II SA/Bd 116/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2019 r. sprawy ze skargi E. C. i S. C. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] września 2018 r., znak [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 t.j., dalej powoływana jako P.b.) wymierzył E. C. i S. C. karę w wysokości 75.000 zł tytułem przystąpienia do użytkowania rozbudowy budynku handlowego na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości K., przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z [...].05.2018 r. pełnomocnik inwestora S. C. wystąpił do PINB o wydanie pozwolenia na użytkowanie rozbudowy pawilonu handlowego na działce nr ewid. [...] w K. W dniu [...] maja 2018 r. pracownicy organu nadzoru budowlanego przeprowadzili obowiązkową kontrolę zakończonej budowy. W wyniku kontroli stwierdzono, że przystąpiono do użytkowania dobudowanej części pawilonu przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Ustalono, że rozbudowana część budynku handlowego nie jest odgrodzona od istniejącej części sklepu, istnieje możliwość swobodnego wchodzenia przez klientów. W rozbudowie w pomieszczeniu zaprojektowanym jako sala sprzedaży rozstawione były regały z towarem i zawieszonymi cenami, a w narożniku wydzielone było stanowisko do wykonywania prac polegających na zakuwaniu węży ciśnieniowych. W rozbudowanej części w trakcie kontroli przebywał pracownik sklepu i korzystał z wc. W pomieszczeniu socjalnym w rozbudowie znajdowały się meble, biurko, dokumenty w segregatorach. Uczestniczący w kontroli pełnomocnik inwestora, będący jednocześnie kierownikiem budowy, wyjaśnił do protokołu, że korzystanie z pomieszczenia socjalnego i wc wynika stąd, iż w starej części sklepu wc zostało rozebrane. Poza tym oświadczył, że do części rozbudowanej i wc nie przechodzą klienci, dostęp mają tylko pracownicy sklepu oraz że regały z towarem wstawiono w kwietniu, a tydzień przed kontrolą robiono inwentaryzację towarową. Pismem z [...].07.2018 r. inwestor przesłał pisemne wyjaśnienia, w których wskazał, że rozbudowa ma stanowić część magazynową dla istniejącego sklepu z częściami do maszyn rolniczych, dzierżawionego przez G. sp. z o.o. Do rozbudowy klienci nie mają dostępu, w trakcie kontroli obowiązkowej istniejący sklep był zamknięty, a dobudowana część magazynowa nie była w trakcie kontroli użytkowana. Istniejący pawilon handlowy podczas rozbudowy funkcjonował, gdyż dobudowa nie utrudniała dotychczasowej działalności, a pracownicy korzystali z toalety w sąsiednim sklepie. Poza tym inwestor oświadczył, że główne wejście do sklepu, sala sprzedaży, kasa jak i regały wystawowe są usytuowane w starej części sklepu. W dniu [...].07.2018 r. organ przeprowadził dodatkowe czynności kontrolne w przedmiotowym budynku ustalając, że w jego rozbudowanej części było pusto, tj. nie było regałów z towarem, stanowiska warsztatowego, a ustawione w narożniku narzędzia były osłonięte folią i nie były użytkowane. W pomieszczeniu biurowym w rozbudowie nie przebywali pracownicy i nie stwierdzono jej użytkowania. Uczestniczący w kontroli inwestor wyjaśnił do protokołu, że pracownicy zatrudnieni w istniejącym sklepie nie korzystają z wc w rozbudowanej części, a rozbudowa, mająca pełnić funkcję magazynową, jest pusta. W pomieszczeniu biurowym tylko wstawiono wyposażenie, które nie jest używane, gdyż część biurowa znajduje się przy kasach w istniejącej części sklepu. Dodatkowo inwestor oświadczył, że w czasie poprzedniej kontroli [...].05.2018 r. sklep był zamknięty, a pracownicy robili kontrolę wewnętrzną i na jej potrzeby towar został jednorazowo przeniesiony do części dobudowanej. Na potwierdzenie inwestor przedłożył protokół kontroli wewnętrznej G. sp. z o.o. z [...].05.2018 r. W kolejnym piśmie z [...].08.2018 r. uzyskano informację, że zarówno pracownicy sklepu, jak również kierownik regionalny G. byli poinformowani o zakazie używania użytkowania dobudowanego obiektu do czasu uzyskania pozwolenia. Umowa dzierżawy z [...].12.2016 r. dotyczy tylko istniejącej części pawilonu handlowego, a na część dobudowaną nie ma umowy zezwalającej na użytkowanie. Poza tym inwestor oświadczył, że spółka G. nie informuje o terminach inwentaryzacji załogi sklepu i osób postronnych, wc i pomieszczenie socjalne zgodnie z projektem są zlokalizowane jedynie w części dobudowanej, jednakże cała dokumentacja trzymana jest przy kasach, pracownicy mają wyznaczone miejsce socjalne w części sklepowej, a z wc podczas rozbudowy jak również do tej pory korzystają w sklepie zlokalizowanym przy G. W ocenie organu, fakt rozpoczęcia użytkowania rozbudowy budynku bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie był bezsporny. Ustawione w pomieszczeniu rozbudowy regały wraz z cenami oraz urządzone stanowisko warsztatowe potwierdzają powyższą tezę. Dodatkowo, towary i stanowisko warsztatowe nie było wykorzystywane w procesie budowy, ale były związane z prowadzeniem działalności handlowej. Organ nie stwierdził, aby w pomieszczeniu rozbudowy odbywała się sprzedaż czy przebywali klienci, jednak z oświadczeń inwestora wynika, że część rozbudowana ma stanowić głównie powierzchnię magazynową. Ten właśnie sposób wykorzystania pomieszczenia stwierdzono w trakcie kontroli w dniu [...].05.2018 r. W czasie kontroli [...].07.2018 r. stwierdzono opróżnienie rozbudowy z towarów i brak jej użytkowania, niemniej nie sposób zgodzić się z stanowiskiem inwestora, że rozbudowa nie była w dniu kontroli użytkowana, choćby użytkowanie miało charakter jednorazowy. W ocenie organu, wolą ustawodawcy jest ukaranie inwestora w przypadku samego przystąpienia do użytkowania, a użytkowanie nie musi mieć charakteru trwałego i pełnego. Inwestora nie usprawiedliwia fakt, że to dzierżawca wykorzystał rozbudowę na potrzeby inwentaryzacji, ponieważ to inwestora obciąża obowiązek należytego zabezpieczenia realizowanej przez siebie inwestycji, któremu to obowiązkowi inwestor uchybił. E. C. i S. C. złożyli zażalenie ww. na postanowienie PINB. Strony wniosły o uchylenie postanowienia, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Postanowieniu zarzucono: 1) błąd w ustaleniach faktycznych, będących podstawą wydania orzeczenia, polegający na uznaniu, że: a) w przedmiotowej sprawie doszło do użytkowania obiektu budowlanego przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie, podczas kiedy ze stanu faktycznego sprawy wynika, iż przedmioty znajdujące się w pomieszczeniu w dniu [...].05.2018 r. umieszczone zostały przejściowo z powodu trwającej inwentaryzacji, jak również pracownik podmiotu korzystającego z toalety w pawilonie jedynie z niej korzystał i nie wykonywał na terenie pawilonu żadnych czynności służbowych; b) inwestor ponosi winę za cudze działania, na które nie wyrażał zgody i podlega karze wymierzonej w przedmiotowym postępowaniu; 2) naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i niekompletne przeprowadzenie postępowania dowodowego polegające na nieustaleniu rzeczywistych przyczyn zaistniałej sytuacji w dniu [...].05.2018 r., tj. ustalenia, z jakiego powodu przedmioty i pracownik znajdowali się w pomieszczeniu przedmiotowego pawilonu, co w sposób istotny przyczyniło się do wymierzenia kary inwestorowi; 3) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 80 K.p.a. poprzez naruszenie granicy swobodnej oceny materiału dowodowego, polegającej na całkowitym pominięciu wyjaśnień ustnych i złożonych na piśmie przez D. S., wyjaśnień na piśmie złożonych przez S. C. po [...].05.2018 r.; 4) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. przepisu art. 57 ust. 7 P.b. poprzez jednoznaczne uznanie konieczności bezwzględnego zastosowania, w sytuacji kiedy organ nie wykazał, że w przedmiotowym pawilonie prowadzona była działalność gospodarcza przez użytkownika obiektu sąsiadującego i połączonego z pawilonem oraz że po stronie inwestora zachodzi bezwzględna konieczność nałożenia kary. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r., znak [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W ocenie organu II instancji, PINB prawidłowo zastosował art. 57 ust. 7 P.b. Przystąpić do użytkowania w myśl wspomnianego przepisu można tylko raz, późniejszy stan faktyczny w zakresie użytkowania należy traktować jako trwające użytkowanie. Ponadto, wyposażenie rozbudowanej części pawilonu w regały i towary wskazuje na użytkowanie zgodne z zadeklarowanym przez inwestora przeznaczenia pomieszczenia, jakim miał być magazyn. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., WINB nie stwierdził uchybienia przez organ I instancji wyżej wskazanych przepisów. Zdaniem organu odwoławczego, PINB zgromadził pełny materiał dowodowy umożliwiający wyjaśnienie istoty sprawy oraz wydanie właściwego rozstrzygnięcia. Organ II instancji podzielił także ocenę dowodów dokonaną przez organ I instancji, uznając ją za słuszną w świetle zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz zasad doświadczenia życiowego. Na powyższe postanowienie E. C. i S. C. złożyli skargę wnosząc o stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa i jego uchylenie, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieni zarzucono: 1) powielenie błędu organu I instancji w przedmiocie ustaleń faktycznych będących podstawą wydania orzeczenia w obu instancjach, polegającego na uznaniu, że doszło do użytkowania obiektu budowlanego przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie; 2) naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść postanowienia w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 76 ust. 3 K.p.a. poprzez nieprawidłową ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji ustalenie stanu faktycznego wyłącznie oparciu o błędnie sporządzony protokół kontroli przeprowadzonej [...].05.2018 r., w treści którego bezpodstawnie stwierdzono fakt użytkowania obiektu budowlanego przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie, pomijając treść i wartość wyjaśnień ustnych i złożonych na piśmie przez D. S. oraz wyjaśnień na piśmie złożonych przez skarżącego po [...].05.2018 r. 3) naruszenie art. 57 ust. 7 P.b. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia; 4) naruszenia art. 54 i art. 55 w zw. z art. 57 ust. 7 P.b. i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia przez organ II instancji, mimo braku podstaw do wymierzenia kary oraz do prowadzenia postępowania o jej wymierzenie. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że organ II instancji nie odniósł się do zarzutów wyrażonych w odwołaniu, a jedynie powtórzył uzasadnienie postanowienia organu I instancji. Nie można również mówić o prawidłowym zastosowaniu art. 57 ust. 7 P.b., ponieważ skarżący, wbrew ustaleniom protokołu z [...].05.2018 r., nie przystąpili do użytkowania obiektu budowlanego w rozumieniu art. 57 ust. 7 P.b., zaś okoliczności opisane w protokole nie oznaczały, że przystąpienie do użytkowania obiektu miało charakter trwały. Tezę tą potwierdza treść protokołu z kontroli dodatkowej, która miała miejsce [...].07.2018 r. O przystąpieniu do użytkowania nie może świadczyć sam fakt przejściowego umieszczenia regałów i towarów w rozbudowaniu pawilonu. Nadto, klienci nie mieli dostępu do przedmiotowej części sklepu. Nie może świadczyć o przystąpieniu do użytkowania skorzystanie przez jednego z pracowników z toalety w dobudowanej części obiektu, gdyż wyjątkowo osoba ta nie mogła skorzystać z wc w części czynnej budynku. Organ nie rozważył również tego, czy dobudowana część magazynowa obiektu, mająca stanowić zaplecze sklepu, była ostatecznie przystosowana do swojej funkcji. Powyższe wywody wskazują na naruszenie art. 77 § 1 K.p.a., ponieważ organ nie zbadał wyczerpująco stanu lokalu i nie wyjaśnił, z czego wywodzi fakt użytkowania pomieszczenia oraz pełnienia funkcji magazynu. Skarżący podnieśli również, że przepisy prawa budowlanego nie precyzują, czy i jakie obiekty związane z wyposażeniem obiektu budowlanego mogą być wprowadzone do niego przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy przystąpiono do użytkowania dobudowanej części pawilonu handlowego w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Przedmiotowa dobudowana część pawilonu została zakwalifikowana jako obiekt budowlany kategorii XVII, co w myśl art. 55 ust. 1 pkt 1 lit. b P.b. oznacza, że przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Natomiast w myśl ust. 2 wyżej wskazanego przepisu, inwestor zamiast zawiadomienia o zakończeniu budowy, może wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Niespełnienie obowiązku wyrażonego w art. 55 P.b. rodzi sankcję przewidzianą w art. 57 ust. 7 P.b. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55, organ nadzoru budowlanego wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Do kary tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu. Jak wynika z ustalonego przez organy stanu faktycznego, inwestor przystąpił do użytkowania przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Stan taki został prawidłowo ustalony przez organ podczas obowiązkowej kontroli z dniu [...].05.2018 r., przeprowadzonej na podstawie art. 57 ust. 6 P.b. Kluczowym problemem dla przedmiotowej sprawy jest zatem dokonanie wykładni terminu "przystąpienie do użytkowania" wyrażonego w art. 55 i art. 57 ust. 7 P.b. Przystąpienie do użytkowania należy rozumieć jako rozpoczęcie używania przynajmniej części obiektu zgodnie z przeznaczeniem. W niniejszej sprawie, zgodnie z przeznaczeniem, dobudowana część budynku miała stanowić magazyn, a więc wypełnienie jej regałami z towarami i cenami doprowadziło do stanu, który efektywnie spełniał tę funkcję. Jak wskazuje orzecznictwo, pełnienie funkcji magazynu nie jest uzależnione od tego, czy w chwili kontroli znajdują się w nim pracownicy obsługujący ten magazyn oraz od tego, czy istnieje system reguł, według których magazyn funkcjonuje. Istotny jest fakt, że w takim budynku zostały zgromadzone rzeczy (towary) w celu ich zmagazynowania, czyli przechowania przed dalszym użyciem (por. wyrok NSA z 21.02.2018 r., II OSK 1064/16, LEX nr 2486397). Słusznie przy tym w orzeczeniu tym NSA nie uzależnił przystąpienia do użytkowania od upływu jakiegokolwiek okresu czasu. W orzecznictwie przyjmuje się ponadto, że przystąpienie do użytkowania jest pojęciem podobnym do korzystania z rzeczy w ujęciu powszechnym, a więc w art. 57 ust. 7 P.b. chodzi o czynność jednokrotną i zamiar użytkowania. Nie musi ono mieć charakteru trwałego, na co wskazuje redakcja przepisu, który mówi o przystąpieniu do użytkowania. Samo przystąpienie jest podstawą nałożenia kary pieniężnej, a późniejsze odstąpienie od użytkowania nie wpływa na charakter pierwotnego przystąpienia i nie konwaliduje tej czynności (por. wyrok WSA w Gliwicach z 7.02.2018 r., II SA/Gl 1097/17, LEX nr 2461060, wyrok WSA w Warszawie z 21.11.2017 r., VII SA/Wa 163/17, LEX nr 2436129). Nietrudno w tym zakresie wyobrazić sobie, że przyjęcie odmiennego poglądu powodowałoby unikanie przez inwestora odpowiedzialności za nielegalne przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego poprzez opróżnienie już użytkowanego budynku. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że opisany w protokole kontroli stan faktyczny wypełnia przesłankę "przystąpienia do użytkowania". Dobudowana część zaczęła pełnić swoją docelową funkcję, tj. magazynu. W sytuacji, w której magazyn został wypełniony towarem, czemu wg pozwolenia budowlanego obiekt miał docelowo w tej części służyć, to znaczy, że doprowadzono do stanu, który mógł być efektem działalności dopiero po uzyskaniu pozwolenia na jego użytkowanie (vide wyrok WSA w Gliwicach z 21.03.2018 r., II SA/Gl 28/18, LEX nr 2478356). Ewentualny przejściowy charakter i późniejsze opróżnienie pomieszczenia i doprowadzenia do stanu, który stanowi przygotowanie do użytkowania, nie wpływa na obowiązek nałożenia kary pieniężnej przez organ, ponieważ podstawą nałożenia kary jest samo stwierdzenie naruszenia art. 55 P.b., a organowi nie przysługuje w tym zakresie żadne uznanie (por. wyrok NSA z 22.08.2017 r., II OSK 2974/15, LEX nr 2417985). Dodatkowo, do dobudowanej części wprowadzono pracowników, którym umożliwiono korzystanie toalety, a także z pomieszczenia socjalnego oraz biura, w których również widnieją ślady przebywania osób. W rozbudowanej części znajdowało się ponadto stanowisko pracy, które miało pełnić funkcję pomocniczą względem funkcji magazynowej. Stanowisko to nosiło ślady użytkowania, co potwierdza przystąpienie do użytkowania rozbudowanej części. Sąd w celu dokładnego zapoznania się ze znajdującymi się w aktach sprawy zdjęciami wykonanymi podczas kontroli zwrócił się do organu o nadesłanie ww. zdjęć w postaci elektronicznej. W pełni potwierdzają one ustalony przez organ stan faktyczny i powyższe ustalenia Sądu. Po zapoznaniu się z ww. zdjęciami Sąd stwierdza, że organ prawidłowo i wyczerpująco przeprowadził postępowanie dowodowe wyjaśniając istotę sprawy. Sąd podziela ustalenie organu, że doszło do przystąpienia do użytkowania dobudowanej części pawilonu. Wstawienie regałów z towarami i cenami do pomieszczenia mającego pełnić funkcję magazynu, jest rozpoczęciem użytkowania zgodnie z przeznaczeniem pomieszczenia. Nie ma zatem znaczenia (co podnosili skarżący) to, czy dostęp do tego pomieszczenia mieli klienci, ponieważ magazyn nie jest pomieszczeniem przeznaczonym dla nich. Dodatkowo, w narożniku pomieszczenia usytuowano stanowisko do wykonywania prac polegających na zakuwaniu węży ciśnieniowych, którego opis oraz fotografie w aktach sprawy pozwalają uznać, że było ono użytkowane - na stanowisku znajdują się narzędzia i okulary ochronne, w gniazdku z prądem znajdują się wpięte wtyczki, które biegną w kierunku urządzenia stojącego na blacie stanowiska. Przyjęcie odmiennego wniosku niż ustalenie, że przystąpiono wobec tych ustaleń do użytkowania obiektu budowlanego byłoby sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. Podobną konstatację należy uczynić w stosunku do pomieszczenia socjalnego, biurowego i toalety. Noszą one znamiona użytkowania, na co wskazuje obecność środków czystości w pokoju socjalnym i toalecie. Na blacie szafek w pomieszczeniu socjalnym widoczny jest karton mleka, puszka z kawą, czajnik, kubek oraz płyn do mycia naczyń z gąbką, a w narożniku widoczny jest pełen śmietnik. W pomieszczeniu biurowym można zauważyć podłączony komputer oraz szereg dokumentów leżących na blacie biurka oraz pieczątki i inne przybory biurowe. Na umywalce w toalecie widoczne są środki czystości, suszarka do rąk jest podłączona do prądu. W sali sprzedaży ustawione były regały wraz z towarem i cenami. W związku z powyższym nie sposób nie przyjąć, że wyżej opisane ślady obecności ludzi nie świadczą o przystąpieniu do użytkowania do tych pomieszczeń, dlatego też Sąd podziela w pełni ustalenia organu w tej kwestii. Należy zwrócić uwagę również na wykładnię celowościową regulacji przewidzianej w art. 57 ust. 7 P.b., której istotą jest zapewnienie bezpieczeństwa ludzi, a które może być zagrożone na skutek rozpoczęcia użytkowania obiektu przed dokonaniem jego kontroli przez organ nadzoru budowlanego. Widoczna na zdjęciach skala użytkowania rozbudowanej części pawilonu świadczy o tym, że przystąpiono do pełnego użytkowania obiektu. Pozbawione znaczenia są tłumaczenia inwestora, że przystąpienie do użytkowania było następstwem postępowania dzierżawcy, który bez zgody inwestora wstawił regały z towarami. W orzecznictwie wskazuje się, że stroną postępowania jest tylko inwestor, którego obowiązkiem jest zabezpieczenie obiektu budowlanego w taki sposób, aby przed skutecznym zawiadomieniem o zakończeniu budowy albo uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie nie doszło do samowolnego przystąpienia do użytkowania go przez inne podmioty, wbrew stanowisku inwestora. Do obowiązków inwestora należy zatem takie zabezpieczenie obiektu budowlanego, aby przed skutecznym zawiadomieniem o zakończeniu budowy albo uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie nie doszło do samowolnego przystąpienia do użytkowania przez inne podmioty, wbrew stanowisku inwestora, co mogłoby spowodować wymierzenie kary za nielegalne użytkowanie z art. 57 ust. 7 P.b. (por. wyrok NSA z 28.04.2017 r., II OSK 2197/15, LEX nr 2293377). Nie wyłącza to potencjalnej odpowiedzialności cywilnej dzierżawcy z tytułu deliktu lub niewykonania zobowiązania, jednak jest to osobna kwestia, która nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania, nie były zasadne, co, stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) spowodowało oddalenie skargi jako bezzasadnej. Cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne również na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query.