II SAB/Wa 16/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Asesor WSA Michał Sułkowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 lipca 2022 r. sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] do rozpoznania wniosku J. W. z dnia [...] września 2021 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na rzecz skarżącego J. W. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] września 2021 r. J. W. (dalej: "strona", "skarżący"), zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych (dalej: "OIRP") w W. o udostępnienie, na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", następujących informacji: "A) (...) czy postępowanie prowadzone przez Rzecznika Dyscyplinarnego przy OIRP W. za numerem/sygnaturą [...] jest w toku czy też się zakończyło ewentualnie w jaki sposób zostało ono ukończone? B) w przypadku gdyby postępowanie, o którym mowa w punkcie A było w toku proszę o informację na jakim etapie jest wyżej wymienione postępowanie? C) w przypadku gdyby postępowanie, o którym mowa w punkcie A uległo zakończeniu proszę o nadesłanie odpisu orzeczenia kończącego to postępowanie wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz o nadesłanie wykazu dokumentów zgromadzonych w postępowaniu, o którym mowa w punkcie A? D) w przypadku gdyby w ramach postępowania, o którym mowa w punkcie A doszło do ukarania jakiegokolwiek Radcy Prawnego proszę o informację jaki rodzaj sankcji został zastosowany i czy orzeczona kara została wykonana?". Pismem z dnia [...] września 2021 r. Rzecznik Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. (dalej: "Rzecznik Dyscyplinarny", "organ") poinformował stronę, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Rzecznik Dyscyplinarny wskazał, że o ile niespersonalizowana informacja o rozstrzygnięciach zapadłych w postępowaniu dyscyplinarnym, jak i informacja o sposobie wykonywania władzy dyscyplinarnej jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., ponieważ jest informacją o działalności podmiotów w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej (art. 61 ust. 1 Konstytucji RP), to wniosek o udostępnienie informacji o skonkretyzowanym i zindywidualizowanym rezultacie wykonywania tej władzy, tj. rezultacie dotyczącym konkretnych osób wskazanych z imienia i nazwiska, nie jest tożsamy z wnioskiem o udostępnienie informacji o sposobie wykonywania władzy dyscyplinarnej, mieszczącym się w granicach pojęcia sprawy publicznej. Wniosek taki w istocie skierowany jest na uzyskanie wiedzy o sposobie i rezultacie kształtowania i ukształtowania w drodze orzeczeń dyscyplinarnych sytuacji prawnych konkretnych osób, a nie o mechanizmach charakteryzujących działalność adresata wniosku w zakresie wykonywania przezeń zadań władzy publicznej, bądź szerzej zadań publicznych, a jako taki dotyka w sposób bezpośredni sfery ad personam. Pismem z dnia [...] października 2021 r. strona wniosła ponaglenie w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] września 2021 r. podkreślając, że wbrew stanowisku Rzecznika Dyscyplinarnego istota wniosku sprowadza się do uzyskania danych o postępowaniu o ściśle wyznaczonej sygnaturze/numerze sprawy bez powiązań personalnych. Dane takie stanowią informację publiczną. Na potwierdzenie swego stanowiska strona powołała orzeczenia sądów administracyjnych. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. J. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] września 2021 r. Skarżący wniósł o: - stwierdzenie, że Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. pozostaje bezczynna oraz działa przewlekle w sprawie udostępnienia informacji publicznej, - stwierdzenie, że bezczynność oraz przewlekłość ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa, - zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt, - zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż stanowisko organu, zgodnie z którym żądana informacja nie ma publicznego charakteru, jest błędne. Dane, których domaga się skarżący dotyczą wykonywania władzy publicznej w zakresie szeroko rozumianego karania, które mocą Konstytucji RP zostało powierzone samorządom zawodowym. Fakt, że postępowania nie prowadzi organ postępowania przygotowawczego sensu stricte czy też Sąd powszechny/administracyjny/wojskowy nie zmienia tego, że samorząd zawodowy wykonuje kompetencje przynależne Państwu, a w konsekwencji zobligowany jest do ujawniania informacji o swym funkcjonowaniu. Odnosząc się do samej treści wniosku skarżący wskazał, że w punktach A i B w ogóle nie występuje problem ujawniania danych osobowych, a udostępnienie danych objętych tymi punktami nie wpłynie negatywnie na ewentualny tok postępowania dyscyplinarnego. Odnośnie punktu C skarżący zauważył, że orzeczenia sądowe wraz z uzasadnieniami podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w omawianej ustawie, bez względu na to, czy dotyczą spraw cywilnych, karnych, gospodarczych, czy też administracyjnych. Analogicznie traktuje się orzecznictwo dyscyplinarne. Orzeczenia mogą być poddane anonimizacji w zakresie tzw. danych wrażliwych. Również zbiór (wykaz) dokumentów z postępowania przygotowawczego, którym w istocie jest postępowanie przed rzecznikiem dyscyplinarnym, a także informacja o zastosowanej sankcji czy orzeczonej karze dyscyplinarnej (punkt D) stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Skarżący wskazał, że szczegółowa argumentacja przemawiająca za realizacją wniosku z dnia [...] września 2021 r. została przedstawiona w ponagleniu, jednak organ pozostał bezczynny. Świadczy to, zdaniem skarżącego, o złej woli organu, co uzasadnia wniosek o stwierdzenie, że do bezczynności i przewlekłości doszło z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Rzecznik Dyscyplinarny OIRP w W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w piśmie z dnia [...] września 2021 r. Nadto wskazał, że skarżący wprawdzie nie żąda informacji o postępowaniu dyscyplinarnym dotyczącym wskazanego z imienia i nazwiska radcy prawnego, to jednak domaga się uzyskania informacji o postępowaniu dyscyplinarnym dotyczącym konkretnego radcy prawnego. Zaznaczył, że pod sygnaturą [...] były prowadzone czynności wyjaśniające wobec tego samego radcy prawnego, którego objęło postępowanie zawisłe pod sygnaturą [...], która to sprawa ([...]) została zainicjowana przez M. W. - Prezesa Zarządu S. Spółki z o.o., której siedziba mieści się w R. [...]. Zaznaczył również, że skarżący domaga się tak obszernego zakresu informacji i decyzji procesowych, że de facto żąda udostępnienia akt postępowania dyscyplinarnego. Zgodnie natomiast z art. 741 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 75 ze zm.) w sprawach nieuregulowanych w ustawie o radcach prawnych do postępowania dyscyplinarnego znajdują odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania karnego. Oznacza to obowiązek stosowania przepisów k.p.k. określających możliwość udostępniania akt postępowania dyscyplinarnego, w tym w szczególności art. 156 k.p.k. W uchwale z dnia 9 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 7/13) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż "żądanie udostępnienia akt sprawy jako zbioru materiałów zakończonego postępowania przygotowawczego nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej". Pogląd ten należy odnieść do sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, tj. gdzie skarżący wprawdzie nie żąda "akt postępowania dyscyplinarnego", ale formułuje żądanie w taki sposób, że w wymiarze faktycznym żąda udostępnienia większości informacji i dokumentów, które w takich aktach się znajdują. Oznacza to, że de facto skarżący domaga się nie udostępnienia informacji publicznej, lecz dostępu do zbiorów dokumentów. Konkludując organ stwierdził, iż zarzut bezczynności jest nieuzasadniony, bowiem skarżący został w ustawowym terminie poinformowany, iż żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2022 r. nawiązując do argumentacji odpowiedzi na skargę, skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z: wniosku z dnia [...] września 2021 r. na okoliczność sformułowania wniosku przez J. W., a nie M. W.; ponaglenia z dnia [...] października 2021 r. na okoliczność poprzedzenia skargi ponagleniem przez J. W., a nie M. W. Wskazał, że jest to konieczne "z uwagi na przeinaczenie niektórych newralgicznych dla biegu sprawy faktów przez Rzecznika Dyscyplinarnego". Nadto przedstawił dodatkową argumentację na poparcie stanowiska, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 ww. ustawy, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił "bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] września 2021 r.". W orzecznictwie podkreśla się, że w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania to sąd administracyjny, na podstawie okoliczności sprawy, ocenia, czy w sprawie wystąpiła bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na podstawie tej oceny, stosownie do okoliczności sprawy, podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12; z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt II OZ 753/15; publ. CBOSA). Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie bądź podjęcia stosownej czynności. Oceniając powyższe okoliczności Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Z kolei przewlekłe prowadzenie postępowania to prowadzenie postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Przewlekłe prowadzenie postępowania określane jest jako nieefektywne, tj. takie, w którym działania organu są opieszałe, niesprawne i nieskuteczne, skutkiem czego jest nieuzasadnione przedłużenie terminu załatwienia sprawy. W świetle powyższego przyjąć należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. polegająca na nierozpoznaniu wniosku z dnia [...] września 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący domaga się bowiem zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z ww. wnioskiem zarzucając, iż organ błędnie zakwalifikował żądaną informację, a w konsekwencji nie rozpoznał wniosku w trybie u.d.i.p. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej adresat wniosku, jeśli jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 u.d.i.p.); poinformować, że danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przy czym w przypadku, gdy - wbrew ocenie podmiotu zobowiązanego - wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p., może zwalczać stanowisko tego podmiotu wnosząc skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W postępowaniu zainicjowanym taką skargą sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., dokonuje weryfikacji czy spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy u.d.i.p., tj. czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy) oraz czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że w świetle art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. Rzecznik Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., jako organ samorządu zawodowego radców prawnych (art. 42 ust. 1 in fine ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1166), jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Przy czym do zakresu działania rzecznika dyscyplinarnego należą czynności w postępowaniu dyscyplinarnym, określone w ustawie i przepisach wydanych na jej podstawie (art. 541 ust. 1 ww. ustawy). Natomiast informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych "informację publiczną" definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06, publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1574/19, publ. CBOSA). Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia zaś kategorie informacji publicznej, które z mocy prawa podlegają udostępnieniu. Wyliczenie to ma jedynie charakter przykładowy, co prowadzi do wniosku, że - co do zasady - informacje, które wiążą się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., stanowią informację publiczną. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, warunek przedmiotowy obowiązku udostępnienia informacji został w niniejszej sprawie również spełniony. Wniosek z dnia [...] września 2021 r. dotyczył informacji o postępowaniu prowadzonym pod sygn. [...], tj. informacji na jakim etapie jest ww. postępowanie, czy, ewentualnie w jaki sposób, zostało zakończone, czy doszło do ukarania osoby obwinionej, jaki rodzaj kary został zastosowany i czy została ona wykonana. Nadto wnioskodawca domagał się (w przypadku zakończenia postępowania) nadesłania odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz wykazu dokumentów zgromadzonych w postępowaniu. Podkreślić w związku z tym należy, że dane dotyczące postępowań i orzeczeń dyscyplinarnych członka samorządu zawodowego radców prawnych, a więc osoby wykonującej zawód zaufania publicznego, stanowią informacje publiczne tak w świetle przesłanki ogólnej (tj. art. 1 ust. 1 u.d.i.p., który stanowi, iż każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną), jak i przesłanki szczególnej wynikającej z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. Zgodnie z tym ostatnim przepisem źródłem informacji publicznych są dane publiczne wynikające m.in. z dokumentów urzędowych wytworzonych w ramach działania podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej lub z dokumentów, którymi ten podmiot posługuje się w celu wykonywania powierzonych mu zadań publicznych. W myśl art. 6 ust. 2 u.d.i.p. dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Stosownie natomiast do treści art. 115 § 13 pkt. 3 Kodeksu karnego funkcjonariuszem publicznym jest m.in. osoba orzekająca w organach dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy. W związku z treścią wniosku skarżącego danymi publicznymi są zatem dane z dokumentów (i dokumenty, tj. orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne wraz z uzasadnieniem jako jego integralną częścią) wytworzonych - w toku postępowania dyscyplinarnego o wykazanej we wniosku sygnaturze - przez rzecznika dyscyplinarnego i sąd dyscyplinarny. Nie ulega wątpliwości, że ww. dokumenty i dane z nich wynikające są źródłem informacji publicznej, bowiem przedmiotem udostępnienia są informacje publiczne dotyczące działalności organów lokalnych samorządu zawodowego w zakresie wykonywania zadań publicznych określonych m.in. w art. 41 pkt 5 ustawy o radcach prawnych (sprawowanie nadzoru nad należytym wykonywaniem zawodu przez radców prawnych). Nie można w związku z tym nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu zawartym w piśmie z dnia [...] września 2021 r., a następnie podtrzymanym w odpowiedzi na skargę, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego organ w ww. piśmie podkreślał, że wniosek o udostępnienie informacji o skonkretyzowanym i zindywidualizowanym rezultacie wykonywania władzy dyscyplinarnej, tj. rezultacie dotyczącym konkretnych osób wskazanych z imienia i nazwiska, nie jest tożsamy z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej (wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2020r. sygn. akt I OSK 1855/19). Podzielając powyższy pogląd Sąd zauważa, że powołany wyrok zapadł w odmiennym stanie faktycznym sprawy, gdzie strona skarżąca domagała się udostępnienia informacji na temat postępowania dyscyplinarnego prowadzonego wobec konkretnej osoby, której dane osobowe (imię i nazwisko) zostały podane we wniosku inicjującym postępowanie o udostępnienie informacji publicznej. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie ma miejsca. Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu, że wniosek z dnia [...] września 2021 r. jest w istocie pytaniem ad personam i z tego względu nie podlega rozpatrzeniu w trybie przepisów u.d.i.p. Odnośnie zawartej w odpowiedzi na skargę argumentacji, że sprawa o sygn. akt [...] została zainicjowana przez M. W. wskazać należy, że niezrozumiałe dla Sądu są intencje organu co do powołania powyższej okoliczności. Organ zresztą w żaden sposób argumentu tego nie rozwinął, ani nie wyjaśnił w tym względzie swego stanowiska. Nie sposób przy tym uznać, że w świetle tego argumentu, skarżący (J. W.) miałby wnioskować o udostępnienie informacji w sprawie w jakikolwiek sposób związanej z jego osobą (a tym bardziej w tzw. "własnej sprawie"), a tylko w takim przypadku można by ewentualnie przyjąć, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej. W orzecznictwie ugruntowane jest bowiem stanowisko, zgodnie z którym pytania dotyczące sposobu załatwienia sprawy nie podlegają rozpatrywaniu wedle reguł udostępniania informacji publicznej gdy pochodzą od osoby, która daną sprawę zainicjowała (pytania we własnej sprawie); (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 czerwca 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 50/21, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 351/21, publ. CBOSA). Wskazać w tym miejscu należy, że Sąd nie stwierdził podstaw do przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2022 r. Sąd, w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a., nie przeprowadza dowodu z akt sprawy, które stanowią podstawę orzekania (art. 133 p.p.s.a.), a tego w istocie domagał się skarżący. Sąd nie podziela również stanowiska organu, że skarżący domaga się udostępnienia akt postępowania dyscyplinarnego, a w związku z tym, że ma zastosowanie pogląd wyrażony w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 7/13 (publ. j.w.), zgodnie z którym żądanie udostępnienia akt sprawy jako zbioru materiałów zakończonego postępowania przygotowawczego nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zakres wniosku z dnia [...] września 2021 r. w żaden sposób nie pozwala na przyjęcie, że jego przedmiotem jest udostępnienie akt postępowania. Skarżący postawił we wniosku konkretne pytania, a fakt żądania udostępnienia orzeczenia dyscyplinarnego wraz z uzasadnieniem oraz wykazu akt sprawy (a nie samych akt) nie oznacza, że skarżący domaga się dostępu do zbioru dokumentów - akt sprawy dyscyplinarnej. W związku z powyższym wskazać należy, że zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej dokonywane jest w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust.1 u.d.i.p.). Natomiast odmowa udostępnienia informacji publicznej z przyczyn określonych w art. 5 u.d.i.p. oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że w razie konieczności ochrony danych wrażliwych możliwe jest udostępnienie informacji publicznej w postaci zanonimizowanej. Nie zachodzi wówczas potrzeba wydawania decyzji odmownej na podstawie art. 16 w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., jednak ocenie sądu rozpatrującego ewentualną skargę na bezczynność organu podlega w takim przypadku sposób i zakres dokonanej przez organ anonimizacji, a w szczególności, czy nie niweczy ona pożądanego przez stronę rezultatu w postaci uzyskania informacji o konkretnie wskazanych sprawach publicznych (por. wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2339/13, publ. CBOSA). Zaznaczyć przy tym należy, że sporną w sprawie pozostawała wyłącznie kwalifikacja żądanej informacji, a zatem wszelkie kwestie związane z ewentualną anonimizacją żądanych dokumentów nie mogą być przedmiotem szerszych uwag na obecnym etapie postępowania. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że na dzień wniesienia skargi Rzecznik Dyscyplinarny Okręgowej Izby radców Prawnych w W. pozostawał w bezczynności względem wniosku skarżącego z dnia [...] września 2021 r. i bezczynność ta nie ustała do daty wyrokowania. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zaznaczyć przy tym należy, że Sąd nie miał prawnych podstaw do "zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem (...)" o co wnioskował skarżący. Rozstrzygając, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną, Sąd nie mógł jednocześnie przesądzić sposobu rozpoznania wniosku (rozstrzygnięcia sprawy) przez organ. Sąd nie uznał, aby bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego OIRP w W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym można przyjąć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ. LEX nr 1218894). Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W ocenie Sądu sytuacja taka nie ma miejsca w rozpoznawanej sprawie. Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że organ udzielił skarżącemu niezwłocznie odpowiedzi na jego wniosek, aczkolwiek rozpoznał sprawę niewłaściwie, z naruszeniem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wadliwe stosowanie przepisów prawa nie daje podstaw do stwierdzenia, że bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej miała postać kwalifikowaną. Mając wszystko powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a p.p.s.a., orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania obejmujących wpis od skargi Sąd postanowił w oparciu o art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. jak w punkcie 3 sentencji wyroku.