II SA/Wa 2030/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), , Protokolant starszy specjalista Bogumiła Kobierska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2019 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], 2. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącego Z.P. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego (zwany dalej: "Ministrem") decyzją z [...] maja 2018r. Nr [...] cofnął uprawnienia szkoły publicznej Szkole Muzycznej II stopnia w [...] (zwana dalej: "Szkołą"), wpisanej do ewidencji niepublicznych szkół artystycznych [...] września 2002r., pod numerem [...], prowadzonej przez Z. P. (zwany dalej: "Skarżącym"). W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 179 ust. 1 ustawy z 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017r., poz. 59 ze zm., zwana dalej: "u.P.o.") oraz art. 104 i art. 107 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017r., poz. 1257 ze zm., zwana dalej: "k.p.a."). W uzasadnieniu decyzji Minister stwierdził, że Szkoła nie spełnia warunków określonych w art. 14 ust. 4 pkt 1, 2, 4 i 5 u.P.o. Zdaniem Ministra prawidłowo upoważniony wizytator z Centrum Edukacji Artystycznej w [...] (zwany dalej: "Wizytatorem") przeprowadził [...] i [...] marca 2018r. kontrolę, na podstawie § 3 ust. 1, 3 i 14 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 25 sierpnia 2017r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz.U. z 2017r. poz. 1658, zwane dalej: "rozporządzeniem w sprawie nadzoru pedagogicznego") i zakończył ją protokołem z [...] marca 2018r. stwierdzając następujące nieprawidłowości: a) Szkoła nie realizuje podstawy programowej określonej rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 6 września 2017r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego w publicznych szkołach artystycznych (Dz.U. z 2017r., poz. 1763, zwane dalej: "rozporządzeniem w sprawie podstaw programowych"), co jest niezgodne z warunkiem wskazanym w art. 14 ust. 4 pkt 1 u.P.o., gdyż - program nauczania obowiązkowych zajęć edukacyjnych - chóru, autorstwa A. S. (przyjęty do realizacji w roku szkolnym 2017/2018, uchwałą rady pedagogicznej nr [...]) jest opracowany dla szkoły muzycznej I stopnia i nie uwzględnia efektów kształcenia, określonych w podstawie programowej kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego dla szkoły muzycznej II stopnia; - Rada pedagogiczna Szkoły przyjęła Szkolny Zestaw Programów Nauczania od [...] października 2017r. - 30 dni od rozpoczęcia roku szkolnego, zawierający program nauczania obowiązkowych zajęć edukacyjnych - chór, dla szkoły muzycznej I stopnia. Zgodnie z art. 22a ust. 6 i 7 ustawy z 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2017r., poz. 2198, ze zm., zwana dalej: "u.s.o.") dyrektor szkoły, po zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej, dopuszcza do użytku w danej szkole, przedstawiony przez nauczyciela lub zespól nauczycieli, program nauczania. Dopuszczone do użytku programy nauczania stanowią szkolny zestaw programów nauczania. Dyrektor każdej szkoły, w tym prowadzącej kształcenie w zawodzie muzyk, a więc również szkoły muzycznej II stopnia jest odpowiedzialny za uwzględnienie w szkolnym zestawie programów nauczania całości podstawy programowej kształcenia w zawodach, w których kształci szkoła. b) Szkoła nie spełnia warunku z art. 14 ust. 4 pkt 2 u. P.o., bo nie realizuje zajęć edukacyjnych, określonych w ramowym planie nauczania publicznej szkoły artystycznej II stopnia, określonym w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 6 września 2017 r. w sprawie ramowych planów nauczania w publicznych szkołach i placówkach artystycznych (Dz. U. z 2017 poz. 1763). Wynika to z: - analizy dokumentacji szkolnej, w tym w szczególności dokumentacji potwierdzającej przebieg nauczania (dzienników lekcyjnych z roku szkolnego 2016/2017) i analizy indywidualnego tygodniowego planu pracy nauczycieli. Dzienników lekcyjnych z roku szkolnego 2017/2018 nie udostępniono Wizytatorowi. Szkoła w sposób nieprawidłowy organizuje zajęcia z: kształcenia słuchu, historii muzyki i literatury muzycznej – łącząc klasy (z kształcenia słuchu - łącznie klas III i IV; V i VI; z historii muzyki łącznie klas V i VI; z literatury muzycznej łącznie klas I i II; III i IV). Obowiązujące przepisy nie dopuszczają możliwości łączenia zajęć edukacyjnych obowiązkowych w bloki zajęć międzyklasowych i łączenia zajęć chóru dla uczniów szkoły muzycznej I i II stopnia w bloki zajęć międzyszkolnych. Taka organizacja kształcenia powoduje, że ww. zajęcia realizowane są w zmniejszonym wymiarze obowiązkowych godzin; - poprzednia kontrola w trybie nadzoru pedagogicznego przeprowadzona [...] maja 2015r., wskazywała na nieprawidłowości w zakresie obowiązku realizacji zajęć edukacyjnych, w świetle obowiązujących wówczas przepisów, w cyklu nie krótszym i w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych, określony w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 20 maja 2014r. w sprawie ramowych planów nauczania w publicznych szkołach i placówkach artystycznych (Dz.U. z 2014r. poz. 785). Protokół z kontroli z [...] maja 2015r. zawiera zalecenie dotyczące ustalenia tygodniowego planu zajęć dla uczniów klas: III, IV, V i VI, zgodnie z obowiązującymi przepisami i zobowiązanie dyrektora szkoły do powiadomienia organu nadzoru pedagogicznego o realizacji zaleceń, do [...] czerwca 2015r. Dyrektor szkoły, pismem do Wizytatora z [...] czerwca 2015r. zobowiązał się do prawidłowej realizacji łącznego wymiaru obowiązkowych zajęć edukacyjnych od [...] września 2015r. Bieżące ustalenia kontroli wskazują na niezrealizowanie zaleceń pokontrolnych z [...] maja 2015r. i prowadzenie kształcenia, w dalszym ciągu, w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami; c) w zakresie obowiązku stosowania zasad klasyfikowania i promowania uczniów określonych w rozporządzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 24 sierpnia 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów w publicznych szkołach artystycznych (Dz.U. z 2015r., poz. 1258) - czym naruszono warunek z art. 14 ust. 4 pkt. 4 u.P.o., gdyż: - Szkoła promowała do klas programowo wyższych, uczniów realizujących indywidualny tok nauki, przeprowadzając egzaminy promocyjne zamiast egzaminów klasyfikacyjnych. Dokumentacja przebiegu nauczania wskazuje, że uczennica kl. III, realizująca indywidualny tok nauki, przystąpiła do egzaminu promocyjnego z instrumentu głównego po pierwszym semestrze roku szkolnego 2017/2018 i uzyskała promocję do kl. IV; - w roku szkolnym 2015/2016 - w analogicznej sytuacji uczennica kl. III, realizująca indywidualny tok nauki uzyskała promocję do kl. IV po pierwszym semestrze, w wyniku egzaminu promocyjnego, a nie - jak należało - egzaminu klasyfikacyjnego. - Szkoła w sposób nieuprawniony przeprowadzała egzaminy poprawkowe z zajęć edukacyjnych z instrumentu głównego w specjalności instrumentalistyka, z których zgodnie z obowiązującymi przepisami, ocena powinna być ustalana w trybie egzaminu promocyjnego lub końcowego. Zgodnie z art. 44 zk ust. 2 u.o.s. egzaminu poprawkowego nie przeprowadza się w przypadku uzyskania przez ucznia negatywnej oceny klasyfikacyjnej z zajęć edukacyjnych, z których ocena jest ustalana w trybie egzaminu promocyjnego lub końcowego. Szkoła [...] sierpnia 2017r. przeprowadziła egzaminy poprawkowe z zajęć edukacyjnych - instrument główny - fortepian wobec uczennic: kl. IV i V, o czym świadczą protokoły z egzaminów poprawkowych, stanowiące dokumentację przebiegu nauczania. Szkoła promowała 2 uczennice do klas programowo wyższych, na podstawie nieprawidłowego przeprowadzenia egzaminów poprawkowych z instrumentu głównego. Dyrektor Szkoły wyjaśnił wprawdzie, że były to egzaminy promocyjne przełożone na wniosek rodziców na późniejszy termin, jednakże w arkuszach ocen tych uczniów widnieje zapis o egzaminach poprawkowych. - nie ma protokołów z egzaminów klasyfikacyjnych - niezgodność z § 15 ust. 6 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów w publicznych szkołach artystycznych. Szkoła przeprowadzając egzaminy klasyfikacyjne jest zobowiązana do sporządzania protokołów z tych egzaminów. Informacje o przeprowadzaniu egzaminów klasyfikacyjnych widnieją w protokołach rady pedagogicznej szkoły. d) w zakresie prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej niezgodnie z art. 14 ust. 4 pkt 5 u.P.o., gdyż: - dzienniki lekcyjne nie zawierają informacji o tytule i autorach realizowanych programów nauczania, zawartych w Szkolnym Zestawie Programów Nauczania, co narusza § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 26 sierpnia 2016r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne szkoły i placówki artystyczne dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz.U. z 2016r., poz. 1375), - arkusze ocen uczniów nie zawierają protokołów egzaminów odpowiednio: promocyjnych, klasyfikacyjnych i poprawkowych, o których mowa w przepisach w sprawie szczegółowych warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów w publicznych szkołach artystycznych, co stanowi naruszenie § 5 ust. 9 ww. rozporządzenia; - w dokumentacji przebiegu nauczania nie odnotowano wydawania zezwoleń dyrektora szkoły na indywidualny program lub tok nauki, co wynika z art. 115 ust. 2 u.P.o. i zgodnie z § 1 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi dokumentację przebiegu nauczania. - protokoły z posiedzeń rady pedagogicznej wskazują na nieprawidłowe działania szkoły w zakresie trybu udzielania zezwoleń na indywidualny tok nauki. Uchwały rady pedagogicznej Szkoły wskazują, że rada wyrażała zgodę na realizację indywidualnego toku nauczania, zamiast opiniowania wniosków o udzielenie zezwolenia na indywidualny program lub tok nauki, o czym świadczą protokoły z posiedzeń rady pedagogicznej. e) inne nieprawidłowości i uchybienia wynikające bądź z niedostatecznej znajomości przepisów u.P.o., bądź braku skrupulatności w podejmowanych przez Szkolę działaniach. Odnotowane nieprawidłowości dotyczyły: - sporządzania protokołów postępowania rekrutacyjnego na rok szkolny 2016/2017, stanowiące dokumentację przyjęć kandydatów do szkoły. Protokoły z posiedzenia komisji rekrutacyjnej z [...] czerwca 2017r. podpisał L. Z., który sprawował funkcję dyrektora szkoły do 31 sierpnia 2017r., zaś na protokołach badania przydatności kandydatów do szkoły widnieje podpis D. P., jako dyrektora szkoły, która zgodnie ze złożonym do Wizytatora zgłoszeniem zmiany w ewidencji niepublicznych szkół artystycznych, dyrektorem szkoły została od 1 września 2017r.; - nieuzasadnione podejmowanie przez radę pedagogiczną uchwał dotyczących ukończenia szkoły, gdy przepisy oświatowe nie przewidują konieczności podejmowania takich uchwał; - sposobu sporządzania protokołów zebrań rady pedagogicznej, w szczególności: a) sposobu nanoszenia poprawek. Protokół z [...] czerwca 2017r. zawiera poprawki naniesione innym charakterem pisma, dotyczące dopisania uczniów do listy uczniów przyjętych do szkoły na rok szkolny 2017/2018 oraz listy uczniów, którzy otrzymali wyróżnienie. W miejscach tych brak jest potwierdzenia adnotacji o sprostowaniu błędu lub oczywistej omyłki przez osobę, która taki błąd lub omyłkę popełniła lub przez dyrektora szkoły, co stanowi naruszenie § 11 ust. 2 rozporządzenia w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne szkoły i placówki artystyczne dokumentacji przebiegu nauczania; b) odnotowania w protokołach rady pedagogicznej podejmowania przez radę decyzji zamiast uchwał. Minister, mając powyższe wyniki postępowania kontrolnego na względzie i uznał, że zasadne było zastosowanie art. 179 ust. 1 u.P.o. i cofnięcie Szkole uprawnień szkoły publicznej. 2. Szkoła we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła o uchylenie ww. decyzji Ministra i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania, z uwagi na naruszenie: a) art. 14 ust. 4 pkt 1, 2, 4 i 5 i art. 179 ust. 1 zd. 1 u.P.o. przez ich błędną wykładnię polegającą na błędnym przyjęciu, że niespełnienie warunków, o których mowa odpowiednio w art. 14 ust. 1, 2, 4 i 5 u.P.o. obejmuje stany faktyczne o charakterze jednorazowym, istniejące w chwili dokonywania oceny, gdy użycie w art. 179 ust. 1 zd. 1 u.P.o. sformułowania "niespełnianie warunków" powoduje, że tylko i wyłącznie uchybienia o charakterze trwałym, powtarzające się, uprawniają organ do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej, b) art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 179 u.P.o. - przez niedostateczne uzasadnienie decyzji przez niewskazanie dlaczego i na jakiej podstawie należało Szkole cofnąć uprawnienia szkoły publicznej i przez nieodniesienie się do stanowiska zawartego w zastrzeżeniach z [...] kwietnia 2018r. do protokołu kontroli, c) art. 6, art. 7 i art. 8 i art. 77 k.p.a. - przez przeprowadzenie postępowania z naruszeniem reguł statuujących w szczególności obowiązek organu działania na podstawie przepisów prawa, strzeżenia praworządności w toku postępowania, oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, a w szczególności przez: - niepoinformowanie strony o wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej (art. 61 § 4 k.p.a.); - niepowiadomienie strony o możliwości wypowiedzenia się, gdy zakończono zbieranie dowodów (art. 10 § 1 k.p.a.), - niewskazanie stronie przyczyn wszczęcia postępowania i nieprzekazywanie informacji o czynnościach podejmowanych w sprawie, - uniemożliwienie stronie złożenia wniosków oraz wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego. - brak prawidłowego uzasadnienia decyzji dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami przekroczenia swobody administracyjnej zastosowania sankcji cofnięcia uprawnień z art. 179 u.P.o., pomimo że przepis ten sytuuje fakultatywne stosowanie sankcji, zaś szkoła dotychczas spełniała warunki określone w przepisach prawa oświatowego, w szczególności przepis art. 14 ust. 4, - brak stanowiska organu na zastrzeżenia do kontroli z [...] kwietnia 2018r. 3. Minister decyzją z [...] września 2002r. nr [...], nie zgadzając się z zarzutami podniesionymi we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy ww. decyzję własną. W uzasadnieniu wyjaśnił, że szkoła niepubliczna, posiadająca uprawnienia szkoły publicznej, jest uprawniona do wydawania świadectw i dyplomów państwowych, które mają potwierdzać osiągnięty poziom wiedzy, umiejętności i kompetencji, porównywalny ze świadectwami i dyplomami wydawanymi przez szkoły publiczne. Szkoła powinna więc spełniać standardy szkoły publicznej w zakresie realizacji programów nauczania zgodnych z obowiązującą podstawą programową, wymiaru obowiązkowych zajęć edukacyjnych, zasad klasyfikowania i promowania uczniów, przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów, rekrutacji kandydatów, prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania oraz kwalifikacji nauczycieli, o których mowa w art. 14 ust. 4 u.P.o. Jakiekolwiek odstępstwa od tych zasad prowadzą do podważenia wiarygodności wydawanych przez Szkołę świadectw i dyplomów i mogą stanowić przesłankę cofnięcia uprawnień szkoły publicznej. Minister nie zgodził się z tezą, że tylko i wyłącznie uchybienia o charakterze trwałym, powtarzające się, uprawniają do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej. Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w judykaturze stany faktyczne o charakterze jednorazowym, istniejące w chwili dokonywania oceny, jak i przeszłości, wystarczają do stwierdzenia, niespełnianie warunków", o których mowa w art. 179 u.P.o. (wyrok NSA z 29 grudnia 2006r. sygn. akt I OSK 1469/06, wyrok WSA z 25 października 2012r. sygn. akt IV SA/Gl 13/12). Nie ma w ww. przepisie wymogu, aby przed wydaniem decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej wydać decyzję w trybie określonym w art. 56 ust. 1 u.P.o. Organ sprawujący nadzór pedagogiczny może polecić, w drodze decyzji, usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie, tak jak uczynił to w przypadku szkół publicznych w art. 56 ust. 5 u.P.o., przy cofnięciu zezwolenia na założenie szkoły. Sankcja za niespełnianie warunków z art. 14 ust. 4 u.P.o. w postaci cofnięcia uprawnień szkoły publicznej jest wynikiem ustaleń nadzoru pedagogicznego, którego celem jest m.in. analizowanie i ocenianie efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół i placówek. Bagatelizowanie rangi i znaczenia obowiązków szkoły określonych w przepisach oświatowych jest niedopuszczalne. Minister za niezasadny uznał zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 179 u.P.o. przez niedostateczne uzasadnienie decyzji i brak odniesienia się do stanowiska Szkoły, zawartego w piśmie z [...] kwietnia 2018r. Minister wskazał, że przesłanki będące podstawą do cofnięcia Szkole uprawnień szkoły publicznej wymieniono i szczegółowo omówiono w uzasadnieniu decyzji pierwszej instancji. Wizytator [...] marca 2018r. sporządził protokół kontroli, który przekazano dyrektorowi Szkoły, który wniósł [...] kwietnia 2018r. zastrzeżeniach do postępowania i ustaleń kontroli. Wizytator [...] maja 2018r. udzielił odpowiedzi na ww. zastrzeżenia, odnosząc się szczegółowo do każdej kwestii. Minister nie otrzymał zastrzeżeń. Pismo z [...] kwietnia 2018r. i odpowiedź Wizytatora włączono do akt. Dokumentację tę poddano szczegółowej analizie i na jej podstawie Minister wydał decyzję, wskazując nieprawidłowości w zakresie obowiązujących przepisów prawa oświatowego. Minister za niezasadny uznał zarzut braku możliwości wypowiedzenia się co do materiału dowodowego. Szkoła znała ustalenia kontroli, otrzymała protokół kontroli i miała możliwość wypowiedzenia się w sprawie, o czym świadczą wniesione zastrzeżenia. Dyrektor Szkoły brał czynny udział w kontroli, udzielając Wizytatorowi wyjaśnień. W kontroli uczestniczył pracownik Szkoły – L. Z., który do 31 sierpnia 2017r. był dyrektorem Szkoły. Czynności kontrolne przeprowadzono na podstawie analizy dokumentacji przebiegu nauczania. Za wiedzą i na polecenie Dyrektora Szkoły sporządzono z wybranych dokumentów kopie, załączone do protokołu kontroli. Minister podtrzymał dotychczasowe stanowisko w zakresie nieprzestrzegania przez Szkołę przepisów u.P.o. i wskazał, że program nauczania chóru - obowiązkowych zajęć edukacyjnych, autorstwa A. S., przyjęty do realizacji w roku szkolnym 2017/2018 uchwałą rady pedagogicznej z [...] września 2017r. nr [...], jest opracowany dla szkoły muzycznej I stopnia i nie uwzględnia efektów kształcenia określonych w podstawie programowej kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego szkoły muzycznej II stopnia. Twierdzenie Szkoły o prawidłowej realizacji programów nauczania, uwzględniających podstawy programowe kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego, określonych ww. w rozporządzeniu nie ma odzwierciedlenia w dokumentacji. Minister, odnośnie twierdzenia o prawidłowej realizacji zajęć edukacyjnych, zgodnie z ramowym planem nauczania publicznej szkoły artystycznej danego typu stwierdził, że przepisy rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 6 września 2017r. w sprawie ramowych planów nauczania w publicznych szkołach i placówkach artystycznych nie dopuszczają możliwości łączenia obowiązkowych zajęć edukacyjnych w bloki zajęć międzyklasowych - w przypadku prowadzenia obowiązkowych zajęć edukacyjnych z kształcenia słuchu, historii muzyki, literatury muzycznej, bądź w bloki zajęć międzyszkolnych - w przypadku prowadzenia zajęć chóru. Podstawę do stwierdzenia prawidłowej realizacji przez szkołę obowiązujących przepisów stanowi dokumentacja przebiegu nauczania. Szkoła nie udostępniła dzienników lekcyjnych prowadzonych w roku szkolnym 2017/2018. Już to stanowi podstawę do stwierdzenia nieprawidłowości w działalności Szkoły, która na późniejszym etapie nie udostępniła Wizytatorowi dokumentacji, która mogłaby stanowić materiał wskazujący na prawidłową realizację ramowego planu nauczania i podstawy programowej. "Oświadczenia nauczycieli realizujących naukę poszczególnych przedmiotów o zrealizowaniu przez uczniów podstawy programowej dla poszczególnych klas", na które powołuje się Szkoła, nie stanowią dokumentacji przebiegu nauczania i nie zostały udostępnione w postępowaniu. Szkoła nie spełniła przesłanki z art. 14 ust. 4 pkt 2 u.P.o. Ustalenie dotyczące nieprawidłowości w zakresie stosowania przez Szkołę zasad klasyfikowania i promowania uczniów nastąpiło na podstawie analizy dokumentacji przebiegu nauczania (protokoły rady pedagogicznej, protokoły z przeprowadzanych przez Szkołę egzaminów, arkusze ocen). Brak skrupulatności w stosowaniu obowiązujących przepisów, mylne stosowanie pojęć: egzamin poprawkowy i egzamin promocyjny - w przypadku przesunięcia terminu egzaminu promocyjnego i pojęć: egzamin promocyjny i egzamin klasyfikacyjny - w przypadku uczniów realizujących indywidualny tok nauki, wynika z nieznajomości przepisów, których brak stosowania może prowadzić do negatywnych skutków, jak i nieważności egzaminów. Zgodnie z art. 115 ust 3 u.P.o., uczeń realizujący indywidualny tok nauki powinien być klasyfikowany na podstawie egzaminów klasyfikacyjnych, które należy przeprowadzać zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 44zq u.s.o. W trakcie kontroli ustalono, że Szkoła nie przeprowadzała egzaminów klasyfikacyjnych i nie przedstawiła w tym zakresie dokumentacji, która pozwalałaby na stwierdzenie prawidłowego stosowania zasad klasyfikowania i promowania uczniów. Dokumentacja z przebiegu nauczania, stanowiąca załączniki do protokołu kontroli, potwierdza nieprawidłowości w tym zakresie i stanowi dowód na niespełnianie warunku z art. 14 ust. 4 pkt 4 u.P.o. Dokumentację potwierdzającą ww. nieprawidłowości, jak i nieprawidłowy przebieg nauczania stanowią: - protokoły zebrań rady pedagogicznej, które wskazują na brak podejmowania uchwał o klasyfikowaniu uczniów, a jedynie o promowaniu uczniów. Klasyfikacja, śródroczna i roczna, zgodnie z przepisami prawa oświatowego, polega na podsumowaniu osiągnięć edukacyjnych ucznia z zajęć edukacyjnych oraz ustaleniu odpowiednio śródrocznych lub rocznych ocen klasyfikacyjnych z zajęć edukacyjnych, stanowiących podstawę do promowania bądź niepromowania uczniów do klas programowo wyższych. Zgodnie z § 5 ust. 6 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 21 grudnia 2017r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne szkoły i placówki artystyczne dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz.U. z 2017r., poz. 2474) podstawą wpisu w arkuszu ocen informacji o klasyfikowaniu lub promowaniu ucznia jest uchwała rady pedagogicznej. Do arkusza ocen wpisuje się datę uchwały; - uchwały rady pedagogicznej dotyczące wyrażanych zgód na indywidualny tok nauczania, zamiast opiniowania wniosków o udzielenie zezwolenia na indywidualny program lub tok nauki przez radę, na podstawie których dyrektor Szkoły powinien wydawać uczniom zezwolenia na indywidualny tok nauczania - są niezgodne z art. 115 ust. 2 u.P.o. i § 6 i 7 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 30 października 2017 r. w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleń na indywidualny program lub tok nauki oraz organizacji indywidualnego programu lub toku nauki w szkołach artystycznych realizujących wyłącznie kształcenie artystyczne (Dz.U. z 2017r. poz. 2058). W dokumentacji przebiegu nauczania odnotowano brak zezwoleń Dyrektora Szkoły na indywidualny tok nauczania; - uchwały rady pedagogicznej o przyjęciu uczniów realizujących indywidualny tok nauki do klas programowo wyższych na podstawie egzaminów promocyjnych, zamiast egzaminów klasyfikacyjnych; - protokoły z egzaminów poprawkowych i wpisy w arkuszach ocen uczniów o egzaminach poprawkowych z zajęć edukacyjnych - przedmiot główny - fortepian. Zgodnie z art. 44 zk ust. 2 u.s.o., egzaminu poprawkowego nie przeprowadza się, gdy uczeń uzyska negatywną ocenę klasyfikacyjną z zajęć edukacyjnych, z których ocena jest ustalana w trybie egzaminu promocyjnego lub końcowego; - arkusze ocen uczniów, które nie zawierają protokołów egzaminów odpowiednio: promocyjnych, klasyfikacyjnych, poprawkowych i dyplomowych -naruszają § 5 ust. 9 ww. rozporządzenia. Przechowywanie protokołów egzaminów w osobnych teczkach, zamiast jako załączniki do arkuszy ocen nie stanowi prawidłowego prowadzenia tej dokumentacji; - dzienniki lekcyjne nie zawierające informacji o tytule i autorach realizowanych programów nauczania, ujętych w Szkolnym Zestawie Programów Nauczania. Zgodnie z § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia do dziennika lekcyjnego wpisuje się w porządku alfabetycznym lub innym ustalonym przez dyrektora szkoły nazwiska i imiona uczniów, daty ich urodzenia, numery telefonów i adresy poczty elektronicznej ich rodziców - o ile je posiadają, numery w księdze uczniów, tygodniowy plan zajęć edukacyjnych, tytuł i autorów realizowanych programów nauczania zawartych w szkolnym zestawie programów nauczania oraz imiona i nazwiska nauczycieli prowadzących poszczególne zajęcia. W ocenie Ministra ww. nieprawidłowości w zakresie sposobu prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej, której obowiązek stosowania określono w art. 14 ust. 4 pkt 5 u.P.o. wskazuje w sposób jednoznaczny, że Szkoła nie stosuje się do obowiązujących przepisów i nie spełnia wymogów szkoły niepublicznej z uprawnieniami szkoły publicznej, określonych w art. 14 ust. 4 pkt 1, 2, 4 i 5 u.P.o. 4. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie ww. decyzji Ministra i umorzenie postępowania, ewentualnie stwierdzenie nieważności decyzji w całości; albo stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa; ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, z uwagi na naruszenie: a) art. 14 ust. 4 pkt. 1, 2, 4 i 5 i art. 179 ust. 1 zd. 1 u.P.o. przez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że niespełnienie warunków odpowiednio z art. 14 ust. 1, 2, 4 i 5 u.P.o. obejmuje stany faktyczne o charakterze jednorazowym, istniejące w chwili dokonywania oceny, gdy użycie w art. 179 ust. 1 zd. 1 u.P.o. sformułowania "niespełnianie warunków" powoduje, że tylko i wyłącznie uchybienia o charakterze trwałym, powtarzające się, uprawniają organ do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej; b) art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 179 u.P.o. przez niedostateczne uzasadnienie decyzji i niewskazanie dlaczego i na jakiej podstawie organ uznał, że uprawnienia szkoły publicznej należało cofnąć Szkole, i przez nie odniesienie się do stanowiska zawartego w zastrzeżeniach z [...] kwietnia 2018r.; c) art. 6, art. 7 i art. 8 i art. 77 k.p.a. - przez przeprowadzenie postępowania z naruszeniem reguł wynikających z ww. przepisów przez: - niepoinformowanie strony o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a.), - niepowiadomienie strony o możliwości wypowiedzenia się, gdy organ zakończył już zbieranie dowodów (art. 10 § 1 k.p.a.), - niewskazanie przyczyn wszczęcia postępowania i nieprzekazywanie informacji o czynnościach podejmowanych w sprawie, - uniemożliwienie złożenia wniosków oraz wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego, - brak prawidłowego uzasadnienia decyzji dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami przekroczenia swobody administracyjnej zastosowania sankcji cofnięcia uprawnień z art. 179 u.P.o., choć przepis ten sytuuje fakultatywne stosowanie sankcji, zaś szkoła dotychczas spełniała warunki określone w przepisach prawa oświatowego, w szczególności przepis art. 14 ust. 4, - brak stanowiska organu na zastrzeżenia strony wobec zaleceń wynikających z kontroli z [...] kwietnia 2018 r. Skarżący w uzasadnieniu stwierdził, że wprawdzie z art. 179 u.P.o. nie wynika, aby przed wydaniem decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej istniał obowiązek uprzedniego wydania decyzji o stwierdzeniu prowadzenia działalności z naruszeniem ustawy i nakazującej usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie, ale z zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa wynika, że - szczególnie wobec braku informacji o toczącym się postępowaniu - wezwanie do usunięcia błahych w istocie naruszeń powinno zostać skierowane do Szkoły. Dopiero w przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie uchybień wytkniętych, możliwe jest cofnięcie uprawnień szkoły publicznej. Nie jest właściwa sytuacja, w której jakiekolwiek, często błahe i łatwe do usunięcia odstępstwa od wymogów z art. 14 ust. 4 u.P.o., mają podważać wiarygodność świadectw i dyplomów i mogą stanowić przesłankę cofnięcia Szkole uprawnień szkoły publicznej. Niespełniania standardów o charakterze długotrwałym, ciągłym, stanowi "niespełnianie warunków" z art. 179 u.P.o. Skarżący podniósł, że wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dyrektor Szkoły udostępnił wszystkie żądane przez Wizytatora dokumenty, dotyczące działalności Szkoły, a Wizytator sporządził ich kserokopie, ale nie przekazał dyrektorowi wykazu ani informacji o pobranych do kserowania dokumentach. Wizytator w trakcie czynności kontrolnych nie zasięgał wyjaśnień dyrektora Szkoły, co narusza § 15 ust. 1 ppkt. 1-3 rozporządzenia MEN. Skarżący nie zgodził się z zarzutem braku programu nauczania i wskazał, że Szkoła realizuje zajęcia edukacyjne zgodnie z ramowym planem nauczania publicznej szkoły artystycznej - muzycznej II typu. W roku szkolnym 2017/2018 prowadzono zajęcia z chóru w wymiarze 2 godzin tygodniowo. Uczniowie uczestniczą na zajęcia chóru wraz z uczniami Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia w [...]. Zajęcia są prowadzone w podziale: w trakcie jednej godziny lekcyjnej (45 min.) ćwiczą poszczególne głosy, a w trakcie drugiej godziny ćwiczą wszyscy członkowie chóru razem. Wizytator nie uzyskał pełnej informacji o sposobie organizacji ww. zajęć, nie dała możliwości dyrektorowi Szkoły złożenia wyjaśnień w tym zakresie. Wizytator nie zakwestionował i wskazuje na to dziennik lekcyjny zajęć chóru, że uczniowie uczestniczą w zajęciach chóru w wymiarze 2 godz. tygodniowo. W zajęciach tych uczestniczy 7 uczniów Szkoły i trudno z nich zrobić chór, więc zasilają oni chór Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia. Jest to rozwiązanie logiczne, bo nauczyciel realizuje repertuar wspólny dla uczniów obu szkół. Uczniowie Szkoły realizują trudniejsze partie, a tym samym realizują podstawę programowa. Nie jest zasadny zarzut prowadzenia kształcenia niezgodnie z ramowym planem pracy nauczycieli Szkoły. Zajęcia z "Kształcenia słuchu" prowadzone są wg podstawy programowej oddzielnej dla każdej klasy, w związku z tym uczniowie realizują zajęcia z kształcenia słuchu w wymiarze 12 godzin w całym cyklu kształcenia, zgodnie z ramowym planem nauczania. Niezgodne z prawdą jest zatem ustalenie kontroli, że uczniowie realizują 8 godzin. Ww. przedmiot nauczany jest w sposób wybitnie zindywidualizowany do uzdolnień i możliwości ucznia. Każdy uczeń uczestniczy w zajęciach zaplanowanych dla poszczególnych klas. Nauczyciel, podpisując się w dzienniku lekcyjnym pod realizacją podstawy programowej dla danej klasy gwarantuje, że podstawa programowa danej klasy została zrealizowana. Każdy uczeń Szkoły uczęszcza na zajęcia z kształcenia słuchu w wymiarze 2 godzin tygodniowo, w każdym roku nauki przez cały cykl edukacyjny. Dowodem są arkusze ocen uczniów i dzienniki zajęć lekcyjnych - niekwestionowane przez Wizytatora. Zajęcia połączonych klas (klasa 6 - trzech uczniów i klasa 5 - jeden uczeń) z "Historii muzyki z literaturą" odbywają się w wymaganym wymiarze dla obu klas - 2 godziny tygodniowo. Wszyscy uczniowie klasy 6 i 5 realizują wymaganą podstawę programową. Według ramowego planu nauczania każdy uczeń ma zrealizować zajęcia z "Literatury Muzycznej", w ciągu 2 lat szkolnych, w wymiarze po jednej godzinie lekcyjnej tygodniowo. W bieżącym roku szkolnym naukę tego przedmiotu rozpoczęli uczniowie klasy I i II, więc mają tą samą podstawę programową. Klasa pierwsza liczy siedmiu uczniów, a klasa druga liczy troje uczniów - łącznie 10 uczniów. Uczniowie klasy III i IV realizują drugi rok nauki ww. przedmiotu, a z w poprzednim roku szkolnym (2016/2017) zrealizowali pierwszy rok nauki z ww. przedmiotu. Klasa III liczy 3 uczniów a klasa IV 3 uczniów - w sumie 6 uczniów, którzy realizują tę samą podstawę programową. Każdy uczeń jest wpisany do dziennika zajęć lekcyjnych, uczęszcza na zajęcia i na tej podstawie (po zrealizowaniu podstawy programowej) uzyskuje klasyfikację i promocję do kolejnej klasy. Teza o zmniejszeniu zajęć edukacyjnych nie jest więc zgodna ze stanem faktycznym, bo w żadnym z ww. przypadków nie zmniejszono obowiązkowych zajęć edukacyjnych. Szkoła realizuje ustaloną, zgodna z programem liczbę godzin z wymiaru obowiązującego. Jeżeli w tym samym czasie mają zajęcia uczniowie klasy III i IV, i przedmiot realizowany jest przez 3 lata, to ta sama grupa w poszczególnych latach realizuje ten przedmiot. Potwierdzeniem są oświadczenia nauczycieli realizujących naukę poszczególnych przedmiotów o zrealizowaniu przez uczniów podstawy programowej w poszczególnych klasach. Dodatkowo wszystkie zajęcia, które odbywają się grupowo, legitymują się ilością uczniów w grupach zgodną z rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 6 września 2017r. w sprawie ramowych planów nauczania w publicznych szkołach i placówkach artystycznych. Grupa na przedmiocie "Kształcenie Słuchu i Harmonii" nie może liczyć więcej niż 12 osób, a na przedmiotach: "Zasady Muzyki", "Literatura Muzyczna", "Historia Muzyki" i "Formy Muzyczne" - nie więcej niż 16 osób. Skarżący nie zgodził się z zarzutem nieprawidłowości w zakresie stosowania warunków klasyfikowania i promowania uczniów i wskazał, że Szkoła promuje uczniów do klasy programowo wyższej po zrealizowaniu podstawy programowej przez ucznia. Uczennica, która zdała egzamin promocyjny (nie klasyfikacyjny) jest promowana do klasy programowo wyższej. Uczennica zagrała ten egzamin, została oceniona przez komisję, co potwierdza protokół. Podkreślenie na protokole terminu "promocyjny" czy "klasyfikacyjny" nie może stanowić podstawy do unieważnienia egzaminu. Z powyższego wynika, że procedury w zakresie stosowania warunków klasyfikowania i promowania uczniów zostały zachowane. Przedstawione Wizytatorowi uchwały Rady Pedagogicznej Szkoły zawierają zapisy mówiące o promowaniu uczniów z wyróżnieniem: imię i nazwisko uczniów, o promocji poza normalnym trybem: imię i nazwisko uczniów, o promocji uczniów do klasy programowo wyższej: imię i nazwisko uczniów. Jeżeli np. uczeń klasy III uzyskał promocję do klasy programowo wyższej oznacza to, że uzyskał promocję do IV klasy. Zapis w arkuszu ocen potwierdza podjętą uchwałę o promocji ucznia: "Na podstawie uchwały Rady Pedagogicznej z dnia ... otrzymał promocję do klasy czwartej". W trakcie kontroli nie stwierdzono nieprawidłowości dotyczącej promowania uczniów. Zdarzył się jednorazowy błąd redakcyjny, kiedy protokolant pominął zapis o klasyfikowaniu i promowaniu i zastosował zapis o promowaniu. Promowanie uczniów odbywa się na podstawie uchwały Rady Pedagogicznej Szkoły, która przed podjęciem uchwały omawia oceny promocyjne uczniów, omawia frekwencję (czy uczniowie spełniają kryteria do klasyfikacji), a następnie podejmuje uchwałę o klasyfikacji i promocji uczniów, oraz o promocji z wyróżnieniem i promocji poza normalnym trybem. Skarżący, odnosząc się do zarzutu nieprawidłowości w zakresie prowadzenia dokumentacji wskazał, iż powierzenie Dyrektorowi wykonania uchwał Rady Pedagogicznej wynika z postanowień §§ 17 i 18 Statutu Szkoły i ten zapis nie powinien znajdować się w treści uchwały. Rada Pedagogiczna Szkoły podejmuje uchwały o ukończeniu szkoły przez uczniów klas programowo najwyższych i nie ma przepisu, który by tego zabraniał. Szkoła prowadzi skrupulatnie dokumentację dotyczącą przebiegu nauczania (księgi Rady Pedagogicznej, księgi uchwał Rady Pedagogicznej, arkusze ocen, protokoły egzaminacyjne). Zapisy tych dokumentów wskazują, że Szkoła spełnia wymogi art. 7 ust. 4 pkt. 4 u.s.o. i przepisów rozporządzenia w zakresie stosowania zasad klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów. Obecnie arkusze ocen zawierają załączone protokoły egzaminacyjne, w czasie kontroli protokoły znajdowały się w osobnej teczce i w czasie kontroli (po zwróceniu uwagi przez Wizytatora) ułożono je, co zauważył Wizytator, ale i tak nie uwzględnił tej korekty protokole. Wszystkie protokoły były prowadzone i znajdowały się w dokumentacji, choć w osobnej teczce, a nie w arkuszu ocen. Szkoła przeprowadziła dwa egzaminy poprawkowe, zgodnie z obowiązującym prawem - uczniowie ze względu na chorobę na wniosek rodziców poprosili o przełożenie terminu egzaminu promocyjnego z instrumentu głównego. Dyrektor powołał komisję egzaminacyjną, uczniowie zagrali egzamin, sporządzony został protokół egzaminacyjny zawierający: program egzaminu, skład komisji, podpisy komisji, ocenę. Następnie na podstawie uchwały Rady Pedagogicznej uczniowie zostali promowani do klasy programowo wyższej. Wizytator nie podważył żadnego z ww. dokumentów. Zdaniem Skarżącego niezasadny jest zarzut, że dzienniki lekcyjne nie zawierają informacji o tytule i autorach realizowanych programów nauczania. Każdy nauczyciel przed rozpoczęciem Nowego Roku Szkolnego opracowuje indywidualny program nauczania dla każdego ucznia. Program ten zawiera tytuły utworów i nazwisko Kompozytorów. Nauczyciel prowadzi dziennik w oparciu o zatwierdzony Szkolny Zestaw Programów Nauczania, co do którego Wizytator nie wniósł uwag. Szkoła posiada Szkolny Zestaw Programów Nauczania obejmujący wszystkie nauczane przedmioty, który opracowali nauczyciele poszczególnych przedmiotów. Rada Pedagogiczna pozytywnie zaopiniowała programy nauczania każdego z przedmiotów, tym samym stanowią one podstawę do realizowanego programu, znaną nauczycielom, więc nie musi być ponownie wpisywany w dzienniku. Każdy nauczyciel instrumentu przed rozpoczęciem nowego roku szkolnego przedstawia dyrektorowi planowany program, indywidualnie przygotowany dla każdego ucznia, następnie podczas pierwszych zajęć, każdy nauczyciel zapoznaje z tym programem uczniów. Program jest zapisany u każdego nauczyciela w dzienniku lekcyjnym. Nanoszenie poprawek innym charakterem pisma wynikło z tego, że Dyrektor Szkoły otrzymał informację, że protokolant pomylił się i nie wpisał kompletu uczniów, którzy uzyskali promocję z wyróżnieniem i błąd został poprawiony. Podejmowanie decyzji, a nie uchwały stanowiło jednorazowy błąd, który nie powinien skutkować cofnięciem uprawnień, bo uchwałę podjęto i ujęto w rejestrze Uchwał Rady Pedagogicznej. Skarżący podniósł, że uczniowie Szkoły wielokrotnie koncertowali w kraju i poza granicami, a jej absolwenci studiują w Akademiach Muzycznych w [...], [...] i [...]. Szkoła pełni bardzo ważną rolę w środowisku, dokłada wszelkiej staranności w swojej działalności. Posiada instrumentarium niezbędne do prowadzenia działalności, posiada liczne zbiory nutowe, CD, DVD. Prowadzi zajęcia w pomieszczeniach, które spełniają wymogi i zatrudnia kadrę pedagogiczną zgodnie z kwalifikacjami. Wcześniejsze kontrole przestrzegania przepisów prawa przeprowadzone w 2014r. i 2015r. wykazały prawidłowe działanie Szkoły. Również kontrola finansowa w lipcu 2017r. za okres od 2005r. do 2015r. wykazała prawidłowe i celowe wydatkowanie środków z dotacji. Szkoła spełnia więc warunki z art. 14 ust. 4 u.P.o. i przestrzega zapisów statutowych, zgodnie z art. 172 u.P.o. oraz przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 grudnia 2002r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz.U. z 2003r. Nr 6, poz.69 ze zm.). W sprawie nie mamy więc do czynienia z takim "niespełnianiem warunków", o których mowa w art. 179 u.P.o. Szkoła w wyniku uchybień proceduralnych i zasad postępowania administracyjnego Wizytatora do dnia otrzymania zaskarżonej decyzji działała w przeświadczeniu, iż prowadzone jest wobec niej postępowanie w ramach kontroli doraźnej na podstawie art. 55 u.P.o. i w związku z tym złożyła [...] kwietnia 2018r. zastrzeżenia, które nie spotkały się z reakcja organu. Dopiero doręczenie stronie decyzji o cofnięciu Szkole uprawnień szkoły publicznej spowodowało, że strona dowiedziała się o toczącym się postępowaniu zakończonym decyzją, ale w ten sposób strona pozbawiona została wszelkich należnych jej w postępowaniu praw. 5. Minister w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga ma usprawiedliwione podstawy, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty mogły być uznane za zasadne. 2. Sąd na wstępie wyjaśnia, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018r., poz. 2107, zwana dalej: "P.u.s.a.") i art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, z uwagi wyłącznie na zgodność z prawem wydanych decyzji postanowień czy aktów administracyjnych. Sąd, zgodnie z art. 134 P.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą, z zastrzeżeniem art. 57a Rolą sądu administracyjnego jest zatem zbadanie czy wydane w sprawie decyzje były zgodne z prawem materialnym i procedurą administracyjną. Nie każde uchybienie przez organ administracyjny przepisom skutkuje uchyleniem, czy też stwierdzeniem nieważności wydanej przez organ decyzji, lecz tylko takie naruszenie przepisów, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) P.p.s.a. W odniesieniu do przepisów prawa materialnego chodzi o naruszenie prawa, które miało wpływ na wynik sprawy. W odniesieniu do przepisów prawa procesowego chodzi o naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 3. W ocenie Sądu, skarga analizowana pod tym kontem zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja przez Ministra z [...] maja 2018r. zawierają wadliwości proceduralne, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym kontekście zarzuty natury materialnoprawnej nie mogły być uznane za zasadne. Sąd stwierdza, że w protokole kontroli z [...] marca 2018r. wskazano, że podstawą jej przeprowadzenia był § 17 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 sierpnia 2017 r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1658, zwane dalej: "rozporządzeniem o nadzorze"). Niezrozumiałe jest powołanie ww. przepisu w podstawie prawnej, gdyż stanowi on w ust. 1, że dyrektor szkoły lub placówki może odmówić podpisania protokołu kontroli, składając w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania wyjaśnienia dotyczące przyczyn odmowy. § 17 ust. 2 stanowi, że odmowa podpisania protokołu kontroli przez dyrektora szkoły lub placówki nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez kontrolującego. Wadliwości tej nie dostrzegł Minister. Warto też wskazać, że z § 5 ww. rozporządzenia wynika, że formami nadzoru pedagogicznego są: 1) ewaluacja; 2) kontrola; 3) wspomaganie; 4) monitorowanie. Minister zdecydował o przeprowadzeniu w Szkole kontroli, tym samym w toku kontroli powinny być przestrzegane przepisy dotyczące kontroli. Należy zauważyć, że zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia nadzór pedagogiczny jest realizowany przez wykonywanie zadań i czynności określonych w art. 55 u.P.o., w trybie działań planowych lub doraźnych. Z § 3 ust. 3 wynika, że 3 działania doraźne, o których mowa w ust. 1, są prowadzone przez organy sprawujące nadzór pedagogiczny, w przypadku gdy wystąpi potrzeba podjęcia działań nieprzewidzianych w planie nadzoru pedagogicznego, o którym mowa w § 20 ust. 1. Z § 14 ww. rozporządzenia wynika, że tylko o zamiarze przeprowadzenia kontroli planowanej, należy zawiadomić dyrektora szkoły lub placówki oraz organ prowadzący szkołę lub placówkę, w terminie co najmniej 7 dni przed planowanym rozpoczęciem kontroli. Takiego obowiązku nie przewidziano w odniesieniu do kontroli doraźnej, którą przeprowadzono w Szkole. Tym samym zarzuty procesowe w tym zakresie nie mogły być uznane za zasadne. Wizytator nie miał obowiązku, w świetle ww. unormowań prawnych, zawiadomienia o przeprowadzonej kontroli doraźnej. Sąd wskazuje, że z art. 55 ust. 7 u.P.o. wynika, że w razie stwierdzenia istotnych uchybień w działalności szkoły lub placówki, organ sprawujący nadzór pedagogiczny niezależnie od środków, o których mowa w ust. 4, zawiadamia o stwierdzonych uchybieniach organ prowadzący szkołę lub placówkę. W art. 55 ust. 4 u.P.o przewidziano możliwość wydawania dyrektorom szkół i placówek zaleceń wynikających z przeprowadzonych czynności wraz z terminem ich realizacji. Przepis art. 55 ust. 8 u.P.o. przewiduje natomiast, że organ sprawujący nadzór pedagogiczny może wydawać organowi prowadzącemu szkołę lub placówkę zalecenia wynikające z czynności nadzoru. Przepisy ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio. Sąd zauważa również, że z protokołu kontroli z [...] marca 2018r. wynika, że kontrolą objęto bardzo długi okres - od [...] maja 2015r. do [...] marca 2018r., czyli lata szkolne 2014/2015, 2016/2017, 2017/2018 (k. 10 akt administracyjnych). Tym niemniej w samym protokole kontroli nie odniesiono się do poszczególnych lat szkolnych, co nie może budzić zaufania do Wizytatora, który działania podejmował w imieniu i na rzecz Ministra. Stanowi to też naruszenie art. 7 i art. 8 k.p.a., gdyż w punkcie 4 protokołu należało zawrzeć ustalenia faktyczne odnoszące się do wszystkich ww. lat szkolnych, a nie tylko wobec lat wybranych. Jest to szczególnie istotne, z tego względu, że jeśli w szkole istniałyby nieprawidłowości takie same w kilku następujących po sobie okresach ustalenia te powinny znaleźć się w protokole kontroli – w punkcie 4 "Opis stanu faktycznego (w tym ujawnionych nieprawidłowości)". Ustaleń tych domniemywać nie sposób. Z § 4 pkt 3 ww. rozporządzenia o nadzorze wynika, że nadzór pedagogiczny jest sprawowany z uwzględnieniem pozyskiwania informacji zapewniających obiektywną i pełną ocenę działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkoły lub placówki. Sąd wskazuje ponadto, że § 15 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi, że "osoba upoważniona do przeprowadzenia kontroli, zwana dalej "kontrolującym": 1) rzetelnie i obiektywnie ustala stan faktyczny; 2) zbiera niezbędne dowody stanowiące podstawę ustaleń kontroli; 3) zapewnia dyrektorowi szkoły lub placówki czynny udział w kontroli; 4) dokumentuje czynności kontroli. Z § 15 ust. 2 ww. rozporządzenia wynika, że zebrane w toku kontroli dokumenty potwierdzające przebieg i wyniki czynności kontroli stanowią akta kontroli. Tym samym Wizytator, działający przecież w imieniu Ministra, powinien zgodnie z § 4 pkt 3 i § 15 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia o nadzorze, zachować obiektywizm oraz dokonać pełnej oceny działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkoły, a zebrane dowody powinny stanowić dokumentację w sprawie. Skoro przy ustaleniu stanu faktycznego w ww. protokole doszło do naruszenia podstawowych zasad proceduralnych, nie sposób przyjąć, że Minister, który oparł się na tych niepełnych ustaleniach faktycznych, nie czyniąc własnych, działał w zgodzie z podstawowymi zasadami wynikającymi z art. 7 k.p.a. (prawdy obiektywnej) oraz art. 8 k.p.a. (pewności prawa, bezstronności i zaufania obywatela do Państwa). Sąd wskazuje, że do naruszenia ww. zasad doszło również z tego względu, że analiza ww. protokołu z [...] marca 2018r., jak również uzasadnień wydanych przez Ministra decyzji w rozpoznawanej sprawie wskazuje, że istnieje rozdźwięk w ustaleniach faktycznych, które przyjęto za podstawę do stwierdzenia nieprawidłowości w ww. protokole i w decyzji. Z uwagi na ww. wadliwość proceduralną nie sposób przyjąć, że doszło do prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego, w tym przede wszystkim art. 14 ust. 4 u.P.o. Na podstawie treści ww. protokołu kontroli należało uznać, że Wizytator dysponował dziennikami lekcyjnymi z wszystkich ww. lat. Świadczą o tym poszczególne zapisy z ww. protokołu. I tak na s. 6 ww. protokołu kontroli w sposób ogólnikowy odwołano się trzykrotnie do dzienników lekcyjnych. Na s. 9 ww. protokołu wskazano wprost, że "dzienniki lekcyjne/dzienniki zajęć" "sprawdzono br. szkolny 2017/18 w większości dzienników brak zapisu szkolnego programu na podstawie którego realizowane są zajęcia; poza tym dokumenty prowadzone prawidłowo; plan zajęć wpisany w dziennikach oraz tygodniowy plan pracy nauczycieli potwierdza łączenie grup", np. historia Muzyki kl. 5 - wtorek 18.45 - 20.15 ( 2 osoby), kl.6 - jw. ( 3 osoby), literatura Muzyczna kl.4 - piątek 17.30 - 18.15 (2 osoby), kl.3 jw. (3 osoby), kształcenie słuchu - kl.3 -środa 15.30 - 17.00 (3 osoby), - kl.4 - 3 osoby, - kl.5 - piątek 16.00- 17.30 1 osoba (do 8.01.18 2 osoby), - kl. 6 - 3 osoby, literatura Muzyczna - kl.I - wtorek 14.30-15.15 ( 7 osób), - kl. 2 - 5 osób. Sąd wskazuje ponadto, że Wizytator w na s. 6 ww. protokołu kontroli przyjął, że "zapisy w indywidualnym tygodniowym planie pracy nauczycieli oraz w dziennikach lekcyjnych nie potwierdzają prawidłowości realizacji wymiaru zajęć chóru (zamiast 2 godzin realizowana jest 1 godzina zajęć)". Wskazać też należy, że Wizytator wskazał, że szkolny plan nauczania jest zgodny z zapisem ww. rozporządzenia MKiDN z 6 września 2017r. w sprawie ramowych planów nauczania w publicznych szkołach i placówkach artystycznych. Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji natomiast wskazuje, że dzienniki lekcyjne prowadzone w roku szkolnym 2017/2018 nie zostały udostępnione podczas kontroli, tym samym Dyrektor szkoły nie wykazał prawidłowej realizacji tych zajęć (k. 248 akt administracyjnych). Tego rozdźwięku w ustaleniach faktycznych nie sposób inaczej wyjaśnić niż przez zażądanie od Szkoły przedłożenia ww. dzienników lekcyjnych prowadzonych w roku szkolnym 2017/2018 i sprawdzenia dokonanych w nich zapisów, także w toku nowej kontroli doraźnej, w której zostaną poczynione ustalenia faktyczne, zgodne z § 4 pkt 3 i § 15 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia o nadzorze. Skoro bowiem akta administracyjne sprawy nie zawierały w chwili, gdy orzekał Minister stosownych dokumentów lub ich kserokopii potwierdzonych za zgodność z oryginałem, na podstawie których możliwe byłoby zweryfikowania nieprawidłowości, o których mowa w art. 14 ust. 4 u.P.o., wydanie obu ww. decyzji Ministra należało uznać za przedwczesne. Warto wskazać, że Szkoła już we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (k. 222 akt administracyjnych) wskazywała, że udostępniła wszystkie żądane przez Wizytatora dokumenty dotyczące działalności Szkoły. Dodatkowo w ww. wniosku Szkoła wyjaśniła, że Wizytator sporządził kserokopie dokumentów, jednak nie przekazał Dyrektorowi ich wykazu ani informacji o pobranych do kserowania dokumentach. Wizytator ponadto nie zasięgała w trakcie czynności kontrolnych wyjaśnień Dyrektora, czym naruszyła § 15 ust. 1 pkt 1-3 ww. rozporządzenia o nadzorze. Minister ponownie rozpatrując sprawę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniósł się do ww. nieprawidłowości. Nie stanowi to prawidłowej realizacji zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., ani nie budzi zaufania do organu administracji publicznej i stanowi naruszenie art. 8 k.p.a. Warto ponadto wskazać, że gdyby przed wydaniem zaskarżonej decyzji przez Ministra doszło do należytego zrealizowania zasady wynikającej z art. 10 § 1 k.p.a., Szkoła mogłaby przedłożyć kserokopie ww. dzienników prowadzonych w roku szkolnym 2017/2018, na wezwanie organu administracyjnego, który powinien, stosownie do art. 7 k.p.a. stać na straży praworządności i z urzędu lub na wniosek stron podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W orzecznictwie przyjmuje się, że wskazówka ta ma na uwadze przede wszystkim decyzje uznaniowe, bowiem w przypadku decyzji związanych zharmonizowanie obu interesów jest już z reguły dokonane w sposób sformalizowany w większym lub mniejszym stopniu przez samego normodawcę w przepisach prawa materialnego (por. wyrok NSA z 19 grudnia 1984r. sygn. akt III SA 872/84, ONSA 1984/2/120). Minister również przed wydaniem decyzji z [...] maja 2018r. nie zdecydował się na zrealizowanie zasady wynikającej z przepisu art. 10 k.p.a. W tym kontekście stwierdzenia Ministra zawarte w odpowiedzi na skargę, że Szkoła mogła do skargi załączyć stosowne dokumenty, nie mogły być uznane za zasadne. Po pierwsze dlatego, że to decyzja administracyjna ma świadczyć o należytym zrealizowaniu przez organ administracyjny przepisów prawa procesowego (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 8 i art. 10 k.p.a.) oraz przepisów prawa materialnego, szczególnie, gdy Minister zdecydował się na uruchomienie trybu bardziej dotkliwego dla Szkoły, o którym mowa w art. 179 ust. 1 u.P.o., a nie trybu przewidzianego w art. 56 ust. 1 u.P.o. Sąd wskazuje ponadto, że podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie, że zwrot, którym posługuje się przepis art. 179 ust. 1 u.P.o. "uprawnienia szkoły publicznej mogą zostać cofnięte" wskazuje, że ustawodawca przyznał organowi, który nadał uprawnienia szkoły publicznej, kompetencję do wydania decyzji administracyjnej w sprawie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej. Decyzja ta może więc, a nie musi być wydana, co oznacza, że zastosowanie swoistej sankcji w postaci cofnięcia uprawnień szkoły publicznej ma charakter fakultatywny, a nie obligatoryjny. Organ, który nadał uprawnienia szkoły publicznej, wydając decyzję o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej działa w ramach tzw. uznania administracyjnego. Przyjęcie przez Ustawodawcę tego rodzaju konstrukcji oznacza wyposażenie organu administracji w uprawnienie do ukształtowania w danej sprawie i w danym stanie faktycznym skutków prawnych w ramach pewnej swobody zakreślonej przepisem prawa materialnego oraz w ramach obowiązujących reguł procesowych (por. wyrok NSA z 3 września 2010r. sygn. akt II GSK 745/09). Decyzja uznaniowa nie może mieć jednak charakteru dowolnego. Każda decyzja uznaniowa pozostaje pod kontrolą sądu administracyjnego, który bada czy uznanie administracyjne było w ogóle dopuszczalne, czy nie przekroczono jego granic, jak również czy prawidłowo uzasadniono rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami (por. J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2003, s. 486). W judykaturze wskazuje się, że organ państwowy, działając w granicach uznania administracyjnego, zanim podejmie rozstrzygnięcie i zdecyduje, w jakim zakresie uczyni użytek ze swych uprawnień, ma obowiązek: wyjaśnić wnikliwie i wszechstronnie stan faktyczny sprawy, wysłuchując strony w trakcie postępowania, a przed wydaniem decyzji (art. 7, art. 10 § 1 oraz art. 77 k.p.a.) rozpatrzyć stan faktyczny w świetle wszystkich przepisów prawa materialnego mogących mieć zastosowanie w sprawie. Decyzje uznaniowe wymagają również wnikliwego i logicznego uzasadnienia (art. 107 § 3 k.p.a.) – por. wyrok NSA z 19 lipca 1982r. sygn. akt II SA 883/82, PiP 1983/6, s. 141, z glosą A. Wasilewskiego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 czerwca 1984r. sygn. akt III SA 87/84 przyjął, że okoliczność, że przepis prawa materialnego pozostawia sposób rozstrzygnięcia sprawy uznaniu organu administracji, nie zwalnia sama przez się tego organu od obowiązku uzasadnienia faktycznego decyzji (GAP 1986/13, s. 44). W badanej sprawie, z uwagi na podstawę prawną wskazaną przez Ministra w uzasadnieniach wydanych w sprawie ww. decyzji, zasadniczą dyrektywę wiążącą organ podejmujący decyzję w przedmiocie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej określała ta część art. 179 ust. 1 u.P.o., która odwołuje się do okoliczności w postaci "niespełniania warunków", o których mowa w art. 14 ust. 4 u.P.o. Z art. 179 ust. 1 u.P.o. wynika też, że niespełnienie warunków wskazanych w art. 14 ust. 3 albo 4 u.P.o., powinno zostać stwierdzone w "trybie nadzoru pedagogicznego". Nadzór pedagogiczny powinien być jednak rzetelny w rozumieniu przede wszystkim ww. przepisów § 4 pkt 3 i § 15 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia o nadzorze, jak również przepisów ogólnych k.p.a., w tym w szczególności art. 7 i art. 8 k.p.a. Skoro w świetle ww. okoliczności nie sposób uznać, że w toku prowadzonych czynności nadzorczych w sposób należyty doszło do ustalenia stanu faktycznego sprawy, należało przyjąć, że przedwczesne było wydanie ww. decyzji przez Ministra. Sąd stwierdza ponadto, że jakkolwiek z ww. przepisu art. 179 ust. 1 u.P.o. nie wynika, aby istniał obowiązek uprzedniego wydania przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny decyzji administracyjnej na podstawie art. 56 ust. 1 u P.o., w której poleci usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie. Tym niemniej Minister wydając w trybie art. 179 ust. 1 u.P.o. decyzje zaskarżoną, jak również ją poprzedzającą, powinien, z uwagi na fakultatywność tej decyzji oraz jej skutki dla kontrolowanej Szkoły wyjaśnić przesłanki, którymi kierował się stosując dotkliwy rodzaj swoistej sankcji. Norma ta przez posłużenie się pojęciem "może" pozostawia organowi nadzoru pedagogicznemu prawo wyboru rodzaju zastosowanych działań nadzorczych. Organ sprawujący nadzór pedagogiczny ma więc możliwość skorzystać z kompetencji przewidzianej w art. 179 ust. 1 u.P.o., ale nie jest to jego obowiązek. Powinien przy tym działać zgodnie z obowiązującym prawem. Tym samym każdy wybór należy uzasadnić. Z tego też względu uzasadnienie decyzji nie może opierać się tylko na ogólnych stwierdzeniach. Jest to tym bardziej istotne, gdy Skarżący wyraźnie wskazuje, że charakter wadliwości, na które powołuje się Minister, nie był w Jego zdaniem trwały i miał błahy charakter, łatwy do usunięcia, który nie rzutował na realizację obowiązkowych programów nauczania. Jakkolwiek Sąd zgadza się ze stanowiskiem Ministra, że Szkoła nie powinna bagatelizować rangi i znaczenia obowiązków wynikających z przepisów prawa, to organ administracyjny po pierwsze zgodnie z przepisami powinien zebrać materiał dowodowy, z którego mogą wynikać nieprawidłowości, a następnie powinien ocenić czy rzeczywiście stwierdzone nieprawidłowości uzasadniały cofnięcie uprawnień szkoły publicznej, mając przy tym na względzie art. 80 k.p.a. Sąd stwierdza również, że jakkolwiek wbrew zarzutom skargi, zakres znaczeniowy sformułowania "niespełnianie warunków", nie ogranicza się wyłącznie do stanów faktycznych o charakterze długotrwałym, ciągłym, ale obejmuje również stany faktyczne o charakterze jednorazowym, istniejące tak w chwili dokonywania oceny, jak i w przeszłości (ma to potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie NSA, por. np. wyrok z 29 grudnia 2006r. sygn. akt I OSK 1469/06, dostępny na www.nas.gov.pl.). Tym niemniej konieczne jest niebudzące wątpliwości stwierdzenie w toku najpierw postępowania kontrolnego, a następnie postępowania poprzedzające wydanie decyzji przesłanki z art. 179 ust. 1 u.P.o., który przewiduje przecież dotkliwą szansę nie tylko dla Szkoły, ale również dla uczniów tej Szkoły. Takie stwierdzenie powinny poprzedzać ustalenia faktyczne rzetelne, których o czym mowa wyżej w sprawie zabrakło. Jakkolwiek Wizytator sporządził [...] marca 2018r. protokół z kontroli, a Minister wydał wyżej wymienione, dotkliwe w skutkach decyzje administracyjne, w toku prowadzonego postępowania kontrolnego nie doszło do prawidłowego udokumentowania dokonanych czynności, a Minister nie podjął przed wydaniem ww. decyzji starań, które pozwoliłyby naprawić ww. wadliwości proceduralne. Zdaniem Sądu zasadne były więc podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych - art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., ale tylko w kontekście braku przeprowadzenia postępowania kontrolnego w sposób obiektywny i rzetelny, przewidziany w § 4 pkt 3 i § 15 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia o nadzorze oraz brak dokonania ustaleń faktycznych w oparciu o wszystkie dowody i dokumenty. Istniały zatem podstaw do przyjęcia, że organy naruszyły obowiązek zebrania wyczerpującego materiału dowodowego i wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w stopniu niezbędnym do rozstrzygnięcia, gdy nie ustaliły wszystkich istotnych w sprawie okoliczności. Opisany wyżej rozdźwięk między uzasadnieniem zaskarżonej decyzji, a ustaleniami kontroli, na podstawie których orzekał Minister nie budzi zaufania do organu administracji, a tym samym narusza art. 8, art. 7 k.p.a. w stopniu, który może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jakkolwiek Minister objaśniał tok myślenia, tym niemniej pominął istotne luki znajdujące się w materiale dowodowym sprawy. Sąd stwierdza ponadto, że jakkolwiek w odpowiedzi na skargę Minister odwołuje się do okoliczności, których nie podnosił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ani poprzedzającej ją decyzji z [...] maja 2018r. w postaci: "Podkreślić należy, że stwierdzone nieprawidłowości były dostrzeżone przez Centrum Edukacji Artystycznej we wcześniejszych latach, których dowód stanowi protokół z kontroli przeprowadzonej w dniach [...] maja 2015 r., w trybie nadzoru pedagogicznego (załącznik nr 4). Wówczas specjalistyczna jednostka nadzoru pedagogicznego wskazała powyższy sposób realizacji obowiązkowych zajęć edukacyjnych również jako nieprawidłowy i zaleciła usunięcie wskazanych nieprawidłowości. Podkreślić należy, że Dyrektor Szkoły pismem skierowanym do Centrum Edukacji Artystycznej z dnia [...] czerwca 2015 r. zobowiązał się do prawidłowej organizacji obowiązkowych zajęć edukacyjnych od roku szkolnego 2015/2016 (załącznik nr 5) - należało uznać, że było to działanie, które nie mogło odnieść zamierzonego skutku. W świetle art. 107 § 1 i 3 k.p.a. informacje ww. powinny znaleźć się w uzasadnieniu zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. W orzecznictwie Sądów administracyjnych wielokrotnie bowiem podkreślano, że odpowiedź na skargę nie jest formą uzupełnienia motywów zaskarżonego aktu i argumentacja z odpowiedzi na skargę nie może być brana pod rozwagę przez sąd administracyjny przy ocenie zgodności zaskarżonego aktu z prawem (por. wyroki WSA w Warszawie z: 29 marca 2011r. sygn. akt III SA/Wa 1820/10; 30 czerwca 2014r. sygn. akt III SA/Wa 30/14 - dostępne na www.nsa.gov.pl). Zaskarżona decyzja, to akt, z którego Skarżący powinien czerpać pełną, wszechstronną, zgodnie z prawem umotywowaną informację w swej sytuacji prawnej - w zakresie prawa procesowego, jak i materialnego. To ten akt indywidualny stanowi przedmiot zaskarżenia; z nimi polemizuje strona w skardze sądowoadministracyjnej; ona podlega ocenie i osądowi Sądu, jako odzwierciedlenie, przekazanie, uzasadnienie procesu zastosowania prawa, który dokonany został w sprawie. W tym kontekście i z tego powodu wad ww. decyzji nie może sanować późniejsza aktywność procesowa organu administracji - np. w formie odpowiedzi na skargę. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślano ponadto, że odpowiedź na skargę nie jest aktem skarżonym i rozstrzyganym w postępowaniu sądowym (por. wyroki NSA z: 13 grudnia 1995r. sygn. akt III SA 341/95, Pr. Bankowe 1996/2/88, z 23 stycznia 1996r. sygn. akt SA/Ka 1076/95, LEX nr 26574, 4 czerwca 1997r. sygn. akt SA/Gd 3691/95, LEX nr 30254, z 21 stycznia 1998r. sygn. akt I SA/Gd 209/96, LEX nr 33692, 30 października 2000r. sygn. akt I SA/Łd 588/98, LEX nr 47097, 25 maja 2001r. sygn. akt III SA 2024/00, Prz. Podat. 2002/4/63). Tym samym zasadny był więc zarzut skargi o wybiórczej ocenie materiału dowodowego sprawy, jak również o wadliwym skonstruowaniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji. 4. Sąd, mając na uwadze powyższe wadliwości, nie podzielił przyjętej przez Ministra argumentacji, stwierdzając przekroczenia granic uznania administracyjnego wynikających z art. 179 ust. 1 u.P.o. i innych naruszeń prawa procesowego, które spowodowały zakwestionowanie wydanych w sprawie decyzji. Powyższe wadliwości proceduralne wskazują, że przedwczesne było wydanie przez Ministra ww. decyzji. Uniemożliwiało to również odniesienie się przez Sąd do pozostałych zarzutów skargi, szczególnie o charakterze materialnoprawnym. 4. Sąd, na podstawie ww. rozważań oraz zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a., stwierdził, że ww. decyzje Ministra: zaskarżona i poprzedzająca ją - naruszają prawo procesowe w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (punkt pierwszy sentencji). Postanowienie o zasądzeniu od Ministra na rzecz Skarżącego kosztów postępowania sądowego (punkt drugi sentencji) ma uzasadnienie w treści art. 200 i art. 209 P.p.s.a. Skarżący działał samodzielnie, a wpis sądowy wynosił 200 zł.