IV SA/Wa 229/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Sękowska Sędziowie: sędzia WSA Alina Balicka sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych oddala skargę. I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją" albo "decyzją odwoławczą") Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej "Minister" albo "Organ"), po rozpatrzeniu na wniosek Burmistrza [...] (dalej "Skarżący" albo "Burmistrz") sprawy zakończonej decyzją Ministra z dnia [...] września 2020 r., znak: [...], odmawiającą wyrażenia zgody na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze, utrzymał własną decyzję w mocy. II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez Ministra zaskarżonej obecnie decyzji odwoławczej, przedstawia się następująco: 1. Skarżący wystąpił do Ministra, za pośrednictwem Marszałka Województwa [...] (dalej "Marszałka"), z wnioskiem o wyrażenie zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych klasy II, o łącznej powierzchni 0,9096 ha, położonych na terenie gminy [...] (dalej "Gminy"), w obrębie [...], w granicach działki ewidencyjnej nr [...]. Wnioskowane grunty rolne przeznaczono w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod tereny zabudowy usług publicznych. Wniosek Burmistrza został pozytywnie zaopiniowany przez Prezesa [...] Izby Rolniczej. Natomiast Marszalek zaopiniował wniosek negatywnie. 2. Decyzją z dnia [...] września 2019 r. (znak: [...]), wydaną na podstawie art.7 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017 r., poz.1161 z późn.zm.), dalej "u.o.g.r.l.", Minister nie wyraził zgody na wnioskowane przeznaczenie wnioskowanych gruntów na cele nierolnicze. 3. Pismem z dnia [...] października 2020 r. Skarżący wystąpił do Ministra o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc, że: (-) zgodnie z przepisami prawa podstawowym elementem działań w planowaniu przestrzennym jest zachowanie ładu przestrzennego, zarówno w zakresie urbanistyki, architektury, ochrony środowiska jak i rolniczej przestrzeni produkcyjnej, a także walorów ekonomicznych przestrzeni; (-) ochrona gruntów rolnych przed rozproszonym zainwestowaniem jest dla Gminy ważnym elementem kształtowania ładu przestrzennego, dlatego przy sporządzaniu nowych planów zagospodarowania uwzględnia ona etapowanie i sukcesywne zagospodarowanie terenów; (-) działka ew. nr [...] przylega do rzeki, co pozwoli na zagospodarowanie rekreacyjne otoczenia korytarza tej rzeki na potrzeby społeczne gminy, analogicznie jak po stronic wschodniej rzeki, na terenie miasta [...]; (-) działka ew. nr [...] ze względu na trójkątny kształt oraz przecięcie pasami terenu przeznaczonymi pod drogi, dla których uzyskano zgodę na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze, nie może stanowić rolniczej przestrzeni produkcyjnej, gdyż powierzchnia północnej części dziatki projektowana do zmiany przeznaczenia na cele nierolnicze wynosi [...] nr, a południowej — [...] nr, ponadto przez teren działki przebiega podziemny kolektor deszczowo - sanitarny, do którego należy zapewnić dostęp remontowy; (-) wnioskowana działka w niemal całości jest zadrzewiona i nie jest użytkowana rolniczo; (-) zagospodarowanie dziatki ew. nr [...] nie będzie precedensem do dalszej ekspansji na zwarte tereny rolne, ponieważ stanowi ona naturalną kontynuację zainwestowania terenu położonego na południe od rowu. ponadto wnioskowana działka otoczona jest terenem zurbanizowanym i będzie uzupełnieniem terenów zurbanizowanych i urbanizowanych; (-) na terenie miejscowości [...] znajdują się tereny, dla których uzyskano zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze, ale są to grunty prywatne, natomiast działka ew. nr [...] jest działką Skarbu Państwa i jest do pozyskania przez Gminę dla zrealizowania celów służących zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców; (-) nie można zaspokoić potrzeb inwestycyjnych tej części gminy na innych terenach, położonych w oddaleniu lub rozmieszczonych przypadkowo dla planowanej gminnej inwestycji; (-) nie ma możliwości lokalizowania planowanej gminnej inwestycji na gruntach klas niższych, ponieważ takie grunty powiązane z infrastrukturą miejską [...] nie występują. III. Jak już wskazano, decyzją zaskarżoną obecnie Minister rozpoznał ponownie sprawę rozpatrzoną własną decyzją z dnia [...] września 2020 r., utrzymując tę decyzję w mocy. Uzasadniając rozstrzygnięcie odwoławcze, Organ wskazał w szczególności, co następuje: (i) Argumentacja wniosku Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy nie daje podstaw do zakwestionowania prawidłowości decyzji z dnia [...] września 2020 r.; (ii) W przepisach u.o.g.r.l. uregulowano przesłanki, jakimi winien kierować się organ przy przeznaczaniu gruntu rolnego na cele nierolnicze. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.o.g.r.l. ochrona gruntów rolnych polega na ograniczaniu ich przeznaczenia na cele nierolnicze. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 u.o.g.r.l. na cele nierolnicze i nieleśne powinny być przeznaczane przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku grunty o najniższej przydatności produkcyjnej (por. wyrok WSA w Warszawie z 07.03.2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2682/12). Wskazane przepisy zawierają istotną treść normatywną, wyznaczającą zadania Ministra i innych organów wskazanych w ustawie, spośród których najistotniejszym zadaniem jest ochrona gruntów rolnych (por. orzeczenie NSA z 24.05.2016 r., sygn. akt II OSK 2263/14). Mając na uwadze przepis art. 6 ust. 1 u.o.g.r.l., zgodnie z którym, na cele nierolnicze powinny być przeznaczane nieużytki, a w razie ich braku - grunty rolne o najniższej wartości produkcyjnej, poddano analizie strukturę jakościowo - ilościową gleb występujących w gminie [...]. Z informacji zawartych w aktach sprawy wynika, że grunty klas I-III stanowią ok. 61% wszystkich gruntów rolnych występujących w omawianej gminie. Podobnie sytuacja wygląda w obrębie [...], gdyż grunty klas I-III stanowią ok. 66% wszystkich gruntów rolnych występujących w tym obrębie. Oznacza to, że ok. 39% powierzchni gruntów rolnych w gminie [...] oraz ok. 34% powierzchni gruntów rolnych w obrębie [...] stanowią grunty niższych klas bonitacyjnych tj. IV-VI. co daje możliwość zagospodarowania na cele nierolnicze w pierwszej kolejności takich gruntów, a jednocześnie będzie zgodne z cytowanym wyżej przepisem. Planując więc rozwój funkcji nierolniczych w gminie, można uwzględnić ochronę najlepszych gleb, jednocześnie przestrzegając przepisów u.o.g.r.l. (iii) Rozpatrując natomiast treść przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.o.g.r.l. analizie poddano powierzchnię gruntów rolnych przeznaczonych już na cele nierolnicze na terenie obrębu [...]. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że na terenie obrębu występuje ok. 74 ha gruntów rolnych przeznaczonych na cele nierolnicze, które do tej pory nie zostały zagospodarowane (ok. 42 ha gruntów klas I-III i ok. 32 ha gruntów klas IV-VI). Zgoda na zmianę przeznaczenia kolejnych gruntów rolnych na cele nierolnicze, przy braku skonsumowania wcześniej już przeznaczonych na takie cele, nie znajduje uzasadnienia w świetle przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Opracowując miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego gmina ma obowiązek uwzględniać realne potrzeby inwestycyjne, analizując przebieg dotychczasowej urbanizacji - stopień wykorzystania gruntów rolnych już przeznaczonych na ccle nierolnicze (zob. wyroki WSA w Warszawie z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt IV SA Wa 179/12 i 21 czerwca 2017 r" sygn. akt IV SA/Wa 811/17). (iv) Ponadto z map załączonych do akt sprawy jednoznacznie wynika, że wskazane grunty rolne klasy II stanowią początek zwartego kompleksu użytków rolnych klas I-III o znacznej powierzchni, charakteryzujących się wysokim potencjałem produkcyjnym. Kompleks ten przedzielony został przez pas terenu przeznaczony pod projektowaną drogę publiczną klasy dojazdowej, dla którego uzyskano zgodę na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze. Jednak, jak wynika z ogólnodostępnych ortofotomap (www.geoportal.gov.pl) oraz dołączonych do wniosku załączników graficznych, droga ta nadal nic powstała. W tym miejscu należy zaznaczyć, że fakt przeznaczenia terenów sąsiednich pod funkcje nierolnicze, w tym przypadku pod drogę gminną w procedowanym projekcie planu miejscowego nie przesądza jeszcze o ich ostatecznym sposobie zagospodarowania. Stanie się to dopiero na skutek wyłączenia tych gruntów z produkcji - przez co, zgodnie z art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l., rozumie się rozpoczęcie innego niż rolnicze użytkowanie gruntów. Grunty te do momentu ich zagospodarowania zgodnie z procedowanym projektem planu - razem z wnioskowanymi gruntami tworzą rolniczą przestrzeń produkcyjną. Dodatkowo podkreślenia wymaga, że nawet zrealizowanie tej inwestycji drogowej, nie będzie uzasadnieniem przeznaczenia na cele nierolnicze spornych gruntów. Prowadziłoby to bowiem do sytuacji, w której wzdłuż każdej z dróg tereny wykorzystywane byłyby na cele wyłącznie inwestycyjne (nie bacząc na ich jakość i produkcyjność rolniczą), co nie wypełniałoby celów ochrony gruntów rolnych (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2901/12). Wskazania w rym miejscu wymaga, że w podobnej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 stycznia 2019 r., sygn. akt. 11 OSK 775/18, jednoznacznie podkreślił, żc: kwestia bliskości drogi krajowej, jest prawnie irrelewantna dla kwestii ochrony gruntów rolnych. (v) Należy także zauważyć, że wbrew temu co twierdzi Burmistrz, wnioskowany obszar położony jest poza zwartą zabudową obrębu [...], co oznacza, że planowana na nich zabudowa nie będzie kontynuacją istniejącej strefy układu urbanistycznego miejscowości. Przeznaczenie tych gruntów na cele nierolnicze spowodowałoby wkroczenie z zabudową nierolniczą w otwarte tereny rolne, a tym samym naruszenie zwartości rolniczej przestrzeni produkcyjnej. (vi) Należy również zaznaczyć, że działka objęta wnioskiem oddzielona jest od terenów przeznaczonych na cele nierolnicze, położonych na południe i wschód, linią wód powierzchniowych oraz rowem. Daje to możliwość naturalnego oddzielenia terenów przeznaczonych na cele nierolnicze od pozostających w rolniczym użytkowaniu obszarów leżących po zachodniej i północnej stronie. Podkreślenie wymaga także, że w bezpośrednim sąsiedztwie wnioskowanej działki położone są grunty rolne, dla których decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2019 r. (znak: [...]) nie uzyskano zgody na zmianę przeznaczenie na cele nierolnicze (grunty te oznaczone zostały na załączniku graficznym nr [...] jako: "zachowane w miejscowych planach grunty rolne"). Z uwagi na fakt. że obszar opracowania planu sąsiaduje bezpośrednio z terenami pozostawionymi w rolniczym wykorzystaniu, a od terenów o charakterze nierolniczym oddzielone są przez rzekę i rów, nie można podzielić tezy Burmistrza, mówiącej, że: .,zainwestowanie na działce ew. nr [...] nie będzie początkiem ingerencji w kompleks gleb wysokich klas bonitacyjnych, ponieważ jest wyłącznie uzupełnieniem terenów zurbanizowanych i urbanizowanych". Zmiana przeznaczenia spornych gruntów na cele nierolnicze doprowadzi do tego, że obszar ten będzie miał rożne przeznaczenie, co będzie prowadzić do konfliktów funkcjonalno-przestrzennych. Konflikty te w znaczny sposób mogą utrudnić lub nawet uniemożliwić prawidłowe prowadzenie gospodarki rolnej na tym terenie. Do obowiązków Burmistrza należy takie kształtowanie przestrzeni w granicach gminy, aby tworzyła ona harmonijną całość, uwzględniając wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne. (vii) Analizując występujące w Gminie obszary gruntów rolnych przewidzianych na cele nierolnicze, które nie zostały jeszcze zagospodarowane oraz zwartość aktualnie wnioskowanego kompleksu rolnego, nie ulega wątpliwości, że przeznaczenie omawianych gruntów, w kontekście racjonalnego gospodarowania rolniczą przestrzenią produkcyjną, jest nieuzasadnione, co znalazło również potwierdzenie w negatywnej opinii Marszalka Województwa [...]. Dlatego też, nie można uznać również argumentów Burmistrza, odnoszących się do struktury własności gruntów, korzystnej lokalizacji i powiązania z infrastrukturą miejską [...], jeżeli w obrębie do zainwestowania pozostaje nadal ok. 74 ha terenów niewykorzystanych na zaplanowane wcześniej cele nierolnicze. (viii) Nic można się zgodzić również z argumentem Burmistrza, że działka ew. nr [...] ze względu na trójkątny kształt oraz fakt, że nie jest użytkowana rolniczo i jest zadrzewiona, nie może stanowić rolniczej przestrzeni produkcyjnej. Gdyż brak właściwej dla gruntów rolnych uprawy nie jest wyznacznikiem do zmiany ich przeznaczenia na cele nierolnicze oraz nic wyklucza możliwości przywrócenia ich wartości użytkowej. Grunty te mogą stanowić przedmiot obrotu gospodarczego i po zmianie właściciela nadal być wykorzystywane - zgodnie z ich przeznaczeniem - do produkcji rolnej. (ix) W odniesieniu do argumentu dotyczącego niewielkiej powierzchni wnioskowanych gruntów rolnych, wskazania wymaga, że nie jest to najistotniejsza ani jedyna okoliczność brana pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku. W trakcie prowadzonego postępowania w sprawie przeznaczenia gruntów rolnych klas I-III na cele nierolnicze Minister ocenia każdą sprawę indywidualnie, po przeprowadzeniu szczegółowej analizy nadesłanych przez wnioskodawcę dokumentów oraz argumentów przedstawionych w uzasadnieniu danego wniosku. Minister bada sprawę i ocenia zasadność przeznaczenia wnioskowanych gruntów biorąc pod uwagę cały szereg aspektów, m.in. wpływ na obniżenie rolniczego potencjału produkcyjnego, położenie i ingerencję danej lokalizacji w otwartą przestrzeń produkcyjną, której utrzymanie jest głównym celem ochrony gruntów rolnych, czy posiadaną przez gminę rezerwę inwestycją. Ponadto jak już nadmieniono wcześniej, granty te stanowią element większego areału użytków rolnych. (x) Nie można zgodzić się także z Burmistrzem, że Gmina przystępując do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kierowała się w tym przypadku ładem przestrzennym, ponieważ stan zagospodarowania terenów, położonych w sąsiedztwie wnioskowanych gruntów, nie wskazuje na funkcjonalno -przestrzenne powiązania planowanego terenu z obszarami istniejącej zabudowy nierolniczej. Nie ma wątpliwości, że w bezpośrednim sąsiedztwie wnioskowanego terenu znajdują się użytki rolne, a od gruntów przeznaczonych na cele nierolnicze oddzielają je naturalne bariery - rzeka oraz rów. Nie można zatem zgodzić się z stwierdzeniem Burmistrza, że Minister zawęził ocenę potrzeby zmiany przeznaczenia wyłącznie do kwestii ochrony zwartej przestrzeni rolniczej. W tym przypadku bez wątpienia kwestia ingerencji w rolniczą przestrzeń produkcyjną jest nierozerwalnie związana z zasadą kształtowania ładu przestrzennego na tym terenie. Zaprojektowanie terenów zabudowy usług publicznych przy jednoczesnym naruszeniu zwartego obszaru gruntów rolnych oraz pozostawienie w ich sąsiedztwie terenów upraw rolnych, nie jest uzasadnione ani pod względem racjonalnego gospodarowania gruntami rolnymi ani stworzenia harmonijnej i uporządkowanej przestrzeni o charakterze nierolniczym. Przeznaczenie na cele nierolnicze wskazanych gruntów byłoby działaniem nieracjonalnym z punktu widzenia ochrony gruntów rolnych. (xi) Minister nic ocenia wniosku z punktu widzenia zamierzeń urbanistycznych czy też korzyści ekonomicznych wynikających ze zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Zadaniem organu właściwego w sprawach ochrony gruntów rolnych, zgodnie z obowiązującymi przepisami, jest ochrona najlepszych gleb przed zainwestowaniem oraz ograniczanie działań, polegających na nieuzasadnionym przeznaczaniu gruntów rolnych na cele nierolnicze. (xii) Reasumując, po dokonaniu analizy całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przewagę należy dać argumentom służącym ochronie gruntów rolnych przez ograniczanie przeznaczania ich na cele nierolnicze. Zabudowa nierolnicza może zostać bez przeszkód zrealizowana na gruntach mniej przydatnych do produkcji rolnej, przeznaczonych już na cele nierolnicze, bez konieczności dalszego przeznaczania na cele nierolnicze najwyższej jakości gleb. W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nic wykazano, aby nie było możliwe wykorzystanie innych gruntów rolnych, położonych na terenie miejscowości [...], charakteryzujących się korzystniejszym położeniem względem istniejącej, skoncentrowanej zabudowy i nie będących fragmentami większych obszarów upraw rolnych. Brak więc przesłanek do wyrażenia zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze dodatkowych 0,9096 ha gruntów rolnych, stanowiących użytki rolne klasy II, położonych na terenie gminy [...] w obrębie [...]. Toteż Minister, orzekając w tej sprawie, słusznie odmówił wyrażenia zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze wnioskowanych gruntów rolnych. IV. Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. Skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję odwoławczą Ministra, wnosząc o jej uchylenie i podnosząc, co następuje: (i) Obszar planu położony jest na południe od drogi krajowej nr [...] na odcinku ponad 2 km wyznaczonym zachodnią granicą miasta [...] i drogą gminną ul. [...]. Celem sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gm. [...] dla części wsi [...] ul. [...] było to, iż pas terenu wzdłuż drogi krajowej nr [...] jest praktycznie zainwestowany (na południe od drogi nr [...] pas terenu szerokości ok 150 m jest zainwestowany). Ponieważ dalsze inwestowanie wzdłuż drogi krajowej, ze względu na ograniczenia w obsłudze komunikacyjnej z tej drogi, jest niemożliwe, etapując rozwój wsi [...] wyznaczyła korytarz nowej gminnej drogi, która połączy ulicę [...] w mieście [...] z ulicą [...] drogą gminną na granicy wsi [...] i [...]. Wyznaczono zatem drogę o długości ponad 2 km oddaloną 300 m od drogi krajowej nr [...]. Droga ta umożliwi obsługę terenów zabudowy bez ingerencji w drogę krajową nr [...]. W 300 metrowym pasie terenu położonego pomiędzy drogą krajową nr [...], a projektowaną drogą gminną (w tym pas terenu o szerokości ok 150 m już zainwestowany i pas terenu o szerokości ok 150 m pod nowe zainwestowanie) zaprojektowano tereny pod zabudowę usługową i mieszkaniową. W celu wykorzystania projektowanej drogi gminnej oraz infrastruktury w tej drodze zaprojektowano również dodatkowy pas zabudowy (od ok 20 m do ok. 100 m) przylegający od południa do tej drogi. Decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. znak [...] Minister nie wyraził zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze dla wszystkich wnioskowanych terenów przedłożonych we wniosku [...]. z dnia [...] stycznia 2019 r., uzupełnionego pismem z dnia [...] lutego 2019 r. Uwzględniając stanowisko Ministra, Rada podjęła w dniu [...] lutego 2019 r. uchwałę nr [...] o podziale obszaru planu i wyłączenia terenów klas II i III, dla których nie uzyskano zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze. Uchwałą nr [...] z dnia [...] lutego 2019 r. Rada wydzieliła obszar II obejmujący działkę ew. nr [...], która jest własnością Skarbu Państwa, ponieważ działka ta jest planowana do przeznaczenia na cele społeczne, drogi gminnej i usług publicznych, co jest zgodne z ustaleniami obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...], uchwalonym uchwała [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2011 r. (oznaczenie w studium jako obszar lokalnych celów publicznych). (ii) Istotnym jest, iż działka ta przylega do rzeki [...], co pozwoli na zagospodarowanie rekreacyjne otoczenia korytarza tej rzeki na potrzeby społeczne Gminy, w tym mieszkańców istniejącego osiedla mieszkaniowego w m. [...] oraz realizowanych nowych osiedli, analogicznie jak po stronie wschodniej rzeki. Teren wzdłuż rzeki w mieście [...] zagospodarowany jest pod drogę w tym drogę rowerową oraz terenowe miejsca sportu i rekreacji przy osiedlu z zabudową mieszkaniową wielorodzinną. (iii) Istotnym jest również to, że działka ew. nr [...] w części środkowej przecięta jest pasami terenu przeznaczonego pod drogę gminną, czyli pod tereny dla których uzyskano zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze. (iv) Działka ew. nr [...] ze względu na swój trójkątny kształt i wydzielony pas terenu o szerokości 10 m pod drogę gminną i wydzielony drugi pas terenu również o szerokości 10 m pod dodatkową drogę gminną nie może stanowić rolniczej przestrzeni produkcyjnej. Powierzchnia północnej części działki ew. nr [...] (nad projektowaną drogą) projektowana jest do przeznaczenia na cele nierolnicze i wynosi 3812 m2, natomiast południowa część działki ew. nr [...] (pod projektowaną drogą) projektowana jest do przeznaczenia na cele nierolnicze i wynosi 5218 m2. Przez działkę ew. nr [...], wzdłuż rzeki [...], przebiega podziemny kolektor deszczowy od drogi krajowej nr [...] do gminnej oczyszczalni ścieków położonej na południe od działki ew. nr [...]. Ważnym aspektem jest fakt kształtu wnioskowanego terenu, a także aktualne wykorzystywanie. Przedmiotowa działka ew. nr [...] nie jest uprawiana rolniczo ponieważ niemal w całości jest zadrzewiona - zakrzaczona. Wnioskowana działka usytuowana jest w pobliżu terenów przeznaczonych pod infrastrukturę techniczną i usługi z zakresu gospodarki komunalnej i może stanowić strategiczne miejsce dla rozwoju w/w terenu dla zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkańców miasta i gminy [...]. (v) Należy podkreślić, że ze względu na już uzyskane zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze, w tym dla planowanej drogi gminnej, działka ew. nr [...] nie stanowi "początku wielkiego kompleksu gleb wysokich klas bonitacyjnych". (vi) Przeznaczenie wnioskowanego terenu na cele nierolnicze nie stanowi ingerencji w rolniczą przestrzeń produkcyjną ponieważ, jak opisano powyżej, wnioskowana działka otoczona jest terenem zurbanizowanym (od wschodu i południa). Usytuowanie działki ew. nr [...] umożliwia jej przeznaczenie na cele nierolnicze. (vii) Minister wskazał, iż na terenie Gminy oraz wsi objętej projektem planu występuje duża ilość gruntów niższych klas bonitacyjnych tj. IV - VI, które należałoby zagospodarować na cele nierolnicze w pierwszej kolejności. Argumentacji tej nie można jednakże podzielić, albowiem wspomniane grunty położone są w miejscach, nie nadających się do realizacji planowanych funkcji usług publicznych jak również usług towarzyszących rzece [...]. (viii) Należy podnieść, że: 1) projekt miejscowego planu zagospodarowania terenu dla działki ewid. nr [...] jest zgodny ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy, 2) stanowi on także kontynuację użytkowania i zagospodarowania terenu z sąsiadującym otoczeniem w mieście [...], Z terenem objętym planem graniczą bowiem od strony wschodniej i południowej obszary zabudowy mieszkaniowo usługowej z komunikacją oraz obszar infrastruktury technicznej — oczyszczalni ścieków, które uzyskały zgody na wyłącznie z użytkowania rolniczego na cele nierolnicze, 3) planowane zmiana jest rozważana pod kątem rozwoju Gminy i zaspokojenia potrzeb społecznych jej mieszkańców, 4) projektowane do przeznaczenia na cele nierolnicze grunty, pomimo ich wysokiej klasy, nie są użytkowane rolniczo, co stanowi podstawę do ich przekształcenia na cele nierolnicze, tym bardziej, iż projektowane w planie użytkowanie i zagospodarowanie tych gruntów nie przyczyni się do degradacji gleb poprzez pozostawienie dużego procentu powierzchni biologicznie czynnej, 5) brak realizacji nowej drogi gminnej na wyznaczonym terenie nie może być podstawą do odmowy. Realizacja inwestycji w obszarze każdej Gminy odbywa się ewolucyjnie i uwarunkowana jest względami ekonomicznymi i funkcjonalnymi. (ix) Ochrona gruntów rolnych nie może być posunięta tak daleko, by skutkowało to brakiem bądź istotnym ograniczeniem możliwości rozwoju gminy, zważywszy, że możliwość tego rozwoju, tak jak prawo własności, są wartościami, które podlegają prawnej ochronie i które należy w związku z tym także brać pod uwagę, wydając rozstrzygnięcie w oparciu o art. 7 ust 2 u.o.g.r.l. Wyrażony w orzecznictwie pogląd, że jeśli w sprawach pozostawionych przez przepisy uznaniu administracyjnemu interes społeczny nie stoi temu na przeszkodzie i leży to w możliwości organu administracji, organ ten ma obowiązek załatwić sprawę w sposób pozytywny dla strony. Zarówno dotychczasowa praktyka Ministra (wyrażenie w przeszłości zgody na nierolnicze przeznaczenie gruntów rolnych o łącznej powierzchni 74 ha - jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji), jak również orzecznictwo sądowe wyraźnie wskazują na praktyczną możliwość wydawania pozytywnych decyzji w przedmiocie przeznaczania na cele nierolne gruntów rolnych klasy I-III po wszechstronnym rozważeniu wagi argumentów przemawiających za wyrażeniem zgody bądź jej niewyrażeniem. Przede wszystkim wynika to z literalnego brzmienia przepisów, które w żadnym miejscu nie obligują Ministra do kierowania się wyłącznie koniecznością ochrony gruntów rolnych. Sam ustawodawca przesądza, iż przed wyrażeniem zgody Minister jest zobowiązany uwzględnić przedłożone uzasadnienie ekonomiczne i społeczne potrzeby zmiany przeznaczenia gruntów i rozważyć, czy uzasadnienie to nie przesądza o konieczności przynajmniej częściowego zrezygnowania z ochrony gruntów rolnych. (x) Powoływanie się przez Ministra na istniejące nadwyżki gruntów rolnych już przeznaczonych na cele nierolne, a jeszcze nie niewykorzystanych, jest nieuzasadnione ponieważ tamte grunty przeznaczone już na cele nierolne nie należą do jednego właściciela, w szczególności do Gminy. (xi) Powoływane przez Ministra przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów o wysokiej jakości, w celu zaspokojenia określonych potrzeb Gminy, w sytuacji istnienia użytków o gorszej produkcyjności, a także ocena przez Ministra istnienia bądź braku kompleksowej polityki przestrzennej Gminy, są bezprzedmiotowe, jako że Minister nie jest organem właściwym do oceny tych kwestii. Lokalizowanie zabudowy, w tym funkcji usług publicznych w miejscach przypadkowych z uwzględnieniem jedynego kryterium ochrony gruntów rolnych nie służy zrównoważonemu rozwojowi żadnej gminy. (xii) Bezspornym jest, że grunty objęte wnioskiem stanowią użytki rolne najwyższych klas, zgodnie zaś z brzmieniem art. 6 ust. 1 u.o.g.r.l. na cele nierolnicze można przeznaczyć przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej, ale powyższy przepis nie wyłącza możliwości przeznaczenia na cele nierolnicze gruntów klasy I-III, co wynika wprost z brzmienia art. 7 ust. 2 pkt. 1 ustawy. Minister powinien podjąć decyzję kierując się zarówno celami ochrony gruntów rolnych wynikających z przepisów w/w ustawy, jak i słusznie pojętym interesem społecznym, wynikającym z faktu, iż zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów w niniejszej sprawie ma na celu rozwój społeczny i urbanistyczny Gminy, a możliwość pozyskania tych gruntów Skarbu Państwa powinna być dodatkowych argumentem przemawiających za uzyskaniem takiej zgody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VI. Sąd rozpoznał skargę na decyzję Organu z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j. Dz.U z 2019, poz. 2167). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325, zwanej dalej "p.p.s.a."). W myśl art.134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei w myśl art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób upoważniający Sąd do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a. W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził. Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził. Zgodnie z art.15 zzs4 ust.3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz.374) przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. VII. Kontrola legalności zaskarżonej do Sądu decyzji prowadzi do następujących wniosków: 1. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, uregulowanym w art.7 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, było wyrażenie przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I - III - na potrzeby postępowania w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przekonująco wykazał Minister, orzekając w sprawie dwukrotnie, iż przesłanki do pozytywnego rozpatrzenia Skarżącego Burmistrza nie zostały spełnione. 2. Stan prawny, regulujący przedmiot sprawy, przedstawia się następująco: Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych reguluje zasady ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji i poprawiania wartości użytkowej gruntów (art.1 u.o.g.r.l.). Ochrona gruntów rolnych polega m.in. na ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne (art.3 ust.1 pkt 1 u.o.g.r.l.). Ilekroć w ustawie jest mowa o przeznaczeniu gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne - rozumie się przez to ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych (art.4 pkt 6 u.o.g.r.l.). Na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczać przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej (art.6 ust.1 u.o.g.r.l.). Przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art.7 ust.1 u.o.g.r.l.). Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a (art.7 ust.2 pkt 1 u.o.g.r.l.). Jak trafnie podkreśla się w orzecznictwie sądowym (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1234/16, publ. CBOSA): "W orzecznictwie wskazuje się, że wykładnia językowa art. 6 ust. 1 ustawy z 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych prowadzi do wniosku, że zmiana przeznaczenia gruntów rolnych odnosić się powinna do nieużytków i gruntów o najniższej przydatności produkcyjnej, zaś wyjątkowo do gruntów najwyższej klasy. Organ rozpoznając wniosek o zmianę przeznaczenia gruntów powinien przede wszystkim kierować się wskazanymi przez ustawodawcę zasadami ochrony gruntów, a wydając decyzję - rozważyć interes publiczny, jakim jest ochrona gruntów rolnych i interes wnioskującej gminy. Niekiedy dochodzi do kolizji interesu publicznego i interesu podmiotu wnioskującego o zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze, jednakże Minister powinien mieć przede wszystkim na względzie określony ustawowo interes publiczny, jakim jest ochrona gruntów jako dobra publicznego, gdyż Minister właściwy do spraw rozwoju wsi przede wszystkim ma obowiązek ochrony gruntów rolnych i leśnych. Oznacza to konieczność przeciwdziałania jakimkolwiek nieuzasadnionym czynnościom zmierzającym do zmiany takiego ich przeznaczenia. Wydawanie zezwoleń na wyłączenie z produkcji także i takiej powierzchni gruntu rolnego lub leśnego, która nie jest niezbędna na potrzeby nierolne i nieleśne, stanowiłoby bowiem działanie wymierzone przeciwko celom określonym w u.o.g.r.l. Jednocześnie wskutek rozwoju cywilizacyjnego nieunikniony jest proces przekształcania charakteru tychże gruntów. Czy jednak dana zmiana przeznaczenia jest zasadna należy do oceny właściwego organu przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności sprawy. Na tym właśnie polega decyzja uznaniowa, która wymaga niezwykle starannego i wnikliwego rozważenia wszelkich okoliczności, nie tylko w postępowaniu wyjaśniającym, lecz także w uzasadnieniu pisemnym rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2016 r., II OSK 2263/14 - LEX nr 2108471, wyrok NSA z dnia 2 września 2014 r., II OSK 436/13 - LEX nr 1572729, wyrok NSA z dnia 6 października 2011 r., II OSK 1458/11 - LEX nr 1070339). Argumenty natury ekonomicznej nie są wystarczającymi argumentami, które powinny być wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Jak już wskazano wyżej, organ musi bowiem brać pod uwagę szereg innych argumentów, które wypływają bezpośrednio choćby z regulacji o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Nie wspominając już o tym, że przy wyłączaniu gruntów rolnych i leśnych z produkcji powinno się brać pod uwagę ponadto dyrektywy wypływające z ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 199), dalej u.p.z.p., a zatem zasadę kształtowania ładu przestrzennego oraz zasadę zrównoważonego rozwoju – stanowiące podstawę wszelkich działań odnoszących się do gospodarki przestrzennej, a także główny miernik prawidłowości i legalności wykonywania przepisów tej ustawy w formach w niej przewidzianych (Z. Niewiadomski, (red.), Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, Warszawa 2013, s. 10; T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Kraków 2004, s. 15-16). Realizując procedurę planowania i zagospodarowania przestrzennego i wyłączania gruntów rolnych i leśnych z produkcji należy mieć na względzie, że zagospodarowanie terenów nie jest kwestią aksjologicznie obojętną, uzależnioną wyłącznie od woli właściciela gruntu, mimo iż art. 1 ust. 2 u.p.z.p. wymienia prawo własności jako wartość, którą uwzględnić należy w planowaniu przestrzennym. Nie może być ona jednak traktowana w sposób wyłączny czy dominujący. Należy wziąć pod uwagę ograniczony wymiar przestrzeni do zagospodarowania, względnie trwały charakter zabudowy, a w odniesieniu do gruntów rolnych i leśnych – ograniczenie areału takich powierzchni. Ta ostatnia okoliczność powinna być rozpatrywana w aspekcie społecznym, nie tylko z uwagi na prawo do zdrowej i bezpiecznej żywności, ale także ze względu na uszczuplenie takich dóbr publicznych, jak krajobrazy wiejskie o wysokich wartościach przyrodniczych, bioróżnorodność, jakość i dostępność wody, funkcjonalność gleb, stabilność klimatu, jakość powietrza (J. Bieluk, D. Łobos-Kotowska, ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Komentarz, Warszawa 2015, s. 2).". 3. Odniesienie w/w uwarunkowań prawnych prowadzi do następujących wniosków: Orzekając w sprawie dwukrotnie Minister uznał, iż: (-) uwzględnienie wniosku Skarżącego o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntu rolnego, stanowiącego działkę nr [...] (grunt klasy II) na cele nierolnicze doprowadziłoby do nieuzasadnionego uszczuplenia zasobu tych gruntów rolnych położonych na terenie Gminy, które charakteryzują się wysokim potencjałem produkcyjnym (tj. gruntów klas I – III), (-) potrzeby zagospodarowania przestrzennego, które przyświecały Gminie przy sporządzeniu projektu planu miejscowego, obejmującego projektowany sposób zagospodarowania działki nr [...], mogą być zrealizowane, po pierwsze, w oparciu o występujący na terenie Gminy dostatecznie duży obszar gruntów rolnych o niższej jakości (tj. gruntów klasy IV – VI), po drugie, w oparciu o zapas takich gruntów klasy I – III, w stosunku do których w przeszłości została już udzielona zgoda na zmianę ich przeznaczenia na cele nierolnicze, a które to grunty nie zostały jeszcze zagospodarowane. Stwierdzić należy, iż w/w konkluzje zostały sformułowane przez Organ w oparciu o wszechstronne i wyczerpujące rozpatrzenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wnikliwe odniesienie się do argumentacji Skarżącego oraz wyczerpujące wskazanie w uzasadnieniach obu decyzji prawnych i faktycznych przesłanek wydanych rozstrzygnięć. Orzekając w sprawie, Organ dochował zatem wszelkich wymogów, wynikających z art.7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. Przywołane na wstępie rozważania Ministra, realizujące rygorystyczne, asekuracyjne dyrektywy dopuszczalności przeznaczania gruntów rolnych na cele nierolnicze, przewidziane w art.3 ust.1 pkt 1 oraz art.6 ust.1 u.o.g.r.l., należy uznać za całkowicie przekonujące i nie dające jakichkolwiek podstaw do przyjmowania, iż przy rozstrzyganiu sprawy doszło do przekroczenia przez Organ granic uznania administracyjnego. Sąd stwierdza ponadto, iż stanowisko Organu, zajęte w odpowiedzi na skargę, wyczerpująco odnosi się do zarzutów skargi. Stanowisko to, korespondujące z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji odwoławczej, jest jednocześnie całkowicie zbieżne z oceną sprawy, dokonaną obecnie przez Sąd. Stosownie do powyższego: (i) Z map załączonych do akt sprawy jednoznacznie wynika, że wniosek Skarżącego dotyczy gruntów rolnych klasy II, stanowiących początek zwartego kompleksu użytków rolnych klas I-III o znacznej powierzchni. Nie można uznać za zasadną zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze przedmiotowych gruntów rolnych, stanowiących użytki rolne klasy II, które tworzą zwarty kompleks o wysokim potencjale produkcyjnym, przedzielony projektowaną drogą publiczną klasy dojazdowej. Ponadto przedmiotowe grunty usytuowane są poza zwartą zabudową obrębu [...]. Przeznaczenie tych gruntów na cele nierolnicze spowodowałoby wkroczenie z zabudową nierolniczą w tereny rolne, a tym samym naruszenie zwartości rolniczej przestrzeni produkcyjnej; (ii) Zarówno na terenie gminy, jak i obrębu, znajdują się grunty niższych klas, które zgodnie z przepisami u.o.g.r.l. powinny być przewidziane na cele nierolnicze w pierwszej kolejności, oczywiście przy dążeniu do tworzenia zwartej zabudowy. Istnieją zatem możliwości do lokalizowania inwestycji na gruntach o niższej przydatności produkcyjnej, które charakteryzują się gorszymi warunkami przyrodniczo - glebowymi, jeśli chodzi o ich przydatność i wykorzystanie do produkcji rolniczej; (iii) Na terenie obrębu [...] przeznaczono na cele nierolnicze dotychczas ok. 74 ha gruntów rolnych, które do tej pory nie zostały zagospodarowane (ok. 42 ha gruntów klas I-III i ok. 32 ha gruntów klas IV-VI). Zgoda na zmianę przeznaczenia kolejnych gruntów rolnych na cele nierolnicze, przy braku skonsumowania wcześniej już przeznaczonych na takie cele, nie znajduje uzasadnienia w świetle przepisów u.o.g.r.l. Władze gminy za każdym razem, gdy wnioskują o przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze powinny, przez pryzmat wcześniejszych zmian, wykazać nie tylko przesłanki uzasadniające kolejne zmiany, ale i wykazać, że obiektywnie nie było możliwości wykorzystania gruntów, co do których wcześniej wydano decyzje o przeznaczeniu ich na cele nierolnicze; (iv) Analizując występujące w gminie obszary gruntów rolnych przewidzianych na cele nierolnicze, które nie zostały jeszcze zagospodarowane oraz zwartość aktualnie wnioskowanego kompleksu rolnego, nie ulega wątpliwości, że przeznaczenie omawianych gruntów, w kontekście racjonalnego gospodarowania rolniczą przestrzenią produkcyjną, jest nieuzasadnione, co znalazło również potwierdzenie w negatywnej opinii Marszałka; (v) Zapisy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zakładające zmianę przeznaczenia danych gruntów rolnych, nie obligują Ministra do pozytywnego rozpatrzenia wniosku gminy o wyrażenie zgody na taką zmianę; (vi) Wbrew stanowisku skargi projektowana funkcja przedmiotowych gruntów nie będzie stanowiła kontynuacji sposobu użytkowania i zagospodarowania terenów sąsiednich. Działka objęta wnioskiem oddzielona jest bowiem od terenów przeznaczonych na cele nierolnicze, położonych na południe i wschód, linią wód powierzchniowych oraz rowem. Daje to możliwość naturalnego oddzielenia terenów przeznaczonych na cele nierolnicze od pozostających w rolniczym użytkowaniu obszarów leżących po zachodniej stronic. Oznacza to, że planowane zagospodarowanie wnioskowanych gruntów nie będzie stanowić kontynuacji istniejącego zagospodarowania terenów sąsiednich. W bezpośrednim sąsiedztwie przedmiotowej działki położone są grunty rolne, dla których decyzją Ministra z dnia [...] listopada 2019 r. (znak: [...]) nie uzyskano zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze (grunty te oznaczone zostały na załączniku graficznym nr [...] jako: "zachowane w miejscowych planach grunty rolne"). Wysoka jakość wnioskowanych gruntów (klasa bonitacyjna II) oraz pozostawienie w rolniczym użytkowaniu sąsiadujących gruntów przemawia za brakiem zgody na zmianę przeznaczenia wnioskowanej działki - co znalazło odzwierciedlenie w decyzjach Ministra. Zmiana przeznaczania wnioskowanych gruntów stanowiłaby bowiem w przyszłości precedens do dalszej ekspansji zabudowy na zwarte tereny rolne, które na mocy decyzji z dnia [...] listopada 2019 r. (znak: [...]), nie uzyskały zgody na zmianę ich przeznaczenia na cele nierolnicze. Ponadto następstwem lokalizacji terenów zabudowy nierolniczej, w tym przypadku terenów zabudowy usług publicznych, w bezpośrednim otoczeniu terenów rolnych mogą być konflikty społeczne występujące na styku terenów o różnym przeznaczeniu. Konflikty te, w znaczny sposób mogą utrudnić lub uniemożliwić prawidłowe funkcjonowanie gospodarstw rolnych na danym terenie; (vii) Rolą Ministra nic jest ocena korzyści płynących ze zmiany przeznaczenia gruntów rolnych, związanych z realizacją potencjalnych przedsięwzięć budowlanych, lecz działanie na rzecz ochrony gleb o najwyższej klasie bonitacyjnej, rozumiane jako pozostające w interesie wszystkich obywateli, w kontekście zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego kraju. Nie byłoby to możliwe bez znaczącego udziału najżyźniejszych gleb; (viii) Przedmiotowe grunty położone są poza zwartą zabudową miejscowości [...], a Burmistrz w dokumentacji sprawy nie wykazał, aby nie było możliwe wykorzystanie innych gruntów rolnych, położonych na terenie miejscowości, charakteryzujących się korzystniejszym położeniem względem istniejącej, skoncentrowanej zabudowy i nie będących fragmentami większych obszarów upraw rolnych; (ix) Wbrew stanowisku skargi aktualne nieprowadzenie na przedmiotowych gruntach produkcji rolnej nie stanowi przesłanki do dokonania zmiany ich przeznaczenia na cele nierolnicze, albowiem stan taki w oczywisty sposób nie wyklucza możliwości przywrócenia rolniczego użytkowania tych gruntów. Przedmiotowe grunty mogą zatem stanowić przedmiot obrotu gospodarczego i po zmianie właściciela nadal być wykorzystywane - zgodnie z ich przeznaczeniem - do produkcji rolnej. Ponadto odnosząc się do stwierdzenia, że: "projektowane w planie użytkowanie i zagospodarowanie tych gruntów nie przyczyni się do degradacji gleb poprzez pozostawienie dużego procentu powierzchni biologicznie czynnej", należy zauważyć, że zgodnie z zapisami projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego minimalny udział procentowy tej powierzchni na wnioskowanych terenach wynosi 10%. Zatem zapisy miejscowego planu nie wskazują, aby planowano pozostawienie na tych terenach dużego udziału powierzchni biologicznie czynnej; (x) Wbrew stanowisku skargi przesłanki do odmowy udzielenia żądanego zezwolenia nie stanowiło niezrealizowanie przez Gminę projektowanej inwestycji drogowej. Kwestia tego rodzaju jest bowiem nieistotna w kontekście ochrony gruntów rolnych, realizowanej na zasadach art.7 u.o.g.r.l. Stosownie do powyższego w zaskarżonej decyzji wskazano, że nawet zrealizowanie inwestycji drogowej nie będzie uzasadniało przeznaczenia spornych gruntów na cele nierolnicze. W świetle powyższych okoliczności wniesiona skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Z tej racji Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.