II SA/Bd 824/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek asesor WSA Katarzyna Korycka (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2021 r. sprawy ze skargi P. K. na niewykonanie wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia [...] lipca 2017 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 124/16 oddala skargę. Pismem z dnia [...] maja 2020 r. (sprecyzowanym pismem z dnia [...] września 2020 r.) skarżący P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ("WSA") w Bydgoszczy skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt II SAB/Bd 124/16, wnioskując o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta. W uzasadnieniu skargi skarżący opisał dotychczasowy przebieg sprawy, wskazując w szczególności, że postępowanie administracyjne w sprawie o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji skarżącego polegającej na budowie budynku inwentarskiego (chlewni), zbiornika na gnojowicę z przepompownią, kotłowni z pomieszczeniami kwarantanny, rozbudowie paszarni, budowie 6 silosów zbożowych, 4 silosów paszowych oraz zmianie funkcji części pomieszczeń tuczarni i budynku gospodarczego na budynek inwentarski na nieruchomości nr [...] w [...] – zostało wszczęte w dniu [...] września 2014 r. na mocy zawiadomienia Burmistrza Miasta, w następstwie wniesionego przez skarżącego dnia [...] marca 2014 r. wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla ww. inwestycji. Jak wskazał, w toku postępowania Burmistrz wydał dwie decyzje o odmowie ustalenia warunków zabudowy, które następnie zostały uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ("SKO") w B., a sprawa została ponownie przekazana do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Ponadto, jak podkreślił skarżący, Burmistrz dwukrotnie w toku postępowania wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania, a obydwa te postanowienia zostały następnie uchylone przez SKO, które stwierdziło brak podstaw do zawieszenia postępowania. Skarżący wskazał również, że dwukrotnie wniósł zażalenie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza, a oba zażalenia zostały uznane za uzasadnione przez SKO. Ponadto na mocy postanowienia z dnia [...] października 2016 r. SKO wyznaczyło Burmistrzowi dodatkowy termin na załatwienie sprawy na dzień [...] października 2016 r. Pismem z dnia [...] października 2016 r. Burmistrz poinformował jednak SKO o braku możliwości wydania kolejnej decyzji ze względu na wniesienie skargi na decyzję SKO w B. z dnia [...] lipca 2016 r. i przekazanie kompletu akt sprawy skarżonemu organowi. W konsekwencji skargi wniesionej przez skarżącego na przewlekłe prowadzenie postępowania WSA w Bydgoszczy prawomocnym wyrokiem z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt II SAB/Bd 124/16, stwierdził, że Burmistrz Miasta dopuścił się przewlekłego postępowania w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2014 r., które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (wyrok ten utrzymany został w mocy wyrokiem NSA z dnia 24 lipca 2018 r. sygn. akt II OSK 3021/17). W następstwie ww. wyroku Burmistrz postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. podjął zawieszone dnia [...] marca 2016 r. postępowanie i pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. wezwał skarżącego do przedłożenia aktualnej kopii mapy zasadniczej lub kopii mapy katastralnej, obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i obszaru na który będzie oddziaływać w celu ponownej analizy, prawidłowego wyznaczenia analizowanego obszaru. W dniu [...] lutego 2018 r. Rada Miejska w S. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek położonych w miejscowości [...] gmina S.. Przy czym skarżący do projektu ww. uchwały pismem z dnia [...] października 2017 r. zgłosił łącznie 7 uwag, które, jak wskazał, zostały przez organ uchwałodawczy całkowicie pominięte. Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. Burmistrz Miasta umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji na nieruchomości oznaczonej nr ewid.[...] położonej w miejscowości [...] gmina S., przyjmując, że zaistniała przeszkoda w dalszym prowadzeniu postępowania w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy związana z uchwaleniem ww. planu miejscowego. Skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, a pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek położonych w miejscowości [...], gmina S., wnosząc o jej uchylenie w całości. W następstwie wniesionego odwołania SKO wydało decyzję z dnia [...] maja 2018 r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji, wskazując, że ustalenie warunków zabudowy dla planowanego zamierzenia stało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, że do planowanej inwestycji zastosowanie znajdują postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a ustalenie warunków zabudowy nie może być kontynuowane. Decyzję tę skarżący zaskarżył do WSA w Bydgoszczy, a Sąd postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Bd 804/18 zawiesił postępowanie w sprawie. W sprawie dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, rozpoznający sprawę WSA w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 544/18, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej ustalenia dla terenu oznaczonego symbolem 3RM odnoszące się do działki nr ewidencyjny [...] obręb [...] w miejscowości [...], zawarte w § 4 tekstu planu oraz odpowiadającej jej części graficznej. Następnie WSA w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 804/18 podjął zawieszone postępowanie i prawomocnym wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2019 r. uchylił zaskarżoną decyzję SKO z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] marca 2018 r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, iż wyeliminowanie z obrotu prawnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego umożliwia kontynuowanie postępowania wywołanego złożeniem wniosku skarżącego o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, tym bardziej że byłby on uprawniony do ponownego złożenia wniosku. Dnia [...] stycznia 2020 r. skarżący wystąpił do Burmistrza Miasta o wydanie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji na nieruchomości oznaczonej nr [...] położonej w miejscowości [...] obręb [...], gmina S.. W odpowiedzi Burmistrz wezwał o doprecyzowanie i jednoznaczne wskazanie, czy powyższy wniosek dotyczy kontynuowania postępowania w oparciu o przedłożony wcześniej wniosek, czy należy go traktować jako odrębny wniosek o wydanie warunków zabudowy dla wskazanej inwestycji lub wniosek zawierający zmianę tytułu inwestycji w zakresie dodatkowych pomieszczeń kwarantanny zlokalizowanych w budynku kotłowni. W odpowiedzi skarżący wskazał, że pismo z dnia [...] lutego 2020 r. dotyczyło wydania warunków zabudowy zgodnie z wnioskiem, złożonym w Urzędzie Miejskim w S. dnia [...] marca 2014 r. Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. skarżący ponownie wezwał Burmistrza Miasta do wydania warunków zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości zgodnie ze złożonym wnioskiem z dnia [...] marca 2014 r. Jak podkreślił skarżący, do dnia wniesienia przedmiotowej skargi, decyzja o wydaniu warunków zabudowy nie została przez Burmistrza wydana pomimo, iż nie występują już żadne przeszkody uniemożliwiające wydanie decyzji. Zaznaczył, że sprawa toczy się już od wielu lat i wskazał na regulacje art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.). Ponadto zarzucił Burmistrzowi lekceważenie zapadłych w sprawie wyroków sądów administracyjnych. Podkreślił, że co prawda pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r., będącym odpowiedzią na pismo skarżącego z dnia [...] kwietnia 2020 r. - Burmistrz Miasta wezwał do doprecyzowania planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy w formie opisowej poprzez podanie przewidywanej powierzchni terenów podlegających przekształceniu w wyniku realizacji inwestycji oraz do zapewnienia od właściwej jednostki organizacyjnej - gestora sieci, iż istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla planowanej inwestycji w związku ze zgłoszonym zapotrzebowaniem na media. Jednak w ocenie skarżącego pismo to jest kolejnym przejawem złej woli i próbą stworzenia pozorów działania zgodnie z przepisami prawa. Treść wezwania jest bowiem nieprecyzyjna, co powoduje, że skarżący nie wie czego dokładnie organ żąda. Tymczasem, jak podkreślił, wezwanie organu powinno w sposób dokładny wskazywać co należy uzupełnić. W ocenie skarżącego organ intencjonalnie wydłużył czas trwania postępowania, bowiem wykonując wyrok powinien podejmować działania bez zbędnej zwłoki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Uzasadniając swoje stanowisko Burmistrz wyjaśnił w pierwszej kolejności, że osoba aktualnie sprawująca funkcję Burmistrza Miasta, objęła tę funkcję [...] listopada 2020 r. i nie jest tożsama z osobą sprawującą tę funkcję w okresie przypadającym w dacie wydania wyroków WSA w przedmiotowej sprawie. Podkreślił również, że akta przedmiotowej sprawy SKO zwróciło dnia [...] lutego 2020 r., a do tego czas pozostawały one poza tut. Urzędem. Przy czym o toczących się postępowaniach sądowych oraz o braku kopii akt sprawy organ nie posiadał żadnej wiedzy (m.in. z uwagi na brak stosownych informacji od pracowników oraz zmiany kadrowe), a pierwszą informacją, o sprawie było pismo skarżącego z dnia [...] stycznia 2020 r. Jednocześnie, jak podkreślił Burmistrz od [...] marca 2020 r. na obszarze kraju ogłoszony został stan epidemii, co związane było z ograniczeniem działalności instytucji publicznych. Po analizie akt sprawy otrzymanych od SKO dnia [...] lutego 2020 r., organ uznał, że konieczne jest uzupełnienie wniosku i pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia wskazanych braków. W tej samej dacie zostały wysłane zawiadomienia do stron postępowania o podjętym postępowaniu wraz ze wskazaniem, iż informacje o wydanych postanowieniach i decyzjach oraz innych czynnościach w tej sprawie będą udostępniane na tablicy ogłoszeń oraz w biuletynie informacji publicznej. W konsekwencji powyższego, dnia [...] maja 2020 r. do Urzędu Miejskiego wpłynął "List otwarty" grupy 205 mieszkańców Gminy S., zawierający stanowczy sprzeciw wobec planowanej przez skarżącego inwestycji. Wobec tego, organ zadecydował, iż najlepszym rozwiązaniem będzie przystąpienie przez Gminę do wyznaczenia warunków zabudowy na przedmiotowym terenie poprzez uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w sposób uwzględniający zastrzeżenia wyrażone w uzasadnieniu wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 544/18. W konsekwencji, na sesji Rady Miejskiej dnia [...] czerwca 2020 r. podjęta została uchwała nr [...] Rady Miejskiej w S. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]" w miejscowości [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa"), Sąd stwierdził, iż wniesiona w sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 154 § 1 ppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2). Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1 wskazanego przepisu, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3). Zgodnie z § 4 i § 5, osobie która poniosła szkodę wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym; odszkodowanie to przysługuje od organu, który nie wykonał orzeczenia sądu, a jeżeli organ w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie nie wypłacił odszkodowania, uprawniony podmiot może wnieść powództwo do sądu powszechnego. Grzywnę zaś, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (§ 6). Uwzględniając skargę sąd może, stosownie do przepisu § 7, przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa. Z treści art. 154 § 1 ppsa wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd mógł organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ ten musi nie wykonać wyroku, którym to sąd uwzględnił skargę strony na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Po drugie, konieczne jest uprzednie pisemne wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku. Wyjaśnić należy, że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00 – lex nr 57180; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 9 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 949/20 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). O niewykonaniu wyroku można więc mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie - bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania - nie zostało wydane, bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Zatem o niewykonaniu wyroku w rozumieniu art. 154 § 1 ppsa nie decyduje wydanie rozstrzygnięcia niezgodnego z oczekiwaniami strony domagającej się działania organu, niezależnie od tego jaką treść ma to rozstrzygnięcie i czy jest ono prawidłowe pod względem merytorycznym. Istotą skargi wszczynającej postępowanie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za bezczynność po wyroku sądu jest żądanie zastosowania przez sąd określonych środków dyscyplinująco-represyjnych celem przymuszenia organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności zmierzających do wykonania wyroku. Celem instytucji skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, o której mowa w art. 154 §1 ppsa, jest więc zapewnienie skuteczności wyrokowi sądu, a w konsekwencji załatwienia sprawy administracyjnej. Nie zmierza do tego celu wnoszenie skargi opartej na art. 154 § 1 ppsa już po wykonaniu wyroku lub załatwieniu sprawy przez organ administracji, nawet, gdy nastąpiło to z naruszeniem określonego w wyroku terminu (por. wyrok NSA z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt I OSK 828/18; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Ol 284/18 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Skarżący przed wniesieniem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 26 lipca 2017 r. o sygn. akt II SAB/Bd 124/16, pismami z dnia [...] stycznia 2020 r. (sprecyzowanym pismem z dnia [...] lutego 2020 r.) oraz z dnia [...] kwietnia 2020 r. wezwał organ do wydania warunków zabudowy zgodnie z wnioskiem z dnia [...] marca 2014 r., w których to pismach skarżący opisał dotychczasowy przebieg postępowania, wskazując m.in. na wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia [...] lipca 2017 r., sygn. akt II SAB/Bd 124/16, w którym to stwierdzono, że Burmistrz Miasta dopuścił się przewlekłego postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2014 r., i że miało to miejsce z rażącym naruszaniem prawa. Analiza treści wskazanych pism skarżącego, pozwala zdaniem Sądu na uznanie, że tryb wymagany do skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 154 ppsa został w niniejszej sprawie zachowany, wobec czego Sąd mógł przystąpić do merytorycznego rozpoznania skargi. Dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ma zacytowany powyżej przepis art. 154 § 3 ppsa, stanowiący że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Zatem, a contrario wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy przed wniesieniem skargi uzasadnia umorzenie postępowania lub oddalenie skargi (zob. wyrok NSA z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1341/11 - dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Celem skargi na niewykonanie wyroku jest bowiem, jak podkreślono, przymuszenia organu do działania celem wykonania wyroku i zakończenia sprawy administracyjnej decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem, bez względu na treść rozstrzygnięcia, jego zgodność z oczekiwaniami strony i prawidłowość pod względem merytorycznym. Wobec powyższego podnieść należy, że w przedmiotowym wyroku z dnia [...] lipca 2017 r. o sygn. akt II SAB/Bd 124/16, WSA w Bydgoszczy zarzucił Burmistrzowi Miasta przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2014 r. o ustalenie warunków zabudowy, wskazując w uzasadnieniu wyroku nieprawidłowości w działaniu organu, które doprowadziły do zaistnienia stanu przewlekłego prowadzenia postępowania i niezałatwienia przedmiotowego wniosku skarżącego, a tym samym zakończenia postępowania w sprawie. Zauważyć jednak należy, że po wydaniu ww. wyroku z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt II SAB/Bd 124/16 i zwrocie w dniu [...] listopada 2017 r. do organu I instancji akt sprawy przez SKO oraz następnie po skierowaniu przez organ pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. wezwania do skarżącego o uzupełnienie wniosku o ustalenie warunków zabudowy i wyjaśnieniu przez organ pismem z dnia [...] lutego 2018 r. – na prośbę skarżącego – przyczyn powyższego wezwania - Rada Miejska w S. podjęła w dniu [...] lutego 2018 r. uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek położonych w miejscowości [...], którym to planem miejscowym objęto przedmiotową działkę skarżącego nr [...] w [...]. Z uwagi na uchwalenie ww. planu miejscowego, obejmującego swoimi ustaleniami działkę skarżącego, Burmistrz Miasta wydał w dniu [...] marca 2018 r., na podstawie art. 105 § 1 kpa, decyzję (nr [...]) umarzającą postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy jako bezprzedmiotowe, która to decyzja została utrzymana w mocy decyzją SKO z dnia [...] maja 2018 r. nr [...]. Jak wskazał WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt II SA/Bd 804/14 - wydanym w następstwie skargi P. K. na ww. decyzję SKO z dnia [...] maja 2018 r. - w toku postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy pojawiły się okoliczności faktyczne i prawne uniemożliwiające wydanie rozstrzygnięcia co do istoty, gdyż działka na której przewidywano realizację inwestycji została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a tylko w przypadku braku miejscowego planu, określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Pomimo powyższego WSA w Bydgoszczy wskazanym wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2019 r. uchylił ww. decyzje organów, którymi umorzono postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy, niemniej uczynił to jedynie ze względu na późniejsze (tj. po wydaniu ww. decyzji z dniu [...] marca 2018 r. i [...] maja 2018 r.) stwierdzenie - w następstwie skargi P. K. - wyrokiem z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 544/18 nieważności uchwały nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek położonych w miejscowości [...] w części obejmującej działkę inwestycyjną objętą wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 29 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 804/14, przyjmując zobiektywizowane znaczenie pojęcia "naruszenia prawa", o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa i zasadę ekonomiki procesowej, wziął pod uwagę stan istniejący w dniu wyrokowania i uwzględnił - jak wskazano to w tym wyroku - przesłankę wznowieniową (art. 145 § 1 pkt 5 kpa) związaną ze stwierdzeniem nieważności planu miejscowego, i tylko z tego względu uchylił ww. decyzje organów z dniu [...] marca 2018 r. i [...] maja 2018 r. Jednocześnie w wyroku tym WSA stwierdził, że wyeliminowanie z obrotu prawnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego umożliwia kontynuowanie postępowania wywołanego złożeniem wniosku skarżącego o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, tym bardziej że byłby on uprawniony do ponownego złożenia wniosku, obligując organ I instancji do podjęcia, w ramach ponownego rozpatrywania sprawy, stosownych czynności zmierzających do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącego. Z powyższego wynika, że organ I instancji po wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt II SAB/Bd 124/16 uwzględniającym skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wniosku strony o wydanie warunków zabudowy i przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie, wydał decyzję administracyjną, którą zakończył formalnie sprawę administracyjną poprzez jej umorzenie w przewidzianej do tego formie. Z tej przyczyny zarzutu niewykonania wyroku tut. Sądu z dnia [...] lipca 2017 r., sygn. akt II SAB/Bd 124/16, nie można uznać za zasadny. W następstwie wyroku z dnia [...] lipca 2017 r., sygn. akt II SAB/Bd 124/16 sprawa została bowiem zakończona wydaniem decyzji administracyjnej umarzającej prowadzone postępowanie. Po tej decyzji został wydany w sprawie przez WSA w Bydgoszczy kolejny wyrok z dnia 29 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 804/14, którym sąd skontrolował wydane w sprawie decyzje administracyjne, w następstwie ich uchylenia - zobligował organ do kontynuowania postępowania i merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącego. W tej sytuacji, brak działania organu, może być rozpatrywany jedynie w kontekście ewentualnego niewykonania wyroku z dnia 29 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 804/14 (skargi na niewykonanie tego właśnie wyroku), a nie wyroku z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt II SAB/Bd 124/16 – w następstwie wydania którego organ wydał akt w postaci decyzji administracyjnej umarzającej postępowanie w sprawie w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego swoimi ustaleniami działkę skarżącego. Środkiem prawnym przysługującym aktualnie skarżącemu dla zwalczenia ewentualnej zwłoki organu w załatwieniu sprawy ustalenia warunków zabudowy może być również środek w postaci odrębnej skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Wobec powyższego, stwierdzając brak podstaw do uwzględniania wniesionej w sprawie skargi, Sąd na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku. Jednocześnie należy wskazać, że na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.