VII SA/Wa 2497/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska ( spr.), Sędziowie sędzia WSA Jadwiga Smołucha, sędzia WSA Mirosław Montowski, Protokolant sspec. Joanna Piątek-Macugowska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2019 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, II. w pozostałym zakresie skargę oddala, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego K. G. kwotę 100 (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: "[...]WINB", "organem II instancji") decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U z 2018 poz. 1202 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania K. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., - uchylił w całości zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 68 Prawa budowlanego nakazał właścicielowi obiektu - K. G. - opróżnienie budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na terenie działki ewid. nr [...] z obrębu [...] przy ul. D. 1 w W. w Dzielnicy W. oraz zarządził: 1. wydzielenie strefy zagrożenia; 2. umieszczenie na budynku w widocznym miejscu zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz o zakazie użytkowania budynku; 3. wykonanie doraźnych zabezpieczeń uniemożliwiających dostęp osób trzecich do strefy zagrożenia oraz utrzymywania tych zabezpieczeń w sprawności technicznej, - w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania decyzji. Jednocześnie ze względu na występujące zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia na podstawie art. 108 k.p.a. nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu [...]WINB podniósł, że po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej nieodpowiedniego stanu technicznego użytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (7-lokalowego) o konstrukcji drewnianej, położonego przy ul. D. 1 w W., PINB W. decyzją nr [...] z [...] listopada 2012 r., na podstawie art. 66 ust 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, nakazał K. G. usunięcie nieprawidłowości w ww. budynku mieszkalnym w sposób w niej opisany- w terminie 6 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna. Przedmiotową decyzją zakazano również użytkowania lokali mieszkalnych nr 5A i 6 znajdujących się ww. obiekcie do czasu usunięcia opisywanych nieprawidłowości. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2016r. [...]WINB odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Powyższe rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r. utrzymane zostało w mocy. Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 79/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., po rozpoznaniu skargi K. G., uchylił decyzje GINB z [...] listopada 2016r. oraz poprzedzającą ją decyzję [...]WlNB nr [...] z dnia [...] lipca 2016r. Po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy oraz wzięciu pod uwagę wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zawartych w ww. wyroku, [...]WINB decyzją nr [...] z [...] maja 2018 r. stwierdził nieważność decyzji PINB W. nr [...] z [...] listopada 2012 r. w związku z czym decyzja ta wyeliminowana została z obrotu prawnego. W dniu 15 marca 2017 r. skarżący przedłożył w organie powiatowym aneks do opinii dotyczącej stanu technicznego budynku mieszkalnego wielolokalowego położonego przy ul. D. 1 w W., opracowany w dniu 1 grudnia 2016 r. przez mgr inż. Arch. K. W. oraz mgr inż. arch. L. W.. W przedmiotowym opracowaniu stwierdza się, że dalsze pogorszenie stabilności drewnianej konstrukcji opisywanego na wstępie budynku mieszkalnego. Wiek wskazywanego obiektu (rok budowy 1925-1928) jednoznacznie określa konieczność jego rozbiórki, gdyż osiągnął on kraniec fizycznej eksploatacji budulca sosnowego (trwałość deskowania ścian osłonowych określa się według badań wytrzymałościowych na maksymalnie 63 lata). W sytuacji zauważalnego pogłębienia się niestabilności konstrukcji w obrębie oficyny nr 2 jak i trzonu głównego budynku autorzy opracowania podtrzymują uprzednio wyrażone przez siebie wnioski, iż zakres nieprawidłowości występujących w budynku, w szczególności dotyczących konieczności wymiany całej więźby dachowej kwalifikuje budynek do rozbiórki w celu ostatecznego wyeliminowania zagrożenia dla ludzi i mienia. W ramach wydanego opracowania stwierdzono ponadto, iż biorąc pod obecny stan ww. budynku w wypadku silnych wiatrów lub opadów mokrego śniegu opisywana konstrukcja nie może wytrzymać dodatkowych naprężeń i w takiej sytuacji grozi zawaleniem. W swych wnioskach końcowych autorzy podkreślili, iż budynek położony przy ul. D. 1 w W. nie może dalej pełnić funkcji mieszkalnych, co oznacza konieczność szybkiego rozkwaterowania go, zaś z uwagi na upływ 90 lat eksploatacji nie ma możliwości jego częściowej odbudowy i naprawy. Opróżniony budynek dla bezpieczeństwa otoczenia należy rozebrać. W dniu 29 marca 2017r. upoważniony przedstawiciel Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego W. przeprowadził oględziny opisywanego wyżej budynku mieszkalnego, podczas których stwierdzono wykonanie przez właściciela remontu kominów a także potwierdzono stan techniczny budynku jaki opisany został w ww. aneksie. Wskazano ponadto, iż stan konstrukcji więźby dachowej części głównej budynku i oficyny z uwagi na znaczne odkształcenie grozi zawaleniem. W dniu 13 kwietnia 2018 r. przeprowadzono kolejną kontrolę podczas której potwierdzono dalsze istnienie zagrożenia zawalenia się dachu wyżej opisywanego budynku. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2018r. PINB W., na podstawie art. 68 Prawa budowlanego, nakazał skarżącemu opróżnienie budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na terenie działki ewid. nr [...] z obrębu [...] przy ul. D. 1 w W. w Dzielnicy W. oraz zarządził: 1. wydzielenie strefy zagrożenia 2. umieszczenie na budynku w widocznym miejscu zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz o zakazie użytkowania budynku 3. wykonanie doraźnych zabezpieczeń uniemożliwiających dostęp osób trzecich do strefy zagrożenia oraz utrzymywania tych zabezpieczeń w sprawności technicznej. Ze względu na występujące zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia decyzji nadany został rygor natychmiastowej wykonalności. Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie, w ustawowym terminie wniósł K. G.. Organ odwoławczy wskazał, że z zapisów przedłożonego przez skarżącego aneksu do opinii z dnia 12 sierpnia 2015 r. dot. stanu technicznego budynku przy ul. D. 1 sporządzonego przez mgr inż. arch. K. W. i mgr inż. arch. L. W. w ww. budynku stwierdzono dalsze pochylanie się konstrukcji dachowej i więźby dachowej na korpusie głównym i oficynie południowej, a także występujące odchylenie od pionu konstrukcji słupów stolca i ścianki kolankowej ze zwichrowaniem połaci dachowych. Ustalono, iż większość elementów bez połączeń ciesielskich wykonanych jest tylko przy pomocy gwoździ, zaś elementy drewnianej konstrukcji o oszczędnych przekrojach są dodatkowo osłabione na skutek zbutwienia i porażenia przez grzyby i owady. Budynek nie spełnia również wymogów określonych w "warunkach technicznych" w zakresie wyposażenia w instalacje, bhp. p.poż. i PINB izolacji termicznej. Po upływie 1,5 roku od wydania ww. opinii stabilność drewnianej konstrukcji przedmiotowego obiektu uległa dalszemu pogorszeniu. W ocenie autorów wynik opracowania "konstrukcja więźby dachowej wykonana przed 90 laty jest niestabilna o małej sztywności na siły poziome i pionowe (...) odkształcenia konstrukcji są nieodwracalne i przy próbach przywrócenia ich do poprzedniej geometrii mogą grozić katastrofą, dach kwalifikuje się do rozbiórki, wykonanie nowego dachu ze zdegradowanych ścian szkieletowych i stropach opartych na płytkich fundamentach jest ze względów technicznych i ekonomicznych terenu nieracjonalne, pochylona i odkształcona konstrukcja dachu pod wpływem obciążenia śniegiem i parciem wiatru stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa życia ludzi, stan techniczny budynku jest zagrożony i należy liczyć się z zagrożeniami ludzi, zdrowia i mienia" (str. 1 opracowania). Zgodnie z zawartymi w opisywanym aneksie wnioskami budynek przy ul D. 1 nie może dalej pełnić funkcji mieszkalnych co oznacza konieczność szybkiego rozkwaterowania, zaś z uwagi na upływ 90 lat eksploatacji, nie ma możliwości jego częściowej odbudowy i naprawy. Opróżniony budynek dla bezpieczeństwa otoczenia należy rozebrać (wnioski końcowe). Powyższe wskazania dotyczące stanu technicznego opisywanego budynku mieszkalnego zawarte w przedmiotowym aneksie potwierdzone zostały w toku przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w dniu 29 marca 2017 r. czynności kontrolnych podczas których wskazano ponadto, iż stan konstrukcji więźby dachowej części głównej budynku i oficyny południowej z uwagi na znaczne odkształcenie grozi zawaleniem. Przedmiotowy stan związany z istniejącym zagrożeniem zawalenia się dachu potwierdzony został również w toku kolejnej, przeprowadzonej w dniu 13 kwietnia 2018 r. kontroli. W ocenie [...]WINB z uwagi na powyższe należy uznać, że istnieje bezpośrednia groźba zawalenia się przedmiotowego obiektu. Z uwagi na opisywany stan techniczny w/w budynku mieszkalnego, a także w sytuacji istnienia realnej obawy jego zawalenia należy uznać, że przesłanka bezpośredniego zagrożenia w niniejszej sprawie zaistniała. W świetle powyższych rozważań nie ulega wątpliwości, że stan faktyczny niniejszej sprawy wypełnia dyspozycję art. 68 Prawa budowlanego, stąd zasadnym było nakazanie skarżącemu opróżnienie ww. budynku mieszkalnego oraz zarządzenie: 1. wydzielenia strefy zagrożenia 2. umieszczenia na budynku w widocznym miejscu zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz o zakazie użytkowania budynku 3. wykonania doraźnych zabezpieczeń uniemożliwiających dostęp osób trzecich do strefy zagrożenia oraz utrzymywania tych zabezpieczeń w sprawności technicznej. Na konieczność zastosowania przedmiotowej regulacji w ramach rozpoznawanej sprawy wskazywał również Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w wyroku z dnia 1 grudnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 79/17, którego treścią organy administracji publicznej są związane. Odnosząc się do wystosowanego przez skarżącego w złożonym odwołaniu wniosku o ustalenie terminu opróżnienia ww. budynku przypadającego na datę zapewnienia przez Gminę- Urząd Dzielnicy W. [...] jego najemcom stosownych lokali zamiennych, [...]WINB wskazał, iż zgodnie z treścią art. 68 pkt 2 ustawy Prawo budowlane organy nadzoru budowlanego zobowiązane są jedynie do przesłania decyzji nakazującej opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych na podstawie odrębnych przepisów, którym w przedmiotowym wypadku jest gmina. Okoliczności związane z zapewnieniem najemcom lokali zamiennych po wydaniu ww. decyzji pozostają więc poza zakresem kompetencji organów nadzoru budowlanego, albowiem jak już wskazano kwestie te realizowane są wyłącznie przez odpowiedni organ (w tym wypadku przez gminę). Po dokonaniu analizy materiału dowodowego zgromadzonego przez organ I instancji oraz treści decyzji organu powiatowego, organ odwoławczy wskazał na nieprawidłowe określenie przez PINB W. numeru działki na której znajduje się budynek objęty prowadzonym postępowaniem. Z analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego bezspornie wynika, że przedmiotowy budynek usytuowany jest na działce o nr ewid. [...], której właścicielem jest skarżący. Potwierdzają to przede wszystkim zapisy widniejące w księdze wieczystej Kw nr [...], a także wypis z rejestru gruntów z dnia 23 maja 2018 r. W rozstrzygnięciu skarżonej decyzji PINB W. nakazał tymczasem skarżącemu opróżnienie opisywanego na wstępie budynku mieszkalnego usytuowanego na terenie działki ewid. nr [...]. Powyższe wskazuje, że organ powiatowy nieprawidłowo oznaczył numer działki na której posadowiony jest przedmiotowy obiekt. Opisane uchybienie jest naruszeniem prawa uzasadniającym zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 k. p.a. K. G., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję organu II instancji, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, zaskarżonej decyzji zarzucając: 1. naruszenie przez organ II instancji artykułu 107 K.p.a. - wobec zamieszczenia w ww. decyzji wzajemnie sprzecznych postanowień dotyczących terminu wykonania decyzji, co czyni decyzję niejasną, a tym samym niewykonalną; 2. naruszenie przez organ II instancji artykułu 107 § 3 K.p.a. wobec nie ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do zarzutu bezpodstawnego zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności w stosunku do wynikającego z decyzji nakazu opróżnienia przez Skarżącego budynku mieszkalnego w W. przy ul. D. 1; 3. naruszenie przepisów art. 108 K.p.a. w związku z artykułem 32 Ustawy o ochronie praw lokatorów, wobec nadania zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności również w stosunku do nakazu opróżnienia przez Skarżącego przedmiotowego budynku, mimo, że obowiązek zapewnienia najemcom lokali zamiennych spoczywa na właściwej gminie (budynek ze statusem dawnego szczególnego trybu najmu i płatnością według zasad czynszu regulowanego), a tym samym nie jest możliwe natychmiastowe opróżnienie budynku przez Skarżącego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zasadniczy zarzut podnoszony w odwołaniu od decyzji PINB z dnia [...] czerwca 2018 r., tj. zarzut, że obowiązek opróżnienia budynku nie jest możliwy do wykonania do momentu zapewnienia lokali zamiennych przez Gminę, co sprawia, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w części dotyczącej obowiązku opróżnienia budynku pozostaje w sprzeczności z przepisem art. 32 ust. o ochronie praw lokatorów, został w ogóle w całości pominięty w uzasadnieniu skarżonej decyzji organu II instancji. Tym samym uzasadniony jest zarzut naruszenia przez organ II instancji artykułu 107 § 3 K.p.a. Organ II instancji przyjął zgodnie ze stanowiskiem skarżącego w swej decyzji Nr [...], że obowiązek zapewnienia najemcom w budynku lokali zamiennych, spoczywa do dnia 31 grudnia 2019 roku, na właściwej gminie. Faktu powyższego nie uwzględnił jednak w rozstrzygnięciu wobec nadania rygoru natychmiastowej wykonalności przedmiotowej decyzji, kierując do skarżącego (do właściciela) nakaz opróżnienia budynku. W powyższej sytuacji nadanie decyzji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. rygoru natychmiastowej wykonalności stanowi naruszenie art. 108 K.p.a., w związku z art. 32 ustawy o Ochronie Praw Lokatorów. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał wnioski i twierdzenia przywołane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady w zakresie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności wystąpiły, dlatego skarga została w tej części uwzględniona. Na wstępie należy wyjaśnić, że zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018r. zapadła na podstawie art. 68 Prawa budowlanego, który stanowi, że w razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem, właściwy organ jest obowiązany: 1) nakazać, w drodze decyzji, na podstawie protokołu oględzin, właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania; 2) przesłać decyzję, o której mowa w pkt 1, obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych na podstawie odrębnych przepisów; 3) zarządzić: a) umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie jego użytkowania, b) wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, z określeniem, technicznie uzasadnionych, terminów ich wykonania. Przesłanką wyłączenia z użytkowania całości lub części obiektu budowlanego w oparciu o powyższy przepis jest bezpośrednie zagrożenie zawalenia się budynku, w którym przebywają ludzie. Bezpośredniość zdarzenia oznacza, że nastąpi ono niezwłocznie, bez żadnych ogniw pośrednich. Bezpośrednia groźba zawaleniem oznacza, że jedynym skutkiem stanu obiektu poddanego kontroli może być zawalenie się tego obiektu. Jest to więc sytuacja zaistnienia stanu nagłej konieczności, w którym stan techniczny budynku stwarzać może niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego lub może grozić niepowetowaną szkodą materialną (por. wyrok NSA z 13 marca 1998 r., sygn. akt IV SA 944/96, publ. LEX nr 43340). Nakaz wyłączenia budynku lub jego części z użytkowania może być wydany jedynie w przypadkach rzeczywistego zagrożenia dla ludzi, wynikającego z takiego stanu technicznego budynku, który jest oceniony jako bezpośrednio grożący zawaleniem. Przepis art.68 Prawa budowlanego ma zastosowanie w wyjątkowych okolicznościach, wymagających od organów nadzoru budowlanego podejmowania zdecydowanych kroków w celu ochrony takich wartości, jak: życie i zdrowie ludzkie. Nie zwalnia to jednak tych organów od dokonania właściwych ustaleń faktycznych w celu stwierdzenia, że istotnie zachodzą przesłanki do zastosowania środków, opisanych w cytowanym przepisie (por. wyrok WSA w Krakowie z 15 października 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1038/10, publ. cbosa). Orzeczenie o nakazie opróżnienia budynku czy wyłączeniu go z użytkowania - z uwagi na konsekwencje takiej decyzji - musi być zatem poprzedzone wnikliwym postępowaniem wyjaśniającym, którego obligatoryjnym elementem, wynikającym z art. 68 Prawa budowlanego, są oględziny nieruchomości, potwierdzone protokołem, z którego jednoznacznie wynika przesłanka wydania nakazu z art. 68 Prawa budowlanego, tj. stan bezpośredniego zagrożenia zawaleniem budynku. Słusznie organ wskazał, że sam skarżący przedłożył aneks do opinii dotyczącej stanu technicznego budynku mieszkalnego wielolokalowego położonego przy ul. D. 1 w W., sporządzony w dniu 1 grudnia 2016 r. przez mgr inż. Arch. K. W. oraz mgr inż. arch. L. W.. Z treści opracowania wynika, że dalsze pogorszenie stabilności drewnianej konstrukcji przedmiotowego budynku mieszkalnego. Wiek obiektu (rok budowy 1925-1928) jednoznacznie określa konieczność jego rozbiórki, gdyż osiągnął on kraniec fizycznej eksploatacji budulca sosnowego (trwałość deskowania ścian osłonowych określa się według badań wytrzymałościowych na maksymalnie 63 lata). Autorzy podkreślili zauważalne pogłębienia się niestabilności konstrukcji w obrębie oficyny nr 2 jak i trzonu głównego budynku co kwalifikuje budynek do rozbiórki w celu ostatecznego wyeliminowania zagrożenia dla ludzi i mienia. W ramach wydanego opracowania stwierdzono ponadto, iż biorąc pod obecny stan ww. budynku w wypadku silnych wiatrów lub opadów mokrego śniegu opisywana konstrukcja nie może wytrzymać dodatkowych naprężeń i w takiej sytuacji grozi zawaleniem. W swych wnioskach końcowych autorzy podkreślili, iż budynek położony przy ul. D. 1 w W. nie może dalej pełnić funkcji mieszkalnych, co oznacza konieczność szybkiego rozkwaterowania go, zaś z uwagi na upływ 90 lat eksploatacji nie ma możliwości jego częściowej odbudowy i naprawy. Taki zagrażający życiu i zdrowiu stan techniczny przedmiotowego budynku potwierdziły nadto kontrole przeprowadzone przez organ powiatowy w dniach 29 marca 2017r. oraz 13 kwietnia 2018r. Należy także podkreślić, że na konieczność zastosowania normy art. 68 Prawa budowlanego zwrócił także uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 grudnia 2017r. w sprawie sygn.akt VII SA/Wa 79/17, stwierdzając, że "w przedstawionych okolicznościach istniały podstawy do zastosowania art. 68 prawa budowlanego. Ten przepis ma zastosowanie wówczas, gdy zachodzi potrzeba opróżnienia budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem. Z tego co już powiedziano, przynajmniej dwóm lokalom w tym budynku groziło zawalenie. Nie można więc podzielić stanowiska organu, że skoro organ orzekał w tej sprawie o obowiązku wykonania określonych robot i nie rozważał groźby zawalenia się budynku, to nie było potrzeby wydania decyzji, o której mowa w art. 68 ustawy." Co prawda wyrok ten zapadł w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej na podstawie art. 66 ust 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego w odniesieniu do tego samego budynku, jednak to właśnie w jego następstwie organ był zobligowany na podstawie art. 153 ppsa do zmiany podstawy prawnej rozstrzygania na rat 68 Prawa budowlanego. Z tych względów za w pełni uzasadnione należało uznać stanowisko organu odwoławczego o konieczności interwencji organów nadzoru budowlanego na podstawie art. 68 Prawa budowlanego. Również kwestia korekty nr ewidencyjnego działki na której posadowiony jest przedmiotowy budynek uzasadniał zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organ odwoławczy. Jednocześnie należało skorygować wadliwość zaskarżonej decyzji, która określiła termin wykonania nałożonych obowiązków na dwa miesiące od dnia otrzymania decyzji zarazem nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności. Rozstrzygnięcia te w zakresie wykonania decyzji pozostają ze sobą w sprzeczności, a ze względu na upływ pierwszego z terminów brak uzasadnienia dla zastosowania normy art. 108 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 32 ustawy o ochronie praw lokatorów, należy uznać go za nieuzasadniony bowiem organy nadzoru budowlanego zgodnie z art. 68 ust 1 Prawa budowlanego obowiązek opróżnienia obiektu budowlanego, w sytuacji wypełnienia przesłanek w przepisie tym określonych, mogą skierować wyłącznie wobec właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, a nie jak tego chce skarżący do podmiotu zobowiązanego do dostarczenia lokali zamiennych. Jak wyjaśnił to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 stycznia 2019r.,II OSK 317/17 "obowiązek częściowego wyłączenia budynku z użytkowania obciąża właściciela, o tyle zobowiązanym do zapewnienia lokali zamiennych jest inny podmiot, a mianowicie gmina. Skarżącego nie obciąża obowiązek dostarczenia takich lokali, skoro nimi nie dysponuje. Wszelkie opóźnienia wykonania nakazu opróżnienia lokalu będą obciążały podmiot zobowiązany do dostarczenia lokali. Do momentu, gdy lokale takie nie zostaną dostarczone obowiązek nie jest więc możliwy do wykonania (wyrok NSA z dnia 12.10.2012 r., II OSK 1100/11, CBOSA)", ale jest to niewykonalność czasowa a nie trwała. Z tych wszystkich względów , na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ppsa, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności zaś w pozostałym zakresie skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302).