II SA/Rz 1268/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Opioła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi J. W. na zarządzenie Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły -skargę oddala- Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] Burmistrz [...] (dalej: "organ" lub "Burmistrz") powierzył JW (dalej: "skarżącemu") stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] na okres jednego roku szkolnego, tj. od dnia 1 września 2019 r. do 31 sierpnia 2020 r. Stosownie do § 2 uchwały uzasadnienie do powierzenia stanowiska na okres krótszy niż pięć lat szkolnych stanowi załącznik do zarządzenia. W podstawie prawnej uchwały organ wskazał art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 506 z późn. zm.) – dalej: "u.s.g." oraz art. 63 ust. 1, 10 i 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1148 z późn. zm.) – dalej: "P.o.". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, JW wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości, zobowiązanie organu do wydania zarządzenia o powierzeniu skarżącemu stanowiska dyrektora szkoły na okres 5 lat, tj. od 1 września 2019 r. do dnia 31 sierpnia 2024 r., dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów dołączonych do skargi, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem skarżącego, zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem art. 63 ust. 1, ust. 10 i ust. 21 P.o. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że zachodzą przesłanki do powierzenia skarżącemu stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej i[...] na okres jednego roku szkolnego, a także poprzez niewłaściwe uzasadnienie zaskarżonego zarządzenia. Skarżący podniósł, ze w uzasadnieniu zarządzenia organ wybiórczo przytoczył okoliczności faktyczne związane z toczącymi się przeciwko skarżącemu postępowaniami karnymi, utrzymaniem dyscypliny finansów publicznych oraz brakiem prawidłowej organizacji jednostki przez skarżącego. Odnosząc się do zarzutu przywłaszczenia na szkodę jednostki kwoty 4 800 zł uzyskanej z tytułu sprzedaży złomu z rozebranej instalacji centralnego ogrzewania skarżący podał, że sprzedaży złomu dokonał na plecenie pracownika Urzędu Miejskiego w [...], zaś uzyskaną po potrąceniu podatku kwotę 4 000 zł, wobec braku poleceń ze strony organu, złożył w sejfie szkoły z przeznaczeniem na potrzeby kierowanej jednostki. W odniesieniu do zarzutu złego zarządzenia powierzoną placówką, co objawia się niedostatecznymi efektami kształcenia w szkole skarżący podniósł, że w styczniu 2019 r. organ przeprowadził kontrolę, w wyniku której nie stwierdzono istotnych uchybień, a sam skarżący został oceniony bardzo dobrze. W lipcu 2019 r. Burmistrz zalecił skarżącemu opracowanie Programu Poprawy Jakości Kształcenia. Skarżący wskazał, że już w czerwcu 2019 r. zwrócił uwagę na wyniki egzaminu 8-klasisty i wspólnie z nauczycielami podjął decyzję o dokładnym przeanalizowaniu efektów kształcenia, o czym poinformował organ. Z uwagi na fakt, że w okresie wakacyjnym większość nauczycieli przebywała na urlopie podjęto decyzję, że działania we wskazanej kwestii zostaną podjęte na początku roku szkolnego 2019/2020. Program Poprawy Jakości Kształcenia został opracowany na pierwszej konferencji Rady Pedagogicznej w dniu 28 sierpnia 2019 r. i przesłany do Kuratorium Oświaty w [...] w dniu 6 września 2019 r. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że skarżący nie przystąpił dobrowolnie do poprawy funkcjonowania placówki. W ocenie skarżącego, uzasadnienie zaskarżonego zarządzenia opiera się głównie na subiektywnej opinii co do osoby skarżącego. Skarżący podniósł, że do dnia sporządzenia skargi nie został poinformowany o toczących się przeciwko niemu postępowaniach karnym oraz dotyczących naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Podał, że funkcję dyrektora szkoły sprawował od 1 września 1999 r. i dotychczas organ prowadzący nie dopatrzył się nieprawidłowości przy wykonywaniu powierzonych skarżącemu zadań. W ciągu 20 lat pracy nie otrzymał nawet upomnienia, a jego praca była wielokrotnie pozytywnie oceniana przez organ prowadzący i radę pedagogiczną. W nawiązaniu do zarzutu dopuszczenia się nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy w dniach 1 – 3 lipca 2019 r. skarżący podniósł, ze uznaje w tej kwestii swoje przeoczenie, niemniej wynikło to z faktu braku doręczenia organowi prowadzącemu planu urlopów na 2019 r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o jej odrzucenie jako spóźnionej, względnie o oddalenie skargi. Organ podniósł, że zaskarżone zarządzenie zostało zamieszone w dniu 26 sierpnia 2019 r. na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej organ i zdaniem Burmistrza z tym dniem każdy mógł dowiedzieć się o wydaniu zarządzenia, a zatem dzień od którego należy liczyć 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi. Skarżący wprawdzie podniósł, że zarządzenie otrzymał w dniu 28 sierpnia 2019 r., jednakże należy przyjąć, że z racji pełnionych funkcji miał on wiedzę o zamieszczaniu wszelkich zarządzeń Burmistrza na stronie BIP, a zatem miał możliwość zapoznania się z zaskarżonym zarządzeniem już 26 sierpnia 2019 r. Organ zauważył ponadto, że skarżący nie wykazał istnienia po jego stronie interesu prawnego w uchyleniu zaskarżonego zarządzenia. W przypadku uwzględnienia żądania skarżącego utraci on tytuł do pełnienia funkcji dyrektora szkoły od dnia 1 września 2019 r., a zatem będzie to niezgodne z interesem skarżącego oraz naruszy istotne interesy Gminy [...]. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podał, że plan urlopów na 2019 r. otrzymał w dniu 25 stycznia 2019 r. i z powyższego wynikało, ze skarżący winien przebywać na urlopie w dniach 15 – 31 lipca 2019 r. Skarżący nie zwrócił się o zmianę urlopu i udzielenie go w innym terminie, a zatem nieobecność w dniach 1 – 3 lipca 2019 r. uznać należało za nieusprawiedliwioną. Nie jest również prawdą twierdzenie, że kontrola w stycznia 2019 r. nie wykazała istotnych uchybień, gdyż skarżący do skargi dołączył niekompletny protokół kontroli – bez ostatniej strony protokołu, na której wyszczególniono zalecenia pokontrolne. Burmistrz podniósł, że kontrola ze stycznia 2019 r. nie była kompleksowa i obejmowała wąski zakres prac szkoły, a obecnie trwa rekontra. Skarżący nie udzielił przy tym odpowiedzi na zalecenia pokontrolne, sformułowane w sposób jasny i precyzyjny, dotyczące dyscypliny pracy jednostki. Odnosząc się do wyników osiągniętych przez uczniów szkoły zarządzanej przez skarżącego organ podniósł, że uczniowie ósmych klas Szkoły Podstawowej [...], uzyskali według danych OKE 4 staniny na 27 możliwych, co stanowi najgorszy wynik w województwie. W ocenie Burmistrza, już sama ta okoliczność stanowi może stanowić przesłankę do powierzenia skarżącemu funkcji dyrektora szkoły na okres krótszy niż 5 lat. Burmistrz podniósł, że w dniach 1 i 9 lipca 2019 r. w godzinach przedpołudniowych odbył wizytę w szkole, celem przeprowadzenia rozmowy ze skarżącym, jednakże nie zastał go wówczas w pracy, a od pracowników uzyskał informację, że skarżący nie był obecny w jednostce. W kwestii podejrzenia przywłaszczenia mienia szkoły organ podniósł, że niejako przypadkowo, w lipcu 2019 r. ustalono, iż skarżący w dniu 1 czerwca 2017 r. sprzedał złom – rozebrane w wyniku termomodernizacji szkoły kotły i grzejniki, otrzymując kwotę 4 800 zł w gotówce. Z dokumentów wynika, że kwota ta przez ponad dwa lata nie wpłynęła ani do budżetu gminy, ani na rachunek szkoły lub Rady Rodziców. W ocenie Burmistrza stanowi to istotne naruszenie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 869 z późn. zm.) – dalej: "u.f.p.", obligującego jednostki sektora finansów publicznych do odprowadzania pobranych dochodów na rachunek dochodów budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Poważne wątpliwości budzi przy tym zaniechanie przeprowadzenia procedury likwidacyjnej zdemontowanych elementów wyposażenia szkoły, pomimo obowiązujących w tej kwestii procedur. Ponadto, na co wskazano już w zaleceniach pokontrolnych ze stycznia 2019 r., skarżący jako dyrektor szkoły często dostarcza organowi faktury w ostatnim dniu terminu ich zapłaty i nie konsultuje zamiaru poniesienia dużych wydatków z organem prowadzącym, stawiając Burmistrza "przed faktem dokonanym". Wątpliwości budzą również ceny świadczonych usług i niektórych zakupów, w tym nieprzestrzeganie zasady wyboru najkorzystniejszej oferty pod względem cenowym oraz część nieuzasadnionych wydatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.), art. 3 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm..) – dalej: "P.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 147 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Wprowadzając sankcję nieważności, jako następstwo naruszenia prawa, ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa, które prowadziłoby do zastosowania tej sankcji. W tej kwestii odwołać się należy do przepisów u.s.g., w której mowa o dwóch rodzajach naruszeń prawa wywołanych przez akty uchwalanych przez organy gminy. Mogą być to naruszenia istotne lub nieistotne (art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g.). W tym zakresie brak ustawowego zdefiniowania obu naruszeń, a ich wyjaśnienia poszukiwać należy w doktrynie i w orzecznictwie. Za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym. Do nich zalicza się między innymi naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego, a także przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por. M. Stahl, Z. Kmieciak - "Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny", Samorząd Terytorialny 2001, z. 1-2, str. 101-102). W judykaturze za istotne naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności aktu, uznaje się takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 1998 r., sygn. akt II SA/Wr 1459/97, Lex nr 33805; z dnia 8 lutego 1996 r., sygn. akt SA/Gd 327/95, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Stwierdzenie nieważności uchwały lub zarządzenia może nastąpić więc tylko wtedy, gdy uchwała lub zarządzenie pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika wprost z treści tego przepisu. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem zaskarżenia uczynił zarządzenie Burmistrza [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. o powierzeniu skarżącemu stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] na okres jednego roku szkolnego – od dnia 1 września 2019 r. do dnia 31 sierpnia 2020 r. Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości Sądu, że skarżący legitymuje się interesem prawnym do zaskarżenia ww. zarządzenia (art. 101 ust. 1 u.s.g.), a samo zarządzenie zostało podjęte w sprawie z zakresu administracji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 53 ust. 2b P.p.s.a., w przypadku innych aktów (niż wymienione w art. 53 § 1 i 2 P.p.s.a.), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie. Brak jest zatem podstaw do uznania, że skargę wniesiono z uchybieniem terminu. Nawet gdyby przyjąć, że zaskarżone zarządzenie stanowi akt lub czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a, to brak jest podstaw do uznania, że skarżący powziął wiedzę o wydaniu zaskarżonego zarządzenia z chwila jego opublikowania w Biuletynie Informacji Publicznej, tj. w dniu 26 sierpnia 2019 r. Skarżący podniósł, że o wydanym zarządzeniu dowiedział się w dniu 28 sierpnia 2019 r., tj. w dniu, w którym został wezwany do siedziby organu w celu poinformowania go, że wygrał konkurs na dyrektora szkoły w [...]. Tym samym nadając skargę w dniu 27 września 2019 r. w placówce operatora pocztowego dochował 30-dniowego terminu przewidzianego na wniesienie skargi. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a., w przypadku skargi wniesionej na akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Powyższe oznacza, że skarga JW, jako dopuszczalna i wniesiona skutecznie, podlega rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z art. 63 ust. 1 P.o. stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. Stosownie do art. 63 ust. 10 P.o., kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora. Zgodnie zaś z art. 63 ust. 21 P.o., stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza się na 5 lat szkolnych. W uzasadnionych przypadkach można powierzyć to stanowisko na krótszy okres, jednak nie krótszy niż 1 rok szkolny. Z przytoczonych regulacji wynika, że zasadą jest powierzenie kandydatowi stanowiska dyrektora szkoły na okres 5 lat, natomiast powierzenie stanowiska na krótszy okres (nie krótszy jednakże niż 1 rok szkolny), stanowi wyjątek od reguły i może nastąpić tylko w "uzasadnionych przypadkach". Przyjęta konstrukcja krótszego okresu powierzenia stanowiska opiera się na zwrocie niedookreślonym "uzasadnione przypadki" oraz na przyznaniu organowi powierzającemu pewnego stopnia luzu decyzyjnego, wynikającego z użycia w przepisie sformułowania: "można powierzyć". Skoro powierzenie stanowiska dyrektora na okres krótszy niż pięć lat jest wyjątkiem od reguły, kluczowego znaczenia nabiera właściwa interpretacja pojęcia uzasadnionego przypadku. Jest to typowy zwrot niedookreślony, którego abstrakcyjne zdefiniowanie nie jest ani możliwe, ani celowe. To w konkretnym przypadku należy nadać mu właściwą treść, analizując całokształt okoliczności sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych zdecydowanie opowiedziano się przeciwko abstrakcyjnemu stosowaniu klauzuli "uzasadnionych przypadków". Na tle kontroli aktów powierzenia stanowiska dyrektora szkoły na okres krótszy niż pięć lat wypracowano pewne podstawowe reguły zastosowania omawianego wyjątku. Po pierwsze – zarządzenie wymaga starannego uzasadnienia, na tyle czytelnego i wyczerpującego, aby mogło pełnić funkcję informującą wobec osoby, której powierzono funkcję dyrektora, a także umożliwiało kontrolę prawidłowości zastosowania przepisu przez organ nadzoru i przez sąd administracyjny. Przy tym przesłanki odstąpienia przez organ prowadzący od reguły pięcioletniego okresu powierzenia stanowiska dyrektora szkoły powinny być wykazane wyczerpująco w zarządzeniu o powierzeniu tej funkcji. Po drugie, argumenty podnoszone w uzasadnieniu nie mogą być ogólnikowe, lecz zindywidualizowane, odnoszące się do konkretnej osoby, poparte wnikliwą argumentacją, uwzględniającą specyfikę sytuacji, w której zaszła rzeczywista potrzeba odstępstwa od zasady ogólnej. Po trzecie argumenty muszą odwoływać się do okoliczności aktualnych w dniu podejmowania zarządzenia o powierzeniu stanowiska dyrektora szkoły (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 października 2016 r. IV SA/Gl 100/16, wyrok NSA z 8 września 2000 r. II SA/Łd 889/00; wyrok NSA z 14 marca 2001 r. II SA/Łd 1900/00; wyrok WSA w Opolu z 19 maja 2005 r. II SA/Op 93/04; wyrok WSA we Wrocławiu z 12 stycznia 2012 r. IV SA/Wr 697/11; wyrok WSA w Opolu z 21 lutego 2012 r. II SA/Op 760/11, wyrok WSA w Lublinie z 6 września 2012 r. III SA/Lu 364/12; wyroki NSA z 1 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 689/12 i z 31 października 2012 r. I OSK 1935/12; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na płaszczyznę opisywanej sprawy Sąd stwierdza, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane zgodnie z prawem. Organ w sposób przekonywujący i klarowny wskazał obiektywne okoliczności, które wypełniły znamiona "uzasadnionych przypadków" w rozumieniu art. 63 ust. 21 P.o., w kontekście gwarancji rzetelnego zarządzania placówką oświatową przez skarżącego. Zgodzić należy się z organem, że okoliczność osiągnięcia najgorszego wyniku egzaminu ósmoklasisty w województwie przez uczniów Szkoły Podstawowej im. [...] mogła stanowić wyłączną podstawę do powierzenia skarżącemu stanowiska dyrektora szkoły na okres krótszy niż 5 lat. Tym bardziej, że skarżący pełnił tę funkcję od 20 lat. Nie jest zatem tak, że wobec zaistnienia obiektywnie zweryfikowanego przez OKE niedostatecznego poziomu nauczania w szkole, skarżącemu po raz pierwszy powierzono stanowisko dyrektora szkoły. Zarządzając wskazaną placówka oświatową przez ostatnie 20 lat skarżący przyczynił się – czy to świadomie, czy nie – do obniżenia poziomu nauczania. Dla oceny legalności zaskarżonego zarządzenia nie ma znaczenia, że aktualnie, jak podał skarżący, opracowany został Program Poprawy Jakości Kształcenia. Gdyby skarżący należycie zarządzał dotychczas powierzona mu jednostką, to opracowanie tego rodzaju Programu nie byłoby w ogóle konieczne. W zaistniałej zaś sytuacji przyjęcie Programu było wręcz obowiązkiem, mającym na celu poprawę zaistniałego stanu. Nie ma również znaczenia, że w okresie poprzednich 20 lat skarżący był oceniany pozytywnie, a za swoja pracę otrzymywał nagrody. Należyte sprawowanie stanowiska dyrektora szkoły w latach poprzednich nie stanowi okoliczności, która uniemożliwia zastosowanie przepisu art. 63 ust. 21 P.o. w sytuacji wystąpienia znacznego pogorszenia wyników nauczania w szkole. Nie stanowiło to bowiem okoliczności aktualnej w dniu podjęcia zaskarżonego zarządzenia. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi oraz kwestii podniesionych przez organ, które legły u podstaw zaskarżonego zarządzenia Sąd nie stwierdza, aby mogły one rzutować negatywnie na dokonaną ocenę legalności zarządzenia Burmistrza. Abstrahując od tego, czy przeciwko skarżącemu toczy się postępowanie karne, podkreślenia wymaga, że sam skarżący potwierdził, iż kwota pieniężna uzyskana z tytułu sprzedaży złomu i grzejników wymontowanych ze Szkoły, nie została przez dłuższy okres wpłacona na rachunek bankowy. Sąd administracyjny w niniejszej sprawie nie jest właściwy do weryfikowania okoliczności faktycznych powołanych przez skarżącego oraz organ, które legły u podstaw takiego stanu rzeczy. Wymaga jednak wskazania, że brak dokonania wpłaty na rachunek bankowy świadczy co najmniej o nieznajomości podstawowych zasad ustawy o finansach publicznych. Słusznie wskazał organ, że zgodnie z art. 11 ust. 1 u.f.p., jednostki budżetowe pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. W świetle powyższego, nie jest prawnie możliwe przetrzymywanie środków pieniężnych w gotówce w placówce szkolnej, bez ich uprzedniego zaksięgowania. Nie jest również wiadome, jak w takiej sytuacji został zamknięty rok budżetowy jednostki. W ocenie Sądu, powyższa okoliczność również wypełnia hipotezę "uzasadnionego przypadku", która mogła lec u podstaw do powierzenia skarżącemu stanowiska dyrektora szkoły na czas krótszy niż 5 lat szkolnych. Wbrew twierdzeniom skarżącego, pozostałe okoliczności wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia nie mogły zostać uznane przez Sąd za "wybiórcze" i pozbawione obiektywizmu. Skarżący w żaden sposób nie zanegował twierdzeń organu o niezapewnieniu funkcjonowania obsługi administracyjnej Szkoły w okresie wakacyjnym lub braku kontaktu ze strony skarżącego z organem prowadzącym, w tym w zakresie planowanych wydatków. Organ należycie uzasadnił zaskarżone zarządzenie w kontekście wystąpienia przesłanek do powierzenia skarżącemu stanowiska dyrektora szkoły na okres krótszy niż 5 lat szkolnych. Wszystkie wskazane przez Burmistrza okoliczności były okolicznościami relewantnymi w kontekście uznania je za "uzasadnione przypadki", które mogą budzić wątpliwość po stronie organu prowadzącego co do zapewnienia rzetelnego kierowania placówka oświatową przez kandydata. Oznacza to, że organ dokonał prawidłowej wykładni art. 63 ust. 10 i 21 P.o. oraz mając na uwadze przedstawione okoliczności, zastosował wskazane regulacje w sposób legalny. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd skargę oddalił.