VII SA/Wa 610/16

WyrokWSA w Warszawie2017-02-23

Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Grzegorz Rudnicki, Maria Tarnowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy nadzoru budowlanego prawidłowo odstąpiły od nałożenia obowiązku przywrócenia poprzedniego poziomu gruntu, uznając, że niewielkie podwyższenie terenu (14 cm) nie stanowi istotnego odstępstwa od projektu budowlanego i nie wpływa negatywnie na stosunki wodne z sąsiednimi nieruchomościami?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo oceniły zebrany materiał dowodowy i nie naruszyły prawa, utrzymując w mocy decyzję o odstąpieniu od nałożenia obowiązku przywrócenia poprzedniego poziomu gruntu. Stwierdzono, że niewielkie podwyższenie terenu o 14 cm nie stanowi istotnego odstępstwa od projektu budowlanego, a obecne zagospodarowanie terenu nie wpływa negatywnie na stosunki wodne z sąsiednimi nieruchomościami, co potwierdzają zgromadzone opinie i ekspertyzy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji o odstąpieniu od nałożenia obowiązku przywrócenia poprzedniego poziomu gruntu na nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...]. Wnioskodawca zarzucał podwyższenie terenu o ok. 60 cm, co miało powodować zalewanie jego nieruchomości. Organy nadzoru budowlanego, po wielokrotnym postępowaniu i uwzględnieniu wcześniejszych wyroków sądów administracyjnych, ustaliły, że podwyższenie terenu wynosiło jedynie 14 cm i nie stanowiło istotnego odstępstwa od projektu budowlanego, a także nie wpływało negatywnie na stosunki wodne. Strony skarżące zarzucały naruszenie przepisów proceduralnych, w tym brak możliwości uczestniczenia w czynnościach dowodowych i dowolną ocenę dowodów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędzia WSA Maria Tarnowska ( spr.), Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skarg [...] i [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych oddala skargi I. Stan sprawy 1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] , po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] orzekającej o odstąpieniu od nakładania obowiązków wynikających z art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, polegających na doprowadzeniu zrealizowanych robót budowlanych do stanu poprzedniego albo wykonaniu określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem poprzez przywrócenie poprzedniego poziomu gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.). 2. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w dniu 11 sierpnia 2008 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] wpłynęło podanie [...] z dnia 8 sierpnia 2008 r. z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli i wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zgodności robót budowlanych zrealizowanych przy rozbudowie budynku znajdującego się na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...] z pozwoleniem na budowę - o ile takie było wydane, w szczególności w zakresie podwyższenia poziomu terenu, z żądaniem wydania decyzji zobowiązującej właściciela terenu do przywrócenia poprzedniego poziomu gruntu. Według wnioskodawcy, w trakcie realizacji tej inwestycji poziom terenu został podwyższony o ok. 60 cm, co skutkuje zalewaniem spływającymi wodami opadowymi jego nieruchomości oraz piwnicznej części budynku położonej przy ul. [...] . Organ wskazał, że przedmiotowa sprawa była wielokrotnie rozpoznawana i rozstrzygana w postępowaniu administracyjnym przez organy nadzoru budowlanego pierwszej oraz drugiej instancji, jak również przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 listopada 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2023/11, uchylił zaskarżoną przez [...] decyzję [...]WINB z dnia [...] lipca 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję PINB dla [...] z dnia [...] maja 2011 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego w części dotyczącej zgodności z pozwoleniem na budowę robót budowlanych wykonanych na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...] . W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że przyjęcie, iż postępowanie wszczęte na wniosek [...] jest bezprzedmiotowe nastąpiło co najmniej przedwcześnie; wniosek wszczynający postępowanie administracyjne dotyczył zbadania zgodności wykonanych robót budowlanych [związanych z rozbudową budynku] z pozwoleniem na budowę, w szczególności w zakresie podwyższenia terenu; Sąd wskazał, iż w ocenie organów nadzoru budowlanego orzekających w sprawie, przesłanką skutkującą umorzeniem postępowania było wydanie w dniu [...] grudnia 2007 r. decyzji nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie rozbudowanego budynku mieszkalnego wraz ze zmianą funkcji na biurowo-mieszkalną i dobudowanych pomieszczeń usługowo-produkcyjnych na terenie działki nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] ; organy nadzoru budowlanego przyjęły, iż skoro ww. decyzja stwierdzała, że roboty budowlane zostały zakończone zgodnie z ustaleniami określonymi w pozwoleniu na budowę, to zamknięta jest możliwość dalszego prowadzenia postępowania w ramach nadzoru budowlanego; w ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego nie odniosły się w żaden sposób do kwestii, czy sporne podwyższenie terenu było przewidziane w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta m[...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] ; Sąd uznał, że jeżeli podwyższenie terenu było przewidziane w projekcie budowlanym, to rzeczywiście prowadzenie wówczas postępowania w kwestii zgodności wykonanych robót z ustaleniami pozwolenia na budowę nie byłoby możliwe, skoro wydana została decyzja o pozwoleniu na użytkowanie; jeżeli jednak projekt zagospodarowania działki, stanowiący część projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę, nie przewidywał podwyższenia terenu, to wówczas wobec żądania wnioskodawcy o przywrócenie poprzedniego poziomu gruntu należało ustosunkować się merytorycznie. Następnie [...]WINB, powołując się na ocenę prawną i wskazania Sądu co do dalszego postępowania, wydał w dniu [...] kwietnia 2012 r., w trybie art. 138 § 2 kpa decyzję kasacyjną, którą zobowiązał organ powiatowy do ponownego rozpatrzenia sprawy. Organ pierwszej instancji, po uprzednim przeprowadzeniu w dniu 6 czerwca 2012 r. czynności kontrolnych, wydał w dniu [...] sierpnia 2012 r. decyzję nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie. [...]WINB podniósł, że organ wojewódzki decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną przez [...] i [...] decyzję pierwszoinstancyjną i orzekł o odmowie wydania decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego poziomu terenu działki nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] ; decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego wraz ze zmianą funkcji na biurowo-mieszkalną oraz dobudowę pomieszczeń usługowo-produkcyjnych na terenie działki nr ewid. [...], czego domagał się [...] . Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., którą [...] zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 827/14, uchylił zaskarżoną decyzję [...]WINB nr [...]. W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, że projekt budowlany nie przewidywał podwyższenia terenu, wobec czego do wyjaśnienia pozostało, czy i w jakim zakresie podwyższenie terenu nastąpiło, zważywszy na rozbieżne twierdzenia stron; wskazano, że w drodze np. oględzin winno zostać ustalone, czy rzeczywiście teren działki położonej przy ul. [...] został podwyższony, czy też nie; organ pierwszej instancji dokonał w dniu 29 listopada 2011 r. oględzin, jednakże nie zawiadomił o tej czynności dowodowej żadnej ze stron postępowania; pomimo tego uchybienia procesowego organ wojewódzki zaakceptował brak podstaw prawnych do prowadzenia postępowania i uwzględnienia żądania wnioskodawcy; Sąd zobowiązał organ wojewódzki do rozważenia, czy przy stwierdzonych naruszeniach przez organ pierwszej instancji przepisów art. 10 i art. 79 kpa nie zachodzi druga przesłanka, wskazana w art. 138 § 2 kpa, dająca temu organowi możliwość wydania decyzji kasacyjnej. Stosując się do zaleceń wynikających z prawomocnego wyroku WSA w Warszawie, [...]WINB decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] uchylił decyzję pierwszoinstancyjną nr [...] i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. PINB dla m. [...] zawiadomił strony o zamiarze przeprowadzenia oględzin nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] , zaplanowanych na dzień 12 maja 2015 r. W wyznaczonym terminie przedstawiciel PINB dla m. [...] przeprowadził oględziny, z czego został sporządzony protokół nr [...] . W tej czynności dowodowej uczestniczyli współwłaściciele nieruchomości [...] i [...] . W trakcie oględzin ustalono, że zagospodarowanie terenu wykonano na podstawie projektu zagospodarowania działki nr ewid. [...], zatwierdzonego decyzją Prezydenta m. [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] Zgodnie z zatwierdzonym projektem zagospodarowania tej działki poziom projektowanego parteru +/- 0.00 = 34,67 m npW. Ukształtowanie działki jest płaskie, a teren jest ok. 50 cm niżej niż poziom projektowanego parteru, co pozostaje w zgodzie z częścią opisową projektu zagospodarowania. Do tego projektu załączono mapę do celów projektowych, z której wynika, że poziom terenu przy istniejącym budynku mieszkalnym wynosi 34,17 m npW (mapa z września 2004 r.). Przedstawiono geodezyjną inwentaryzację budynku (oznaczonego kolorem żółtym) z dnia 27 grudnia 2007 r., bez inwentaryzacji terenu utwardzonego, tj. rzędnych terenu. Natomiast na inwentaryzacji podano rzędne studzienek kanalizacyjnych: właz na rzędnej 34,31 m npW. Na zatwierdzonym projekcie zagospodarowania nie podano projektowanych rzędnych terenu utwardzonego oraz terenu zielonego. Na podstawie dostępnej dokumentacji bez inwentaryzacji geodezyjnej istniejących rzędnych terenu można jedynie stwierdzić, że wysokość poziomu terenu przed wykonaniem robót budowlanych wynosiła w 2004 r. 34,17 m npW (co wynika z mapy do celów projektowych), zaś w 2007 r. wynosiła 34,31 m npW (biorąc pod uwagę właz – pokrywę studzienki), co daje różnicę wynoszącą 14 cm w stosunku do terenu sprzed wykonania robót budowlanych. Obecnie teren na działce jest utwardzony, ze spadkami w kierunku ul. [...] oraz w przeciwnym kierunku, z odprowadzeniem wody poprzez kratki do separatora, a następnie do kanalizacji. Teren zielony wizualnie jest płaski. Z protokołu [...] wynika, że po sporządzeniu został on odczytany [...], który nie został wpuszczony na teren nieruchomości przez właściciela. Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. odmówił przeprowadzenia dowodu w postaci kolejnych oględzin oraz rozprawy administracyjnej, o co wnioskował pełnomocnik [...] w piśmie z dnia 19 maja 2015 r., a postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. odmówił przeprowadzenia dowodu w postaci rozprawy administracyjnej z udziałem świadków wymienionych we wniosku z dnia 22 czerwca 2015 r. PINB dla m. [...] dnia [...] września 2015 r. wydał decyzję nr [...] , od której odwołanie złożyli [...] oraz [...]. 3. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r. [...]WINB stwierdził, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, wyrażone w orzeczeniu sądu, wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. WSA w Warszawie w wyroku z dnia 29 grudnia 2011 r. stanął na stanowisku, że jeżeli podwyższenie terenu było przewidziane w projekcie budowlanym, to wówczas prowadzenie postępowania w kwestii zgodności wykonanych robót z ustaleniami pozwolenia na budowę nie byłoby możliwe, skoro wydana została decyzja o pozwoleniu na użytkowanie. Jeżeli jednak projekt zagospodarowania działki, stanowiący część projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę, nie przewidywał podwyższenia terenu, to wówczas wobec żądania wnioskodawcy o przywrócenie poprzedniego poziomu gruntu należało ustosunkować się merytorycznie. WSA w Warszawie w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r. przesądził, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, że projekt budowlany nie przewidywał podwyższenia terenu działki nr ewid. [...]. Zdaniem Sądu, w sprawie do wyjaśnienia pozostało, czy i w jakim zakresie podwyższenie terenu nastąpiło. Wskazano, że ustaleń w powyższym zakresie można dokonać w drodze np. oględzin, zastrzegając, że o tej czynności dowodowej powinny zostać zawiadomione strony postępowania, zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 79 § 1 kpa. [...]WINB wskazał, że organ powiatowy przed wydaniem zaskarżonej decyzji zgromadził dodatkowy materiał dowodowy w postaci protokołu z oględzin z dnia [...] maja 2015 r., a ponadto dysponował decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...];[...] przedłożył opinię techniczną sporządzoną w dniu 15 maja 2015 r. przez mgr inż. arch. [...], opinię uprawnionego geodety [...] z dnia 1 grudnia 2014 r. dotyczącą rzędnych działek nr ewid. [...] i [...] będącą ustosunkowaniem się do uzasadnienia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] oraz ekspertyzę techniczną sporządzoną w marcu 2009 r. przez Zespół Rzeczoznawców Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych. [...]WINB stwierdził, że z ekspertyzy z 2009 r. dotyczącej określenia stosunków wodnych panujących na terenie przy ul. [...] (odcinek [...]) wraz ze wskazaniem kierunków działań mających na celu ich poprawę wynika, że rzędne terenu na działkach posesji przy ul. [...] i ul[...] są ok. 0,4 – 0,5 m wyższe od rzędnych terenu pobocza jezdni oraz rzędnych terenu działki posesji przy ul. [...] Wody opadowe z dachu budynku i powierzchni utwardzonej posesji przy ul. [...] są odprowadzane do kanału ogólnospławnego biegnącego od tej posesji do kanału w ul. [...]. Na terenie nieutwardzonym jest ładnie utrzymana zieleń (trawnik i pas krzewów wzdłuż ogrodzenia od strony posesji przy ul. [...]), co zapewnia zatrzymanie w całości wód opadowych spadających na powierzchnię. Poza tym ogrodzenie działki jest wykonane na wysokim cokole (ok. 0,4 m), a od strony posesji przy ul. [...] jest ogrodzenie pełne – murowane. Powyższe zagospodarowanie działki zapewnia, że wody opadowe spadające na teren posesji nie spływają na tereny sąsiednie. We wnioskach tej ekspertyzy stwierdzono, że zasypanie rowu pełniącego rolę odwodnienia ul. [...] na odcinku od posesji przy ul. [...]do posesji przy ul. [...]w istotny sposób naruszyło stosunki wodne w tym rejonie; zasypanie rowu spowodowało, że w okresie ulewnych deszczów wody opadowe z ulicy, ze względu na jej przewyższenie w stosunku do posesji przy ul. [...] mogą spływać na teren tej posesji i może nastąpić podtopienie części piwnicznej budynku; w celu uniknięcia zalewania posesji przez wody opadowe należy odtworzyć rów lub wykonać odwodnienie ulicy i skierować wody opadowe z tego odcinka do istniejącego kanału ogólnospławnego; aktualne zagospodarowanie terenu posesji przy ul. [...] nie ma wpływu na stosunki wodne w rejonie posesji przy ul. [...]. [...]WINB wskazał, że z uzasadnienia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] wynika, że decyzja Prezydenta m. [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] nie zatwierdzała zmiany pierwotnej rzędnej wysokości terenu. Zdaniem tego organu, według zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu działka inwestycyjna nr ewid. [...] znajdowała się na rzędnej terenu 33,57, natomiast sąsiednia działka nr ewid. [...]– na rzędnej terenu 33,8. Różnica poziomów terenów tych działek powoduje, że wody opadowe, zgodnie z prawami fizyki, mogą wpływać na niżej położoną działkę. Wynika z tego, że naturalne ukształtowanie działki nr ewid. [...] nie może powodować spływu wód opadowych na działkę nr ewid. [...]. W odniesieniu do powyższego, [...] przedłożył opinię uprawnionego geodety – [...] sporządzoną w dniu [...] grudnia 2014 r., w której wskazał on, że jak wynika z mapy [...] r. rzędna na działce nr ewid. [...] wynosiła 34,17 m npW, natomiast rzędna na tej samej mapie działki nr ewid. [...] wynosiła 33,80 m mpW, z czego wynika, że już w 2004 r. działka nr ewid. [...] była położona niżej niż działka nr ewid. [...] o 0,37 cm [m]; z mapy z dnia 27 grudnia 2007 r. wynika, iż ul. [...] na wysokości działki nr ewid. [...]ma rzędną 34,40 m npW i jest położona wyżej niż działka nr ewid. [...] według uprawnionego geodety liczba 33,57 jak znajduje się na powyższej mapie jest jedną ze współrzędnych projektowanej linii rozgraniczającej, a nie rzędną czy wysokością. W opinii technicznej sporządzonej w dniu 15 maja 2015 r. przez mgr inż. arch. [...] w zakresie spełnienia warunków technicznych dla ustalenia, czy doszło do podwyższenia terenu działki nr ewid. [...] wskazano, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją Prezydenta [...] nr [...] zakładał, że niwelacja terenu będzie ukierunkowywać wodę do wnętrza działki, z zastosowaniem separatora oczyszczającego wodę z parkingu przed wprowadzeniem jej do kanalizacji. Zdaniem opiniodawcy, projekt zagospodarowania terenu nie podawał rzędnych wysokościowych krawędzi parkingu. Wyprowadzenie spadków dla prawidłowego odprowadzenia wody zgodnie ze sztuką budowlaną powoduje, że poziom terenu jest zmienny i występują lokalne podniesienia terenu. Takie podniesienie nie jest istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego. Spadki ukierunkowują wodę tak, że przechwycona jest na własnym terenie, co zakładał projekt. Istniejące ukształtowanie terenu jest zgodne z duchem projektu pierwotnego o niezalewaniu działek sąsiednich. Organ powiatowy na podstawie przeprowadzonych w dniu 12 maja 2015 r. oględzin oraz dokonanej analizy map, obejmujących projekt zagospodarowania terenu działki nr ewid. [...] i geodezyjną inwentaryzację budynku stwierdził, że różnica wysokości wynosi 14 cm w stosunku do terenu sprzed wykonania robót budowlanych. [...]WINB wskazał, że PINB dla m. [...] , po rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, doszedł do przekonania, że w niniejszym przypadku doszło do podwyższenia terenu o 14 cm, co było spowodowane niwelacją tego terenu. W ocenie organu powiatowego nie stanowi to istotnego odstąpienia od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę, co znajduje także potwierdzenie w opinii autora projektu budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika ponadto, że obecne zagospodarowanie terenu działki nr ewid. [...] nie ma wpływu na stosunki wodne w tym rejonie. [...]WINB stwierdził, że w pełni podziela stanowisko organu powiatowego w sprawie w oparciu o całokształt zgromadzonego materiału dowodowego. Podkreślił też, że obecnie na zniwelowanym terenie na działce nr ewid[...] występują spadki w kierunku ul. [...] oraz przeciwnym kierunku, z odprowadzeniem wody poprzez kratki do separatora, a następnie do kanalizacji. Ponadto nieruchomość przy ul. [...] od strony sąsiedniej działki przy ul. [...] jest odgrodzona murem pełnym o wysokości ok. 1,50 m, co znajduje potwierdzenie w protokole PINB z dnia 6 czerwca 2012 r. oraz w materiale zdjęciowym załączonym do tego protokołu i do protokołu z dnia 12 maja 2015 r. Organ wskazał również, że [...] , będący wnioskodawcą jako poprzedni właściciel działki przy ul. [...] , zwracał się także do Prezydenta m. [...] o podjęcie stosownych działań w celu odtworzenia rowu odwadniającego ul. [...], podnosząc, że zasypanie tego rowu spowodowało zmiany w odpływie wód opadowych, które zalewają ww. posesję. Oznacza to, że zalewanie działki nr ewid. [...]nie musi być bezpośrednio, i zarazem wyłącznie, związane z niwelacją terenu na działce nr ewid[...]. Organ podkreślił również, że PINB dla m[...] ustosunkował się do wniosków składanych przez skarżących co do przeprowadzenia dodatkowych dowodów w postaci kolejnych oględzin, czy rozprawy administracyjnej, co znalazło swój wyraz w postanowieniach odmownych z dnia [...] czerwca 2015 r. i z dnia [...] czerwca 2015 r. [...]WINB stwierdził również, że nie ma potrzeby dokonywania dodatkowych czynności dowodowych w tej sprawie w ramach postępowania odwoławczego, czego domaga się [...] , z uwagi na zgromadzony w toku postępowania przed organem pierwszej instancji materiał dowodowy. Zasada określona w art. 77 § 1 kpa nie może być tak rozumiana, że nawet jeśli strona ma w sprawie interes prawny, niezależnie od tego, czy działa osobiście, czy też przez pełnomocnika, to organ administracji publicznej ma obowiązek poszukiwania dowodów mających wykazać zaistnienie okoliczności leżących w interesie strony. Zgodnie z art. 80 kpa organ administracji publicznej ocenia, na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, czy dana okoliczność została udowodniona. W niniejszej sprawie został zgromadzony nienasuwający zastrzeżeń materiał dowodowy, natomiast skarżący nie przedstawili dowodów przeciwnych, które podważyłyby przedłożone dotychczas opinie, sporządzone przez podmioty posiadające stosowne uprawnienia. Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu, organ, zgodnie z art. 78 § 1 kpa, miałby obowiązek uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu byłaby okoliczność mająca znaczenie dla sprawy, a strona wykazałaby się należytą inicjatywą przy przedstawianiu dodatkowych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Strona nie może natomiast zasadnie oczekiwać, że organ administracji publicznej, niejako w jej interesie, dysponując już określonym materiałem dowodowym, będzie poszukiwał jeszcze innych dowodów, które prowadziłyby do obalenia ustaleń dokonanych na podstawie już zgromadzonych dowodów. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wyprowadza skutki prawne. Oznacza to, że obowiązek poszukiwania dowodów ciąży nie tylko na organie administracji, ale obarcza on także stronę, która kierując się swoim interesem powinna wykazywać dbałość o przedstawienie środków dowodowych. Zatem inicjatywę dowodową musi w tym zakresie przejawiać nie tylko organ, ale przede wszystkim strona postępowania. Jeżeli organ wyprowadził określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego na podstawie posiadanych, nienasuwających zastrzeżeń, dokumentów, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przedstawienia stosownego kontrdowodu, z inicjatywy strony toczącego się postępowania. Zadaniem [...]WINB, w sytuacji, gdy w aktach sprawy znajdują się wiarygodne dowody - jak ma to miejsce w niniejszym przypadku, nie jest konieczne dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który miałby stanowić ewentualne zaprzeczenie dotychczasowych ustaleń tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał dowodowy jest niekorzystny dla jednej ze stron postępowania, która się z nim nie zgadza. W tych okolicznościach, w ocenie [...]WINB, twierdzenie, że doszło do podwyższenia poziomu terenu działki nr ewid. [...] o ok. 60 cm nie znajduje uzasadnienia. Z tego też względu żądanie wydania nakazu przywrócenia poprzedniego poziomu terenu działki organ uznał za bezzasadne. 4. Skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli [...] – sygn. akt VII SA/WA 610/16 i [...] – sygn. akt VII SA/Wa 611/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skarg [...]- sygn. akt VII SA/Wa 610/16 i [...]- sygn. akt VII SA/Wa 611/16, i postanowił prowadzić je dalej pod jedną sygnaturą, tj. VII SA/Wa 610/16. Zaskarżonej decyzji [...] zarzucił naruszenie: 1) art. 138 § 1 pkt 1 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji i brak ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji do zarzutów zawartych w odwołaniu, 2) art. 79 § 1 i 2, art. 81 oraz art. 10 kpa poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób uniemożliwiający skarżącemu uczestniczenie w czynnościach dowodowych, tj. w oględzinach, 3) art. 79 § 1 i art. 40 § 2 kpa poprzez niedoręczenie pełnomocnikowi strony zawiadomienia o przeprowadzeniu oględzin w dniu 12 maja 2015 r., 4) art. 75, art. 77, art. 78 § 1 i 2 i art. 89 § 2 kpa poprzez nieuwzględnienie wniosku strony o przeprowadzenie dowodu z rozprawy administracyjnej i zeznań świadków na okoliczności podane w piśmie z dnia 22 czerwca 2015 r. na okoliczność podniesienia lub niepodniesienia terenu działki nr [...] w stosunku do pierwotnego jej położenia względem sąsiedniej działki nr [...], a tym samym zaniechania podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia faktycznego oraz do załatwienia sprawy i uwzględnianie jedynie dowodów, wyjaśnień i oświadczeń składanych przez [...], z pominięciem w całości dowodów, wyjaśnień i oświadczeń składanych przez skarżącego, 5) art. 80 kpa poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej, oceny dowodów zgromadzonych w postępowaniu oraz dokonanie oceny dowodów z uchybieniem zasad wiedzy, logicznego myślenia oraz zasady łącznego rozpatrywania dowodów na tę samą okoliczność, przez co organ drugiej instancji błędnie uznał, że pomiędzy wysokością działki położonej przy ul. [...] a poziomem terenu działki sąsiedniej przy ul. [...] występują niewielkie różnice wysokościowe, tj. ok. 14 cm, wobec czego uznał za bezzasadne żądanie wydania nakazu przywrócenia poprzedniego poziomu terenu działki, na której zrealizowano przedmiotową inwestycję i wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję odmowną, 6) art. 84 i art. 85 kpa poprzez oparcie się o dokument prywatny w sprawie wymagającej wiadomości specjalnych i przeprowadzenie oględzin bez dokonania wymaganych do tego czynności wyjaśniających, w tym w szczególności pomiarów rzędnych terenu przez osoby do tego uprawnione, a zamiast tego dokonanie ustaleń rzędnych jedynie w oparciu o oświadczenia strony - [...] oraz opinię wykonaną na jego zlecenie, 7) art. 7, art. 75 i art. 78 kpa poprzez nieprzeprowadzenie i pominięcie dowodów zgłoszonych przez skarżącego, tj. rozprawy administracyjnej celem konfrontacji zeznań stron oraz ewentualnie z zeznań świadków, dowodu ze zdjęć z lat 2005-2007, wykonanych przed rozbudową budynku na posesji przy ul. [...] oraz zdjęć wykonanych po rozbudowie oraz poprzez pominięcie dowodu z oświadczeń złożonych przez [...] , poprzedniego właściciela działki przy ul. [...] , jako świadka na okoliczność znacznego podwyższenia terenu powodującego zagrożenie w szczególności dla bezpieczeństwa mienia skarżącego, pomimo że dowody te mogłyby posłużyć wyjaśnieniu istotnych dla sprawy okoliczności i faktów, a które to stoją w opozycji do ustaleń stanu faktycznego opisanego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, 8) art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 140 kpa poprzez niepodanie uzasadnienia prawnego w wydanej przez organ drugiej instancji zaskarżonej decyzji, tj. brak wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, w tym przede wszystkim przytoczenia i wyjaśnienia powołanego w sentencji art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, przez co strona skarżąca została pozbawiona możliwości ustosunkowania się do prawno-materialnych argumentów uzasadniających wydanie odmownej decyzji – - wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] września 2015 r., o uchylenie postanowienia PINB z dnia [...] czerwca 2015 r. w całości i uwzględnienie wniosku o przeprowadzenie dowodu z rozprawy administracyjnej i z zeznań świadków: [...] na okoliczność podniesienia lub niepodniesienia terenu na działce nr [...] w stosunku do pierwotnego jej położenia względem działki nr [...], oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji [...] zarzucił naruszenie: 1) art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, poprzez niewuwzględnienie przez organy wskazania co do dalszego postępowania wyrażonego w orzeczeniu sądu - wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 827/14 wydanego w niniejszej sprawie, 2) art. 7 i 77 kpa poprzez niezebranie całości materiału dowodowego niezbędnego do rozstrzygnięcia w sprawie oraz nieuwzględnienia wszystkich okoliczności podnoszonych przez skarżącego, 3) art. 78 kpa poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie wskazanym przez skarżącego, pomimo że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest niewystarczający do wydania rozstrzygnięcia, 4) art. 134 kpa poprzez nierozpatrzenie odwołania skarżącego wobec uznania, iż odwołanie zostało dokonane z przekroczeniem terminu do jego wniesienia w sytuacji gdy termin ten został zachowany – - domagał się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji, decyzji ją poprzedzającej oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego. 5. W odpowiedzi na skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. II. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, czyni to na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie zastępuje organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do kompetencji sądu należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. 7. Zaskarżoną decyzją [...]WINB utrzymał w mocy decyzję PINB dla m[...] z dnia [...] września 2015 r. o odstąpieniu od nakładania obowiązków wynikających z art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, polegających na doprowadzeniu zrealizowanych robót budowlanych do stanu poprzedniego albo wykonaniu określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem poprzez przywrócenie poprzedniego poziomu gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...]. Sąd ocenił zaskarżoną decyzję w świetle powołanych wyżej kryteriów i uznał, że skargi nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 8. Zgodnie z określoną w art. 7 kpa, zasadą prawdy obiektywnej, organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Zgodnie z tym przepisem, organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 listopada 1994 r. III ARN 55/94 (OSNAPiUS 1995, nr 7, poz. 83) stwierdził, że jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym, a zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 kpa), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 kpa), a więc przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 kpa). Zgodnie z art. 77 § 1 kpa, organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zgodnie z art. 80 kpa - organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 października 2016 r. I OSK 3000/14 (LEX nr 2168067) stwierdził, że przepisy art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa stanowią emanację naczelnej zasady postępowania administracyjnego, mającej istotny wpływ na ukształtowanie całego postępowania, a zwłaszcza na rozłożenie w nim ciężaru dowodu. Regułą tą jest zasada prawdy obiektywnej, z której wynika obowiązek organu zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. Postępowanie wyjaśniające organu administracji publicznej powinno być prowadzone aż do momentu wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, celem uzyskania podstawy do dokonania aktu subsumcji. Obowiązek wyznaczenia granic postępowania wyjaśniającego sprawy w oparciu o konkretny przepis prawa materialnego, a następnie przeprowadzenia postępowania dowodowego, spoczywa każdorazowo na organie prowadzącym postępowanie. Niniejszy skład orzekający stanowisko to podziela w zupełności. Zasady tej nie można jednakże, zdaniem Sądu, rozumieć w ten sposób, że organ administracji publicznej ma obowiązek poszukiwać dowodów mających wykazać istnienie okoliczności leżących w interesie strony, a równocześnie strona nie może też oczekiwać, że organ administracji publicznej, niejako w jej interesie, dysponując już określonym materiałem dowodowym, będzie poszukiwał jeszcze innych dowodów, które prowadziłyby do obalenia ustaleń dokonanych na podstawie już zgromadzonych dowodów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2015 r. II GSK 2061/14, LEX nr 2 093258). W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy, organy administracji z obowiązku tego, wbrew twierdzeniom skarżących, wywiązały się. W wykonaniu ciążącego na nich obowiązku zgromadzenia i oceny dowodów organy prawidłowo oceniły znajdujące się w sprawie dokumenty, które były wystarczające do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, a zatem stosownie do art. 80 kpa, organy administracji publicznej oceniły, na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. 9. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, wyrażone w orzeczeniu sądu, wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. WSA w Warszawie w wydanym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2023/11 stwierdził, że jeżeli podwyższenie terenu było przewidziane w projekcie budowlanym, to wówczas prowadzenie postępowania w kwestii zgodności wykonanych robót z ustaleniami pozwolenia na budowę nie byłoby możliwe, skoro wydana została decyzja o pozwoleniu na użytkowanie. Jeżeli jednak projekt zagospodarowania działki, stanowiący część projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę, nie przewidywał podwyższenia terenu, to wówczas wobec żądania wnioskodawcy przywrócenia poprzedniego poziomu gruntu należało ustosunkować się merytorycznie. WSA w Warszawie w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 827/14 przesądził zaś, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, że projekt budowlany nie przewidywał podwyższenia terenu działki nr ewid. [...]. Zdaniem Sądu, w sprawie do wyjaśnienia pozostało, czy i w jakim zakresie podwyższenie terenu nastąpiło. Wskazano, że ustaleń w powyższym zakresie można dokonać w drodze np. oględzin, zastrzegając, że o tej czynności dowodowej powinny zostać zawiadomione strony postępowania, zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 79 § 1 kpa. Wyrokami tymi, a w szczególności wyrokiem z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 827/14, bezpośrednio poprzedzającym zaskarżone rozstrzygnięcie, związany był organ administracji rozstrzygający sprawę, jak również niniejszy skład orzekający. 11. Z akt sprawy wynika, że organ powiatowy przed wydaniem zaskarżonej decyzji zgromadził dodatkowy materiał dowodowy w postaci protokołu z oględzin z dnia 12 maja 2015 r., dysponował decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], opinią techniczną sporządzoną w dniu 15 maja 2015 r. przez mgr inż. arch. [...], opinią uprawnionego geodety [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. dotyczącą rzędnych działek nr ewid. [...] i [...] będącą ustosunkowaniem się do uzasadnienia decyzji Wojewody [...] z dnia [...]sierpnia 2014 r. nr [...] oraz ekspertyzą techniczną sporządzoną w marcu 2009 r. przez Zespół Rzeczoznawców Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych. PINB dla m. [...] , po rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uznał, że doszło do podwyższenia terenu o 14 cm, co było spowodowane niwelacją tego terenu, co nie stanowi istotnego odstąpienia od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę, i co znajduje także potwierdzenie w opinii autora projektu budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. Również, zdaniem tego organu, z materiału dowodowego wynika, że obecne zagospodarowanie terenu działki nr ewid. [...] nie ma wpływu na stosunki wodne w tym rejonie. Również [...]WINB w pełni, i zasadnie, podzielił stanowisko organu powiatowego w sprawie w oparciu o całokształt zgromadzonego materiału dowodowego. Organ ten podkreślił też, że obecnie na zniwelowanym terenie na działce nr ewid. [...] występują spadki w kierunku [...] oraz przeciwnym kierunku, z odprowadzeniem wody poprzez kratki do separatora, a następnie do kanalizacji. Nieruchomość przy ul. [...] odstrony sąsiedniej działki przy ul. [...] jest odgrodzona murem pełnym o wysokości ok. 1,50 m, co znajduje potwierdzenie w protokole PINB z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz w materiale zdjęciowym załączonym do tego protokołu i do protokołu z dnia 12 maja 2015 r. Przedstawione wyżej stanowisko organu pierwszej i drugiej instancji jest zdaniem Sądu prawidłowe, znajduje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, i wydane zostało zgodnie z przywoływanym wyżej wyrokiem WSA w Warszawie. Słusznie organ wskazał, że [...] , będący wnioskodawcą jako poprzedni właściciel działki przy ul. [...], zwracał się także do Prezydenta m. [...] o podjęcie stosownych działań w celu odtworzenia rowu odwadniającego ul. [...], podnosząc, że zasypanie tego rowu spowodowało zmiany w odpływie wód opadowych, które zalewają ww. posesję. Oznacza to, że zalewanie działki nr ewid. [...]nie musi być bezpośrednio, i zarazem wyłącznie, związane z niwelacją terenu na działce nr ewid. [...]. Oba organy ustosunkowały się do wniosków składanych przez skarżących co do przeprowadzenia dodatkowych dowodów w postaci kolejnych oględzin, czy rozprawy administracyjnej, co znalazło swój wyraz w postanowieniach odmownych z dnia [...] czerwca 2015 r. i z dnia [...] czerwca 2015 r., z uwagi na zgromadzony w toku postępowania przed organem pierwszej instancji materiał dowodowy. Słusznie organ uznał, że zasada określona w art. 77 § 1 kpa nie może być tak rozumiana, że nawet jeśli strona ma w sprawie interes prawny, niezależnie od tego, czy działa osobiście, czy też przez pełnomocnika, to organ administracji publicznej ma obowiązek poszukiwania dowodów mających wykazać zaistnienie okoliczności leżących w interesie strony. Zgodnie z art. 80 kpa organ administracji publicznej ocenia, na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, czy dana okoliczność została udowodniona. W niniejszej sprawie został zgromadzony nienasuwający zastrzeżeń materiał dowodowy, natomiast skarżący nie przedstawili dowodów przeciwnych, które podważyłyby przedłożone dotychczas opinie, sporządzone przez podmioty posiadające stosowne uprawnienia. Jeżeli organ wyprowadził określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego na podstawie posiadanych, nienasuwających zastrzeżeń, dokumentów, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przedstawienia stosownego kontrdowodu, z inicjatywy strony toczącego się postępowania. Jeśli w aktach sprawy znajdują się wiarygodne dowody - jak zasadnie oceniły to organy, to nie jest konieczne dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który miałby stanowić ewentualne zaprzeczenie dotychczasowych ustaleń tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał dowodowy jest niekorzystny dla jednej ze stron postępowania, która się z nim nie zgadza. Podkreślić należy, że słusznie [...]WINB, uznał, że twierdzenie, iż doszło do podwyższenia poziomu terenu działki nr ewid. [...] o ok. 60 cm nie znajduje w materiale dowodowym sprawy uzasadnienia. Zdaniem Sądu, ustalenia faktyczne dokonane przez organy administracji w sprawie niniejszej znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w pełni rozpatrzonym, i nie są to ustalenia dowolne, zostały bowiem dokonane na podstawie całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i zbadanego w sposób wyczerpujący, a zatem przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści. Oznacza to, że wszystkie, istotne dla sprawy okoliczności, zostały przez organy obu instancji ustalone w sposób właściwy, w związku z czym zarzuty skarżących należało uznać za bezzasadne. 12. W ocenie Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w szczególności wymienionych w skargach, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji, a zarzuty w nich podniesione uznał za niezasadne. 13. Mając powyższe na względzie, Sąd – na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło