II OZ 581/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Stowarzyszenia G. w K. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt II OZ 39/25 o oddaleniu zażalenia Stowarzyszenia G. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2418/22 o odrzuceniu zażalenia Stowarzyszenia G. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2418/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia G. w K. na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 2 września 2022 r., znak DPR-II.764.1.2022 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Pismem z 17 października 2022 r. Stowarzyszenie G. w K. wniosło skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z 2 września 2022 r., znak DPR-II.764.1.2022 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2418/22, odrzucono skargę ze względu na nieusunięcie braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS). Stowarzyszenie pismem z 7 sierpnia 2023 r. wniosło zażalenie na powyższe postanowienie, które z kolei zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2418/22 z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od zażalenia. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że prawo pomocy nie zostało przyznane skarżącemu Stowarzyszeniu, wobec czego nie zostało ono zwolnione z uiszczenia wpisu od zażalenia, dodając że strona skarżąca została również prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2024 r., sygn. akt II OZ 375/24, którym oddalono zażalenie na zarządzenie w tym przedmiocie. Natomiast strona skarżąca nie uiściła wpisu od zażalenia w zakreślonym terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło Stowarzyszenie wskazując, że posiada status "OPP dający przedsiębiorcy ustawowe zwolnienie od koszów sądowych". Strona skarżąca zwróciła się także o podjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w przedmiocie: "Czy krakowski sąd może od dnia 8 marca 2011 r. do nadal rażąco naruszać art. 22 Konstytucji RP oraz art. 24 ust. 6 Ustawy o KRS (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r. poz. 1500, 1655, 1798) w tym dyskryminować prywatnego przedsiębiorcę poprzez wykluczanie 19 osób fizycznych z obrotu gospodarczego na wolnym rynku UE i RP w tym poplecznictwo innych krakowskich funkcjonariuszy publicznych dla przekrętów SSR S. w tym rażące naruszenie art. 25d 3 Ustawy o KRS, szczególnie iż działalność gospodarcza nie jest zawieszona od dnia 9.07.2003 r.". Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt II OZ 39/25, oddalił zażalenie Stowarzyszenia G. w K. Podniesiono, że skarżące Stowarzyszenie nie wykazało stosownym wpisem w KRS, że posiada status organizacji pożytku publicznego. Naczelny Sąd zauważył, że wpis informacji o spełnianiu wymagań określonych w art. 20 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2010 r. nr 234, poz. 1536 ze zm.) do KRS ma charakter konstytutywny, co oznacza, że status organizacji pożytku publicznego uprawniony podmiot uzyskuje dopiero z chwilą umieszczenia danych w Rejestrze. Skarżące Stowarzyszenie nie zostało także zwolnione z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na podstawie orzeczenia sądu (przyznanie prawa pomocy). Skoro Stowarzyszenie nie uiściło należnego wpisu sądowego, co nie jest kwestionowane, słusznie Sąd Wojewódzki odrzucił zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził podstaw, aby przedstawić do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie o treści wskazanej przez Stowarzyszenie, gdyż dotyczy ono autonomicznego postępowania przed sądem powszechnym. Pismem z 17 marca 2025 r. Stowarzyszenie G. w K. wniosło skargę o wznowienie postępowania "zawisłego ze skargi w dniu 17.10.2022 r. zakończonego orzeczeniem na poziomie formalnym przez NSA w dniu 6.02.2025 r. na zasadzie z art. 273 § 2 w zw. z art. 133 § 3 i do art. 279 w zw. z art. 271-272 USTAWY z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (treść jednolita Dz.U.2023.0.259) dalej ppsa – w którym to orzeczeniu NSA o sygn. II OZ 39/25 przyjął za własne przekręty sądu cywilnego w Krakowa »wskazując, ja NSA T.Z. odrzucam powoływanie się skarżącej na posiadanie statusu OPP – bo jest wpisem konstruktywnym i wynika wprost z umieszczenia w KRS«". Zarzucono "rażące naruszenie norm prawnych. a. O działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. 2003 nr 96 poz. 873 z późn.zm.) z art. 24 w zw. z art 4.1. 22 i 22a do art. 11 w zw. z art. 23 (www.gszz.pl), b. ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2005 Nr 167 poz. 1398) art. 104, c. art. 239 § 2 ppsa stronie przysługuje zwolnienie od kosztów sądowych na mocy ustawy w tym zwolnienie od wpisu, który wg art. 211 i 212 ppsa jest objęty »kosztem sądowym«". Wniesiono o: 1. "uchylenie w całości z art. 145 ppsa wypadkowych 3 postanowień jw, 2. zwolnić nas od kosztów sądowych w całości 3. zasądzenie sumy 5.000 PLN od organu z ustawowymi odsetkami od dnia 17.10.2022 r. zgodnie z art. 211-242 ppsa do art. 5.1.4 w zw. z art. 15.3 ustawy o kosztach sądowych z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 167poz. 1398 z późn.zm.) jako pokrycie kosztów materiałów piśmiennych – których jest już 3 kilogramy makulatury, know-how, czasu i energii w tworzonych pismach do sądu i organu - albowiem ‘kredytuję’ przedmiot sprawy swoją wiedzą brak wiedzy sądu administracyjnego w przedmiocie załączonych dokumentów". Jako dowody wskazano: – 6 kart z dnia 28.02.2025 r. do sygn. XII Cz 473/24 m.in. w przedmiocie przywrócenia odznaczenia na stronie internetowej prowadzonej przez MS naszego statusu OPP, albowiem wykazano w dniu 29.07.2024 r., iż nasze zażalenie do sygn. II Kp 1113/19/S do sygn. 4 Ds.159.2029 w zw. z sygn. 4 Ds.1038.2017 nadal jest w toku, a przyczyną tego stanu jest nadal "krakowska dzika reprywatyzacja" mienia skomunalizowanego w roku 1945 r. i nie wyjaśniony do nadal statut działka nr [...], obręb [...], – 5 kart z dat 26.11.2024 r. + 10.12.2024 r. na okoliczność kontroli nadzorczej nad uchwałą nr CXXX/3608/24 dotyczącą planu zagospodarowania obszaru "Żabiniec", – 6 kart z dnia 2 01 2025 r. + 12.11.2024 r. na okoliczność wszczęcie procedury związanej z nieuregulowanym stanem prawnym nieruchomości od 1945 r. [...] [...] wg stanu prawnego i faktycznego dot. nr KW [...] – sprawa w toku, prowadzona przez prokuraturę z [...]. Uzasadniając podniesiono, że "sędzia WSA A.K., jako sędzia liniowy w sprawie na bezczynność, przejawiająca się w niepodejmowaniu działań od dnia 25 lipca 2022 r. w przedmiocie wydzielenia granic w połowie działki nr [...], obręb [...] oraz skorygowanie zgodne ze stanem faktycznym planów zagospodarowania Ż. poprzez ustalenie na papierze w części graficznej projektu planu miejscowego granicy terenu zamkniętego w tym zachowanie 10 metrowej rezerwy terenowej pod budowę planowanej łącznicy kolejowej w tym miejscowym planie - w którym w sposób nie budzący wątpliwości pożądana jest aktywność organu, nadzorującego czyny Wojewody Małopolskiego i Urzędu Miasta Krakowa, nie podjął żadnych czynności merytorycznych w przedmiocie korupcji w sądzie cywilnym w Krakowie." W dalszej części uzasadnienia strona wskazywała na szereg okoliczności związanych z działaniem i czynnościami Ministerstwa Sprawiedliwości, Prokuratury Okręgowej w Krakowie oraz Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia. Skarga została opatrzona podpisami E.M. w imieniu własnym jako Prezes oraz z upoważnienia O.D. jako Skarbnika i J.T. jako Wiceprezesa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Z kolei w treści art. 276 p.p.s.a. znajduje się odesłanie stanowiące, że do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175, stanowiącego że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Wyjaśnienia wymaga, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, dlatego co do zasady sporządzenie takiego pisma procesowego jest obarczone tzw. "przymusem adwokackim". Przymus ten ma również zastosowanie do skargi o wznowienie postępowania, tak więc powinna ona być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem art. 175 § 2, 2a i 3 p.p.s.a. Obowiązek ustanowiony w art. 276 w zw. z art. 175 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie skarżącej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezachowanie "przymusu adwokacko-radcowskiego" w odniesieniu do skargi o wznowienie postępowania stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu. (por. postanowienia NSA: z 9.03.2005 r., I GSK 359/05; z 18.05.2012 r., II OSK 628/12; z 11.10.2012 r., II FSK 2477/12; z 10.05.2012 r., II OZ 397/12) Skarżące Stowarzyszenie wniosło skargę o wznowienie postępowania sporządzoną osobiście przez Prezes Zarządu z upoważnienia pozostałych członków zarządu, nie wykazując przy tym, że autor należy do grupy osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego, czyniąc wniesienie takiego środka zaskarżenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania ze wskazanego wyżej powodu czyni zbędnym analizowanie innych przesłanek, które także mogłyby uzasadniać odrzucenie tej skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 175 § 1 i art. 276 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.