VI SA/Wa 2069/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutyczny z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej "GIF"), skarżoną decyzją, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. (dalej "WIF") z [...] listopada 2017 r., którą (w pkt I) stwierdzono, że F. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") naruszyła ustawowy zakaz prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "D." zlokalizowanej w K. przy ul. [...] (dalej "Apteka"), poprzez oznaczenie w izbie ekspedycyjnej tej Apteki wybranego asortymentu produktów informacją o treści "PROMOCJA", a także (w pkt II) nałożono za powyższe działania karę pieniężną w kwocie 1.000 złotych. Jako postawę prawną zaskarżonej decyzji GIF wskazał art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 ust. 1 pkt 4, art. 94a ust. 1-3 i art. 129b ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 499 ze zm.), dalej "p.f." oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2097 ze zm.), dalej "k.p.a.". Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W maju 2016 r., upoważnieni inspektorzy WIF przeprowadził w Aptece planową kontrolę w zakresie przestrzegania w niej przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne, w tym m.in. art. 94a ust. 1 p.f. Z czynności kontrolnych sporządzono protokół, w którym, w pkt XXI.4. "Niegodności stwierdzone w czasie kontroli" zapisano, że w izbie ekspedycyjnej Apteki umieszczono informacje o treści "PRMOCJA", z wyraźnym zaznaczeniem promocyjnych cen produktów, co stanowi naruszenie art. 94a ust. 1 p.f. Protokół został podpisany przez Inspektora WIF oraz Kierownika Apteki. I. W lipcu 2016 r. WIF z urzędu wszczął wobec Skarżącej postępowanie administracyjne w przedmiocie dostosowania działalności gospodarczej Apteki do przepisów ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz aktów wykonawczych. Decyzją z [...] stycznia 2017 r. WIF w pkt I stwierdził naruszenie przez Aptekę ustawowego zakazu reklamy aptek i ich działalności poprzez umieszczenie w jej izbie ekspedycyjnej wybranego asortymentu produktów z informacją o treści: "PROMOCJA"; w pkt II nakazał Skarżącej, jako podmiotowi prowadzącemu Aptekę, zaprzestać prowadzenia ww. działań reklamowych; w pkt III nałożył na Skarżącą karę pieniężną w wysokości 1.000 złotych z tytułu naruszenia ww. zakazu z art. 94a ust. 1 p.f.; a w pkt IV nakazał Skarżącej dostosować działalność Apteki do innych wymagań ustawowych. Od powyższej decyzji Skarżąca odwołała się, wynikiem czego GIF, decyzją z [...] czerwca 2017 r., uchylił rozstrzygnięcie WIF i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy wskazał, że WIF wszczynając niniejsze postępowanie, w zawiadomieniu skierowanym do Skarżącej, w sposób bardzo ogólny zakreślił jego przedmiot. GIF polecił, aby WIF, w kwestii naruszenia art. 94a ust. 1 p.f., przeprowadził odrębne postępowanie administracyjne. II. WIF w lipcu 2017 r. zawiadomił Skarżącą o wszczęciu wobec niej z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie podejrzenia naruszenia w Aptece zakazu z art. 94a ust. 1 p.f. Jednocześnie poinformował ją o przysługujących prawach i ciążących obowiązkach. WIF wezwał Kierownika Apteki do złożenia w tej sprawie zeznań w charakterze świadka, o czym zawiadomił Skarżącą. Postanowieniem z 18 lipca 2017 r. WIF dopuścił w sprawie dowód z ww. protokołu sporządzonego z planowej kontroli przeprowadzonej w Aptece. Dnia 2 sierpnia 2017 r., w siedzibie WIF, przeprowadzono dowód z zeznań świadka – Kierownika Apteki, który do protokołu zeznał, że: "W trakcie kontroli planowej przeprowadzonej w dniu 12 maja 2016 roku w aptece ogólnodostępnej o nazwie: "D." zlokalizowanej w K., przy ul. [...], niektóre produkty były oznakowane ceną umieszczoną w ramce z napisem ≪PROMOCJA≫. Oznakowania te pojawiły się orientacyjnie w 2015 roku. Nie pamiętam, w którym miesiącu. Była to decyzja podmiotu prowadzącego aptekę. Poinformowano nas, że nie jest to reklama apteki, ale promocja danego produktu. Ramki były powieszone w izbie ekspedycyjnej zgodnie z planogramem, czyli dokładnie wskazano nam produkty, których dotyczyła promocja. Nie można było tego zmieniać bez zgody podmiotu prowadzącego aptekę. Ramki dotyczyły oznakowania produktów znajdujących się na półkach z tyłu pracowników obsługujących przy stole ekspedycyjnym tak, aby były niewidoczne na zewnątrz apteki. Oznakowania te dotyczyły głownie produktów leczniczych OTC i suplementów diety. Średnio w izbie ekspedycyjnej było około 15 produktów w promocji. Promocja nie zawsze polegała na obniżonej cenie produktu, ale była formą zwrócenia uwagi na niektóre produkty w celu zwiększenia sprzedaży. Pacjenci nie pytali na czym polega ta promocja. Nie zauważyłam, żeby takie oznakowanie produktów faktycznie zwiększało ich sprzedaż. W styczniu 2017 roku otrzymałam polecenie ustne od podmiotu prowadzącego aptekę zdjęcia ramek z ceną i z napisem ≪PROMOCJA≫. Od tego dnia do dnia dzisiejszego nie ma już w ogóle tych tabliczek w aptece. Nie ma też w żadnym miejscu apteki hasła ≪PROMOCJA≫. Zobowiązuję się przesłać do tut. Inspektoratu zdjęć wnętrza izby ekspedycyjnej potwierdzające brak ramek z haseł ≪PROMOCJA≫, w terminie do 7 sierpnia 2017 roku." Wiadomością e-mail z 7 sierpnia 2017 r. Kierownik Apteki przesłał zdjęcia, które obrazują wnętrze izby ekspedycyjnej Apteki, a to na potwierdzenie braku w niej napisów "PROMOCJA". Jednocześnie Kierownik Apteki oświadczył, że "nie mamy już napisów PROMOCJA". WIF, decyzją z [...] listopada 2017 r., w pkt I stwierdził naruszenie przez Skarżącą ustawowego zakazu reklamy aptek i ich działalności poprzez prowadzenie reklamy Apteki, polegającej na oznaczeniu w izbie ekspedycyjnej tej Apteki wybranego asortymentu produktów informacją o treści: "PROMOCJA"; w pkt II nałożył na Skarżącą karę pieniężną w wysokości 1.000 złotych z tytułu naruszenia ww. zakazu; a w pkt III umorzył postępowanie w części dotyczącej nakazu zaprzestania prowadzenia reklamy Apteki. Od powyższej decyzji, jej pkt I i II, Skarżąca, z zachowaniem trybu i terminu, dowołała się do GIF i wnosząc o uchylenie zarzuciła naruszenie: 1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez: a. brak zebrania przez WIF dostatecznego materiału dowodowego; b. obciążenie Jej negatywnymi konsekwencjami wnikającymi z braku współpracy w zakresie ustalania stanu faktycznego sprawy, podczas gdy postępowanie administracyjne prowadzone winno być przez organ, nie zaś przez Nią; 2. art. 80 w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie błędnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, co doprowadziło do nieuzasadnionego przyjęcia, że w okresie wskazanym w decyzji w Aptece prowadzona była reklama, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego, aczkolwiek niepełnego materiału dowodowego, nie pozwala na wysnucie takiego wniosku; 3. art. 94a ust. 1 p.f. w zw. z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług poprzez przyjęcie, że informacją o obniżkach cen, prowadzonych w Aptece akcjach promocyjnych, stanowi niedozwolona jej reklamę, podczas gdy Apteka jest uprawniona i zobowiązana do zapewniania pacjentom dostępu do takich informacji; 4. art. 129b ust. 2 p.f. poprzez dokonanie niewłaściwej oceny przesłanek uwzględnionych przy ustaleniu wysokości nałożonej kary pieniężnej. GIF w uzasadnieniu skarżonej decyzji na wstępie ustalił, że z protokołu planowej kontroli, która została przeprowadzona w Aptece, jak i z zeznań Kierownika tej Apteki, jednoznacznie wynika, że Skarżąca, jako podmiot prowadzący Aptekę, realizowała w Aptece niedozwoloną reklamę. Organ podał, że ww. dokumenty bezspornie dowodzą, że w izbie ekspedycyjnej Apteki, od 2015 r. do stycznia 2017 r., znajdowały się ramki z napisem "PROMOCJA", które były tam umieszczone zgodnie z planogramem, czyli dokładnie wskazywano pracownikom Apteki produkty, których aktualnie dotyczyła promocja. Ramki znajdowały się na półkach z asortymentem, z tyłu stołu ekspedycyjnego i oznakowane nimi były głównie produkty lecznicze OTC i suplementy diety. Średnio w izbie ekspedycyjnej było około 15 produktów w promocji. Organ przytoczył brzmienie art. 94a ust. 1 p.f. oraz wybrane orzeczenia sądów administracyjnych w tym przedmiocie uznał, że o reklamowym charakterze działań Skarżącej decydują jej faktyczne intencje. Przedsiębiorca, który podejmuje decyzję o umieszczeniu nad półkami, na których znajdują się produkty lecznicze, ramek z hasłem "PROMOCJA", czyniąc w tym celu określone nakłady finansowe (ponosi koszty druku, koszty zawieszenia, ect.), zmierza w istocie do zareklamowania swojej działalności i świadczonych przez siebie usług. Oczekuje, że poniesione koszty zwrócą się w momencie, gdy z usług Apteki zaczną korzystać klienci zachęceni reklamą. W ocenie GIF nie ma przy tym znaczenia, czy prowadzona reklama była reklamą skuteczną, a więc czy przyczyniła się do zwiększenia sprzedaży w Aptece. W ocenie GIF, wyżej opisane działanie Skarżącej – umieszczanie w izbie Apteki, przy produktach, ramek z komunikatem "PROMOCJA", w sposób oczywisty zmierzało do zachęcania potencjalnych odbiorców do zaopatrywania się w produkty lecznicze w prowadzonej przez nią Aptece. Tym samym stanowiło to naruszenie art. 94a ust. 1 p.f. Organ odwoławczy nie podzielił wobec tego zarzutów odwołania. Stwierdził, że odmienna ocena przez Skarżącą zgromadzonego, w sposób prawidłowy, materiału dowodowego, nie stanowi o wadliwości postępowania i ustaleń WIF. W jego ocenie WIF aktywnie dążył do zebrania materiałów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a także zawiadamiał Skarżącą o możliwości wglądu w akta. Zdaniem GIF wezwania kierowane do Skarżącej w toku postępowania były jasne i zgodne z procedura administracyjną. WIF wielokrotnie dawał Jej możliwość czynnego udziału w toczącym się postępowaniu. Rozstrzygnięcie WIF uznał za spójne, jasne i oparte na całości materiału dowodowego, z którego wynika, że Skarżąca dopuściła się zarzucanego naruszenia. Na koniec GIF, przywołując treść art. 129b ust. 2 p.f., uznał, że zawarty w nim zwrot "nakłada" przesądza o obowiązku - nie zaś możliwości, nałożenia kary pieniężnej w przypadku naruszenia art. 94a ust. 1 p.f. Badając przesłanki wymiaru kary pieniężnej, określone w art. 129b p.f., w odniesieniu do kary nałożonej na Skarżącą, stwierdził, że mieści się ona w ustawowych granicach, a przy jej wymierzeniu uwzględniono okoliczności sprawy Skarżącej, mające wpływ na jej wymiar. Na decyzję GIF Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzuciła naruszenie: 1. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie, zarówno przez WIF, jak i GIF, podjęcia wszelkich niezbędnych czynności do wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, w szczególności przez zaniechanie ustalenia rzeczywistego czasookresu zarzucanego jej naruszenia; 2. art. 94a ust. 1 p.f. w zw. z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług poprzez przyjęcie, że informacja o cenach i prowadzonych w Aptece akcjach promocyjnych była niedozwoloną reklamą, a to w sytuacji, gdy Apteka jest uprawniona i zobowiązana do zapewnienia pacjentom dostępu do takich informacji; 3. art. 129b ust. 1 p.f. poprzez dokonanie niewłaściwej oceny przesłanek uwzględnianych przy ustalaniu wysokości nałożonej kary pieniężnej, co doprowadziło do nałożenia kary w wysokości zawyżonej w stosunku do charakteru przypisywanego działania. Podnosząc powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji GIF, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji WIF w kwestionowanym zakresie, ewentualnie o uchylenie decyzji GIF i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi Skarżąca rozwinęła szczegółową argumentację dotyczącą podnoszonych zarzutów. W odpowiedzi na skargę GIF wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty jak w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało oddalić, gdyż zarówno zaskarżona decyzja GIF, jak i utrzymana nią w mocy decyzja WIF, nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich eliminację z obrotu prawnego. W ustalonych okolicznościach faktycznych sprawy organy, w procesie jego subsumcji pod zastosowane normy prawa, prawidłowo zinterpretowały zarówno przepisy art. 94a ust. 1, jak i art. 129b ust. 1 i 2 p.f., stanowiące materialnoprawne podstawy podjętych rozstrzygnięć. W myśl art. 94a ust. 1 p.f. zabroniona jest reklama apteki i punktów aptecznych oraz ich działalności. Nie stanowi reklamy jedynie informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego. W ocenie Sądu przepisów ów jest jasny i nie wymaga nadmiernej interpretacji. Wszystko, co nie jest informacją o lokalizacji i godzinach pracy apteki, jest reklamą apteki. Wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej "NSA"), reklamą jest każde działanie, które ma na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług w danej aptece (por. np. wyroki NSA z: 18 października 2017 r., sygn. akt II GSK 5143/16; 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt II GSK 1737/16; 11 października 2016r., sygn. akt II GSK 682/15; 20 lipca 2017r., sygn. akt II GSK 2583/15; 25 sierpnia 2016r., sygn. akt II GSK 97/15 oraz sygn. akt II GSK 550/15; 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 1718/13; wyrok NSA 16 grudnia 2014 r., sygn. akt II GSK 1981/13) i to niezależnie od form i metod tego działania oraz użytych środków (por. np. wyroki NSA z: 28 września 2017 r., sygn. akt II GSK 3346/15 oraz 29 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 2310/15). W realiach niniejszej sprawy - Skarżąca tego nie kwestionowała, a jedynie odmiennie oceniała, w izbie ekspedycyjnej należącej do niej Apteki prowadzona była akcja promocyjna, która poległa na oznaczaniu niektórych produktów - wskazanych przez Skarżącą - głównie produktów leczniczych OTC i suplementów diety, jako dostępnych w promocyjnych cenach. Produkty te były oznaczone informacją o treści PROMOCJA. Powyższe działanie Skarżącej organy obu instancji oceniły jako naruszenie bezwzględnego zakazu z art. 94a ust. p.f. Oznaczenie produktów, jako PROMOCJA, uznały bowiem za reklamę Apteki, mającą na celu przyciągnięcie do skorzystania z jej usług potencjalnych klientów, "skuszonych" promocjami. Niewątpliwie Skarżąca, jako prowadząca Aptekę, może - w drodze realizacji zasady swobody działalności gospodarczej, w sposób dowolny kształtować ceny oferowanych przez siebie produktów nierefundowanych, w myśl obowiązujących przepisów ustawy o cenach. Niemniej jednak czym innym jest prowadzenie sprzedaży w Aptece produktów po cenach niższych niż w innych aptekach, a czym innym jest reklamowanie takiej sprzedaży poprzez posługiwanie się hasłem "PROMOCJA". Przywołany przez Skarżącą w skardze art. 4 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług stanowi, że w miejscu sprzedaży detalicznej (a zatem i w Aptece) uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Z tej normy nie wynika w żadnym razie konieczność informowania o obniżkach cen, czy też prowadzonych promocjach. Stanowi on jedynie obowiązek jednoznacznego informowania o cenach danego produktu. Sąd za właściwe uznał także ustalenie organów co do okresu, w jakim Skarżąca dopuszczała się ww. naruszenia. Z oświadczenia Kierownika Apteki wynika wszak, że miało to miejsce od 2015 r. do stycznia 2017 r. Zauważenia przy tym wymaga, że Skarżąca kwestionując to ustalenie w żadnym razie nie przedstawiła dowodów na jego wadliwość. Stwierdziła jedynie, że organy nie ustaliły okoliczności faktycznych sprawy, bowiem nie zgromadziły wyczerpującego materiału dowodowego. Analiza akt administracyjnych dowodzi, że w toku postępowania Skarżąca miała zapewniony czynny w nim udział. Mogła zatem zgłaszać własne wnioski dowodowe. Mimo to Skarżąca pozostała bierna, poprzestając jedynie na negowaniu ustaleń organów. O ile dowodzenie okoliczności istotnych dla sprawy oczywiście spoczywa na organie prowadzącym postępowanie, to nie ma on już obowiązku poszukiwania dowodów potwierdzających, że do naruszenia nie doszło. Przeprowadzenie takich dowodów spoczywa na stronie, która chce z nich wyciągnąć dla siebie korzystne skutki prawne – uwolnić się od odpowiedzialności administracyjnej za zarzucane jej naruszenie. Rzeczą organów w tej sprawie było zgromadzenie dowodów potwierdzających, że do naruszenia zakazu reklamy Apteki doszło. W ocenie Sądu organy zadośćuczyniły ww. obowiązkowi i zgromadziły w aktach takie dowody, tj. protokół z kontroli przeprowadzonej w Aptece, a to na okoliczność przestrzegania w tej Aptece zakazu z art. 94a ust. 1 p.f., podpisany m.in. przez Kierownika Apteki oraz zeznania tego Kierownika, złożone pod rygorem odpowiedzialności z art. 233 k.k. Materiały te dowodzą zarówno naruszenia zakazu reklamy (jego formy) Apteki prowadzonej przez Skarżącą, jak i okresu tego naruszenia, tj. od 2015 r. do stycznia 2017 r. W tym stanie rzeczy niezasadne są zarzuty skargi co do uchybienia zarówno przepisom procesowym, jak i prawa materialnego. Dowody zgromadzone w aktach są jednoznaczne i niewątpliwe. Uzasadniają one ustalenia wydanych w sprawie decyzji obu organów. Nie może być zatem mowy - jak podnosi Skarżąca, że organy nie podjęły wszelkich, niezbędnych czynności do wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Okoliczności dające postawę do wydania skarżonej decyzji – tj. fakt naruszenia zakazu z art. 94a ust. 1 p.f., okres tego naruszenia oraz podmiot odpowiedzialny za to naruszenie, wynikają z dowodów znajdujących się w aktach administracyjnych, do których Skarżąca miała zapewniony dostęp, zarówno na etapie postępowania przed WIF, jak i w toku procedury odwoławczej. Adresatem przepisu art. 94 ust. 1 p.f. jest każdy, kto dopuszcza się reklamy aptek. W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że jest nim Skarżąca, po pierwsze z tego względu, że jest podmiotem prowadzącym Aptekę, a po wtóre z uwagi na to, że to na jej polecenie prowadzona była w Aptece akcja promocyjna (v. zeznania Kierownika Apteki "Oznakowania te pojawiły się orientacyjnie w 2015 roku. Nie pamiętam, w którym miesiącu. Była to decyzja podmiotu prowadzącego aptekę."; "W styczniu 2017 roku otrzymałam polecenie ustne od podmiotu prowadzącego aptekę zdjęcia ramek z ceną i z napisem ≪PROMOCJA≫." W świetle powyższych uwag Sąd stwierdza, że w ustalonym przez organy stanie faktycznym nie ma wątpliwości co do naruszenia, w okresie od 2015 r. do stycznia 2017 r., przez Skarżącą zakazu reklamy Apteki, w której, na polecenie Skarżącej, prowadzona była akcja promocyjna niektórych produktów leczniczych. To powoduje, że Skarżąca podlega odpowiedzialności administracyjnej (art. 94a ust. 1 w zw. z art. 129b ust. 1 i 2 p.f.). Według art. 129b p.f. karze pieniężnej w wysokości do 50.000 złotych podlega ten kto wbrew przepisom art. 94a prowadzi reklamę apteki (...) oraz jej działalności, zaś przy ustalaniu wysokości tej kary uwzględnia się w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów. Podkreślenia przy tym wymaga, że przepis art. 129b ust. 1 i 2 p.f. stanowi jedynie konsekwencję naruszenia zakazu reklamy przewidzianego w art. 94a ust. 1 p.f. Fakt odnotowania tego naruszenia zobowiązuje organ do nałożenia kary bez względu na to, czy w dacie wydania decyzji administracyjnej reklama była, czy już nie była prowadzona. WIF, który sprawuje nadzór nad przestrzeganiem ustawy w zakresie zakazu reklamy apteki, obowiązany jest bowiem do nałożenia kary w każdym przypadku stwierdzenia naruszenie przedmiotowego zakazu. Tym samym sankcja w postaci kary pieniężnej realizuje się zawsze, gdy dowiedzione zostanie naruszenie zakazu reklamy apteki. W niniejszej sprawie GIF w zaskarżonej decyzji zbadał przesłanki ustalenia wysokości nałożonej na Skarżącą kary 1.000 złotych, akcentując rodzaj i formę, a także okres działalności reklamowej. Nadto organ wskazał, że stwierdzone w tej sprawie naruszenie nie jest jedynym w tym przedmiocie, jakiego dopuściła się Skarżąca. Na dowód przywołał cztery decyzje, które zostały wydane wobec Skarżącej w związku z naruszeniem przez nią zakazu reklamy aptek. W ocenie Sądu nie można zatem skutecznie zarzucić organom, że nałożenie kary nastąpiło w niewłaściwej, zawyżonej wysokości. Kwota 1.000 złotych, przy górnej, ustawowej granicy 50.000 złotych, bez wątpienia mieści się w najniższych granicach. Z tych powodów, a także mając na uwadze ustalenia faktyczne sprawy, nie można przypisać karze cechy arbitralności, czy dowolności. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.