VIII SA/Wa 430/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 15 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności zabezpieczające postanowił: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić M. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismami z 12 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 10 czerwca 2024 r., wezwał M. K. (dalej: "skarżący") do usunięcia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu własnoręcznie podpisanego i nadesłanie numeru PESEL skarżącego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone skarżącemu 14 czerwca 2024r. (k. 23 akt sądowych). Wyznaczony przez Sąd termin upływał zatem w sprawie z dniem 21 czerwca 2024r. Skarżący, braki formalne skargi uzupełnił jednak za pośrednictwem organu (DIAS w Warszawie), który pismo skarżącego (nadane do DIAS 20 czerwca 2024r.) przekazał zgodnie z właściwością na biuro podawcze WSA w Warszawie 28 czerwca 2024r., o czym świadczy prezentata sądu (k. 25 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga podlega odrzuceniu, bowiem za datę wniesienia pisma zawierającego uzupełnienie braków formalnych skargi należy przyjąć dzień, w którym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie przekazał je Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako adresatowi korespondencji. Tym samym dniem uzupełnienia braków przez skarżącego jest 28 czerwca 2024 r. Zaznaczyć przy tym należy, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawierają regulacji dotyczącej konsekwencji uzupełnienia braków formalnych skargi za pośrednictwem organu administracji z pominięciem wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wystosował do skarżącego w tym względzie wezwanie. Przepisy tej ustawy w art. 54 § 1 p.p.s.a. przewidują bowiem pośredni tryb jedynie do wniesienia skargi. Ustawodawca nie przewidział zatem pośredniego trybu uzupełniania braków formalnych skargi tym bardziej, że braki te zostały określone w wezwaniu wystosowanym do skarżącego przez Sąd. Dodatkowo skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczony o skutkach niedochowania terminu. Przyjąć zatem należy, że niewykonanie w sposób prawidłowy wezwania w terminie siedmiodniowym powoduje konieczność odrzucenia skargi. W tym miejscu Sąd wskazuje, że podziela poglądy prawne zaprezentowane w postanowieniu NSA z 7 października 2022r., sygn. akt I FZ 115/22. NSA wywiódł, że jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie w przypadku błędnego skierowania przesyłki do sądu innego aniżeli właściwy sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, datą wniesienia pisma jest data jego przekazania przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 1 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 838/21; z 20 grudnia 2021 r., sygn. akt III FZ 821/21; z 11 stycznia 2022 r., sygn. akt I FZ 286/21; z 28 stycznia 2022 r., sygn. akt I OZ 599/21; z 17 marca 2022 r., sygn. akt II OZ 134/22; CBOSA oraz A. Wiktorowska, komentarz do art. 177 p.p.s.a. [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 694). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższe będzie miało zastosowanie także w odniesieniu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, dlatego uznać należy, że w przypadku wniesienia pisma procesowego, stanowiącego uzupełnienie braku zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z pominięciem Sądu, który wezwał o usunięcie danego braku, za datę wniesienia pisma uznać należy datę nadania go przez Naczelny Sąd Administracyjny na adres sądu właściwego. Nadto, NSA w postanowieniu z 28.03.2023r., sygn. akt I FZ 86/23 podniósł, że jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w toku postępowania sądowoadministracyjnego zasadą jest prowadzenie korespondencji bezpośrednio z sądem, przed którym toczy się postępowanie. Przeciwny wniosek nie znajduje racjonalnego usprawiedliwienia, jest sprzeczny z zasadami logiki i ekonomii prowadzenia postępowania sądowego. Ponadto w żaden sposób nie może być wywiedziony z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z całokształtu unormowań powołanej ustawy wynika, że tryb pośredni wnoszenia pism (tj. za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy) stanowi ściśle określony w tej ustawie wyjątek, który wiąże się z koniecznością dokonania dodatkowych czynności bądź realizacji określonych uprawnień przez organ pośredniczący w przekazaniu pisma. Właśnie takim przepisem jest art. 54 § 1 p.p.s.a., w którym ustawodawca przewidział pośredni tryb wnoszenia do sądu administracyjnego skargi. Organ jest wówczas zobligowany do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, może również już na danym etapie skorzystać z uprawnień autokontrolnych, tj. samodzielnie uwzględnić skargę w całości (art. 54 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że tryb pośredni stanowi odstępstwo od zasady bezpośredniego kierowania pism do sądu i nie może tym samym znajdować zastosowania w sytuacjach nieprzewidzianych przez ustawodawcę. Brak również jakichkolwiek innych powodów, które uzasadniałyby pośrednictwo organu w przekazywaniu pism stanowiących uzupełnienie braków formalnych skargi (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 października 2017 r., sygn. akt I OZ 1597/17; z 28 września 2018 r., sygn. akt I OZ 848/18; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 823/22; dostępne w Centralnej Bazie Orzecznictwa Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego, zasadne zdaniem Sądu jest przyjęcie za moment uzupełnienia braków formalnych skargi w rozpoznawanej sprawie datę przekazania korespondencji skarżącego przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. 28 czerwca 2024 r. Bez wątpienia zatem dzień ten przypada już po upływie terminu wyznaczonego wezwaniem (21 czerwca 2024 r.), przez co uzupełnienie przez stronę braków formalnych złożonej skargi nastąpiło z uchybieniem terminu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi określoną w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ostatnim dniem do uzupełnienia braków był 21 czerwca 2024 r., a skarżący prawidłowo został pouczony o brakach formalnych skargi oraz siedmiodniowym terminie do ich uzupełnienia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pismo zawierające uzupełnienie braków formalnych skarżący skierował 20 czerwca 2024 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., który 28 czerwca 2024r. r. przekazał je zgodnie z właściwością na biuro podawcze WSA w Warszawie, a więc po upływie terminu określonego w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Sąd stwierdza zatem, że skarżący nie dochował terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych przyczyn uznać należy, że brak formalny skargi został uzupełniony po terminie przewidzianym do dokonania czynności. Dodać należy, że skarżący w terminie uiścił wpis sądowy od skargi, który wobec odrzucenia skargi podlega zwrotowi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.