I SA/Gd 606/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1431/14 oddalającym skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt [...] w przedmiocie zarzutu dotyczącego prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1431/14 oddalił skargę B. J. – dalej jako "Skarżąca" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 września 2014 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. Skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1431/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 6 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 950/15 odrzucił skargę Skarżącej o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 10 lutego 2015 r. wobec braku ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 15 września 2015 r. tut. Sąd stwierdził, że postanowienie z dnia 6 lipca 2015 r. jest prawomocne od dnia 29 sierpnia 2015 r. Skarżąca pismem z dnia 12 marca 2019 r. złożyła kolejną skargę (zarejestrowaną pod sygn. akt I SA/Gd 606/19) o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1431/14. Jako podstawę wznowienia Skarżąca wskazała art. 273 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 285 § 1 p.p.s.a. niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Powyższy przepis powinien być wykładany ściśle, ponieważ stanowi on wyraz zasady stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń. Jedyne wyjątki przewidziane zostały w art. 285 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie została oparta na podstawie określonej w art. 272 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 285 § 1 p.p.s.a. uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wznowienia postępowania powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia, niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 285 § 2 p.p.s.a. Ustawa nie określa rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to każde orzeczenie, zarówno o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym. Zatem zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń wydanych co do istoty sprawy, ale również orzeczeń, które kończą postępowanie z innych przyczyn, bowiem przepis ten nie ustanawia żadnych ograniczeń w tym względzie. Nie można ponownie wystąpić ze skargą o wznowienie postępowania także w przypadku, gdy poprzednia skarga została odrzucona lub wywołane nią postępowanie zostało umorzone [por. postanowienia NSA: z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1864/04; z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1864/04 (Lex nr 837410); z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 138/08 (Lex nr 557304); z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 1000/10 (Lex nr 643635) oraz z dnia 11 sierpnia 2006 r., sygn. akt II FSK 1044/06; z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 1572/06; z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 1190/12; z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1429/06; z dnia 29 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 237/11; z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1253/11; z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1765/11 (dostępne na www. cbois.nsa.gov.pl)]. W świetle powołanych przepisów, można żądać wznowienia postępowania w przypadkach przewidzianych, jednakże zgodnie z art. 285 § 1 p.p.s.a. nie jest dopuszczalne dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Nie może budzić wątpliwości, że orzeczenie takie w sprawie zostało wydane. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 950/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Skarżącej o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1431/14. Postanowienie z dnia 6 lipca 2015 r. stało się prawomocne od dnia 29 sierpnia 2015 r. Uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wznowienia postępowania powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie. Niedopuszczalność dalszego wznowienia postępowania zachodzi niezależnie od podstaw je uzasadniających i czasu, kiedy one wystąpiły. Dalsze wznowienie jest niedopuszczalne także wtedy, gdy skarga zostanie złożona przez inny podmiot lub na innych podstawach. Prawomocne orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania może być wzruszone jedynie na podstawie art. 172 p.p.s.a. Przepis art. 285 § 1 p.p.s.a. podyktowany jest dążnością do utrzymania mocy obowiązującej prawomocnych wyroków i postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu. Jest to przepis bezwzględnie obowiązujący i ani przyczyny nieważności, ani przyczyny restytucyjne nie mogą uzasadniać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem, wydanym na skutek skargi o wznowienie. Ma on zatem zastosowanie także do sytuacji uregulowanej w art. 280 § 1 powołanej ustawy i odnosi się zarówno do orzeczenia zapadłego wskutek dopuszczenia wznowienia, jak i do orzeczenia, którym skarga o wznowienie została prawomocnie oddalona bądź odrzucona. W powyższym tonie wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2000 r., sygn. akt I CKN 1142/00 (OSNC 2001, nr 7-8, poz. 108; Lex 46559). W niniejszej sprawie Skarżąca domaga się wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1431/14, w której toczyło się już postępowanie o wznowienie pod sygnaturą akt I SA/Gd 950/15, zakończone prawomocnym rozstrzygnięciem Sądu z dnia 6 lipca 2015 r. odrzucającym skargę o wznowienie postępowania wobec wniesienia jej z naruszeniem art. 280 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że w niniejszej sprawie zaistniał stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), ponieważ skarga została już prawomocnie osądzona. Powyższe oznacza, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania złożona w tej samej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 i art. 285 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.