III OZ 430/22

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2022-07-05

Skład orzekający: Olga Żurawska-Matusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy złożenie skargi do organu pierwszej instancji, który nie jest organem właściwym do jej przekazania, a następnie przekazanie jej przez ten organ do organu właściwego po upływie terminu, skutkuje zachowaniem terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Złożenie skargi do organu pierwszej instancji, który nie jest organem właściwym do jej przekazania, a następnie przekazanie jej przez ten organ do organu właściwego po upływie terminu, nie skutkuje zachowaniem terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Decydująca jest data nadania skargi do właściwego organu lub data jej faktycznego wpływu, jeśli została nadana pocztą resortową, która nie jest traktowana jako placówka pocztowa operatora wyznaczonego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach do organu pierwszej instancji (Komisariatu Policji) w dniu 31 października 2021 r., który doręczył mu decyzję 4 października 2021 r. Termin do wniesienia skargi upływał 3 listopada 2021 r. Skarga została przekazana przez organ pierwszej instancji do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach, gdzie wpłynęła 5 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę jako spóźnioną. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 1724/21 o odrzuceniu skargi M. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 30 września 2021 r., nr 252/EO/21/TS w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop dodatkowy postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 16 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 1724/21 odrzucił skargę M. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z 30 września 2021 r., nr 252/EO/21/TS w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop dodatkowy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia, została doręczona skarżącemu 4 października 2021 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem 3 listopada 2021 r. Tymczasem jak wynika z akt sprawy skarżący złożył skargę osobiście w siedzibie organu pierwszej instancji 31 października 2021 r. Następnie za pośrednictwem poczty służbowej skarga została przekazana Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Katowicach, gdzie wpłynęła dopiero 5 listopada 2021 r. Powyższe oznacza, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi do wniesienia skargi. Sąd podkreślił, że przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Oznacza to, że dokonując oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty złożenia skargi w organie pierwszej instancji, bowiem jest on organem niewłaściwym w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji nie ma znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożył skargę w organie pierwszej instancji, gdyż decydująca jest data przekazania skargi organowi właściwemu tj. Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Katowicach. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona. Skarżący nie zgadzając się z postanowieniem Sądu pierwszej instancji, wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a." ), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przy czym, zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z powyższego wynika, że zasadą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt, a decydującą datą jest data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej. W związku z tym fakt złożenia skargi do niewłaściwego - w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. - organu, nawet w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżonego aktu, nie skutkuje wniesieniem skargi z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądowym utrwalone jest stanowisko, że w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, organ ten powinien przekazać sprawę właściwemu organowi; o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi pod adres właściwego organu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2012,. s. 192 i powołane tam orzecznictwo; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 284 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 12 lutego 2015 r., II GSK 99/15, z 11 czerwca 2013 r., II GSK 937/13; z 21 grudnia 2011 r., II FSK 2691/11 oraz z 29 maja 2008 r., I FSK 631/08). W rozpoznawanej sprawie zaskarżona została decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z 30 września 2021 r., nr 252/EO/21/TS została doręczona skarżącemu 4 października 2021 r. Skarżący został prawidłowo pouczony o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, tj. o wniesieniu skargi za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin do wniesienia skargi upływał 3 listopada 2021 r. Skarżący 31 października 2021 r. - w terminie otwartym do wniesienia skargi, złożył w Komisariacie Policji [...] w B. skargę opatrzoną datą 31 października 2021 r., zaadresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach. Przesyłka zawierająca skargę została nadana 2 listopada 2021 r. pocztą resortową do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach. Wyjaśnić należy, że poczta resortowa, zwana też specjalną, nie stanowi placówki pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1041 ze zm.). Nadanie przesyłki pocztą resortową nie jest więc tożsame z oddaniem pisma w polskiej placówce pocztowej operatora, o jakim mowa w art. 83 § 3 p.p.s.a. Poczta specjalna jest agendą wewnętrzną Policji, nie jest urzędem pocztowym świadczącym powszechne usługi pocztowe. W tej sytuacji, datą wniesienia skargi jest data jej faktycznego wpływu do właściwego organu – tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach, co nastąpiło dopiero 5 listopada 2021 r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Odnosząc się do argumentacji podniesionej w zażaleniu, wskazać należy że mogłaby ona stanowić podstawę ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a nie przesłankę do wykazania naruszenia prawa przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło