I FSK 1796/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik, Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Adam Nita, , po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 1 października 2020 r., sygn. akt I SA/Ke 236/20 w sprawie ze skargi K. U. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 1 października 2020 r., sygn. akt I SA/Ke 236/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (dalej sąd pierwszej instancji), uwzględnił skargę K. U. (dalej skarżąca) i uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej organ) z dnia 26 maja 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług (ww. wyrok oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu opublikowane zostały w bazie internetowej NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W skardze kasacyjnej organ, na podstawie art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz. 2325 ze zm., dalej P.p.s.a.) wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi poprzez jej oddalenie, względnie o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez sąd pierwszej instancji, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, rozpoznanie sprawy na rozprawie, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego tj.: 1. art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106 ze zm., dalej u.p.t.u.), poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania polegającą na bezpodstawnym przyjęciu, że otrzymywane przez skarżącą dopłaty do przekazywanych warzyw, owoców, kosztów transportu i pakowania oraz sortowania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1 u.p.t.u., 2. art. 14b § 1 w zw. z art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej O.p.), poprzez ich niewłaściwą wykładnię i nieprawidłową ocenę zastosowania polegającą na uznaniu, że interpretacja nie zawiera adekwatnego odniesienia do stanowiska zajętego przez skarżącą. Skarżąca nie złożyła odpowiedzi na skargę kasacyjną. Sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r., poz. 209 ze zm.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 614). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestią sporną przed sądem pierwszej instancji było to, czy zasadnie organ w skarżonej interpretacji ocenił jako nieprawidłowe stanowisko skarżącej, że otrzymane przez nią dofinansowanie nie zwiększa obrotu skarżącej w rozumieniu art. 29a ust. 1 u.p.t.u. Dofinansowanie to obejmuje wsparcie otrzymane przez skarżącą, w związku z wprowadzonym przez rząd [...] zakazem przywozu niektórych produktów z Unii Europejskiej do [...], wyliczone w oparciu o Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (dalej rozporządzenie). Sąd pierwszej instancji, podzielając pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2019 r. sygn. akt I FSK 2057/16, ocenił, że opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wsparcie finansowe, otrzymane przez skarżącą w wyniku bezpłatnego przekazania owoców i warzyw (po uprzednim ich posortowaniu, zapakowaniu i dostarczeniu) do uprawnionej jednostki, nie zwiększa podstawy opodatkowania określonej w art. 29a ust. 1 u.p.t.u. Ocenił jednocześnie, że zaskarżona interpretacja nie zawierała adekwatnego odniesienia się przez organ do stanowiska skarżącej w zakresie drugiego z zadanym przez nią pytań, dotyczącego możliwości złożenia korekty deklaracji za okresy, w których była czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej w zakresie zarzutu naruszenia art. 29a ust. 1 u.p.t.u. organ podniósł, że otrzymane w warunkach rozporządzenia dopłaty stanowią należność za dostawę, transport oraz koszty pakowania i sortowania warzyw i owoców. Jedynie dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zaś przekazywana dopłata podzielona jest na dopłatę dotyczącą owoców, kosztów transportu, pakowania i sortowania owoców. Organ argumentował również, że warunkiem zaliczenia dotacji do podstawy opodatkowania jest jej bezpośredni związek z ceną, czyli bezpośredni wpływ dotacji na poziom ceny towaru lub usługi. W analizowanej sprawie przedmiotowe rekompensaty przybierają postać konkretnej kwoty za kilogram przekazanych wskazanym podmiotom owoców i warzyw. Od ilości warzyw i owoców uzależniona jest również dopłata za pakowanie i sortowanie, koszty transportu od odległości. Argumentacja ta nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć należy, iż problematyka wliczania dofinansowania, otrzymanego w zw. z zakazem przywozu niektórych produktów z Unii Europejskiej do [...], do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określonej w art. 29a ust. 1 u.p.t.u., była przedmiotem licznych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku Naczelnego Administracyjnego z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt I FSK 2057/16 sąd wskazał, że nie ma podstaw do uznania, by wsparcie to dokonywane było w celu sfinansowania konkretnej czynności opodatkowanej, skoro udzielane jest na skutek wycofania produktów z rynku i to w celu przekazania ich ściśle określonym podmiotom. Przekazanie owoców nie nastąpiło w zamian za określoną należność skoro jednym z koniecznych warunków tego wsparcia było nieodpłatne przekazanie przez skarżącą tych produktów. Podobny pogląd został wyrażony na tle podobnego stanu faktycznego i prawnego w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 lipca 2020 r. sygn. akt I FSK 1792/17; z dnia 19 lutego 2021 r. sygn. akt I FSK 1647/20; z dnia 13 kwietnia 2021 r. sygn. akt I FSK 325/21; z dnia 26 października 2021 r. sygn. akt I FSK 1369/21; z dnia 31 maja 2022 r. sygn. akt I FSK 100/21. Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie podziela argumentację przedstawioną w ww. orzeczeniach, iż tego typu dotacje nie stanowią podstawy opodatkowania określonej w art. 29a ust. 1 u.p.t.u. Mając powyższe na względzie zarzut błędnej wykładni i w konsekwencji niewłaściwej oceny zastosowania przez sąd pierwszej instancji art. 29a ust. 1 u.p.t.u. nie zasługuje na uwzględnienie. Niezasadny okazał się również drugi z podniesionych przez organ w skardze kasacyjnej zarzutów – naruszenia art. 14b § 1 w zw. z art. 14c § 1 i 2 O.p. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ podniósł, że uzależnił odpowiedź na drugie pytanie postawione przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji od odpowiedzi na pytanie pierwsze wskazując, że z uwagi na fakt, iż otrzymane przez skarżącą dopłaty do przekazywanych warzyw, owoców i kosztów transportu i pakowania oraz sortowania podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i skarżąca odprowadziła podatek VAT brak jest podstaw do rozstrzygnięcia ewentualnej korekty deklaracji VAT-7. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę sądu pierwszej instancji, iż organ zaniechał rozważenia i wyjaśnienia zagadnienia, czy skarżącej, która nie jest obecnie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, służy prawo do złożenia deklaracji za okresy, w której była podatnikiem czynnym i zrejestrowanym. Organ nieprawidłowo połączył odpowiedź na pytanie drugie postawione przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jedynie z efektem analizy stanowiska strony przedstawionego w ramach pytania pierwszego. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 184 P.p.s.a., w braku usprawiedliwionych podstaw, skarga kasacyjna podlegała oddaleniu. Adam Nita Marek Olejnik Małgorzata Niezgódka-Medek