I GZ 123/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 460/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 460/21, odrzucił skargę G. W. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy: Po wezwaniu zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2021 r. do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca w piśmie z dnia 11 września 2021 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 22 listopada 2021 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawił wniosek G. W. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 29 grudnia 2021 r. utrzymał w mocy zarządzenie referendarza. Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2021 r. ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 stycznia 2022 r., w trybie przewidzianym w art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z ze. zm., dalej: p.p.s.a.). Mimo wezwania skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. Natomiast w dniu 20 stycznia 2022 r. pełnomocnik skarżącej za pomocą komunikacji elektronicznej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo zawierające ponowny wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła G. W., wskazując, że jest ono niezgodne z prawem i nie uwzględnia obiektywnych okoliczności oraz interesu strony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak wynika z akt sprawy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 30 grudnia 2021 r. – w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy – wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wspomniany rygor wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 13 stycznia 2022 r. (k. 59 akt sądowych). Zatem ustawowy siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał 20 stycznia 2022 r. Strona nie uiściła w tym terminie wpisu od skargi. W związku z powyższym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Należy wyjaśnić, że po uprawomocnieniu się postanowienia o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, bieg terminu do opłacenia skargi, wyznaczony kierowanym do strony ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu, nie zostaje przerwany, nawet jeżeli strona po doręczeniu jej takiego ponownego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (zob. postanowienia NSA z dnia: 11 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 617/07; 16 czerwca 2016 r., sygn. akt II FZ 270/16; 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I FZ 150/16). W orzecznictwie sądowym utrwalony jest również pogląd, który Naczelny Sąd Administracyjny podziela w składzie orzekającym w tej sprawie, zgodnie z którym z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienia z dnia: 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06; 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09; 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09; 7 lutego 2011 r., sygn. II FSK 2274/10). Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.