III FZ 537/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 430/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 marca 2024 r., nr 1401-IEE3.7192.66.2024.2.KM w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 23 sierpnia 2024, VIII SA/Wa 430/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. K. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 15 marca 2024 r., nr 1401-IEE3.7192.66.2024.2.KM, w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych. W punkcie 2 postanowienia zwrócono Skarżącemu uiszczony przez niego wpis od skargi. Sąd uznał, że Skarżący po terminie uzupełnił braki formalne skargi. Na powyższe postanowienie, pismem z 20 czerwca 2024 r., Skarżący złożył zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona wykonała wszelkie zobowiązania WSA, tj. wskazała numer PESEL i uiściła wpis, a zatem błędne nadanie skargi nie powinno mieć wpływu na merytoryczne rozpoznanie skargi. W oparciu o powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającymi odrzucenie skargi jest brak jej podpisania, czy brak wskazania numeru PESEL. Stosownie bowiem do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W art. 49 § 1 p.p.s.a. przewidziano zaś, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. W tej sprawie Skarżący wniósł skargę obarczoną brakami formalnymi. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 10 czerwca 2024 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu własnoręcznie podpisanego i nadesłanie numeru PESEL Skarżącego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone Skarżącemu 14 czerwca 2024 r. (k. 23 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 21 czerwca 2024 r. Z akt sprawy wynika, że pismo zawierające uzupełnienie braków formalnych Skarżący 20 czerwca 2024 r. zamiast bezpośrednio do sądu, błędnie skierował do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. Organ, niejako za Skarżącego, 28 czerwca 2024 r. przekazał to pismo do WSA w Warszawie (prezentata sądu k. 25 akt sądowych). Nastąpiło to jednak już po upływie wyznaczonego terminu. Należy podkreślić, że w sytuacji wniesienia pisma procesowego, które powinno być skierowane bezpośrednio do sądu, a w istocie złożone zostało za pośrednictwem organu, najwcześniejszą datą jaką można przyjąć za datę złożenia tego pisma jest data przesłania tego pisma przez organ do sądu. Jak słusznie zauważył sąd pierwszej instancji, stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie (zob. np. postanowienia NSA: z 14 kwietnia 2014 r., I OSK 889/15; z 1 grudnia 2021 r., II OZ 838/21; z 20 grudnia 2021 r., III FZ 821/21; z 11 stycznia 2022 r., I FZ 286/21; z 28 stycznia 2022 r., I OZ 599/21; z 17 marca 2022 r., II OZ 134/22). W świetle powyższego sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że za datę nadania przez Skarżącego korespondencji stanowiącej uzupełnienie braków formalnych skargi, należało uznać datę przekazania (nadania) tego pisma przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. 28 czerwca 2024 r. Dzień ten przypada już po upływie terminu wyznaczonego wezwaniem (21 czerwca 2024 r.), przez co uzupełnienie przez stronę braków formalnych złożonej skargi nastąpiło z uchybieniem terminu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi określoną w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był obowiązany skargę odrzucić. Należy podkreślić, że to nie organ lecz Skarżący był zobowiązany do uzupełnienia braków skargi w wyznaczonym przez sąd terminie. W tej sprawie organ nie miał nawet możliwości przekazania korespondencji Skarżącego do sądu w terminie do 21 czerwca 2024 r., bowiem korespondencja ta dotarła do organu 24 czerwca 2024 r. Nie zasługują na uwzględnienie twierdzenia Skarżącego, że Skarżący ,,nie jest prawnikiem, wyłącznie błędnie nadał podpisaną skargę". W toku postępowania sądowoadministracyjnego zasadą jest prowadzenie korespondencji bezpośrednio z sądem, przed którym toczy się postępowanie. Tryb pośredni wnoszenia pism stanowi wyjątek, ściśle określony w p.p.s.a., który wiąże się z koniecznością dokonania dodatkowych czynności bądź realizacji określonych uprawnień przez organ pośredniczący w przekazaniu pisma. Należy zauważyć, że Skarżący prawidłowo został pouczony o brakach formalnych skargi oraz siedmiodniowym terminie do ich uzupełnienia, pod rygorem odrzucenia skargi. Bez wątpienia natomiast prawidłowe nadanie (zaadresowanie) korespondencji nie wymaga umiejętności fachowego pełnomocnika. Dodać należy, że argumenty zażalenia odnoszą się do wniesionej skargi. Natomiast w tej sprawie badaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny podlega jedynie prawidłowość odrzucenia skargi przez sąd pierwszej instancji, a nie zasadność złożenia skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.