II OSK 2199/24

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2025-03-05

Skład orzekający: Roman Ciąglewicz, Tomasz Bąkowski, Grzegorz Antas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istniały podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w sytuacji, gdy wniosek o pozwolenie na budowę dotyczył inwestycji tożsamej z inwestycją, dla której wcześniej odmówiono pozwolenia, a następnie uchylono decyzję utrzymującą w mocy odmowę, przy czym wyrok uchylający nie był jeszcze prawomocny?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie zachodziły podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Sąd wskazał, że rozpatrzenie wniosku o pozwolenie na budowę nie zależało od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a wyrok WSA uchylający decyzję, który nie był prawomocny, nie pozbawiał zaskarżonego aktu mocy wiążącej.
Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił jej skargę na postanowienie Wojewody Mazowieckiego o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., twierdząc, że WSA błędnie uznał, iż nie było podstaw do zawieszenia postępowania przez organ pierwszej instancji. Sprawa dotyczyła pozwolenia na budowę.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tomasz Bąkowski Sędzia del. WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2487/23 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 6 września 2023 r. nr 342/OPON/2023 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2487/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie oddalił skargę [...] w W. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego, dalej także: "Wojewoda", z dnia 6 września 2023 r., nr 342/OPON/2023, w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła [...] w W. Wyrok zaskarżyła w całości. Zarzuciła: 1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 K.p.a. mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez przyjęcie, iż wyrok Sądu w sprawie VII SA/Wa 606/23 nie uniemożliwiał organowi rozpoznanie ponownego wniosku inwestora o udzielenie pozwolenia na budowę, zaś rozstrzygnięcie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 czerwca 2023 r. VII SA/Wa 606/23 nie stanowi zagadnienia wstępnego, podczas gdy obszerne uzasadnienie decyzji Prezydenta m.st. Warszawy jest jasne i logiczne, a także wynikają z niego powody, dla których zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia w sposób ostateczny zagadnienia wstępnego przez inny sąd; 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez przyjęcie, iż niezasadne było zawieszenie z urzędu postępowania przez Prezydenta m.st. Warszawy z uwagi na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, kształtujące w sposób ostateczny prawa i obowiązki strony postępowania w tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawie, pomimo, iż od początku istniały podstawy do zawieszenia przedmiotowego postępowania z uwagi na kolejne postępowanie dotyczące pozwolenia na budowę na tej samej nieruchomości, a tym samym na istnienie podstaw uzasadniających zawieszenie tego postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia skargi; 3) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 lit. c w zw. z art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy: a) w szczególności zachodzącej tożsamości spraw obu postępowań administracyjnych o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z garażami podziemnymi, usługami w parterze wraz z dojazdem i dojściami, infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działkach ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] w jedn. Ew. [...] dzielnica W., przy ul. Z. w W., b) związku przyczynowego pomiędzy niniejszym postępowaniem a postępowaniem sądowym toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz Wspólnoty kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto skarżąca zrzekła się prawa do rozprawy w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną [...] z siedzibą w W. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 P.p.s.a. Przepis art. 193 zdanie drugie P.p.s.a. wyłącza odpowiednie stosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wymogów dotyczących koniecznych elementów uzasadnienia wyroku, które przewidziano w art. 141 § 4 w zw. z art. 193 zdanie pierwsze P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji i Sąd pierwszej instancji. W myśl art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. Nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważnością postępowania, określone w art. 183 § 2 pkt 1 – 6 P.p.s.a., należy zatem ograniczyć się do zagadnień wynikających z zarzutów wyartykułowanych w podstawach skargi kasacyjnej. Nie jest zasadny zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., mającego istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew stanowisku Prezydenta m.st. Warszawy, wyrażonemu w postanowieniu z dnia 28 lipca 2023 r., nr 332/WIL/2023, nie zachodziły okoliczności wyczerpujące przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w postępowaniu z wniosku [...] z dnia 28 kwietnia 2023 r. o wydanie pozwolenia na budowę nie zależało od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienia wstępnego nie stanowiło oczekiwanie na uprawomocnienie się wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 czerwca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 606/23, którym uchylono decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 23 stycznia 2023 r., nr 56/OPON/23, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 18 sierpnia 2022 r., nr 178/WIL/2022, odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, przy ul. Z. w W. Przy ocenie o braku podstaw do zastosowania dyspozycji z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. nie ma znaczenia to, czy złożony 28 kwietnia 2023 r. wniosek inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dotyczy inwestycji tożsamej dla inwestycji będącej przedmiotem postępowania w sprawie, w której decyzją z dnia 18 sierpnia 2022 r. odmówiono pozwolenia na budowę, decyzją z dnia 23 stycznia 2023 r. utrzymano w mocy decyzję odmowną, a następnie wyrokiem z dnia 28 czerwca 2023 r., uchylono zaskarżoną decyzję. Najpierw zauważyć można, że w dniu złożenia drugiego wniosku, tj. 28 kwietnia 2023 r., w odniesieniu do pierwotnego wniosku o pozwolenie na budowę funkcjonowała w obrocie prawnym decyzja ostateczna Wojewody Mazowieckiego z dnia 23 stycznia 2023 r. Jeśli zatem wniosek z dnia 28 kwietnia 2023 r. dotyczył sprawy tożsamej, a więc już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną, z uwagi na zakaz określony w art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a., należałoby odmówić wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. (patrz: Barbara Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2017, s. 385; por. m.in. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. akt II OSK 2322/21). O ile zaś postępowanie administracyjne zostało wszczęte, należy je umorzyć na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. (patrz: Janusz Borkowski/Barbara Adamiak, op. cit. s. 565, za wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 243/12). Oznacza to brak podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Sytuacji procesowej nie zmieniło uchylenie, wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 28 czerwca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 606/23, decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 23 stycznia 2023 r., nr 56/OPON/23, utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 18 sierpnia 2022 r., nr 178/WIL/2022, odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, przy ul. Z. w W. W dniu wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, 28 lipca 2023 r., wyrok ten nie był prawomocny. Wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego, który nie jest prawomocny w rozumieniu art. 168 § 1 P.p.s.a., tym również wyrok uwzględniający skargę, nie wywołuje do czasu uprawomocnienia się skutków prawnych w postaci pozbawienia mocy wiążącej zaskarżonego aktu (patrz: Jan Paweł Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LexisNexis 2011, pkt 1 do art. 152; Tadeusz Woś [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", WK 2016, pkt 1 do art. 152). Natomiast czym innym jest niewywoływanie przez uchyloną decyzję skutków prawnych, w rozumieniu art. 152 P.p.s.a. Nie oznacza to usunięcia jej z obrotu prawnego. Należy do dziedziny wykonalności decyzji, która pozostaje w obrocie prawnym (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt I OSK 1760/14; wyrok NSA z dnia 16 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2012/18). Podkreślić warto, jakkolwiek w niniejszej sprawie, jak wynika z powyższych uwag, nie ma to istotnego znaczenia, że także wniesienie żądania w sprawie, w której toczy się postępowanie przed właściwym organem administracji, stanowi jedną z innych przyczyn odmowy wszczęcia postępowania, o których mowa w art. 61a § 1 K.p.a. (patrz: Andrzej Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel "Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego", LEX/el 2022, pkt 3 do art. 61a – za Z. R. Kmiecikiem "Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego", Warszawa 2014, s. 211–212; Barbara Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2017, s. 385; wyrok NSA z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt II OSK 3401/19). O ile zaś dojdzie do wszczęcia postępowania w sprawie, w której postępowanie już się toczy, zachodzi podstawa do umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania. Poza zakresem orzekania w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej pozostaje zagadnienie tożsamości spraw z obu wyżej wskazanych wniosków o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenie na budowę. W poprzedzających rozważaniach wskazano, że nie było podstaw do zawieszenia postępowania przy przyjęciu, że chodzi o sprawy tożsame. Jest zaś oczywiste, że nie były także spełnione przesłanki hipotezy z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., jeśli drugi wniosek zawierał żądanie wszczęcia postępowania w sprawie, której nie można utożsamiać ze sprawą załatwioną decyzją ostateczną Wojewody Mazowieckiego z dnia 23 stycznia 2023 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło