VII SA/Wa 83/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Stawecki, sędzia WSA Grzegorz Antas, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi G. sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2019 r. znak [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz G. sp. z o. o. z siedzibą w W. w W. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2019 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB", "organ II instancji") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania G. Sp. z o.o. z siedzibą [...] od decyzji Wojewody [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] sierpnia 2019 r., Nr [...], znak: [...], w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu 19 czerwca 2019 r. do Wojewody [...] wpłynęło zgłoszenie G. Sp. z o.o. z siedzibą [...] (dalej: "inwestor") dotyczące zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie zjazdu publicznego z drogi wojewódzkiej nr [...] (działka nr ew. [...], [...], obręb Ś.) na teren działki nr ew. [...], [...], obręb Ś., ul. O. w mieście Ś. Następnie Wojewoda [...] postanowieniem z [...] czerwca 2019 r., Nr [...], nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o przedłożenie dokumentu ukazującego w formie graficznej skrzyżowanie drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą krajową nr [...], wskazanie odległości projektowanego zjazdu publicznego od skrzyżowania oraz naniesienie na rozwiązaniu graficznym obszaru oddziaływania skrzyżowania. Inwestor uzupełnił zgłoszenie w dniu 23 lipca 2019 r. Po przeanalizowaniu powyższego zgłoszenia Wojewoda [...] decyzją z [...] sierpnia 2019 r. wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania opisanych robót budowlanych. Wyjaśnił, że projektowany zjazd znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą krajową nr [...], wyznaczonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] w decyzji z [...] grudnia 2018 r., znak: [...], zezwalającej na lokalizację przedmiotowego zjazdu publicznego. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożył inwestor w piśmie z 2 września 2019 r., zarzucając organowi brak uzasadnienia faktycznego i prawnego w kwestionowanej decyzji, a także naruszenie zasady kontroli i przestrzegania prawa w postępowaniu, zasady prawdy obiektywnej oraz zasady swobodnej oceny dowodów. Po jego rozpatrzeniu GINB decyzją z [...] października 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zgodnie z § 78 ust. 1 w zw. z § 113 ust. 7 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r., poz. 124 ze zm.), zjazdy publiczne nie mogą być usytuowane w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, a w szczególności: 1) w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub węzła, 2) w miejscu, w którym nie jest zapewniona wymagana widoczność wjazdu na drogę, 3) na odcinku drogi o pochyleniu niwelety większym niż 4%, 4) nie bliżej wierzchołka łuku wypukłego niż wymagana odległość widoczności na zatrzymanie, 5) na odcinku występowania dodatkowego pasa ruchu. Powyższe przepisy, obowiązujące na dzień zgłoszenia przez inwestora zamiaru wykonania spornego zjazdu, nie zawierały definicji legalnej obszaru skrzyżowania jak również obszaru oddziaływania skrzyżowania. W ocenie GINB, wskazówką dla zdefiniowania obszaru skrzyżowania skanalizowanego (skrzyżowanie drogi wojewódzkiej nr [...] i drogi krajowej nr [...] w świetle § 55 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia stanowi skrzyżowanie skanalizowane), zawiera § 64 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, określający parametry skosu załamania w planie krawędzi jezdni na skrzyżowaniu skanalizowanym. Z przepisu tego wynika, że odcinek drogi, na którym występuje skos jezdni w związku z krzyżowaniem się dróg, należy do obszaru skrzyżowania. Pojęcie obszaru oddziaływania skrzyżowania jest natomiast pojęciem, które zakresem odpowiada co najmniej obszarowi skrzyżowania. GINB wskazał również, że aktualnie obowiązujące przepisy omawianego rozporządzenia zawierają definicję legalną obszaru oddziaływania skrzyżowania jak również definicję obszaru skrzyżowania. Zgodnie bowiem z aktualnym brzmieniem § 3 pkt 9a rozporządzenia obszar skrzyżowania to wspólna część przecinających lub łączących się dróg oraz odcinki tych dróg, na których występują poszerzenia jezdni spowodowane dodatkowymi pasami ruchu lub wyspami kanalizującymi, a w przypadku braku poszerzenia odcinki obejmujące minimalne długości akumulacji i zwalniania określone w § 66 i § 67. Obszar oddziaływania skrzyżowania został natomiast zdefiniowany w § 3 pkt 9b rozporządzenia, zgodnie z którym jest to obszar skrzyżowania powiększony o wyznaczone indywidualnie odcinki, na których występuje zwalnianie lub przyspieszanie związane z dojazdem do skrzyżowania lub jego opuszczaniem, jeżeli manewry te nie mogą być wykonane w obszarze skrzyżowania. Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy organ odwoławczy stwierdził, że z załączonego do zgłoszenia rysunku "Projekt zagospodarowania terenu" wynika, że oś projektowanego zjazdu znajduje się na wysokości początku skosu załamania jezdni na skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr [...] i drogi krajowej nr [...]. Powoduje to, że projektowany zjazd znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania, a zatem niespełniony jest wymóg § 78 ust. 1 w zw. z §113 ust. 7 pkt. 1 rozporządzenia. Zdaniem GINB wymóg ten spełniony jest jedynie w sytuacji, gdy całość zjazdu znajduje się poza obszarem oddziaływania skrzyżowania. W analizowanej zaś sprawie co najmniej połowa zjazdu usytuowana jest w obszarze oddziaływania skrzyżowania. Jednocześnie, organ II instancji podniósł, że część projektowanego zjazdu znajduje się również w obszarze odziaływania skrzyżowania wyznaczonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] w decyzji z [...] grudnia 2018 r., co potwierdza dołączony przez inwestora rysunek "Plan sytuacyjny" ukazujący położenie projektowanego zjazdu oraz zakres obszaru oddziaływania skrzyżowania ustalonego przez ten organ. Ponadto stosownie do art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw gdy budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. Stąd też w ocenie GINB wniesienie sprzeciwu w analizowanej sprawie jest zasadne. Odnosząc się do znajdującego się w aktach sprawy pisma Marszałka Województwa [...] z [...] lipca 2019 r., znak: [...], organ odwoławczy stwierdził, że stanowi ono jedynie niewiążącą w sprawie opinię. Z powyższego pisma wynika, że projektowany zjazd nie będzie znajdował się w "bezpośrednim obszarze oddziaływania skrzyżowania", zaś przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r., w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie nie przewidują takiego pojęcia. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia interesu strony, która wykazała niezbędną konieczność zapewnienia połączenia z drogą publiczną, GINB wyjaśnił, że w przedmiotowym postępowaniu organy administracji architektoniczno-budowlanej nie zakazały budowy zjazdu z drogi wojewódzkiej na działkę nr ew. [...] w ogóle, lecz oceniały kwestię dopuszczalności budowy zjazdu w takim kształcie, jaki został zaprojektowany i dołączony do zgłoszenia z dnia 19 czerwca 2019 r. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła G. Sp. z o.o. z siedzibą [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia i decyzji organu I instancji, przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci postanowienia NSA z 14 grudnia 2017 r. (sygn. akt I OW 222/17), a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, jednocześnie zarzucając organowi naruszenie: - art. 7 § 1, art. 8 § 1, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zgromadzenia i rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz stanowiska strony, a także jego dowolną ocenę w szczególności w postaci decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] grudnia 2018 r., przekraczającą granicę dozwolonej swobody i skutkującą błędnym ustaleniem faktycznym, że przedmiotowy zjazd publiczny z drogi wojewódzkiej nr [...] (działka nr ew. [...] [...], ul Oławska w Ś. ) na działkę nr ew. [...], [...] obręb [...] Ś., znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą krajową nr [...], a także przez wskazanie w decyzji, że tylko część zjazdu znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania bez podania szczegółów tego stanowiska, - art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez pominięcie opinii Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2019 r., Nr [...], która była korzystna dla inwestora i została wydana w dacie bezpośrednio poprzedzającej decyzję Wojewody [...] wnoszącej sprzeciw, - art. 8 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieprawidłowe uzasadnienie decyzji polegające na braku wskazania dowodów na podstawie których organ dokonał ustaleń faktycznych, przyczyn dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, - art. 7a § 1 i art. 81a § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie w sytuacji gdy organ stwierdził, że w przepisach mających zastosowanie do niniejszej sprawy brak jest legalnej definicji obszaru oddziaływania skrzyżowania, a z treści uzasadnienia wynikają wątpliwości zarówno co do treści normy prawnej regulującej przedmiotowy stosunek, jak i co do stanu faktycznego, - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy GINB powinien był ją uchylić i umorzyć postępowanie, - § 78 ust. 1 w zw. z art. 113 ust. 7 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez wskazanie ogólnych warunków jakie powinny spełniać zjazdy, ale niewskazanie który punkt ma zastosowanie w niniejszej sprawie, - § 3 pkt 9a i 9b powyższego rozporządzenia poprzez zastosowanie definicji obszaru oddziaływania skrzyżowania, w sytuacji gdy na dzień złożenia wniosku przepisy nie zawierały tej definicji. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej rozwinął powyższe zarzuty. Dodał, że zaskarżone rozstrzygnięcie stoi w sprzeczności z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] grudnia 2018 r., co wprowadza chaos w obrocie prawnym. Jednocześnie wskazał, że zarówno organ I, jak i II instancji nie dokonały własnych ustaleń w sprawie. Wojewoda [...] nie wskazał żadnych podstaw prawnych dotyczących bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co jest jedną z przesłanek jego sprzeciwu. Co więcej, GINB nie odniósł się do tej kwestii w treści zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji rozstrzygnięć organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Oceniając w świetle przedstawionych wyżej kryteriów zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że nie jest ona zgodna z prawem, a zatem skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sadu jest decyzja Głównego inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2019r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2019r. w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie zjazdu publicznego z drogi wojewódzkiej nr [...] (działka nr ew. [...], [...] obręb S.) na teren działki nr ew. [...], [...], obręb S., ul. O. w mieście S. Podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Przyczyną determinującą potrzebę uzyskania pozwolenia na budowę , zdaniem organów, jest stwierdzenie, że projektowany zjazd znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą krajową nr [...], a co za tym idzie koniecznością uzyskania zgody na odstępstwo od przepisów § 113 ust 7 pkt 1 w zw. z § 78 ust 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, w trybie określonym w art. 9 Prawa budowlanego. Uzyskanie zaś zgody na odstępstwo możliwe jest jedynie przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Kwestią więc zasadniczą było ustalenie czy rzeczywiście zgłoszone roboty budowlane dotyczące budowy zjazdu zlokalizowane zostały w obszarze oddziaływania skrzyżowania. Zagadnienie to nie zostało przez organy wyjaśnione w sposób przekonywujący zaś decyzje nie uwzględniają stanowisk innych organów zajmujący się tą kwestią. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że organem właściwym do rozpoznania wniosku o udzielenie zgody na lokalizację przedmiotowego zjazdu jest Zarząd Województwa [...]- [...] Służba Dróg i Kolei [...], o czym przesadził Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017r. w sprawie rozstrzygającej spór kompetencyjny ( sygn.akt I OW 222/17). Obowiązujące warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać zjazdy ich usytuowanie zostały określone w §§ 76a-79 ww. rozporządzenia z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie . Z powyższego wynika, że budowa zjazdu lub przebudowa istniejącego zjazdu może nastąpić, jeśli właściciel lub użytkownik wieczysty otrzyma od zarządcy drogi pozytywną decyzję administracyjną tj. zezwolenie na lokalizację lub przebudowę zjazdu. Przepisy art. 29 ustawy o drogach publicznych (u.d.p.) nie precyzują kryteriów udzielenia przez zarządcę drogi zezwolenia na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, co wskazuje, że decyzja orzekająca o wydaniu takiego zezwolenie ma charakter uznania administracyjnego. Niemniej jednak przy jej podejmowaniu zarządca drogi powinien bezwzględnie kierować się kryterium przestrzegania zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2004 r., sygn. akt III SA/Kr 137/18, LEX nr 2483847; wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 21/10, LEX nr 670469; wyrok NSA w Warszawie z dnia 13 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1243/09, LEX nr 594986 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 lipca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 193/09, LEX nr 553465). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się także, że korzyścią regulacji z art. 29 ust. 1 u.d.p. jest jej szczególny charakter wobec przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co oznacza, że jeżeli na budowę lub przebudowę zjazdu z drogi publicznej wymagane jest uzyskanie stosownego zezwolenia, to nie jest już w takim przypadku wymagane uzyskanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Skoro według powołanego przepisu na budowę zjazdu z drogi publicznej konieczne jest uzyskanie decyzji zezwalającej na jego lokalizację, to na to samo zamierzenie inwestycyjne nie trzeba uzyskać decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, która by de facto dotyczyła tego samego, gdyż warunki zabudowy są także ustaleniem lokalizacji (zob. komentarz do art. 29 u.d.p. – R. A. Rychter, Ustawa o drogach publicznych. Komentarz, wyd. II, opublikowano: LEX/el. 2019; wyrok NSA z dnia 6 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1722/07, LEX nr 584011). Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym orzeczeniu zrównał zezwolenie na lokalizację zjazdu z drogi publicznej z decyzją o warunkach zabudowy wskazując, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy powielałoby postępowanie o wydanie zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej. Z kolei – jak to zostało wskazane powyżej – z art. 29 ust. 3 u.d.p. wynika, że w zezwoleniu na lokalizację zjazdu określa się miejsce lokalizacji zjazdu i jego parametry techniczne, a także zamieszcza się stosowne pouczenia odnośnie dopełnienia przed rozpoczęciem robót budowlanych obowiązków dokonania określonych czynności wymaganych przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane czy uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na prowadzenie robót w pasie drogowym, czy też uzgodnienia z zarządcą drogi projektu budowlanego zjazdu, gdy taki projekt budowlany jest wymagany. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] jako organ II instancji, reformatoryjną decyzją z dnia [...] grudnia 2018r. znak: [...] zezwolił spółce G. sp. z o.o z siedzibą [...] na lokalizację zjazdu publicznego z drogi wojewódzkiej nr [...] w S., przy ul. O.z dz. nr ew. [...] do nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...], obręb [...] S. , na czas nieokreślony, ustalając następujące warunki zezwolenia: -sposób usytuowania zjazdu zgodnie z mapą stanowiącą załącznik do tejże decyzji, z tym zastrzeżeniem, że zjazd powinien być zlokalizowany na granicy działki nr [...], [...], -parametry techniczne zjazdu powinny odpowiadać wymogom właściwym dla zjazdu publicznego określonym w rozp. Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie ( Dz.U. z 2016r., poz.124). Z uzasadnienia powyższego rozstrzygnięcia wynika, że SKO rozważało kwestię usytuowania przedmiotowego zjazdu w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą krajową nr [...]. Kolegium uznało, że maksymalne granice obszaru oddziaływania skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą krajową nr [...], w ramach tej drogi wojewódzkiej, winny być wydzielone usytuowaniem znaku A-29 ostrzegającego kierujących o miejscu, w którym ruch jest kierowany za pomocą sygnalizacji œświetlnej oraz znaku F-1O, informującego o kierunkach na poszczególnych pasach ruchu, jak również początkiem linii segregacyjnej dodatkowego pasa ruchu dla pojazdów skręcających w prawo na ww. skrzyżowaniu. Uwzględniając oświadczenie inwestora , dotyczące maksymalnego przesunięcia lokalizacji wnioskowanego zjazdu do granic działki nr [...], SKO stwierdziło, że planowany zjazd publiczny znajdowałby się przed opisanymi znakami i początkiem linii segregacyjnej, a więc przed wyznaczoną granicą obszaru oddziaływania skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z droga krajową nr [...] (ewentualnie na granicy z tym obszarem) oraz w odległości ok. 150 m od tego skrzyżowania. Istniejące oznakowanie poziome w miejscu lokalizacji zjazdu (linia podwójna ciągła znak P-4) może (powinno) wówczas ulec stosownej zmianie, tak aby umożliwić pojazdom korzystającym ze zjazdu wjazd i wyjazd w obu kierunkach (skręt w lewo, skręt w prawo). Zdaniem Kolegium planowana lokalizacja zjazdu publicznego nie naruszy przedstawionych wymogów bezpieczeństwa ruchu drogowego, W tym, wynikających z przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie ( Dz.U. z 2016r., poz.124). Decyzja ta ma walor ostateczności i prawomocności i swoją treścią wiąże organ architektoniczno-budowlany rozpoznający sprawę zgłoszenia zamiaru wykonania powyższego zjazdu. Należy także podkreślić, że [...] Służba Dróg i Kolei [...] w dniu 5 czerwca 2019r. uzgodniła przedłożony projekt budowlany przedmiotowego zjazdu, zaś zgodnie z opinią Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2019r., projektowany zjazd z drogi wojewódzkiej, nie znajduje się w bezpośrednim obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...], a projektowana linia przerywana umożliwiająca wjazd i wyjazd z nieruchomości znajduje się poza granicą wyznaczoną przez znak pionowy F-10. Tymczasem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził w zaskarżonej decyzji, że projektowany zjazd znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania, a zatem niespełniony jest wymóg § 78 ust. 1 w zw. z § 113 ust. 7 pkt. 1 rozporządzenia. Zdaniem GINB wymóg ten spełniony jest jedynie w sytuacji, gdy całość zjazdu znajduje się poza obszarem oddziaływania skrzyżowania. W przedmiotowej sprawie, w ocenie organu, co najmniej połowa zjazdu usytuowana jest w obszarze oddziaływania skrzyżowania. W rezultacie organ architektoniczno-budowlany dokonał ponownej i to odmiennej oceny lokalizacji przedmiotowego zjazdu, pomimo pozostającej w obiegu prawnym decyzji SKO [...] z dnia [...] grudnia 2018r. Jednocześnie organ nie wyjaśnił, czy przyczyną wniesienia sprzeciwu była sprzeczność przedstawionego projektu z ustaleniami wprost określonymi w decyzji lokalizacyjnej czy też całkowicie odmienna ocena ulokowania zjazdu w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z droga krajową nr [...]. W tej sytuacji za uzasadniony należało uznać zarzut naruszenia - art. 7 § 1, art. 8 § 1, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zgromadzenia i rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zasadne pozostają także zarzuty dotyczące nie uwzględnienia przez organy, treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] grudnia 2018 r., , która w sposób wiążący ustaliła, że lokalizacja przedmiotowego zjazdu publicznego z drogi wojewódzkiej nr [...] (działka nr ew. [...] [...], ul O. w S.) na działkę nr ew. [...], [...] obręb [...] S., nie znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą krajową nr [...]. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy wezmą pod uwagę powyższe rozważania, rzetelnie i wnikliwie uzasadniając swoje stanowisko w sprawie. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U z 2019r. poz. 2325). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.