III SA/Łd 193/21

Dnia 5 sierpnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Asesor WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2021 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...], nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem nr [...] z 1 grudnia 2020 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 256 – dalej: "k.p.a."), Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z [...], nr [...] o odmowie podjęcia zawieszonego z urzędu postępowania w przedmiocie przyznania K. W. płatności rolnośrodowiskowej na rok 2018. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w dniu 15 czerwca 2018 r. K. W. złożyła wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2018 rok. W dniu 14 czerwca 2019 r. strona złożyła korektę wniosku. W dniu 14 stycznia 2019 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynęło postanowienie Prokuratury Krajowej o żądaniu wydania rzeczy mogących stanowić dowód w sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że [...] Wydział Zamiejscowy Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej nadzoruje śledztwo [...] (dawniej sygn. [...] Prokuratury Okręgowej w [...]) prowadzone w sprawie przeciwko M. W. innym podejrzanym o czyn z art. 258 § 1 i 3 k.k., art. 297 § 1 kk i inne. W powyższym postanowieniu zażądano wydania dokumentacji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej za rok 2018 między innymi K. W. W dniu 19 lutego 2019 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał postanowienie w przedmiocie zawieszenia z urzędu, wskazując, że postępowanie podlega zawieszeniu do czasu zakończenia śledztwa prowadzonego przez Wydział do Walki z Korupcją Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w [...], sygn. akt [...]. Organ wskazał, że podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony po zakończeniu ww. śledztwa. Jako podstawę prawną dla zawieszenie postępowania z urzędu Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] podał art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Pismem z 16 marca 2020 r. K. W. wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania. W dniu 24 kwietnia 2020 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wystąpił do Prokuratury z pytaniem, czy postępowanie jest nadal w toku. W dniu 28 maja 2020 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynęło pismo z Prokuratury z informacją, że [...] Wydział Zamiejscowy Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji kontynuuje śledztwo, a materiał dowodowy dotyczący wniosków o płatności za rok 2017 został wyłączony do odrębnego postępowania, które zakończyło się wniesieniem aktu oskarżenia do Sądu Okręgowego w [...]. Następnie, [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał postanowienie nr [...] o odmowie podjęcia zawieszonego z urzędu postępowania. Rozstrzygnięcie zostało doręczone K. W. w dniu 2 lipca 2020 r. K. W. wniosła zażalenie na postanowienie Kierownika BP ARiMR w [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonych postępowań, podnosząc, iż doszło do naruszenia przez organ art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w drodze uznania, że przedmiot sprawy karnej może być traktowany jako zagadnienie wstępne. Wniosła o uchylenie zaskrzonego postanowienia w całości raz przekazania sprawy do merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku o płatność. Po zapoznaniu się z aktami sprawy Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] wskazał w zaskarżonym postanowieniu nr [...], iż trafnie organ I instancji uznał, że postępowanie karne jest w toku, nie zakończyło się, lecz przeszło w inną fazę, wobec złożenia aktu oskarżenia do sądu. W związku z powyższym, podjęcie zawieszonego postępowania wobec zakończenia śledztwa, w ten sposób, że do sądu karnego został wniesiony akt oskarżenia, w ocenie organu odwoławczego nie znajduje uzasadnienia. Organ odwoławczy zaznaczył, że organ I instancji w postanowieniu o zawieszeniu postępowania wskazał, że podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony po zakończeniu ww. śledztwa. Użył zatem sformułowania "zakończenie śledztwa" nie zaś zakończenie postępowania karnego. Strona postąpiła zgodnie z informacją zawartą w treści samego postanowienia o zawieszeniu postępowania i po zakończeniu śledztwa złożyła wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Jak jednak zaznaczono już wcześniej, postępowanie karne nie zakończyło się, lecz przeszło w fazę sądową. Rozstrzygnięcie, od którego organ I instancji uzależniał wydanie decyzji w postępowaniu o przyznanie płatności, jeszcze zatem nie zapadło. Organ wskazał, że momentem, który może wyznaczać zasadność podjęcia zawieszonego postępowania, jest zakończenie postępowania karnego, nie zaś samego śledztwa. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że o tym, czy strona posłużyła się fałszywymi dokumentami ubiegając się o przyznanie płatności na rok 2018, orzec może wyłącznie sąd karny, kompetencji w tym zakresie nie mają organy ARiMR. Do dalszego procedowania w przedmiocie przyznania K. W. płatności rolnośrodowiskowej na rok 2018 konieczne jest powzięcie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] informacji w tym przedmiocie. Informacja ta, by mogła zostać wykorzystana, jako dowód w postępowaniu administracyjnym, winna przybrać formę prawomocnego orzeczenia w tym przedmiocie, a do wydania takiego aktu żaden z organów ARiMR nie jest umocowany. Postępowanie o przyznanie płatności na rok 2018 musi zatem pozostać zawieszone do czasu rozstrzygnięcia w przedmiocie okoliczności, której organ prowadzący postępowanie tj. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...], nie może ocenić we własnym zakresie. Wobec powyższego Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zgodził się z organem I instancji, że rozstrzygnięcie przez sąd karny kwestii autentyczności dokumentów, a także przypisania winy i sprawstwa za zarzucany czyn z art. 297 § 1 kk stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2018 jest zależne od rozstrzygnięcia, które zapadnie przed sądem karnym. W skardze do Sądu K. W. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie: - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w drodze jego błędnego zastosowania, skutkującego wydaniem wadliwego postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2018 w drodze uznania, że przedmiot sprawy karnej może być traktowany jako zagadnienie wstępne w myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., - art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego dla rozstrzygnięcia sprawy, co miało skutek w drodze zlekceważenie zasady prawdy obiektywnej i słusznego interesu obywateli; - art. 80 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zamiast oceny swobodnej, bez wskazań doświadczenia życiowego i z pominięciem oczywistych dowodów poprzez uznanie, że prowadzone postępowanie karne, może być uznane zagadnieniem wstępnym w myśl art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., - art. 107 § 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a. i 10 k.p.a. poprzez brak opisania w uzasadnieniu postanowienia podstaw faktycznych i prawnych jego wydania, w szczególności poprzez pominięcie uzasadnienia podstawy wydania postanowienia z uwagi na zawarcie w jego treści niepełnej, fragmentarycznej oceny prawnej bez wskazania sposobu rozumowania stosownych przepisów na tle stanu faktycznego ustalonego w sprawie; - art. 8 k.p.a. i art. 12 § 1 k.p.a., poprzez rażące naruszenie władzy publicznej oraz szybkości postępowania. W oparciu o wskazane zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji (postanowienia) następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z 1 grudnia 2020 r. utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z [...] o odmowie podjęcia zawieszonego z urzędu postępowania w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2018, a zatem sprawa mogła być rozpoznana w trybie uproszczonym. Na wstępie należy zaznaczyć, że postanowieniem z [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania skarżącej płatności rolnośrodowiskowej na 2018 rok do czasu zakończenia śledztwa sygn. akt [...] w sprawie uzyskiwania m.in. przez [...] K. W., W. W. s.c. od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nienależnych dotacji w postaci dopłat przez przedłożenie potwierdzających nieprawdę lub nierzetelnych dokumentów dotyczących okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wsparcia finansowego, tj. o czyn z art. 297 § 1 k.k. i inne. Wnioskiem z 16 marca 2020 r. skarżąca wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania wskazując, że śledztwo w sprawie na która powołał się organ zostało zakończone i do sądu został skierowany akt oskarżenia. Okoliczności te potwierdziło także wystosowane w odpowiedzi na zapytanie organu pismo Prokuratury Okręgowej w [...] z 26 maja 2020 roku. Zgodnie z art. 97 § 2 k.p.a. gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. W sytuacji zawieszenia postępowania z urzędu aktywność w kontrolowaniu stanu zawieszenia i potrzeby podjęcia postępowania ciąży głównie na organie. Zatem organ z urzędu obowiązany jest sprawdzać, czy nie ustały przyczyny uzasadniające zawieszenia postępowania, a z chwilą ich ustania wydać postanowienie o jego podjęciu. Co istotne, w przypadku stwierdzenia ustąpienia przyczyny wykluczone jest uznanie organu prowadzącego postępowanie (por. komentarz do art. 97 § 2 Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz pod red. R Hauser, M. Wierzbowski, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2018 r.). Z cytowanego przepisu wynika zatem, że podjęcie postępowania jest obligatoryjne, gdy właściwy organ zna okoliczność powodującą ustanie przyczyny zawieszenia postępowania czy to z urzędu, czy z wniosku bądź informacji strony. Skoro w rozstrzyganej sprawie organ zawiesił postępowanie do czasu zakończenia śledztwa prowadzonego w stosunku do strony skarżącej, a śledztwo to zostało zakończone to podstawa zawieszenia postępowania odpadła i już choćby z tego powodu postępowanie winno być kontynuowane (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 11 grudnia 1998 r. SA/Bk 29/98 Lex nr 1689904). Jednym z podstawowych elementów w konstrukcji instytucji zawieszenia postępowania administracyjnego jest wymóg jej stosowania tylko na czas konieczny do usunięcia przyczyny zawieszenia postępowania. Ustanie przyczyny zawieszenia postępowania oznacza odpadnięcie celu stosowania instytucji zawieszenia postępowania, a tym samym wymaga jego podjęcia (komentarz do art. 97§ 2 Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I i II, G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan Zakamycze, 2005). W niniejszej sprawie organ, po złożeniu przez stronę wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, oraz uzyskaniu informacji z prokuratury o skierowaniu aktu oskarżenia przeciwko skarżącej winien wystąpić do organów ścigania o udostępnienie tego aktu oskarżenia i na tej podstawie ocenić czy podstawa zawieszenia postępowania odpadła. Sąd zwraca uwagę, że skoro z treści powołanego wyżej art. 97 § 2 k.p.a. wynika obowiązek organu administracji podjęcia zawieszonego postępowania, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniającego jego zawieszenie to organ przed podjęciem rozstrzygnięcia odmawiającego podjęcia zawieszonego postępowania powinien wystąpić do organów ścigania o uzyskanie materiału dowodowego zgromadzonego w zakończonym przez nie śledztwie dla potrzeb prowadzonego postępowania administracyjnego. Następnie w jego kontekście winien ocenić czy istnieje nadal podstawa zawieszenia postępowania, czy też może podstawa ta odpadła lub w ogóle nie istniała. Istotą zawieszenia postępowania jest bowiem zaistnienie przeszkody uniemożliwiającej jego kontynuowanie i gdy przeszkoda przestaje istnieć, to organ ma obowiązek podjąć postępowanie. Podkreślić także należy, że w ramach postępowania dotyczącego podjęcia zawieszonego postępowania organ winien ocenić czy istnieją nadal przyczyny uzasadniające trwanie "stanu zawieszenia". Prowadzi to do wniosku, że w tym postępowaniu, pośrednio, weryfikuje się również przesłanki zawieszenia postępowania. Jeżeli więc w dniu zawieszenia postępowania administracyjnego nie zachodziły żadne z przewidzianych prawem przesłanek zawieszenia, to nie ma podstaw do utrzymywania tego stanu rzeczy. Nie jest to kwestia wzruszenia prawomocnego postanowienia o zawieszeniu postępowania, lecz jedynie wyciągnięcie wniosku z tego, że sytuacja, która uzasadniała zawieszenie nie istnieje (por. wyrok NSA z 19 marca 2009 r. sygn. akt II OSK 1375/08 Lex nr 529884, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 20 czerwca 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 404/18, Lex nr 2523795, wyrok WSA w Warszawie z 15 kwietna 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 874/18 Lex nr 3074025). W rozstrzyganej sprawie postępowanie zostało zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne, o którym mowa w przywołanym przepisie, wiąże się z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy stanowiąc przesłankę negatywną jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. Zagadnienie wstępne, to zagadnienie, na które składają się następujące elementy konstrukcyjne, a mianowicie: 1) wyłania się ono w toku postępowania administracyjnego, 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, 3) rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zatem zagadnienie wstępne musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy, 4) istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji (por. wyrok NSA z 24 czerwca 2015 r. sygn. akt II GSK 2699/14 LEX nr 1774978). Zarówno w doktrynie prawa, jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że zagadnieniem wstępnym, w rozumieniu powołanego przepisu, mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zagadnieniem wstępnym nie może być wyjaśnienie okoliczności faktycznych (por. W. Jakimowicz, o kwestii prejudycjalnej w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym, "Samorząd Terytorialny", 2003, nr 10, s. 29 i n.). Zagadnienie wstępne powinno mieć charakter materialnoprawny. Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania nie mogą więc mieć wpływu względy natury celowościowej i ekonomika postępowania. W konstrukcji zagadnienia wstępnego elementem najważniejszym, którego brak eliminuje możliwość zawieszenia postępowania, jest zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji (wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 2508/15 publ. w ONSAiWSA 2017/6/109). Uwzględniając powyższe i oceniając w tym kontekście wskazaną w postanowieniu z 19 lutego 2019 r. podstawę zawieszenia - śledztwo przeciwko skarżącej w sprawie sygn. akt PO II Ds. 44.2017, które zostało zamknięte - art. 321 k.p.k., oraz został sporządzony i wniesiony do sądu akt oskarżenia - art. 331 k.p.k., należy stwierdzić, że wynik postępowania karnego, które toczy się obecnie przed Sądem Okręgowym w Łodzi pod sygn. akt XVIII K 208/19, nie stanowi, w ocenie sądu prejudykatu dla prowadzonego przez organy postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Dowody zebrane w toku zakończonego śledztwa winny oczywiście zostać wykorzystane dla potrzeb postępowania administracyjnego, nie oznacza to jednak, że spełnienia przesłanek do przyznania lub odmowy przyznania skarżącej płatności organy nie mogą i nie powinny ustalić we własnym zakresie. W zakresie odnoszącym się do ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie, organ administracji w oparciu o zgromadzony w postępowaniu karnym materiał dowodowy winien sformułować własne oceny i wnioski w kontekście wynikających z przepisów administracyjnego prawa materialnego przesłanek przyznania wnioskowanej przez stronę płatności. Zdaniem sądu, organy w kontrolowanej sprawie nie wykazały, że rozstrzygnięcie sądu karnego determinuje możliwość zakończenia postępowania administracyjnego. Reasumując skoro z art. 97 § 2 k.p.a. wynika obowiązek organu administracji podjęcia zawieszonego postępowania, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniającego zawieszenie postępowania lub gdy w rzeczywistości nie było powodów do zawieszenia i błędnie je zawieszono uznając, iż konieczne jest rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, to organ odmawiając podjęcia zawieszonego postepowania powinien dokonać analizy całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, także po dacie zawieszenia postępowania, aby ocenić czy istnieje nadal podstawa zawieszenia postępowania, czy też może podstawa odpadła lub nie istniała w ogóle. Skoro istotą zawieszenia postępowania jest zaistnienie przeszkody uniemożliwiającej jego kontynuowanie to gdy przeszkoda przestaje istnieć, organ ma obowiązek podjąć postępowanie. W niniejszej sprawie organ, po złożeniu przez stronę wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania nie przeprowadził właściwej analizy pisma prokuratury z 26 maja 2020 roku w celu ustalenia, czy informacje udzielone przez organy administracji państwowej uzasadniają dalsze utrzymywanie stanu zawieszenia postępowania. Organ ponownie rozpoznając wniosek skarżącej, na skutek niniejszego orzeczenia, zgromadzi materiał dowodowy dotyczący zakończonego śledztwa prowadzonego w stosunku do skarżącej, następnie dokonana szczegółowej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i rozważy, czy istnieje podstawa do podjęcia postępowania. Jak również rozważy, czy istniała podstawa do jego zawieszenia, a zatem czy w sprawie w ogóle występowała kwestia prejudycjalna, mając na uwadze, że istota kwestii prejudycjalnej wyraża się w tym, że brak jej uprzedniego rozstrzygnięcia wyklucza każde, to jest zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego (por. np. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1570/11). W kontrolowanej sprawie odmowa podjęcia postępowania przez organ taką prawidłową analizą nie została poprzedzona. Z powyższych względów wobec naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 i art. 97 § 2 k.p.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 i art. 119 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. R.T-M.