III FZ 531/24
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-01-31
Skład orzekający: Dominik Gajewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy złożenie pełnomocnictwa wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, bez jednoczesnego złożenia odpisu z KRS lub innego dokumentu ujawniającego zasady reprezentacji podmiotu, stanowi uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie?Ratio decidendi
Złożenie pełnomocnictwa wraz z opłatą skarbową nie jest wystarczające do uzupełnienia braków formalnych skargi, jeśli nie towarzyszy mu odpis z KRS lub inny dokument wykazujący umocowanie do reprezentowania strony. Obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie, a sądy administracyjne nie są zobowiązane do samodzielnego weryfikowania tych danych w rejestrach. Nieuzupełnienie tego braku w terminie skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę O. S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach w przedmiocie uchylenia zajęcia zabezpieczającego. Sąd wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia odpisu z KRS lub innego dokumentu ujawniającego zasady reprezentacji. Pełnomocnik spółki złożył pełnomocnictwo i uiścił opłatę skarbową, jednak nie przedłożył w terminie odpisu z KRS. W konsekwencji WSA odrzucił skargę. Pełnomocnik spółki złożył zażalenie, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 31 stycznia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia O. S.A. z siedzibą w W. (dawniej: O. S.A. z siedzibą w S.) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 397/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi O. S.A. z siedzibą w S. (aktualnie: O. S.A. z siedzibą w W.) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 26 czerwca 2024 r. nr 2601-IEE.7113.89.2024.3 w przedmiocie uchylenia zajęcia zabezpieczającego postanawia oddalić zażalenie.
III FZ 531/24
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (dalej: WSA) postanowieniem
z 1 października 2024r. odrzucił skargę O. S.A. w S. (dalej: skarżąca, spółka) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 26 czerwca
2024 r. w przedmiocie uchylenia zajęcia zabezpieczającego.
Z uzasadnienia ww. postanowienia wynika, iż pismem z 4 września 2024 r. sąd I instancji wezwał skarżącą spółkę, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, przez złożenie: dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, np. aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS lub innego dokumentu ujawniającego zasady reprezentacji podmiotu, pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona spółce 9 września 2024 r.
W wykonaniu zarządzenia pełnomocnik skarżącej spółki nadesłał w terminie, pełnomocnictwo oraz potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Natomiast, nie został w terminie nadesłany odpis z KRS-u lub inny dokument, ujawniający zasady reprezentacji podmiotu. W wyniku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych, WSA w Kielcach odrzucił skargę.
Na powyższe postanowienie z 1 października 2024r. zażalenie złożył pełnomocnik spółki, wnosząc o jego uchylenie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła zobowiązaniu do przedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Według strony, pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową stanowi dokument, określający umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935, z późn. zm., dalej p.p.s.a.) w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednym z braków formalnych, o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., a który uniemożliwia nadanie skardze biegu, jest brak dokumentu właściwie określającego umocowanie do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. to na stronie spoczywa obowiązek wykazania nie tylko sposobu jej reprezentacji, ale i umocowania do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych (por. postanowienia NSA: z 16 maja 2018 r., sygn. akt I FZ 116/18; z 9 maja 2018 r., sygn. akt II GZ 156/18; publik. CBOSA). Sąd administracyjny jest gospodarzem postępowania sądowoadministracyjnego i nie jest uprawniony do działania w imieniu stron tego postępowania, a do tego doprowadziłoby nałożenie na niego obowiązku weryfikacji danych osoby działającej za stronę z danymi wynikającymi z odpowiedniego rejestru, nawet tak dostępnego jak KRS.
Z art. 37 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej, którą w niniejszym postępowaniu sądowym było wniesienie skargi, dołączyć do akt sprawy (tj. akt sądowych) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a. przewidują, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem złożonym lub okazanym sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Tego wymogu w niniejszej sprawie strona nie dopełniła, skarga dotknięta zatem była brakiem formalnym.
W orzecznictwie sądów utrwalony jest pogląd, że dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu skarżącej spółki, będącej osobą prawną, jest odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2019 r., sygn. akt I FZ 236/19; publik. CBOSA). Przepis art. 3 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym przewiduje, że rejestr obejmuje podmioty, na które przepisy ustaw nakładają obowiązek uzyskania wpisu do tego Rejestru. Zatem za prawidłową należy uznać praktykę, zgodnie z którą w przypadku spółek prawa handlowego odpowiednim dokumentem w rozumieniu wyżej wskazanych uregulowań jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I FZ 356/17).
Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny uważa, że sąd I instancji słusznie uznał, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie, pełny wydruk z KRS - został nadany po terminie tj. w dniu 24 września 2024 r. W wyniku czego zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje sąd do jej odrzucenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło