VII SA/Wa 2257/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]września 2021 r., nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić J. R.ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. J. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]. września 2021 r., nr [...], w którym organ uznał, że Prezydent [...] nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłości postępowania w sprawie zalania piwnicy na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Kolegium wskazało, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 k.p.a. i jest niezakażalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem przez sąd dopuszczalności jej wniesienia, w tym oceną, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które zostało wydane na podstawie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), dalej: k.p.a. Przepis ten przewiduje wydanie w toku postępowania administracyjnego postanowienia rozpatrującego ponaglenie, które ma na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, stanowi też warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Sąd zauważa, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie przysługuje na nie zażalenie, akt ten nie kończy postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się w zakresie opisanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych powyższe stanowisko jest w pełni podzielane, uznaje się bowiem jednolicie, że wniesienie ponaglenia (wcześniej – zażalenia) nie uruchamia postępowania, którego sposób zakończenia postanowieniem mógłby stanowić samodzielny przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej (por. postanowienia NSA: z września 2021 r., I OSK 811/19; z 19 maja 2021 r., I OSK 728/21; z 22 stycznia 2021 r., II OSK 6/21; z 16 października 2020 r., II OSK 2447/20; z 29 października 2019 r., II OSK 2011/19). Zatem skarga wniesiona w tej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.