VII SA/Wa 2283/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R., R. R i D. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2021 r., Nr 918/2021 w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynków do stanu poprzedniego postanawia: odrzucić skargę. P. R., R. R. i D. R. wnieśli w dniu 29 października 2022 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2021 r., Nr 918/2021 utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. Nr [...] z dnia [‘...] lutego 2021 r. nakazującą E. R. doprowadzenie budynków gospodarczych "A", "B", "D", "E", "F" i "G" na działce nr ew. [...], położonej w m. Ł., gmina L. do stanu poprzedniego przez wykonanie określonych robót budowlanych, mających na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, tj.: dokonanie rozbiórki komina odprowadzającego spaliny z kotłowni oraz zdemontowanie zbiornika magazynowego trocin i pyłów; doprowadzenie konstrukcji dachu budynku oznaczonego symbolem "C" i "E" do zgodności z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty O. z dnia [...].12.2008 r. Nr [...], znak: [...]; dokonanie rozbiórki części obiektu oznaczonego symbolem "E" i "F" i doprowadzenie wymiarów zewnętrznych budynku do zgodności z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty O. z dnia [...].12.2008 r. Nr [...], znak: [....], oraz nakazującą przywrócenie zamierzonego sposobu użytkowania obiektów "A", "B", "C", "D", "E", "F" i "G", zgodnie z decyzją Starosty O. z dnia [...].12.2008 r. Nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, tj. jako budynków gospodarczych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że w dniu 29 września 2022 r. otrzymali postanowienie Sądu z dnia 23 września 2022 r. o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi T. R. na tę samą decyzję (sygn. akt VII SA/Wa 1993/21). Z tym dniem powzięli wiadomość o toczącym się postępowaniu ze skargi T. R. Z uwagi na śmierć E. R. w czasie biegu terminu do wniesienia skargi, termin ten uległ przerwaniu. Zdaniem skarżących termin do wniesienia przez nich skargi powinien być liczony od dnia 29 września 2022 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenia jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. P. R., R. R. i D. R wnieśli w dniu 29 października 2022 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2021 r., Nr 918/2021. Decyzja ta nie została im doręczona, gdyż nie byli oni stronami postępowania administracyjnego w tej sprawie. Stronami postępowania zakończonego tą decyzją byli E. R., któremu decyzja została doręczona w dniu 12 sierpnia 2021 r. oraz M.R.1 (data doręczenia decyzji 29 lipca 2021 r.) i M.R.2 (data doręczenia decyzji pełnomocnikowi 30 lipca 2021 r.). E. R. zmarł w dniu 17 sierpnia 2021 r. Skargę na tę decyzję wniosła w terminie jego żona T. R. (sygn. akt VII SA/Wa 1993/21). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że strona, której nie doręczono decyzji (nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym), może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji (por. m.in. postanowienia NSA: z 29 stycznia 1998 r., I SA 413/97, z 16 października 2012 r., I OSK 2351/12, oraz z 30 lipca 2014 r., II OSK 2012/14, z 15 listopada 2013 r., I OSK 2265/13, z 23 listopada 2016 r., II OZ 1326/16). W praktyce oznacza to, że termin do wniesienia skargi przez osobę, której zaskarżonej decyzji nie doręczono, biegnie od dnia doręczenia decyzji ostatniej ze stron postępowania administracyjnego. Względy praktyczne przemawiają za przyjęciem ściśle określonego terminu do wniesienia środka odwoławczego, tak aby strony, które brały udział w postępowaniu jak również organ, mogły w sposób jednoznaczny ustalić, czy decyzja stała się ostateczna, a zatem określić datę, od której decyzja wywołuje określone w niej skutki (tak NSA w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2010 r., II OSK 507/10). Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1993/21 decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2021 r., została doręczona ostatniej ze stron postępowania E. R. w dniu 12 sierpnia 2021 r. Zatem termin na wniesienie skargi dla tej strony upływał w dniu 13 września 2021 r. Natomiast P.R., R. R. i D. R. wnieśli skargę w dniu 29 października 2022 r., a więc ponad rok po upływie tego terminu. Skarga ta podlega więc odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podziela stanowiska skarżących, że bieg terminu do wniesienia przez nich skargi rozpoczął się od dnia 29 września 2022 r., kiedy otrzymali oni postanowienie Sądu z dnia 23 września 2022 r. o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi T. R. na tę samą decyzję (sygn. akt VII SA/Wa 1993/21) i powzięli wiadomość o toczącym się postępowaniu ze skargi T. R.. Jak już wskazano powyżej, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że strona, której nie doręczono decyzji (nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym), może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji, a nie w terminie, od kiedy strona ta dowiedziała się o decyzji. Dodać należy, iż skarżący są uczestnikami postępowania w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1993/21 i swoje stanowisko merytoryczne o identycznej treści jak w skardze niniejszej przedstawili również w piśmie procesowym wniesionym w sprawie wszczętej ze skargi T. R.. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.