VIII SA/Wa 818/20
WyrokWSA w Warszawie2021-01-07
Skład orzekający: Leszek Kobylski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając sprzeciw od decyzji uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 138 § 2 KPA, może badać merytoryczną zasadność decyzji organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Sąd rozpoznający sprzeciw od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 KPA ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania takiej decyzji, a nie merytoryczną zasadność decyzji organu pierwszej instancji. Kontrola sądu ma charakter formalny i dotyczy tego, czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 KPA, biorąc pod uwagę przepisy prawa materialnego. Sąd nie może zastąpić organu odwoławczego w analizie materiału dowodowego ani rozstrzygać sprawy merytorycznie.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła sprzeciwu M. i D. S. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB), która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) nakazującą doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. MWINB uznał, że PINB nie wykonał w pełni wytycznych sądów administracyjnych, w szczególności dotyczących konieczności sporządzenia ekspertyzy technicznej w sprawie izolacyjności akustycznej stropu. Strony skarżące zarzuciły MWINB naruszenie art. 138 § 2 KPA poprzez bezpodstawne uchylenie decyzji organu pierwszej instancji.Rozstrzygnięcie
Oddalono sprzeciw.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w dniu 7 stycznia 2021 r. sprzeciwu M. S., D. S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala sprzeciw.
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest sprzeciw złożony przez M. i D. małż. S. ( dalej jako: "strony", "skarżący") od decyzji M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dn. [...] maja 2020r. ( dalej jako: "MWINB", "organ odwoławczy"), na podstawie której, działając na podstawie art. 138§2 ustawy z dn. 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz U z 2020r. poz. 256) oraz na podstawie art. 83 ust.2 ustawy z dn. 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz U 2019r. poz. 1186), po rozpatrzeniu odwołań J. S. oraz M. i D. S. reprezentowanych przez adwokata T. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wm. R. [...] z dnia [...].02.2020r. znak: [...], nakazującej P.P. M. i D. S. doprowadzenie robót budowlanych wykonanych w salonie z aneksem kuchennym i przedpokoju w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku usytuowanym przy ul. W. [...] w R., do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie w terminie do dnia [...].05.2020r., na całej ich powierzchni wykładziny dywanowej lub innej poprawiającej izolacyjność przegrody (stropu pomiędzy lokalami Nr [...] i [...]) na dźwięki uderzeniowe o minimum 4dB lub podłożenie pianki wtórnie spienionej o grubości minimum 4 mm, lub ułożenie paneli podłogowych na podkładzie z pianki wtórnie spienionej o grubości minimum 4 mm z zachowaniem dylatacji obwodowej wypełnionej pianką – orzekł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy podniósł, że u podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia:
WINB wskazał, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte w dn. [...] grudnia 2010r. wnioskiem do PINB w R. złożonym przez J. S. w przedmiocie robót budowlanych w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym, usytuowanym przy ul. W. [...] w R., w wyniku których miały się pogorszyć w znacznym stopniu właściwości użytkowe jej lokalu nr 1, związane w szczególności z brakiem izolacji akustycznej.
W dniu [...] lutego 2011 r. przeprowadzono oględziny w lokalu nr [...], w trakcie których stwierdzono, że D. S. przeprowadził roboty budowlane, obejmujące m.in. wymianę kotła na kocioł gazowy CO, wykonanie wentylacji grawitacyjnej w łazience, wymianę instalacji elektrycznej, wymianę płytek posadzkowych, wymianę sufitów podwieszanych, rozebranie ścianek działowych oraz zdemontowanie warstw podłogowych. Jak wynika z opisu prac budowlanych przeprowadzonych w niniejszym lokalu, sporządzonego przez mgr inż. M. N., prace remontowe nie dotyczyły elementów konstrukcyjnych budynku. Funkcje pomieszczeń nie uległy zmianie, a prace związane z remontem pomieszczeń podniosły ich standard, zwiększyły izolacyjność akustyczną stropu nad parterem, zwiększyły izolacyjność termiczną stropodachu, poprawiły sprawność wentylacji grawitacyjnej oraz wyeliminowały zagrożenie zatrucia tlenkiem węgla z kotła CO.
W związku z powyższym, organ I instancji w dniu [...] sierpnia 2011 r. wydał decyzję Nr [...], którą umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych, wykonanych w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R. uznając, że wykonane prace to konserwacja lokalu, niewymagająca pozwolenia na budowę ani też zgłoszenia.
W wyniku postępowania odwoławczego MWINB decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2011 r. uchylił w całości powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż organ I instancji nie wszczął postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie oraz że brak było podstaw do jego umorzenia, bowiem postępowanie nie było bezprzedmiotowe. Ponadto stwierdzono, że roboty budowlane wykonane w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R. podlegają reglamentacji Prawa budowlanego, gdyż nie stanowią remontu ani bieżącej konserwacji. Podniesiono również występujący problem złej akustyki w lokalu nr [...], spowodowany wykonanymi robotami w lokalu nr [...], potwierdzony przedłożoną przez uczestniczkę opinią techniczną rzeczoznawcy J. C..
W związku z powyższym PINB, zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. wszczął postępowanie w sprawie wykonanych robót budowlanych w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R.. Następnie organ I instancji postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., działając na podstawie art. 81 c ust. 2-4 P.b., nałożył na M. i D. S. (dalej: inwestorzy, strona) obowiązek sporządzenia i przedstawienia ekspertyzy technicznej dotyczącej akustyki stropu pomiędzy lokalami mieszkalnymi nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R. w terminie do dnia [...] kwietnia 2012 r. PINB sprecyzował, że żądana ekspertyza powinna być poparta badaniami akustycznymi, opracowana przez rzeczoznawcę budowlanego lub osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane o specjalności budowlano-konstrukcyjnej bez ograniczeń, powinna określać, w razie potrzeby, sposób doprowadzenia elementów warstw izolacyjnych przeciwdźwiękowych stropu do właściwego stanu technicznego odpowiadającego warunkom technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz określać sposób wykonania prawidłowej izolacji przeciwdźwiękowej stropu.
W dalszym treści uzasadnienia decyzji organ odwoławczy relacjonując przebieg postępowania w sprawie wskazał, że PINB w R. decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b. nakazał inwestorom doprowadzić wykonane, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, roboty budowlane związane z przebudową stropu pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...] w budynku przy ul. W. [...] w R. do stanu poprzedniego.
W ocenie organu I instancji, jedynym słusznym rozstrzygnięciem w przedmiotowej sprawie jest nakaz doprowadzenia budynku, a ściślej stropu międzypiętrowego, do stanu poprzedniego, tj. sprzed jego przebudowy.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli inwestorzy. Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...], uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 P.b., nakazał inwestorom doprowadzenie robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R., związanych z przebudową stropu pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...], do stanu poprzedniego. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że przedmiotowe roboty zostały zakończone, dlatego powinien mieć zastosowanie art. 51 ust. 7 P.b.
W treści ww. decyzji organ podniósł, że nałożony na inwestorów obowiązek przedstawienia stosownej ekspertyzy nie został przez nich wykonany, a legalizacja samowoli budowlanej w przypadku nieprzedłożenia wymaganych dokumentów nie jest dopuszczalna. Wobec braku ekspertyzy technicznej, w której zawarte byłyby odpowiedzi na pytania w sprawie czy przebudowany strop spełnia wymogi Polskich Norm w zakresie izolacyjności oraz czy należy wykonać prace budowlane, które doprowadzą, przebudowę stropu do stanu zgodnego z prawem czy też nie, organ odwoławczy posłużył się m.in. opinią techniczną sporządzoną przez mgr inż. J. C., z której wynika, że izolacja akustyczna stropu uległa znacznemu pogorszeniu, utrudniając życie mieszkańcom lokalu nr 1 na parterze.
W ocenie MWINB, jedyną możliwością, która będzie odpowiadać przepisom prawa oraz będzie czynić zadość stronom postępowania jest doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, tj. zgodnego z warunkami techniczno-budowlanymi. Oznacza to, że inwestorzy winni doprowadzić strop budynku do takiego stanu, aby akustyka budynku nie była pogorszona, tzn. ułożyć płyty jastrychowe na podsypce wyrównującej z warstwą izolacji akustycznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017r. (VIII SA/Wa 826/16), uchylił decyzję MWINB Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję PINB Nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie organy administracyjne nadzoru budowlanego, pomimo iż zawiadomieniami z dnia [...] grudnia 2011 r. i [...] stycznia 2012 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie wykonanych robót budowlanych w lokalu nr [...] w budynku pryz ul. W. [...] w R., to nie poczyniły jednoznacznych i przekonujących ustaleń co do kwalifikacji i charakteru robót budowlanych, polegających na zmianie konstrukcji stropu, czy w istocie nastąpiła jego przebudowa, bez wymaganego wówczas pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu orzekającego, z wyroku z 3 października 2012 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 467/12 nie wynika wprost, że wymiana podłogi w mieszkaniu skarżących to przebudowa. Sąd, oceniając w tamtym postępowaniu zasadność wydania postanowienia dowodowego w trybie art. 81c ust. 2 P.b., wskazał jedynie, że zakres prac przeprowadzonych przez skarżących wyczerpuje pojęcie robót budowlanych z art. 3 pkt 7 P.b. i dlatego znajduje się w kręgu zainteresowania organów nadzoru budowlanego. Sąd wówczas wskazał również, że prace te to roboty budowlane z elementami remontu, ale nie wszystkie spośród nich polegały na odtworzeniu stanu pierwotnego (nie wszystkie były remontem). Postanowienie dowodowe wydane w trybie art. 81c ust. 2 P.b. miało pomóc organom nadzoru budowlanego wyjaśnić uzasadnione wątpliwości co do jakości ocenianych robót budowlanych.
Konkludując Sąd wskazał, iż organ I instancji, ponownie rozpoznając sprawę, powinien zakreślić skarżącym nowy termin na złożenie ekspertyzy określonej w postanowieniu dowodowym PINB z dnia [...] lutego 2012 r. Jeśli zaś inwestorzy nie wykonają tego postanowienia, wówczas, uznając ten dowód za konieczny w celu rozwiania wątpliwości organów nadzoru budowlanego, PINB winien skorzystać z wykonania zastępczego z art. 81c ust. 4 P.b. przez zlecenie osobie z uprawnieniami lub instytutowi ekspertyzy technicznej dotyczącej akustyki stropu pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R., ponosząc tymczasowo koszty jej sporządzenia, które będą rozliczone na końcowym etapie postępowania administracyjnego w tej sprawie na podstawie art. 264 § 1 k.p.a.
W rezultacie czynności stanowiących realizację wytycznych zawartych w treści ww. wyroku, Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2018r. PINB, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 P.b. oraz § 323 ust. 1 i 2 pkt 3 i 4, § 326 ust. 1 i 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.) orzekł o braku podstaw do wydania decyzji opartej na art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R., w szczególności związanych z remontem stropu pomiędzy lokalami nr [...] i [...] i przebudową instalacji gazowej (wymianą kotła gazowego) w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem.
Rozpatrując odwołanie wniesione przez J. S., MWINB decyzją z dn. [...] września 2018r. Nr [...], orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy organ odwoławczy uznał, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego w rozpoznawanej sprawie. Powołał treść przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 29 ust. 2 pkt 1 P.b. Przypomniał, iż w przedmiotowej sprawie inwestorzy – M. i D. S. - wykonali roboty budowlane polegające m.in. na wymianie podłogi z desek na legarach na system podłogowy F. (jak ustalono w toku postępowania bez naruszenia konstrukcji stropu). W budynku dwurodzinnym przy ul. W. [...] w R. strop między piętrowy jest typu K.. Strop tego rodzaju składa się z belek stalowych oraz płyt międzybelkowych, zbrojonych prętami stalowymi lub płaskownikami bądź prętami. Płyta powstaje na skutek zespolenia cegieł zaprawą cementową i są oparte na dolnych stopkach belek. Elementy takie jak polepa, legary i deski podłogowe to warstwy wyrównawczo- wykończeniowe. Zdaniem MWINB wymiany podłogi z desek na legarach na system podłogowy F. (bez naruszenia konstrukcji stropu) nie można zakwalifikować do przebudowy elementów konstrukcyjnych budynku. Przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejących obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji. W ocenie organu odwoławczego zgromadzony materiał dowodowy świadczy o wykonaniu remontu lokalu nr 2. Nadto wskazał, iż M. i D. S. wykonali remont lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R. w warunkach samowoli budowlanej - nie zgłosili bowiem zamiaru jego wykonania właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej I instancji.
Konkludując MWINB uznał, iż roboty zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i zgodnie z przepisami co potwierdza opis techniczny M. N., oględziny upoważnionych pracowników organu powiatowego, zeznanie G. S. oraz dane dostępne ze strony internetowej F..
W rezultacie skargi wniesionej na powyższe decyzje przez J. S., WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 28 grudnia 2018r.. sygn. akt VIII SA/Wa 768/18, uchylił ww. decyzję organu wojewódzkiego oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie organu powiatowego.
Wykonując wytyczne i wskazania zawarte w treści ww. orzeczenia organy doprowadziły do wykonania i przedłożenia w PINB w R. raportu z badań izolacyjności akustycznej na dźwięki powietrzne i uderzeniowe między lokalami mieszkalnymi w budynku ul. W. [...] w R. sporządzony przez mgr inż. H. J. oraz inż. R. P. (nr upraw. [...]), z którego wynika, że przeprowadzone badania wykazują przekroczenia dopuszczalnego poziomu uderzeniowego w pomieszczeniach, w których wykonano remont dla norm według starej i nowej normy,
W przypadku rozpatrywania wartości dopuszczalnych dla budynków jednorodzinnych
i wielorodzinnych. W dalszej kolejności organ nadzoru budowlanego I instancji postanowieniem Nr [...] z dnia [...].08.2019r. zobowiązał P.P. M. i D. S. do uzupełnienia braków w przedłożonej ekspertyzie poprzez określenie zakresu robót koniecznych do wykonania celem zapewnienia odpowiedniej izolacyjności na dźwięki uderzeniowe w pomieszczeniach, w których wykonano remont oraz sposób ich wykonania.
J. S. w trakcie zapoznawania się z aktami sprawy w dniu [...].08.2019r.
oraz w piśmie z dnia [...].09.2019r. wskazała, że przedłożona przez inwestorów dokumentacja nie stanowi ekspertyzy technicznej.
W dniu [...].10.2019r. została złożona uzupełniona opinia dotycząca izolacyjności akustycznej pomiędzy lokalami mieszkalnymi przy ul. W. [...] w R., w której wskazano, że w celu poprawy izolacyjności stropu do stanu normatywnego zaleca się zastosować wykładzinę na całej powierzchni, która była poddana remontowi lub podłożyć piankę wtórnie spienioną o grubości min. 4 mm pod wszystkie warstwy wierzchnie posadzki. zachowując przy tym maksymalną staranność i dylatację obwodowa, wypełnioną pianką.
Należy zastosować wykładzinę. która poprawi izolacyjność stropu o min. 4 dB. Zaleca się przeprowadzić badania poziomu uderzeniowego w trakcie remontu, w celu weryfikacji dobranego rozwiązania.
Decyzją Nr [...] z dnia [...].02.2020r. znak: [...], nakazano M. i D. S. doprowadzenie robót budowlanych wykonanych w salonie z aneksem kuchennym i przedpokoju w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku usytuowanym przy ul. W. [...] w R., do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie, w terminie do dnia [...].05.2020r., na całej ich powierzchni wykładziny dywanowej lub innej poprawiającej izolacyjność przegrody (stropu pomiędzy lokalami Nr [...] i [...]) na dźwięki uderzeniowe o minimum 4dB lub podłożenie pianki wtórnie spienionej o grubości minimum 4 mm. lub ułożenie paneli podłogowych na podkładzie z pianki wtórnie spienionej o grubości minimum 4 mm z zachowaniem dylatacji obwodowej, wypełnionej pianką.
Odwołania od powyższego rozstrzygnięcia w ustawowym terminie złożyła J. S. oraz M. i D. S. reprezentowani przez adwokata T. B..
MWINB po rozpatrzeniu złożonych odwołań, ww. decyzją z dn. [...] maja 2020r. ( będącą przedmiotem wniesionego sprzeciwu) – orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W stanowisku zawartym w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, organ odwoławczy podniósł, że powodem uchylenia zaskarżonej decyzji organu powiatowego Nr [...] i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji jest w dalszym ciągu niewykonanie przez PINB w m. R. wytycznych zawartych w zapadłych wyrokach sądu administracyjnego, w szczególności ekspertyzy technicznej dotyczącej akustyki stropu pomiędzy lokalami nr [...] i [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R..
W kontekście powyższego organ odwoławczy skonstatował, że przez inwestorów małż. S. w rzeczywistości nie została złożona ekspertyza techniczna, a jedynie raport z badań izolacyjności akustycznej na dźwięki powietrzne i uderzeniowe
między lokalami mieszkalnymi przy ul. W. [...] w R. sporządzony przez mgr inż. H. J. oraz inż. R. P.. Powyższe opracowanie potwierdza, że przeprowadzone badania wykazują przekroczenia dopuszczalnego poziomu uderzeniowego w pomieszczeniach, w których wykonano remont dla norm według starej i nowej normy, w przypadku rozpatrywania wartości dopuszczalnych dla budynków jednorodzinnych i wielorodzinnych, niemniej dalej nie stanowi o wykonaniu wytycznych zawartych w wyrokach sądowoadministracyjnych z dnia 28.12.2018r. sygn. akt VIII SA/Wa 768/18 oraz z dnia 28.06.2017r. sygn. akt VIII SA/Wa 826/16.
MWINB wskazuje więc że ekspertyza jest szerszym opracowaniem niż opinia techniczna bądź raport z badań, które wymaga od eksperta większego nakładu pracy i wyższych kwalifikacji. Jest opracowaniem, które nie tylko odpowiada na pytanie dotyczące faktycznego stanu obiektu, ale również szuka przyczyn i wskazuje sposób postępowania lub konieczność wykonania robót budowlanych niezbędnych do przywrócenia obiektowi odpowiedniego stanu technicznego. Ekspertyza jest rozwinięciem oceny technicznej albo następstwem. Ekspertyza oprócz wskazań, jakie powinna zawierać ocena techniczna odpowiada na pytanie dlaczego tak się dzieje i co trzeba zrobić by przeciwdziałać występującym nieprawidłowościom lub określa warunki, w jakich bezpieczna eksploatacja budynku jest możliwa. Dopiero po
wykonaniu przez zobowiązanych ekspertyzy bądź zleceniu jej wykonania przez PINB
w m. R. na koszt M. i D. małż. S. będzie można mówić o spełnieniu wszystkich wytycznych zawartych w zapadłych wyrokach WSA oraz dokładnym i wszechstronnym zgromadzeniu materiału dowodowego w omawianej sprawie.
Wobec powyższego organ powiatowy ponownie rozpatrując sprawę przystąpi do
przewidzianej przepisami procedury mającej na celu wykonanie ekspertyzy technicznej wymaganej w omawianej sprawie. Omawiane postępowanie toczy się od 2010r. a zobowiązani nadal nie zrealizowali ciążącego na nich obowiązku.
Ponadto organ odwoławczy wskazał, że podstawa zaskarżonego rozstrzygnięcia Nr [...] jest częściowo nieprawidłowa, tj. organ powiatowy powołał się na przepisy art. 51 ust, 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane (które mają zastosowanie w omawianej sprawie) oraz art. 51 ust. 3 w/w ustawy, który na tym etapie postępowania nie ma zastosowania.
Reasumując w omawianej sprawie nie można uznać, aby w toku postępowania zastosowano się w pełni do oceny prawnej zawartej w wyrokach zapadłych w przedmiotowej sprawie. Ponownie rozpatrując sprawę organ powiatowy skorzysta z dyspozycji art. 81 c ust. 4 Prawa budowlanego poprzez zlecenie wykonania ekspertyzy technicznej dotyczącej akustyki stropu pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R. (której obowiązek przedłożenia został nałożony postanowieniem Nr [...]) i dopiero po przedstawieniu takiej dokumentacji będzie podejmował dalsze czynności wyjaśniające w omawianej sprawie. Jak już wskazano dopiero przedstawienie ekspertyzy technicznej pozwoli na wykonanie wytycznych zawartych w wyrokach WSA, które zapadły w omawianej sprawie.
Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że nie może w ramach postępowania odwoławczego przeprowadzić samodzielnie postępowania wyjaśniającego w w/w zakresie, gdyż naruszyłoby to zasadę dwuinstancyjności. Wprawdzie organ drugiej instancji ma obowiązek prowadzić własne postępowanie dowodowe, niemniej nie może zastępować organu pierwszej instancji. Przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego nie może godzić w zasadę dwuinstancyjności.
Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie wyjaśniające konieczne do przeprowadzenia dotyczy okoliczności mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Postępowanie dowodowe jest dotknięte brakami, których nie można uzupełnić w postępowaniu odwoławczym. Czynności wyjaśniające, jakie należy przeprowadzić wykraczają poza zakres określony art. 136 Kpa.
Natomiast odnosząc się do zarzutów podniesionych przez M. i D. S. reprezentowanych przez adwokata T. B., organ wojewódzki zauważa, że omawiany stan faktyczny nie jest wystarczający do uchylenia zaskarżonej decyzji PINB w m. R. Nr [...] i umorzenia postępowania administracyjnego, o co wnosili skarżący.
Odpierając zarzut dotyczący, błędnego zdaniem skarżących, ustalenia, że wykonane przez Państwa S. roboty budowlane doprowadziły do pogorszenia izolacyjności przegrody - stropu pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R., tut. organ zauważa, że wnioski takie wynikają wprost z przedstawionego przez skarżących raportu. W raporcie z badań izolacyjności akustycznej na dźwięki powietrzne i uderzeniowe między lokalami mieszkalnymi przy ul. W. [...] w R. sporządzony przez mgr inż. H. J. oraz inż. R. P. (nr upraw. [...]) wskazano. że przekroczono dopuszczalny poziomu uderzeniowy w pomieszczeniach, w których wykonano remont dla norm według starej i nowej normy w przypadku rozpatrywania wartości dopuszczalnych dla budynków jednorodzinnych i wielorodzinnych.
Odnosząc się do treści odwołania J. S., tut. organ wskazuje, że zakres
obowiązków nałożonych w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego będzie wynikać z ekspertyzy technicznej, której przedłożenie jest niezbędne dla wydania rozstrzygnięcia w oparciu o w/w przepis.
Sprzeciw od powyższej decyzji pismem z dn. [...] czerwca 2020r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. i D. małż. S. reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) — dalej k.p.a., poprzez bezpodstawne uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, pomimo tego że brak było do tego przesłanek, gdyż decyzja organu pierwszej instancji nie była obarczona uchybieniami wskazanymi przez organ odwoławczy.
W oparciu o powyższy zarzut skarżący wnieśli o:
1/ Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości;
2/ Zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego, w tym kosztów zastępstwa procesowego
3/ o wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W uzasadnieniu sprzeciwu jego autor przede wszystkim podniósł, że stanowisko MWINB wyrażone w zaskarżonej decyzji jest błędne, wynika z powierzchownej wykładni przepisów prawa materialnego, co skutkowało naruszeniem prawa procesowego – art. 138§2 kpa. Wskazał, że Ustawa z 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 nr 243, poz. 1623, z póź. zm.) posługuje się pojęciem oceny technicznej i ekspertyzy (art. 50 ust. 3, art. 64 ust. 3, art. 81c ust. 1 pkt 2) w przypadku dokumentów oceniających stan techniczny obiektów budowlanych, nie podając legalnej definicji żadnego z nich. Zatem, zgodnie z orzecznictwem NSA : "wykładając określenia używane w języku prawnym, gdy nie ma w tekście aktu normatywnego definicji legalnej, interpretowanym zwrotom prawnym nie należy nadawać znaczenia odmiennego od potocznego, chyba że istnieją dostateczne racje przypisania im odmiennego znaczenia" (wyr. NSA z 10.09.20] 9r., ll OSK 2884/16, Legalis). W związku z powyższym, zgodnie z definicją podaną w Słowniku Języka Polskiego ekspertyza to: " zbadanie czegoś przez ekspertów w celu wywołania orzeczenia, opinia, orzeczenie eksperta", zaś ekspert to "specjalista powołany do wydania orzeczenia lub opinii w sprawach spornych, wchodzących w zakres jego kompetencji" (Mały Slownik Języka Polskiego pod red. S. Skorupki, H. Auderskiej, Z. Łepickiej, Warszawa 1969, s. 159).
Kontynuując wywód pełnomocnik wskazał, że MWINB wydając decyzję oparł się wyłącznie na wykładni językowej, poprzez odwołanie do elementów semantycznych. Niemniej, oczekiwanie, że każda praca eksperta powinna nazywać się: "ekspertyza" nie licuje z powagą postępowania administracyjnego. W przypadku braku definicji legalnej organ powinien wymagać od siebie więcej, niż w sytuacji, gdy ustawodawca przewidział ustanowienie norm definiujących. Niedopuszczalne jest, aby MWINB kwalifikował przedkładane przez strony opinie ekspertów tylko poprzez zerojedynkowy pryzmat zgodności semantycznej z terminem używanym przez prawodawcę. Organ powinien bowiem zastosować inne rodzaje wykładni, w szczególności wykładnię celowościową. Dopiero po przeanalizowaniu treści opinii może stwierdzić, czy spełnia ona swój podstawowy cel, jakim jest rozwikłanie problemu wymagającego wiedzy specjalistycznej. MWINB poprzestając jedynie na wykładni językowej znacznie spłaszczył wykładnie i w konsekwencji naruszył przepisy postępowania.
Ponadto pełnomocnik wskazał, że co się zaś tyczy strony merytorycznej opinii, to jest ona obszerna i rzetelnie udokumentowana. W dniu [...].11.2019r. pełnomocnik skarżących załączył świadectwa wzorowania kalibratora akustycznego oraz miernika poziomu dźwięku, które zostały użyte do wykonania ekspertyz. Użyty sprzęt spełnia wszystkie normy, zatem nie można zgodzić się z MWINB, że praca sporządzona przez inż. P. oraz przez mgr inż. J. nie spełnia wytycznych zawartych w wyrokach sadowoadmninistracyjnych z dnia 28.12.2018r, sygn. VIII SA/Wa 768/18 oraz z dnia 28.06.2017r. sygn. VIII SA/Wa 826/16.
Reasumując pełnomocnik podniósł, że w niniejszej sprawie organ w sposób pobieżny i niedbały dokonał analizy opinii technicznej i przez to absolutnie błędnie przyjął, że PINB dalszym ciągu wykonał wytycznych zawartych w wyroku WSA. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z ww. przesłanek, ponieważ nie doszło do naruszenia postępowania, zaś sprawa została dokładnie wyjaśniona. Organ odwoławczy wydając decyzję kasacyjną, próbował uniknąć wydania wyroku reformatoryjnego, co w konsekwencji znacznie wydłużyłoby postępowanie oraz skutkowałoby naruszeniem zasady ogólnej postępowania administracyjnego tj.: zasady pogłębiania zaufania uczestnik/ow postępowania do działań administracji publicznej (art. 8 kpa.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sprzeciw nie zasługiwał na uwzględnienie.
Decyzja będąca przedmiotem kontroli sądu, dokonywanej pod względem legalności, została wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.
Zgodnie zaś z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Przy czym, zgodnie z treścią art. 64e p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Sprzeciw nie jest zatem środkiem prawnym służącym kontroli materialnoprawnej podstawy decyzji ani prawidłowości zastosowania przez organ II instancji przepisów prawa procesowego niezwiązanych z podstawami kasatoryjnymi. Sprzeciw jest kierowany przeciwko uchyleniu decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Kontrola dokonywana przez sąd administracyjny w ramach tego środka ma zatem charakter formalny (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 3001/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok WSA w Gdańsku z 3 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 677/17, Lex nr 2394299).
Inaczej mówiąc, środek prawny w postaci sprzeciwu służy jedynie skontrolowaniu, czy decyzja kasacyjna organu drugiej instancji została oparta na przesłankach jej wydania określonych w art. 138 § 2 k.p.a. Sąd nie ma natomiast podstaw prawnych, aby - kontrolując decyzję kasacyjną w tak ustalonym zakresie - odnosić się do zarzutów merytorycznych podnoszonych w tym środku zaskarżenia. Nie może również zastąpić organu odwoławczego w dokonaniu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego i rozstrzygnięcia zawartego w decyzji pierwszoinstancyjnej.
Podkreślić bowiem należy, że art. 64e p.p.s.a. oraz art. 151a § 1 p.p.s.a. należy wykładać w ten sposób, że określony w tych przepisach zakres rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny na
skutek sprzeciwu od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. nie może obejmować oceny tej decyzji w takim zakresie, w jakim przesądzałoby to o prawach podmiotów, które z uwagi na art. 64b § 3 p.p.s.a. nie mogą brać udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym (zob. wyrok NSA z 7 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1319/18, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z tego wynika, że organ odwoławczy może wydać decyzję kasatoryjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia jedynie wtedy, gdy postępowanie w pierwszej instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem norm prawa procesowego, a więc gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w takim zakresie, że miało to istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zwrot "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy", będący podstawą zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., jest równoznaczny z brakiem przeprowadzenia przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Niemniej jednak, w ocenie sądu, prawnie koniecznym warunkiem podjęcia rozstrzygnięcia, o którym stanowi art. 138 § 2 k.p.a., jest uprzednie zrekonstruowanie normy prawa materialnego, adekwatnej dla danej sprawy administracyjnej (przedmiotu postępowania) i następcze dokonanie jej interpretacji. Dopiero wówczas możliwe bowiem będzie poprawne zidentyfikowanie faktów prawotwórczych dla danej sprawy administracyjnej, których niewyjaśnienie w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy będzie przesłanką kasatoryjnego rozstrzygnięcia. Innymi słowy, w uzasadnieniu decyzji istotne są nie tyle wskazania co do okoliczności, jakie należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (art. 138 § 2 k.p.a., zd. 2), ale nieobarczone błędem wytyczne w zakresie interpretacji przepisów, mogących znaleźć zastosowanie w sprawie, albowiem to normy prawa materialnego konkretyzują przedmiot postępowania administracyjnego i wiążąco kształtują sytuację prawną jej adresata. W świetle art. 138 § 2 k.p.a. konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, mający istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, należy więc oceniać przez pryzmat przepisów prawa materialnego mogących mieć zastosowanie w danej sprawie, co oznacza, że art. 64e p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że sąd administracyjny rozpoznając sprzeciw od decyzji ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., ale czyni to w świetle przepisów prawa materialnego, mogących mieć zastosowanie w danej sprawie (zob. wyrok NSA z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 3311/19, CBOSA).
Odnosząc powyższe rozważania do kontrolowanej w niniejszej sprawie decyzji, stwierdzić należy, że wskazane przez WINB w decyzji z dn. [...] maja 2020 r. okoliczności uzasadniały zastosowania w stosunku do zaskarżonej decyzji PINB w R., art. 138 § 2 k.p.a.
Decyzja ta została wydana w toku postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego w przedmiocie doprowadzenia robót budowlanych wykonanych w salonie z aneksem kuchennym i przedpokoju w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku usytuowanym przy ul. W. [...] w R. do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie w terminie do dn. [...].05.2020r. na całej ich powierzchni wykładziny dywanowej lub innej poprawiającej izolacyjność przegrody ( stropu pomiędzy lokalami nr [...] i [...] na dźwięki uderzeniowe o minimum 4 dB lub podłożenie pianki wtórnie spienionej o grubości min. 4 mm, lub ułożenie paneli podłogowych na podkładzie z pianki wtórnie spienionej o grubości min. 4 mm z zachowaniem dylatacji obwodowej wypełnionej pianką.
Zdaniem organu odwoławczego organ pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie i ustalił obowiązek wykonania ww. określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem na podstawie raportu technicznego, który zawiera wady wykluczające jego przydatność dowodową w sprawie. Jednocześnie uchybienia te są tego rodzaju, że nie jest możliwe skorzystanie przez organ odwoławczy z trybu art. 136 k.p.a. bez naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Ze stanowiskiem tym sąd wojewódzki się zgadza.
Przede wszystkim należy na wstępie zwrócić uwagę, że w rozpoznawanej sprawie zapadły już uprzednio prawomocne wyroki sądu administracyjnego z dn. 28.06.2017r. sygn.. akt VIII SA/Wa 826/17 i z dn. 28.12.2018r. sygn.. akt VIII SA/Wa 768/18 zawierające w swoim stanowisku prawnym zawartym w uzasadnieniach pogląd o uznaniu dowodu z ekspertyzy technicznej za konieczny w celu rozwiania wątpliwości organów nadzoru budowlanego w przedmiocie akustyki stropu pomiędzy lokalami mieszkalnymi nr [...] i [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R.. W związku z tym zarówno organ I instancji, organ odwoławczy rozpoznający ponownie sprawę, jak i Sąd w obecnym składzie, pozostają związani oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi ww. prawomocnych wyrokach WSA – zgodnie z dyspozycją art. 153 Ppsa. W rozumieniu tego przepisu przez "ocenę prawną" należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Z kolei "wskazania co do dalszego postępowania" stanowią z reguły konsekwencję tak rozumianej oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych, i wskazanie kierunku, w którym winno zmierzać przyszłe postępowanie (por.: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, uw. 1 i 2 do art. 153; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2015, art. 153, Nb 1–3).
Istota sporu w rozpoznawanym sprzeciwie sprowadza się do oceny wartości dowodowej przedłożonego opracowania technicznego określonego jako "Raport z badań izolacyjności akustycznej na dźwięki powietrzne i uderzeniowe między lokalami mieszkalnymi przy ul. W. [...] w R.." Powyższy raport stanowi realizację postanowienia PINB w R. z dn. [...].02.2012r. Nr [...] którym ww. organ działając na podstawie art. 81c ust. 2 i 3 ustawy Pb zobowiązał inwestorów małż. S. do sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej akustyki stropu pomiędzy lokalami mieszkalnymi nr [...] i [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R.. Zgodnie z ww. postanowieniem ( co do zakresu ww. opracowania) powyższa ekspertyza poparta badaniami akustycznymi stropu, opracowana przez rzeczoznawcę budowlanego lub osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane – winna określać sposób doprowadzenia elementów warstw izolacyjnych przeciwdźwiękowych stropu do właściwego stanu technicznego odpowiadającego warunkom technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz określać sposób wykonania prawidłowej izolacji przeciwdźwiękowej stropu.
W kontekście tak określonego zakresu wymaganego dla opracowania technicznego przez organy nadzoru budowlanego prowadzące postępowanie w sprawie, przedłożony ww. raport techniczny budzi wątpliwości co do jego wartości dowodowej w sprawie. Sąd generalnie podziela stanowisko MWINB zawarte w zaskarżonej sprzeciwem decyzji, że przedłożony raport techniczny nie do końca odpowiada warunkom jakie powinno spełnić opracowanie techniczne w rozpoznawanej sprawie.
Przede wszystkim powyższy raport we wnioskach końcowych dotyczących sposobu rozwiązania zaistniałych nieprawidłowości określa w sposób alternatywny roboty budowlane jakie należy wykonać w celu doprowadzenia robót budowlanych wykonanych w salonie z aneksem kuchennym w lokalu małż. S. do stanu zgodnego z prawem – przez wskazanie, że miałoby to być wykonanie na całej powierzchni posadzki wykładziny dywanowej lub innej poprawiającej izolacyjność przegrody stropu na dźwięki uderzeniowe o min. 4 dB lub podłożenie pianki wtórnie spienionej o grubości min. 4 mm lub ułożenie paneli podłogowych na podkładzie z pianki wtórnie spienionej o grubości min. 4 mm z zachowaniem dylatacji obwodowej, wypełnionej pianką. W kontekście stwierdzenia zawartego w tym raporcie, że dokładne określenie wpływu proponowanych dodatkowych warstw izolacyjnych na poziom uderzeniowy przy bardzo skomplikowanej konstrukcji stropu jest bardzo uciążliwe, muszą budzić wątpliwości wskazanie do przeprowadzenia roboty budowlane dla definitywnego rozwiązania stwierdzonych nieprawidłowości akustycznych. Ponadto w raporcie podano, że nie wykonano odkrywek ponieważ z punktu widzenia procedury badania akustycznego odkrywek się nie dokonuje. W tym zakresie raport nie zamieszcza żadnego wyjaśnienia, ani powołania stosownych regulacji z których taki wniosek wynika. Jednocześnie raport zaleca, że przy tak skomplikowanej konstrukcji stropu należałoby wykonać próby akustyczne na próbce wykładziny przed położeniem jej na całej powierzchni. Tego rodzaju postępowanie wg. Raportu jest zgodne z zasadami wiedzy technicznej oraz doświadczenia życiowego. Powyższego stanowisko raport także nie uzasadnia.
W tej sytuacji, wobec wskazanych nieścisłości, braku jednoznaczności, tak w odniesieniu do przyczyn zaistniałego stanu faktycznego, jak i zalecanych robót budowlanych w celu doprowadzenia izolacyjności stropu do stanu zgodnego z prawem - Sąd zgadza się ze stanowiskiem MWINB, że wykonane opracowanie techniczne budzi wątpliwości dowodowe co jego kompletności, rzetelności oraz wiarygodności proponowanych działań ( robót budowlanych) zmierzających do doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.
Jednocześnie Sąd podziela poglądy zawarte w złożonym sprzeciwie, że w odniesieniu do wartości dowodowej opracowania technicznego na podstawie art. 81c ust. 1-2 u.P.b., decydująca jest nie nazwa opracowania, ale jego zawartość merytoryczna w przedmiocie diagnozy przyczyn nieprawidłowości, oraz robót budowlanych które należy wykonać dla ich usunięcia ze wskazaniem na konkretne pomiary i badania. W tym zakresie przedłożony raport techniczny tych warunków nie spełnia.
W zasadzie zatem kontrola Sądu musiała skoncentrować się na tym, czy posłużono się w tej mierze właściwym trybem, powołując się na art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego. W tej mierze wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 września 2019 r. sygn. akt II OSK 2612/17 wskazując, że art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego wskazuje na trzy kategorie przesłanek nałożenia obowiązku dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Dotyczą one uzasadnionych wątpliwości organu co do: jakości wyrobów budowlanych, jakości wykonywanych robót budowlanych i stanu technicznego obiektu budowlanego. Zawarte sformułowania "uzasadnione wątpliwości" "ocen technicznych" oraz "ekspertyz", wskazują, że celem organu administracji, nakładającego obowiązek dostarczenia ekspertyzy lub oceny technicznej, jest uzyskanie takich informacji o obiekcie budowlanym, które wymagają posiadania wiedzy specjalistycznej. Przepis art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego winien być stosowany wówczas, gdy wiedza pracowników organu nadzoru budowlanego i środki, którymi dysponują, nie będą wystarczające do samodzielnego poczynienia ustaleń faktycznych niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia.
Brak poczynienia przez organy ustaleń faktycznych dotyczących powyższej istotnej prawnie okoliczności ( wiarygodnego dowodowo opracowania technicznego dotyczącego akustyki stropu pomiędzy lokalami mieszkalnymi w budynku przy ul. W. [...] w R.), stanowi naruszenie przepisów postępowania – art. 7 i 77 § 1 K.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, albowiem ustalenie to determinuje treść obowiązku wykonania określonych robót budowlanych jaki organ nadzoru budowlanego winien nałożyć na inwestorów.
W opisanych okolicznościach Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zarówno w warstwie merytorycznej, jak i formalnej spełnia stawiane decyzjom administracyjnym wymagania.
Z tych względów sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdyż przeprowadzone postępowanie odwoławcze wykazało spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Oceny tej nie zdołały też podważyć zarzuty sprzeciwu.
Jednocześnie Sąd kontrolując zakwestionowaną sprzeciwem decyzję nie znalazł przesłanek wymierzenia organowi grzywny określonej w art. 154§6 p.p.s.a.
Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151a § 2 p.p.s.a., sprzeciw oddalił jako niezasadny.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło