IV SA/Wa 420/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędzia del. SO Aleksandra Westra, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 września 2017 r. sprawy ze skargi D. D. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...], Wojewoda [...] ( dalej : organ II instancji, Wojewoda) po rozpatrzeniu odwołania Pana D. D. od decyzji Starosty [...] ( dalej organ I instancji) Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Pana D. D., Pana T. D. i Pani H. D., położonej w gminie [...], obręb [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...], o powierzchni 0,7783 ha, dla której Sąd Rejonowy w [...] Wydział [...] Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę nr [...], przez zezwolenie [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] na przeprowadzenie na nieruchomości przewodów napowietrznej linii 110 kV relacji [...], a także funkcjonowanie linii w pasie technologicznym o szerokości 18 m (po 9 m od osi linii w obie strony) - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Stan sprawy był następujący : Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. pełnomocnik [...] SA. Z siedzibą w [...], zwrócił się do Starosty [...] o wydanie -decyzji administracyjnej, na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], o pow. 0,7311 ha, obręb [...], gmina [...] obszar wiejski, poprzez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie na nieruchomości przewodów napowietrznej linii 110 kV relacji [...] służących do ochrony odgromowej, a także na funkcjonowanie linii po jej modernizacji w pasie _technologicznym o szerokości 18m (po 9 m od osi linii w obie. strony) w celu całodobowego wstępu, przechodu, przejazdu, swobodnego całodobowego dostępu do urządzeń w celu przeglądu, konserwacji, naprawy lub wymiany oraz wymiany lub odbudowy, przebudowy, rozbudowy i dystrybucji energii elektrycznej. Wnioskodawca wskazał, iż przedmiotowa linia 110 "kV relacji [...] zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami jest inwestycją celu publicznego mającą na celu poprawę warunków energetycznych i bezpieczeństwa energetycznego obszaru województwa [...]. Z treści księgi wieczystej KW [...] prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości przez Sąd Rejonowy w [...] wynika, iż właścicielami przedmiotowej nieruchomości są Pan D. D. oraz Pan T. D. i Pani H. D. na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2015r. Starosta [...] ograniczył sposób korzystania z w/w nieruchomości gruntowej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] lipca 2015r. Wskazał ponadto, że powierzchnia korzystania z przedmiotowej nieruchomości wynosi 216,10 m2 oraz zobowiązał [...] S.A. z siedzibą w [...] do doprowadzenia nieruchomości objętej niniejszą decyzją (po zakończeniu inwestycji) do stanu poprzedniego. Wojewoda [...] uchylił w całości ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując w uzasadnieniu, że zakres ograniczenia sposobu. korzystania z nieruchomości nie może wykraczać poza dopuszczalne granice takiego ograniczenia, wynikające z art. 124.ust 1 i 6 ugn. Pismem z dnia [...].05.2016 r. pełnomocnik inwestora sprecyzował złożony, . w przedmiotowej sprawie wniosek o ograniczenie sposobu korzystania z powyższej nieruchomości w ten sposób, że wniósł o ograniczenie w drodze decyzji sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka [...] z obrębu [...], gmina [...], dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...], poprzez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie na nieruchomości przewodów napowietrznej linii 110 kV relacji [...] służących do ochrony odgromowej oraz dystrybucji energii elektrycznej, a także na funkcjonowanie linii po jej modernizacji w pasie technologicznym o szerokości 18 m (po 9 m od osi linii w obie strony). Wskazał ponadto, że powierzchnia korzystania z przedmiotowej nieruchomości wynosi 216,10 m2, zaś lokalizację urządzenia przesyłowego na ww. działce, tj. przewodów napowietrznej linii elektroenergetycznej oraz obszar pasa technologicznego przedstawia szczegółowo załącznik mapowy, mający stanowić integralną część wnioskowanej decyzji administracyjnej. Wnioskodawca wniósł również o wskazanie w przedmiotowej decyzji, że powyższe zezwolenie obejmuje prawo wstępu na nieruchomość w celu przeprowadzenia na nieruchomości przewodów napowietrznej linii 110 kV relacji [...], służących do ochrony odgromowej oraz dystrybucji energii elektrycznej Jak również na funkcjonowanie linii po jej modernizacji w pasie technologicznym o szerokości 18 m (po 9 m od osi linii w obie strony) oraz prawo wstępu na nieruchomość po przeprowadzeniu prac w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń oraz oznaczenie, iż określone ograniczenia obowiązywać będą w okresie istnienia przedmiotowej linii na opisanej nieruchomości. Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Pana D. D., Pana T. D. i Pani H. D., położonej w gminie [...], obręb [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...], o powierzchni 0,7783 ha, dla której Sąd Rejonowy w [...] Wydział [...] Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę nr [...], przez zezwolenie [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] na przeprowadzenie na nieruchomości przewodów napowietrznej linii 110 kV relacji [...], a także funkcjonowanie linii w pasie technologicznym o szerokości 18 m (po 9 m od osi linii w obie strony Powierzchnia ograniczenia na przedmiotowej działce wynosi 216,10 m2 W pkt 2 zobowiązał [...] S.A. Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po wykonaniu prac określonych w pkt 1 niniejszej decyzji, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odszkodowania. W pkt 3 wskazał, że określone w pkt 1 ograniczenie obowiązuje w okresie istnienia napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...], zaś w pkt 4 wskazał, że ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z-nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. Od powyższej decyzji odwołanie złożył Pan D. D., wnosząc o oddalenie wniosku o ograniczenie prawa własności nieruchomości i zarzucając organowi I instancji m.in. nieuwzględnienie faktu, że przedmiot negocjacji podjętych przez wnioskodawcę [...] SA mógł być tożsamy z treścią decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, naruszenie art. 124 ust.1 ugn poprzez jego zastosowanie tj. ograniczenie prawa własności nieruchomości w sytuacji, gdy przed Sądem Rejonowym w [...] pod sygnaturą akt [...] toczy się postępowanie., o ustanowienie służebności przesyłu na rzecz [...], w którym wnioskodawcą jest Pan D. D., a zatem istnieje możliwość wybrania innej niż przymus administracyjny drogi rozwiązania sporu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że z akt sprany wynika, iż rokowania z właścicielami w sprawie wejścia na przedmiotowy teren w celu realizacji inwestycji nie dały rezultatów. Z protokołu rokowań przeprowadzonych w dniu [...].04.2015 r. wynika, iż wykonawca zaproponował kwotę 1.500 zł za ustanowienie służebności przesyłu, zaś właściciel zażądał kwoty 2.300,00 zł i pod warunkiem, że w § 6 umowy przedwstępnej zostanie zapisane, że zrzeczenie się roszczeń dotyczy jednie ustanowienia służebności przesyłu i nie obejmuje wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości za 10 lat wstecz. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. inwestor ponownie zwrócił się do Pana D. D., Pani H. D. i Pana T. D. z prośbą o ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu w formie aktu notarialnego na nieruchomości oznaczonej jako działka ew. nr [...] w obrębie [...] za wynagrodzeniem w kwocie 1 500,00 zł., a pismem z dnia [...].07.2015 r. zaproponował wynagrodzenie w kwocie 1 700,00 zł. Pismem z dnia [...].07.2015 r. inwestor poinformował właścicieli, że w związku z brakiem odpowiedzi na powyższe wystąpienia, rokowania zostały zakończone z rozstrzygnięciem negatywnym. Odnosząc się do odwołania Wojewoda zaznaczył, iż przepis art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami samodzielnie reguluje instytucję ograniczenia własności związaną z zakładaniem instalacji przesyłowych i określa przesłanki takiego ograniczenia. Wydanie decyzji administracyjnej w tej sprawie nie jest niemożliwe bez uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed sądem powszechnym, której przedmiotem jest m.in. ustanowienie służebności przesyłu. Odnosząc się natomiast do kwestii skorygowania wniosku przez inwestora w toku postępowania, Wojewoda wyjaśnił, iż w przypadku postępowań wszczynanych na wniosek zainteresowanego podmiotu, podmiot ten ma prawo modyfikować swoje żądania do zakończenia go ostateczną decyzją w sprawie. Odnosząc się do zawartego w decyzji organu I instancji sformułowania, że dotyczy ona również funkcjonowania linii w pasie technologicznym o szerokości 18 m, które w ocenie skarżącego jest nieprecyzyjne i nie pozwala odczytać intencji organu tj. nie wiadomo czy pod pojęciem funkcjonowania mieści się również wchodzenie na nieruchomość przez całą dobę czy sam przesył energii, Wojewoda wskazał, iż funkcjonowanie linii po dokonaniu prac dokonanych na podstawie decyzji ograniczającej sposób korzystania nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 ugn wynika wprost z art. 124 ust. 6 ugn, zgodnie z którym właściciel jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], nie zgodził się D. D. zarzucając jej, w skardze z dnia [...] stycznia 2017r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, naruszenie prawa i interesu prawnego przez: 1. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnej oceny okoliczności faktycznych istotnych dla podjęcia decyzji, w tym niezbadanie w drodze oględzin przedmiotowej nieruchomości 2. nieuwzględnienie faktu, że przed Sądem Rejonowym w [...] toczy się sprawa o ustanowienie służebności przesyłu, która winna mieć wpływ na wynik niniejszego postępowania. W świetle podniesionych wyżej zarzutów wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z [...] października 2015 r. Wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty z [...] października 2015 r, ponieważ ingeruje ona w prawo własności, a zatem może skutkować poważnymi konsekwencjami, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że nie jest możliwe wydanie decyzji o ograniczeniu w korzystaniu z nieruchomości bez uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii służebności przesyłu. [...] chce dokonać remontu (modernizacji, konserwacji) linii wysokiego napięcia, co stanowi treść służebności przesyłu. W przypadku sądowego ustanowienia tej służebności, wszelkie postępowania administracyjne zmierzające do tego, by [...] S.A. dokonało w/w remontu, staną się bezprzedmiotowe. Dlatego konieczne jest zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpoznania sprawy [...] prowadzonej przed Sądem Rejonowym w [...]. Organ miał obowiązek pozyskać z tego Sądu niezbędne informacje dotyczące szczegółów tej sprawy, czego zaniechał. Uczestnik postępowania [...] S.A. z siedzibą w [...], w piśmie z dnia [...] lipca 2017r. wniósł o utrzymanie w mocy decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., jak i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...], zaskarżonej skargą przez Pana D. D., a co za tym idzie o oddalenie skargi w całości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Jednocześnie organ II instancji wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej ppsa, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa, przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna. Zarówno decyzja Wojewody [...], jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] są prawidłowe, organy nie naruszyły ani norm prawa materialnego, ani przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewody [...] wyrażone w zaskarżonej decyzji, że jeżeli w sprawie mimo prowadzonych rokowań nie doszło do zawarcia umowy, to tym samym właściciel nie wyraził zgody na wykonanie prac. Sąd uznał za prawidłową ocenę organu odwoławczego, że w sytuacji, w której mimo prowadzonych w sposób prawidłowy rokowań, nie można dojść do porozumienia w kwestii odszkodowania i nie następuje zawarcie umowy, dopuszczalne jest wydanie zezwolenia w trybie administracyjnym. Zgodnie z orzecznictwem sądowym postępowanie przed sądem powszechnym o ustanowienie służebności przesyłu nie ma charakteru prejudycjalnego dla sprawy administracyjnej z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz.U. z 2015r., poz. 1774 z późn. zm ), gdyż powyższy przepis w żaden sposób nie uzależnia wydania decyzji w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości (a więc uwzględniającej taki wniosek bądź odmawiającej uwzględnienia wniosku), od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy o ustanowienie służebności przesyłu /por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Ke 796/12; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 665/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 538/13/. Sąd podziela pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wyrażony w wyroku z dnia 28 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Ke 796/12, iż pomiędzy sprawami o ustanowienie służebności przesyłu i o wydanie decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 ugn istnieje związek, lecz nie można pominąć tego, że w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, w myśl której organ jest zobowiązany wydać decyzję z uwzględnieniem okoliczności faktycznych i prawnych istniejących w chwili orzekania. Zaistnienie niezbędnych okoliczności faktycznych i prawnych obliguje organ do wydania rozstrzygnięcia nawet w sytuacji, gdy istnieje wysokie prawdopodobieństwo zmiany tych okoliczności w przyszłości. Sprawa o ustanowienie służebności jest sprawą o ukształtowanie prawa, a postanowienie sądu cywilnego uwzględniające taki wniosek tworzy nowy stan prawny i chociażby z tego powodu nie może stanowić podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje bowiem zasada stosowania przepisów prawa i uwzględniania stanu faktycznego istniejącego w dacie podejmowania decyzji. Dlatego samo stwierdzenie, że wynik jakiegoś innego postępowania będzie mieć wpływ na sposób rozstrzygnięcia toczącego się postępowania administracyjnego, nie daje podstaw do zawieszenia postępowania na mocy art. 97 §1 pkt 4 kpa. i nie zwalnia organu od wydania decyzji zgodnej ze stanem w chwili orzekania. Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ jest zobowiązany do zawieszenia postępowania wówczas, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przez zagadnienie wstępne opisane w powołanym przepisie rozumie się zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji, to znaczy że treść rozstrzygnięcia innego organu lub sądu, do którego kompetencji należy wydanie takiego rozstrzygnięcia, jest koniecznym elementem podstawy rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji przez organ administracji (vide: Przybysz, Piotr Marek. Art. 97. W: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. XII. Wolters Kluwer Polska, 2017). Jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 3 grudnia 2009 r. II SA/Ol 927/09 "(...) obok ustalenia, że postępowanie jest w toku, i że zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte, organ jest obowiązany ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. Chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej od uprzedniego rozpatrzenia zagadnienia wstępnego. Przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, która tamuje bieg i wstrzymuje ciągłość postępowania. Kodeks postępowania administracyjnego nie określa wyraźnie podstaw prawnych zależności. Przesądza o niej treść przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej W przedmiotowej sprawie Wojewoda prawidłowo uznał, że nie ma konieczności uprzedniego rozstrzygnięcia przez sąd cywilny sprawy o ustanowienie służebności przesyłu. Uprzednie rozstrzygniecie sprawy o ustanowienie służebności nie jest bowiem niezbędne do rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w postępowaniu w sprawie ograniczenia korzystania z nieruchomości. Okoliczności zaistniałe w sprawie, jak też prawidłowość ich oceny, nie budziły wątpliwości co do zastosowania określonej normy prawa materialnego, a jednocześnie treść przepisów materialnoprawnych nie budziła rozbieżności interpretacyjnych w stopniu, który uniemożliwiałby podjęcie merytorycznej decyzji przez organ administracji. Dlatego też sam takt zainicjowania przez Spółkę sporu cywilnego - w istocie rzeczy sprowadzającego się wyłącznie do alternatywnego, niezależnego od postępowania administracyjnego, sposobu pozyskania władztwa (tytułu prawnego) nad rzeczą, nie był zagadnieniem wstępnym uzasadniającym zawieszenie postępowania." Warto w tym zakresie przytoczyć również pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 17 lipca 2013 r., II SA/Kr 538/13, zgodnie z którym "Przepis art. 124 u.g.n. samodzielnie reguluje instytucję ograniczenia własności związaną z zakładaniem instalacji przesyłowych i określa przesłanki takiego ograniczenia. Wydanie decyzji administracyjnej w tej sprawie nie jest niemożliwe bez uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed sądem powszechnym, której przedmiotem jest m.in. ustanowienie służebności przesyłu. Należy podkreślić, iż zaprezentowany powyżej pogląd Wojewódzkich Sądów Administracyjnych został potwierdzony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 października 2013 r., I OSK 2165/12, w którym stwierdzono, iż "(...) prawidłowo ustalono też, że wystąpienie skarżących kasacyjnie w dniu [...] lipca 2010 r. (po dacie złożenia wniosku o zezwolenie - [...] czerwca 2010 r.) z wnioskiem do Sądu Rejonowego w [...] o ustanowienie służebności przesyłu na nieruchomości na rzecz drugiej strony rokowań, nie stanowi przeszkody w orzekaniu w tej sprawie. Kwestia ewentualnego odszkodowania będzię ustalana w odrębnym postępowaniu administracyjnym w myśl art. 124 ust. 4 w zw. z art. 128 ust. 4 u.g.n., a rozstrzygnięcie sprawy cywilnej nie jest niezbędne do rozstrzygnięcia wniosku o zezwolenie z art. 124 ust. 1 tej ustawy. Istnienie w kodeksie cywilnym instytucji służebności przesyłu nie ogranicza, ani nie wyłącza zastosowania art. 124 ust. 1 u.g.n. Są to odrębne regulacje prawne pozwalające na uzyskanie zgody na wejście i korzystanie z cudzego gruntu w warunkach w nich przewidzianych dotyczących obiektów liniowych." Reasumując, rozstrzygnięcie sprawy o ustanowienie służebności przesyłu toczącej się przed sądem powszechnym nie może być traktowane jako zagadnienie wstępne w postępowaniu w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości toczącym się na podstawie art. 124 u.g.n., bowiem obie te instytucje to odrębne regulacje prawne pozwalające na uzyskanie zgody na wejście i korzystanie z cudzego gruntu w warunkach w nich przewidzianych dotyczących obiektów liniowych. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez niezbadanie w drodze oględzin nieruchomości będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, należy przyznać rację uczestnikowi postępowania, iż skarżący w żaden sposób nie rozwinął przedmiotowego zarzutu. Nie wiadomo z jakiego powodu dokonanie oględzin nieruchomości miałoby być niezbędne do wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Zgodnie z art. 85 §1 kpa organ dokonuje oględzin, gdy zachodzi taka potrzeba. Ocena, czy istnieje potrzeba przeprowadzenia oględzin, należy do organu, który jest obowiązany dopuścić ten dowód, jeśli przedmiotem oględzin jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy (vide: Wróbel, Andrzej. Art. 85. W: Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego. System Informacji Prawnej LEX, 2016). Organ rozpatrujący sprawę w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. nie posiada uprawnień do ingerowania w treść wniosku i nie może kwestionować przebiegu linii na nieruchomości (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 maja 2015 r., II SA/Bk 194/15; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 maja 2015 r., II SA/Bk 833/14). W decyzji wydawanej na podstawie art. 124 ust. u.g.n. organ nie może również rozstrzygać o sposobie realizacji inwestycji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 sierpnia 2016 r., II SA/Rz 1594/15). Skoro ze skargi nie wynika jaka potrzeba miałaby uzasadniać przeprowadzenie oględzin, a nie można znaleźć podstawy prawnej, która by to uzasadniała, należy uznać przedmiotowy zarzut za chybiony. W świetle powyższych okoliczności wniesiona skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Z tych względów na podstawie art.151 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji.