I SA/Gl 812/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel, Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Protokolant starszy referent Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2019 r. sprawy ze skargi H. Z., A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 r. oddala skargę. 1. H. i A. Z. (dalej skarżący) wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie (dalej organ odwoławczy) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 r. 2. Powyższa decyzja wydana została na gruncie następującego stanu faktycznego sprawy. 2.1. Decyzją z dnia [...]r. Wójt Gminy K. (organ I instancji) ustalił skarżącym oraz B. C. i M. C., współwłaścicielom nieruchomości położonej w R., obręb [...], działka nr [...], łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2019 w kwocie [...] zł. Przyjęto do opodatkowania grunty pod rowami W-RIVa o powierzchni [...] m2 i grunty budowlane B o powierzchni [...] m2, na której znajduje się budynek mieszkalny o powierzchni zabudowy [...] m i budynek pozostały niemieszkalny o powierzchni zabudowy [...] m2.. W uzasadnieniu wskazano, iż wymiar podatku ustalono na podstawie informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego oraz danych z ewidencji gruntów. 2.2. W dniu 26 lutego 2019 r. skarżący wnieśli odwołanie od powyższej decyzji. Podali, że powierzchnia nieruchomości powinna wynosić [...] m2. Wskazali na wadliwość postępowania scaleniowego. 2.3. Organ odwoławczy po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz na podstawie obowiązujących przepisów prawa stwierdził, że decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem. W uzasadnieniu na wstępie zacytował przepisy ustawy z dnia z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170, ze zm. – u.p.o.l.) mające zastosowanie w niniejszej sprawie. Dalej wskazał, że z dokumentów dołączonych do akt postępowania wynika, że stan faktyczny w sprawie nie uległ zmianie w stosunku do poprzedniego okresu i dlatego zobowiązanie podatkowe ustalono zgodnie z art. 165 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.- o.p.). Następnie stwierdzono, że organ podatkowy prawidłowo ustalił podstawę opodatkowania, opierając się na danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz złożonej w 2018 r. informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego. Do akt sprawy dołączona jest informacja o działce nr ewid. [...], położonej w R. przy ul. [...] o łącznej powierzchni [...] m2 w tym grunty pod rowami W-RIVa o powierzchni [...]m2 i grunty budowlane B o powierzchni [...]m2, na której znajduje się budynek mieszkalny o powierzchni zabudowy [...]m2 i budynek pozostały niemieszkalny o powierzchni zabudowy [...] m2. W aktach sprawy znajdują się również informacje w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego na rok 2018 złożone przez skarżących. W złożonych informacjach strony wykazały grunty pozostałe o powierzchni [...] m2, budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej [...] m2 i budynek pozostały o powierzchni użytkowej [...] m2. Mając zatem na uwadze powyższe wskazano, że organ podatkowy przyjął do opodatkowania powierzchnię gruntów wynikającą z ewidencji gruntów i budynków oraz powierzchnie użytkowe budynków jakie strony wykazały w ostatniej informacji podatkowej, złożonej w styczniu 2018 r. Dalej organ odwoławczy wskazał, że stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2019 r. poz. 725, ze zm.- p.g.k.) podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów i budynków obejmuje, zgodnie z art. 20 ust. 1 p.g.k., dla gruntów dane dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości w skład, której wchodzą grunty. Podkreślono, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p. i zgodnie z treścią tego przepisu, stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Również w orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznie wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. Organ przypomniał, że nie ma podstaw do zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów. Zasadą jest, że podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów, powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, którym obecnie jest starosta. Następnie w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji, może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych. Odnosząc się do zarzutu stron w kwestii opodatkowania za małej powierzchni gruntów wskazano, że kwestionowanie danych dotyczących powierzchni, bądź klasy gruntów, wynikających z ewidencji gruntów i budynków, może odbywać się tylko i wyłącznie w odrębnym postępowaniu i dopóki to nie nastąpi, dopóty nie można skutecznie zarzucać organom podatkowym błędnych ustaleń, co do powierzchni gruntu czy też jego klasy. Dopóki nie dojdzie do zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie stawianych przez podatnika zarzutów, dopóty nie można skutecznie zarzucić organowi podatkowemu działania niezgodnego z prawem. 3.1. Wskazana decyzja organu odwoławczego została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wniesiono o uchylenie lub zmianę decyzji oraz o naprawienie krzywd. 3.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje. 4. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. 4.1. Na wstępie wato wskazać, iż przed tutejszym Sądem toczyły się już sprawy ze skargi H. i A. Z. na decyzje wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie w przedmiocie wymierzenia skarżącym łącznego zobowiązania pieniężnego za wcześniejsze lata podatkowe np. I SA/Gl 656/14 (sprawa dotyczyła roku 2014 r.) oraz I SA/Gl 655/15 (sprawa dotyczyła roku 2015 r.) Z uwagi na tożsamy przedmiot sprawy i analogiczną treść złożonych przez skarżących środków zaskarżenia, Sąd w niniejszym składzie w całości podziela poglądy prawne wyrażone w uzasadnieniu tych wyroków, przyjmując je za własne. W uzasadnieniu prawnym w niniejszej sprawie Sąd posłuży się argumentacją przedstawioną w ww. sprawach. 4.2. Poddanym kontroli Sądu w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem z dnia [...] r., organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję Wójta w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2019, którą skarżący kwestionowali jedynie w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów i to tylko co do powierzchni tzw. gruntów pozostałych. W skardze, a także w toku postępowania podatkowego skarżący kwestionowali, bowiem wielkość powierzchni opodatkowanych podatkiem od nieruchomości gruntów pozostałych oznaczonych symbolem "B", twierdząc, że wynosi ona [...] m2, a nie - jak przyjął organ podatkowy – [...] m2. Organ odwoławczy odpierając zarzut podatników wskazało na treść znajdującej się w aktach sprawy ewidencji gruntów i budynków, z której wynika, iż powierzchnia działki wynosi [...] m2. 5. Rozstrzygając tak zarysowany spór wskazać należy, że na mocy art. 3 ust. 1 u.p.o.l. osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości (z zastrzeżeniem ust. 3, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania) są podatnikami podatku od nieruchomości. Kwestia ta jest w niniejszej sprawie bezsporna, gdyż nie jest kwestionowane przez żadną ze stron, że skarżący oraz uczestniczki postępowania są współwłaścicielami działki nr ewid. [...]. Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów stanowi ich powierzchnia (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.). W dalszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z art. 21 ust. 1 p.g.k. podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Podkreślić trzeba, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p. i zgodnie z treścią tego przepisu, stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 411/11, Lex nr 1125394). Ewidencja gruntów i budynków, o której mowa w art. 21 ust. 1 p.g.k., nie może stanowić przedmiotu merytorycznej oceny sądów administracyjnych w sprawie podatkowej, w której do sądu pierwszej instancji nie zostały, bo nie mogły zostać zaskarżone, odrębne od podatkowych akty lub czynności z zakresu prowadzenia wymienionej ewidencji (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2511/10, Lex nr 1216646; uchwała NSA z dnia 27 kwietnia 2009 r., II FPS 1/09, ONSAiWSA 2009/5/88; wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2010 r. II FSK 1243/08, Lex nr 558871; wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., II FSK 1410/07, Lex nr 549643; wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., II FSK 372/07, Lex nr 490966; wyrok NSA z dnia 14 września 2010 r., II FSK 690/09, Lex nr 745808). Wspomniana ewidencja gruntów i budynków obejmuje (zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 p.g.k.) dla gruntów dane dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Dopóki zatem w ewidencji gruntów, co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy sporządzone przez Starostę [...]. zawiadomienie o zmianie z dnia 4 stycznia 2018 r. w ewidencji gruntów, zawarty będzie zapis, że powierzchnia terenów mieszkaniowych na działce nr [...] wynosi [...] m2, to - niezależnie od ewentualnej wskazywanej w skardze wadliwości zmian dokonanych w ewidencji gruntów – opodatkowanie tego gruntu musi obejmować powierzchnię [...] m2. Reasumując: zaskarżona decyzja, nie kwestionowana zresztą przez podatników w zakresie dotyczącym innych niż "grunty pozostałe" przedmiotów opodatkowania, jest zgodna z prawem. Podnoszone przez stronę skarżącą argumenty, w których wskazuje ona na wadliwość postępowania scaleniowego nie mogą skutecznie podważyć legalności działania organów podatkowych zobowiązanych ustalać wysokość podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego w oparciu o dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. Jeśli podatnicy kwestionują prawidłowość powierzchni posiadanego gruntu, która została ujawniona w ewidencji gruntów, przysługują im w tej mierze inne instrumenty prawne, przy pomocy których mogą doprowadzić do zgodności stanu wynikającego z ewidencji ze stanem faktycznym. Dopiero ewentualne przeprowadzenie stosownego postępowania i zmiana zapisu w ewidencji co do powierzchni działki, skutkować będzie przyjęciem do opodatkowania tej innej, zmienionej (zwiększonej) powierzchni. Drogą do zmiany powierzchni działki, w tym przypadku do jej powiększenia, nie może być postępowanie podatkowe. 6. Wobec powyższego Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.).