II SA/Go 446/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.R. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwrócić skarżącemu P.R. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] Starosta [...], działając na podstawie art. 97 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), podjął zawieszone postępowanie w sprawie skierowania P.R. na egzamin sprawdzający kwalifikacje wg kategorii A,B,C,C+E. Organ pouczył, że na postanowienie przysługuje zażalenie. Na skutek złożonego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] listopada 2018 r. Organ pouczył, że na postanowienie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pismem z dnia [...] maja 2019 r. P.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2019 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone formy działania administracji publicznej, enumeratywnie wyliczone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Starosty o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie skierowania P.R. na egzamin sprawdzający kwalifikacje wg kategorii A,B,C,C+E. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W myśl art. 101 § 3 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Oznacza to, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne. Zażalenie nie przysługuje natomiast na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, czy na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 12 lutego 2014 r. sygn. akt II OSK 2509/12, z 18 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 340/13, z 28 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 2975/12, z 12 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2507/12 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 1651/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). Sąd w pełni przychyla się do zaprezentowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładni art. 101 § 3 k.p.a. Orzecznictwo w tym zakresie jest ugruntowane. W świetle powyższego należy stwierdzić, że będące przedmiotem skargi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (wydane wskutek rozpoznania przez organ zażalenia), w którym organ ocenił zasadność podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie (co wykazano powyżej), nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, gdyż nie zamyka sprawy administracyjnej, nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Konsekwencją wyłączenia prawa zażalenia na postanowienie o podjęciu postępowania jest niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt II OSK 340/16, Lex nr 2423037). Przy tym bez znaczenia pozostaje okoliczność wadliwego pouczenia przez organ, który wydał zaskarżone postanowienie o przysługującej stronie skardze do sądu administracyjnego oraz to, że organ rozpoznał zażalenie, zamiast stwierdzić jego niedopuszczalność. Błędne pouczenie strony przez organ nie może zmieniać obowiązującego porządku prawnego. Prawa procesowe stron postępowania wynikają bowiem z przepisów prawa i nie mogą być modyfikowane przez wadliwe pouczenia organów (zob. postanowienie NSA z 29 stycznia 2015 r., II OSK 1590/13, CBOSA). W związku z tym, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Nadmienić należy, iż wbrew brzmieniu art. 134 k.p.a. organ merytorycznie rozpoznał zażalenie, stąd zaskarżone postanowienie nadal jest postanowieniem w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania, a w konsekwencji może stanowić przedmiot oceny tylko w sytuacji określonej w art. 135 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt 2 sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.