II SA/Rz 1379/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2020 r. sprawy ze skargi M. B. na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły -skargę oddala- Przedmiotem kontroli Sądu jest zarządzenie Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w sprawie odwołania M.B. ( dalej: "skarżącego" lub "Dyrektora") ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...], wydane na podstawie art 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.; dalej: "u.s.g.") oraz art 66 ust. 1 pkt 2 w zw. z art 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe ( Dz.U. z 2019 r., poz. 1148 ze zm.; dalej: "P.o."). Z uzasadnienia zarządzenia wynika, że w sprawie zachodził szczególnie uzasadniony przypadek, uzasadniający celowość podjęcia decyzji o odwołaniu M.B. ze stanowiska Dyrektora Szkoły, tj. zatrudnienie w pełnym wymiarze zajęć w innej szkole – Zespole Szkół Teatralnych i Artystycznych w tym samym czasie, w którym spoczywały na nim obowiązki związane z zajmowaną funkcją w Szkole Podstawowej w [...]. Na podstawie uzyskanych informacji ustalono, że wymiar zajęć w Zespole Szkół Teatralnych i Artystycznych wynosi w pierwszym semestrze 29 godzin tygodniowo. Sytuacja taka powodowała w ocenie organu prowadzącego poważne zagrożenie bezpieczeństwa uczniów i pracowników i uzasadniała obawę o prawidłową realizację innych czynności związanych z powierzoną funkcją, np. reprezentowaniem szkoły, współpracą w sprawach bieżących szkoły, zwłaszcza, że w szkole nie utworzono stanowiska wicedyrektora. Wydanie zarządzenia poprzedzone zostało pozytywną opinią Kuratora Oświaty w [...]. W skardze do Sądu skarżący wskazał, że zarządzenie narusza jego interes prawny i uprawnia do wniesienia skargi albowiem dotyczy jego stosunku zatrudnienia na stanowisku Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w [...], pozbawia go tego stanowiska i wszystkich związanych z tym uprawnień z rażącym naruszeniem prawa. Zarzucił, że zarządzenie zostało wydane bez wymaganego ustalenia stanu faktycznego, bez starannego i należytego umotywowania, bez podania faktycznych i prawnych argumentów, a jedynie na podstawie niedopuszczalnych uogólnień, hipotez i uproszczeń, dodatkowo bez żadnych pouczeń. Tymczasem, jak podniósł, charakter postępowania wyjaśniającego jest podobny do postępowania dyscyplinarnego, dlatego organ prowadzący powinien przedstawić Dyrektorowi zgromadzony materiał dowodowy, tak aby umożliwić mu zajęcie stanowiska lub ewentualnie zgłosić kontrdowody. Zwrócił także uwagę, że w dniu 17 października 2018 r. złożył pisemną rezygnację z funkcji Dyrektora z zachowaniem trzymiesięcznego terminu wypowiedzenia, argumentując niewywiązywaniem się przez organ prowadzący z deklaracji zmiany formy zatrudnienia, z umowy na czas nieokreślony na umowę o pracę zawartą na podstawie mianowania. Podkreślił, że pełnienie funkcji Dyrektora szkoły i posiadanie dodatkowego zatrudnienia w innej szkole podlegającej pod inny organ prowadzący, jest dopuszczalne prawnie. Dyrektor szkoły ma bowiem, jak podkreślił nienormowany czas pracy, nie obowiązują go grafiki godzinowe, a jedynie przepracowanie 40 godzin tygodniowo. Zaprzeczył by podniesione przez Burmistrza okoliczności miały charakteru nagły. Trwały bowiem od 1 listopada 2018 r. Podnosi, że braku natychmiastowej reakcji organu prowadzącego szkołę na dodatkowe zatrudnienie rodzące rzekome obawy o prawidłową realizację czynności związanych z powierzoną funkcją znosi, możliwość odwołania Dyrektora w trybie powołanego przez organ przepisu. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o jej oddalenie. W opozycji do skarżącego stwierdził, że w sprawie mamy do czynienia ze szczególnie uzasadnionym przypadkiem. Przed wydaniem zarządzenia przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, a w szczególności wyjaśniono fakt zatrudnienia oraz ustalono wymiar czasu pracy skarżącego w ZSTiA. Postępowanie to wykazało, że w oddalonym od siedziby Szkoły o 8 km, Zespole Szkół, skarżący jest zatrudniony na stanowisku nauczyciela i wykonuje pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, o czym skarżący nie powiadomił, jak również nie wystąpił o wyrażenie zgody na dodatkowe zatrudnienie. Zakres zajęć dydaktycznych skarżącego obejmuje pracę dydaktyczną w różnych konfiguracjach od godz. 08:00- 14.50. Plan zajęć obowiązuje w tym kształcie od dnia 15 października 2018 r. Odnosząc się do stawianych przez skarżącego zarzutów organ wskazał, że wyznaczone przez Dyrektora godziny pracy tj. od 06:30 do 7:45 oraz d 15:00 do 17:00 czynią go niedostępnym dla interesantów, uczniów i nauczycieli. W piśmie procesowym z dnia 19 stycznia 2020 r. zatytułowanym jako uzupełnienie skargi skarżący ponownie zarzucił błędne przyjęcie, że w sprawie zaistniał szczególnie uzasadniony przypadek uprawniający organ do odwołania go ze stanowiska Dyrektora, brak dochowania stosownej procedury, brak rzetelnego uzasadnienia zarządzenia, oraz brak pouczeń. Do pism dołączył jednocześnie wymienione w nim dokumenty, wnosząc o ich dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu na postawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). W piśmie tym jeszcze raz podkreślił, że organ prowadzący nie przedstawił w zarządzeniu wywodu, który pozwalałby przyjąć za słuszne zastosowanie wobec Dyrektora instytucji odwołania ze stanowiska na podstawie art 66 ust. 1 pkt 2 P.o. Ponownie wskazał na wymóg zapewnienia w postępowaniu dotyczącym odwołania gwarancji procesowej jaką jest zapewnienie czynnego udziału strony na każdym etapie postępowania. Jak podkreślił stanowisko organu powinno zostać w tym zakresie udokumentowane a przebieg postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przed wydaniem aktu powinien znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy. W konsekwencji prawidłowość zarządzenia należy oceniać na podstawie faktów, które zostały wykazane w jego uzasadnieniu, przy czym powołanie na fakty musi być konkretne. W tym zakresie zarzuca nieprawidłowe przyjęcie przez organ dwukrotnego niestawiennictwo skarżącego na zajęciach dydaktycznych. Podnosi, że wbrew opisanemu obowiązkowi nie wskazano jakich dni oraz zajęć ono dotyczyło. Wskazał, że wspomniane przez pełnomocnika zajęcia dydaktyczne w klasach I-III które według planu zajęć w okresie pomiędzy 14 -18.10 2019 r. miały odbyć się w dniu 14 października 2019 r. nie odbyły się ze względu na Dzień Nauczyciela. Jeszcze raz podkreślił, że wskazany przez niego rozkład pracy jako Dyrektora, pozwolił mu na zrealizowanie 40-o godzinnego tygodniowego czasu pracy, jak również wywiązania się przez niego z obowiązków związanych z pełnieniem funkcji Dyrektora Szkoły, podczas gdy w uzasadnieniu brak nie sformułowano konkretnych zarzutów, czy przykładów domniemanych nieprawidłowości. Zarzucił także, że w sprawie nie szukano innych mniej eratycznych rozwiązań np. rozwiązania stosunku za porozumieniem stron. Kurator Oświaty oparł się wyłącznie na jednostronnej relacji pochodzącej od organu prowadzącego dopuszczając się analogicznego co organ prowadzącym uchybienia braku rzetelnego ustalenia stanu faktycznego. Końcowo podkreślił, że Burmistrz nie zdołał wykazać, by przedstawione przez niego przyczyny mogły stanowić uzasadnioną w stopniu kwalifikowanym, jako nagłą nadzwyczajną, ponadprzeciętną, zupełnie wyjątkową przeszkodę w sprawowaniu przez skarżącego funkcji Dyrektora. Wskazał także, że organ prowadzący mógł się spodziewać złożenia rezygnacji przez skarżącego z funkcji dyrektora, gdyż już z końcem wakacji nie wywiązał się ze składanych skarżącemu deklaracji przekształcenia formy zatrudnienia i postawił go w niekomfortowej sytuacji, wymagając zgody na podjęcie zatrudnienia na czas określony, pomimo tego, że zaistniały w wszystkie przesłonki do zatrudnienia na podstanie mianowania. Na tych podstawach skarżący wniósł o: "uznanie skargi oraz stwierdzenie, ze wydanie zarządzenia nastąpiło z naruszeniem prawa stosownie d art 147 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie jego nieważności w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest zarządzenie Burmistrza Gminy [....] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w sprawie odwołania M.B. (dalej: "skarżącego" lub "Dyrektora") ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...]. Podstawę materialnoprawną w/w zarządzenia stanowiły przepisy art. 30 u.s.g. oraz art. 66 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 P.o. Odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły ma charakter kompetencji władczej przysługującej organowi na podstawie przepisów prawa administracyjnego. Mimo, że ma ono charakter personalny, to nie jest aktem prywatnoprawnym, gdyż obsada stanowiska dyrektora jest formą zarządzania szkołą publiczną, co wchodzi w zakres administracji publicznej. Wprawdzie akt odwołania dyrektora wywołuje skutki w sferze prawa pracy, jednak okoliczność ta ma takie następstwo, że odwołany dyrektor może kwestionować sam akt odwołania (zarządzenie organu gminy) przed sądem administracyjnym, natomiast własnego interesu w sferze skutków, jakie ów akt wywołuje w zakresie praw pracowniczych może dochodzić przed sądem pracy (uchwała 7 sędziów NSA z dnia 16 lutego 1996 r., OPS 6/96, wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt I OSK 296/05, oraz wyrok z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. akt OSK 439/04. W orzecznictwie sądów administracyjnych zaznacza się konsekwentnie traktowanie czynności powołania i odwołania jako czynności z zakresu administracji publicznej, które skutkiem tego podlegają kontroli sądów administracyjnych. Praktyka wyraźnie doprowadziła do kształtowania się dualnego i równoległego poddawania tych aktów ocenie pod względem legalności w postępowaniu administracyjnym i w postępowaniu przed sądem pracy. Interes prawny skarżącego przedmiotowe zarządzenie - będące aktem z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (ma charakter władczy i rozstrzyga indywidualną sprawę konkretnego podmiotu) na podstawie art. 101 u.s.g. jest oczywisty. Skarga została wniesiona w terminie (art. 53 § 2 P.p.s.a.). Spór w sprawie dotyczy ustalenia, czy zachodziła podstawa do odwołania skarżącego bez okresu wypowiedzenia ze stanowiska dyrektora. Sprowadza się on w zasadzie do interpretacji użytego w art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o. zwrotu "szczególnie uzasadnionych przypadków". Bezspornie podstawą przyjęcia przez organy, że w sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją było podjęcie przez dotychczasowego Dyrektora zatrudnienia w innej szkole w pełnym wymiarze czasu pracy. Zdaniem organu prowadzącego nie jest możliwe sprawowanie funkcji dyrektora przy jednoczesnym zatrudnieniu w pełnym wymiarze czasu pracy w innej placówce. Skarżący dowodzi zaś, że zaproponowany przez niego rozkład pracy wypełniał ustawowy wymóg tygodniowego czasu pracy i mieścił się w zakresie nienormowanego czasu pracy. Na tle badanej sprawy, wbrew ocenie skarżącego, zaszedł szczególnie uzasadniony przypadek, który usprawiedliwiał odwołanie dotychczasowego dyrektora SP nr [...], nauczyciela, z powierzonej mu uprzednio funkcji kierowania szkołą. "Szczególnie uzasadniony przypadek" to zwrot należący do grupy zwrotów szacunkowych, stanowiących odmianę zwrotów niedookreślonych. Stan faktyczny sprawy był bezsporny. Skarżący niezależnie od wykonywania funkcji dyrektora SP nr [...] i nauczyciela SP nr [...] w [....], podjął i rozpoczął faktyczne wykonywanie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w innej szkole (ZSTiA), w innej miejscowości (). Przed wydaniem zaskarżonego zarządzenia przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, a w szczególności ustalono fakt zatrudnienia oraz wymiar czasu pracy skarżącego w ZSTiA (pismo Dyrektora Zespołu Obsługi Szkół w [...] z dnia 16 października 2019 r., nr [...] oraz odpowiedź Dyrektora ZSTiA z dnia 16 października 2019 r., nr [...]). Postępowanie to wykazało, że w oddalonym od siedziby służbowej Dyrektora M.B. o 8 km L., jest on zatrudniony na stanowisku nauczyciela i wykonuje pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. O wykonywaniu takiej pracy skarżący przełożonego nie zawiadomił, ani nie zabiegał o zgodę na jego realizację. Zakres zajęć skarżącego (w aktach), obejmuje pracę dydaktyczną z uczniami w różnych konfiguracjach, od godz. 8:00 do 14:50 przez pięć dni roboczych tygodnia. Plan zajęć w ZSTiA obowiązuje w tym kształcie od 15 października 2019 r. i ta data stanowiła datę początkową ustaleń Burmistrza co do podstaw kontynuacji funkcji dyrektorskiej w SP nr [...]. Od tej daty skarżący podjął próby wykazywania organowi prowadzącemu szkołę, że zadania dyrektora może skutecznie wykonywać w godzinach od 6:30 do 7:45 oraz od 15:00 do 17:00, a więc w czasie nieobecności tak nauczycieli, uczniów, jak i poza godzinami administracji szkoły. Ocenił, że nienormowany czas pracy uprawnia go do uznaniowego stawiania się w zakładzie (placówce), jakim kieruje. Przykładem takiej polemiki jest pismo skarżącego z dnia 21 października 2019 r. Dodatkowe, pełnoetatowe zatrudnienie w innej placówce spowodowało nawet dwukrotne niestawiennictwo skarżącego na zajęciach dydaktycznych (w klasach III i IV) przypisanych mu jako nauczycielowi (notatka służbowa z dnia 21 października 2019 r.). Skarżący podjął próbę godzenia obowiązków pracowniczych w ZSTiA oraz SP nr [...] poprzez ubieganie się w SP nr [...] o bezpłatny urlop, czego względy organizacji SP nr [...] nie mogły usprawiedliwiać. W przekonaniu organu prowadzącego SP nr [...], Burmistrz Miasta i Gminy [...], zaszedł szczególnie uzasadniony przypadek usprawiedliwiający odwołanie z funkcji dyrektora szkoły w trakcie roku szkolnego. Osoba, jakiej powierzono tę funkcję, wskutek podjęcia się pełnowymiarowego konkurencyjnego zatrudnienia w innej szkole w charakterze nauczyciela okazała się w zupełności niedyspozycyjną w godzinach pracy placówki, kiedy to względy zawiadywania szkołą wymagają wydawania bieżących poleceń, załatwiania wpływających spraw urzędowych, sprawowania władztwa zakładowego, podpisywania pism oraz sprawowania nadzoru nad organizacją procesu dydaktycznego w każdym z oddziałów. W godzinach urzędowania SP nr [...] dotychczasowy dyrektor był stale nieobecny, zaniedbując nie tylko obowiązki kierownika zakładu, ale i nauczyciela, nie stawiając się na zajęcia objęte planem zajęć. Szkoła stanowiąca dodatkowy zakład pracy dyrektora oddalona jest o 8 km, co wyklucza bieżące przemieszczanie się w celu bieżącego urzędowania. Wyznaczone przez dotychczasowego dyrektora godziny pracy (od 6:30 do 7:45 oraz od 15:00 do 17:00) czynią do niedostępnym dla interesantów, nauczycieli i uczniów. Złym zawiadywaniem szkołą, a także niesumiennym podejściem do obowiązków nauczyciela, w tym propozycją zachowania statusu nauczyciela na urlopie bezpłatnym w SP nr [...] do 31 sierpnia 2020 r., dał ostatnio wyraz nieprofesjonalnego podejścia do swoich obowiązków; nie może z tych względów stanowić przykładu dla pozostałych nauczycieli zobligowanych do wykonywania jego poleceń, jako dyrektora. Nie mogły znaleźć aprobaty poglądy skarżącego zaprezentowane w toku postępowania poprzedzające odwołanie, zgodnie z którymi organ prowadzący SP nr 1 powinien zapewnić zastępcę dyrektora w związku z ograniczoną dyspozycyjnością dyrektora zatrudnionego dodatkowo w innej szkole. Powołanie i liczba zastępców dyrektorów szkół należy do sfery organizacji placówek przynależnej organowi prowadzącemu i jest bezpośrednio pochodną zasobności środków budżetowych Gminy. Z tych względów interes publiczny, rozumiany jako potrzeba zapewnienia należytej organizacji bieżącego kierowania SP nr [...] stanowił dostateczną podstawę odwołania skarżącego z pełnionej funkcji. Sąd w tym zakresie w całości podziela stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę. Podobny pogląd zaprezentowano w orzecznictwie na kanwie wykładni identycznego jak art. 61 ust. 1 pkt 2 P.o. przepisu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. (Dz.U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.), dalej uso. I tak NSA w wyroku z dnia 4 lipca 2017 r., I OSK 553/17 stwierdził, że "należało uznać za chybiony zarzut naruszenia art. 38 ust. 1 pkt 2 uso przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. uznanie, że "zawarta w zarządzeniu ocena organu dotycząca niekorzystnego wpływu nieobecności dyrektora na prawidłowe funkcjonowanie szkoły w zakresie dydaktyczno – wychowawczym i organizacyjnym, nie może budzić wątpliwości" z powołaniem się wyłącznie na fakt samej (usprawiedliwionej chorobą) jego nieobecności, bez wskazania na czym ów "niekorzystny wpływ" miałby polegać i do jakich zaburzeń w funkcjonowaniu szkoły "w zakresie dydaktyczno – wychowawczym i organizacyjnym" doszło. Nie ma również – zdaniem NSA – usprawiedliwionych podstaw zarzut naruszenia art. 91 ust. 1 u.s.g. w zw. Z art., 38 ust. 1 pkt 2 uso przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. błędną wykładnię użytego w tym przepisie zwrotu "w przypadku szczególnie uzasadnionym" i uznanie, że nieobecność w pracy dyrektora szkoły stanowi przypadek szczególnie uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko, że przedłużająca się usprawiedliwiona nieobecność w pracy dyrektora gimnazjum jest przypadkiem szczególnie uzasadnionym, o którym mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 uso. Podobny pogląd wyraził SN w orzeczeniu z dnia 20 lutego 2008 r., III PK 69/07, w którym stwierdził, że za przypadek szczególnie uzasadniony, o którym mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 uso nie może być wyłącznie utożsamiany z sytuacjami dającymi podstawę do rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika. W przywołanym orzeczeniu SN zauważył, że w czasie absencji chorobowej dyrektor w ogóle nie wykonuje funkcji dyrektora, a zatem nie wykonuje zadań określonych w art. 39 uso." Przypadki szczególnie uzasadnione to nie sytuacje, które w subiektywnym odczuciu organu prowadzącego mają charakter szczególny, tylko takie, które obiektywnie powodują destabilizację pod względem dydaktycznym, wychowawczym czy oświatowym. Takim przypadkiem w oczywisty sposób jest fizyczna nieobecność dyrektora przez cały tydzień od 8:00 do 15:00. Zarzuty skarżącego kwestionujące powyższe stanowisko, a wskazujące na brak konieczności stałej obecności dyrektora w szkole wobec powołania p.o. dyrektora dopiero 2 dni pod jego odwołaniu są oczywiście chybione. Oczywistym jest, że powołanie nawet p.o. dyrektora musi trwać i okres 2 dni nie jest tu okresem nadmiernie długim. Zarzuty dotyczące stałego zastępowania nieobecnego dyrektora przez nauczycieli w szkole, w której nie powołano wicedyrektora, są argumentem za odwołaniem dyrektora. Ich istotą jest bowiem konieczność fizycznej obecności w szkole osoby, która będzie wykonywać należące do dyrektora zadania. Skarżący doprowadził do sytuacji, w której jego obowiązki w godzinach pracy szkoły wykonywali inni nauczyciele na stałe. Skarżący podniósł także zarzut pozbawienia go prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Postępowanie dowodowe faktycznie ograniczyło się do uzyskania pisma z Zespołu Szkół Artystycznych i Teatralnych o zatrudnieniu skarżącego na 18/18 etatu - w I semestrze 29 godzin, w II semestrze 17 godzin. Zarówno wydanie zarządzenia, jak również opinii Kuratora Oświaty odbyło się bez wysłuchania skarżącego. Należy podkreślić, że zarzut ten w okolicznościach sprawy był całkowicie chybiony. Organ potwierdzając fakt zatrudnienia skarżącego w innej szkole, w pełnym wymiarze nie dowodził okoliczności nieznanych skarżącemu. On sam zresztą im nie zaprzeczał. Organ za wystarczające uznał ustalenie faktu i zamiaru zatrudnienia skarżącego w innej szkole oraz godzin jego przyjęć w szkole gdzie pełnił funkcję dyrektora, do podjęcia kwestionowanego zarządzenia. Podnoszone w skardze okoliczności dotyczące wysokich kompetencji skarżącego jako nauczyciela, otrzymanych nagród, utrzymania kontaktu wiążącego ze szkołą czy rodzicami, także w czasie wykonywania zajęć w szkole , jak również zastępowania go przez innego nauczyciela (niebędącego wicedyrektorem, którego nie powołano) w czasie nieobecności fizycznej w szkole, nie były istotne z punktu widzenia organu dla podjęcia zarządzenia. De facto organ przyjął, że prowadzenie postępowania wyjaśniającego w tym przedmiocie za zbędne. Sąd podziela zaprezentowane wyżej stanowisko organu. Sąd nie podziela także podnoszonego w skardze zarzutu, jakoby nie można było odwołać dyrektora ze stanowiska w trybie natychmiastowym z dniem odwołania – 18.10.2019 r., jak w niniejszej sprawie, w sytuacji, gdy uprzednio, dzień wcześniej – 17.10.2019 r. – sam dyrektor złożył rezygnację z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, począwszy od 1 listopada 2019 r., ze skutkiem na 1 luty 2020 r. Rezygnacja ze stanowiska dyrektora szkoły może mieć charakter natychmiastowy bądź odroczony do momentu wskazanego w rezygnacji. Wobec tego oświadczenie woli o rezygnacji z funkcji dyrektora szkoły powinno być interpretowane zgodnie z wolą osoby składającej to oświadczenie. W realiach niniejszej sprawy termin rezygnacji dyrektora – wg jego woli – miał odnieść skutek na 1 luty 2020 r. Ustawodawca w żaden sposób nie ograniczył, ani nie wykluczył trybów odwołania dyrektora. To od organu zależy, który tryb odwołania dyrektora wybierze, w zależności od przesłanek występujących w konkretnej sprawie. Organ, nawet w sytuacji, kiedy dyrektor złoży rezygnację na podstawie art. 66 ust. 1 lit. a P.o., jest władny zdecydować o innej podstawie odwołania, szczególnie jeśli uzna, że istnieją ku temu przesłanki wymienione w art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o. (tak słusznie NSA w wyroku z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2186/11. W realiach sprawy termin odwołania dyrektora określony w kontrolowanym zarządzeniu upłynął wcześniej niż wskazany w rezygnacji dyrektora. Możliwość i prawidłowość odwołania go ze skutkiem natychmiastowym 18.10.2019 r. nie budzi wątpliwości. Podniesiony na rozprawie 19 lutego 2020 r. zarzut naruszenia procedury odwołania przez organ, polegający na oparciu zarządzenia o faks przekazujący opinię Kuratora Oświaty a nie oryginalne pismo jest także niezasadny. Bezspornie przed wydaniem kontrolowanego zarządzenia Kurator Oświaty w dniu 17.10.2019 r. pozytywnie zaopiniował odwołanie skarżącego ze stanowiska na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o. Okoliczność ta jest rozstrzygająca, biorąc pod uwagę treść cytowanego przepisu, który nie zawiera żadnych wymagań co do formy zapoznania się organu z treścią opinii. Istotne z punktu widzenia normy zawartej w art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o., jest wydanie zarządzenia po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, co w sprawie miało miejsce. Reasumując, zarzuty niewłaściwej wykładni i zastosowania art. 66 P.o., w szczególności art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. A i art. 66 ust. 1 pkt 2 P.o. nie potwierdziły się. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako bezzasadną.