawidłowy. Jak się wydaje zasadniczym argumentem za tym przemawiającym była okoliczność, że każdy nabyty lokal mieszkalny będzie miał odrębną od części wspólnych księgę wieczystą – z momentem zakupu lokalu nastąpi jego wyłączenie z księgi wieczystej nieruchomości, na której znajduje się budynek i założenie odrębnej księgi. Niestety organ interpretujący – jak słusznie wskazuje autor skargi nie uzasadnił dlaczego zdarzenia związane z księgą wieczystą będą umożliwiały odrębny obrót prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, co może uzasadniać zastosowanie dla tej czynności stawki podstawowej VAT ( jako odrębnej czynności od sprzedaży lokalu mieszkalnego ). Pogląd taki jest sprzeczny z przepisami ustawy o własności lokali ( już powołanej ). Zgodnie z jej art. 3 ust 1 - w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Z kolei zgodnie z ust. 2 tego przepisu - nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. W ocenie Sądu – skoro miejsca postojowe znajdują się w parkingu będącym częścią nieruchomości wspólnej, to dopóki trwa współwłasność ( a jej trwanie jest zależne od trwania odrębnej własności lokali ), to bez względu na odrębność ksiąg wieczystych, prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym stanowiącym współwłasność właścicieli wyodrębnionych lokali nie może być przedmiotem odrębnego obrotu, podobnie zresztą jak klatki schodowe, grunt na którym posadowiony jest budynek, czy pomieszczenia techniczne ( one również stanowią przedmiot współwłasności ). Udział w nich jest nierozerwalnie bowiem związany z odrębną własnością lokalu. Należy zwrócić także uwagę na niekonsekwencję organu interpretującego, który przy dokładnie takim samym opisie zdarzenia przyszłego uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe w zakresie sprzedaży tzw. komórki lokatorskiej. W związku z tym należy przypomnieć, że w świetle ustawy o własności lokali, a w szczególności art.2 ust.4 komórka, podobnie jak garaż ( ale także piwnica, strych ) mogą przynależeć do lokalu mieszkalnego, jako jego części składowe, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal. W ocenie Sądu organ interpretujący nie wskazał okoliczności różnicujących dwa zdarzenia objęte wnioskiem interpretacyjnym ( sprzedaż prawa do korzystania z komórki lokatorskiej i sprzedaż prawa do korzystania z miejsca postojowego ), co mogłoby uzasadniać taki sposób udzielenia interpretacji, jak w tej sprawie. W ocenie Sądu zatem zasadny jest zarzut oparty na treści art.121 § 1 w związku z art.14 h OP, organ interpretacyjny nie wyjaśnił bowiem dlaczego założenie odrębnych dla każdego lokalu mieszkalnego ksiąg wieczystych od księgi wieczystej obejmującej współwłasność nieruchomości wspólnej powoduje konieczność potraktowania sprzedaży prawa do korzystania z miejsca postojowego w garażu stanowiącym wspólną własność wszystkich właścicieli lokali mieszkalnych jako czynności odrębnej od sprzedaży lokalu i zastosowania dla niej podstawowej stawki VAT, a nie stawki obniżonej, jak dla sprzedaży lokalu mieszkalnego objętego społecznym programem mieszkaniowym. Nadto nie wyjaśniono dlaczego, przy takim samym opisie zdarzenia przyszłego i regulacji zawartej w art.2 ust.4 ustawy o własności lokali należy różnicować sytuacje prawną sprzedaży miejsca postojowego i komórki lokatorskiej. Pozostałe zarzuty skargi ( naruszenie prawa materialnego ) na obecnym etapie postępowania są przedwczesne. Mając na uwadze powyższe rozważania i wnioski, Sąd na podstawie art. 146 § 1, art. art. 200 oraz art. 205 § 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. ak