I GSK 840/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Fischer (spr.) Sędzia NSA Piotr Pietrasz Sędzia NSA Michał Kowalski Protokolant starszy asystent sędziego Patrycja Czubała po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej F. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 1617/24 w sprawie ze skargi F. w S. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie; 2. zasądza od Zarządu Województwa Małopolskiego na rzecz F. w S. 560 (pięćset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 25 marca 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 1617/24 oddalił skargę F. w S. (dalej "strona", "skarżąca" "Fundacja") na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] października 2024 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy Skarżąca w odpowiedzi na nabór wniosków o dofinansowanie projektów ogłoszony przez Zarząd Województwa Małopolskiego jako Instytucji Zarządzającej programem Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021-0207, za pośrednictwem Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie jako Instytucji Pośredniczącej, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr [...]pn. "STOP Bierności - START Aktywności" w ramach Priorytetu 6., Działanie 6.16 Aktywizacja społeczno- zawodowa, typ projektu B: Aktywizacja społeczna i zawodowa osób zagrożonych wykluczeniem społecznym oraz osób biernych zawodowo w podmiotach reintegracyjnych, któremu został nadany numer [...]. Pismem z dnia 30 lipca 2024 r, skarżąca została poinformowana, że w wyniku oceny formalnej, ww. projekt został oceniony negatywnie, ponieważ nie spełnił obligatoryjnego kryterium formalno-merytorycznego wyrażonego punktowo tj. Adekwatność dobru zadań. W wyniku rozpoznania protestu Zarząd Województwa Małopolskiego nie znalazł podstaw do uwzględnienia protestu i wydał opisane na wstępie rozstrzygnięcie z dnia 2 października 2024 r. Organ wskazał, że projekt otrzymał na etapie oceny formalno-merytorycznej średnią punktację na poziomie 26,5 pkt na 74 pkt możliwe o otrzymania. Organ analizując kryterium "Adekwatność doboru grupy docelowej" wyjaśnił, że jest to kryterium punktowe, gdzie ocenie podlegają dwa subkryteria: Adekwatność doboru grupy docelowej oraz Opis sposobu rekrutacji. W kryterium tym projekt skarżącej otrzymał 6 pkt od każdego z oceniających, na 10 pkt możliwych do otrzymania (przed pomnożeniem przez wagę 2). W subkryterium "Adekwatność doboru grupy docelowej" projekt otrzymał od każdego z oceniających 2 pkt, na 4 pkt możliwe do uzyskania. Po dokonaniu ponownej weryfikacji, organ uznał większość pierwotnych zastrzeżeń oceniających za zasadne. Mimo podniesienia punktacji w kryterium "Adekwatność doboru zadań" do 5 punktów, projekt nadal nie osiągnął wymaganego minimum 6 punktów w tym kluczowym kryterium. Ostateczna punktacja projektu wyniosła 30,5 pkt. W związku z powyższym, protest skarżącej został uznany za niezasadny i nie został uwzględniony. Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z 25 marca 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 1617/24 ją oddalił. Sąd I instancji wskazał, że kontrola sądowoadministracyjna w niniejszej sprawie sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza reguł określonych w ustawie oraz dokumentach regulujących nabór. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z przepisami prawa. W ocenie Sądu I instancji ocena mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiadająca generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, niebudzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny i przyznanej punktacji. Wskazał, że we wniosku o dofinansowanie projektu skarżąca oświadczyła, że zapoznała się z regulaminem wyboru projektów, w tym ze wzorem umowy o dofinansowanie oraz oświadczyła, że akceptuje postanowienia w nich zawarte. Projekt skarżącej został oceniony negatywnie na etapie oceny formalnej ze względu na fakt niespełnienia kryterium Adekwatność doboru zadań, projekt nie uzyskał wymaganego minimum punktowego, tj. 6 pkt (otrzymał 5 pkt). Zgodnie z postanowieniami regulaminu, uzyskanie oceny negatywnej w zakresie co najmniej jednego kryterium formalnego skutkuje negatywną oceną całego projektu. Ocenie w ramach kryterium Adekwatność doboru zadań podlega w szczególności, czy adekwatność doboru zadań w kontekście osiągnięcia celu projektu, zdiagnozowanych problemów i potrzeb grupy docelowej; poprawność opisu zakresu merytorycznego zadań (z uwzględnieniem rodzaju i charakteru wsparcia, liczby podmiotów, uczestników/uczestniczek zadań) wraz ze wskazaniem podmiotu realizującego działania w ramach zadania; spójność i logika zadań w kontekście celu projektu, zdiagnozowanych problemów i potrzeb grupy docelowej; racjonalność harmonogramu realizacji projektu, w tym wskazanie terminów rozpoczęcia i zakończenia działań, kolejność realizowanych działań. W celu potwierdzenia spełnienia kryterium dopuszczalne jest wezwanie wnioskodawcy do przedstawienia wyjaśnień, jak również do uzupełnienia lub poprawy projektu wyłącznie na etapie negocjacji i następuje tylko w odniesieniu do projektów, które spełniły warunki zakwalifikowania do etapu negocjacji. Niespełnienie kryterium natomiast skutkuje negatywną oceną projektu. W ocenie Sądu ocena projektu przedłożonego przez skarżącego została przeprowadzona zgodnie z przepisami ustawy, oraz aktów regulujących postępowanie w sprawie wniosków o dofinansowanie projektów. Skarżąca przystępując do konkursu zaakceptowała kryteria mające zastosowanie do oceny wniosków. Następnie skarżąca, na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 28.04.2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (dalej: ustawa wdrożeniowa) i zaskarżyła w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2025 r. sygn. akt: III SA/Kr 1617/24, którego odpis wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej kasacyjnie w dniu 28 maja 2025 r. Wskazuję poniższe podstawy kasacyjne, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi: 1. Na podstawie art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 76 ustawy wdrożeniowej naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: 1) art. 3 § 1 i § 3 p.p.s.a., oraz art. 133 § 1 p.p.s.a i 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 69 ust. 3 ustawy wdrożeniowej i w związku z: art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz art. 73 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej (dalej jako Rozporządzenie ogólne) poprzez: • zaniechanie kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia Zarządu Województwa Małopolskiego w przedmiocie rozpatrzenia protestu i niewykonanie obowiązku zbadania, czy zaskarżone rozstrzygnięcie w przedmiocie oceny projektu zostało wydane zgodnie z obowiązkiem organu do dokonania ponownej oceny projektu polegającej na powtórnej weryfikacji projektu w zakresach kryteriów punktowych, których ocenę zakwestionowała w proteście skarżąca pod kątem ich zgodności z przepisami wskazanymi w skardze, tj. w szczególności z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz art. 73 ust. 1 Rozporządzenia ogólnego; • nierozpoznanie sprawy w jej granicach i całkowity brak odniesienia do zarzutów skargi Fundacji na rozstrzygniecie protestu, przy ograniczeniu kontroli sądowej wyłącznie do powtórzenia arbitralnych i lakonicznych ocen organu w zakresie spełnienia kryteriów i przyznanej punktacji w zakresie "Adekwatności doboru zadań" i "Adekwatności doboru grupy docelowej" zawartych w zaskarżonym rozstrzygnięciu, a kwestionowanych w zarzutach skargi; • nierozpoznanie istoty sprawy poddanej kontroli WSA w Krakowie - co miało oczywisty wpływ na wynik sprawy, gdyż Sąd I instancji wydał wyrok, nie rozstrzygając istoty sprawy i nie dokonał wymaganej kontroli w zakresie spełnienia przez Zarząd Województwa obowiązku ponownej oceny projektu przy rozstrzyganiu protestu oraz zaniechał weryfikacji zasadności stawianych w skardze zarzutów, zaś prawidłowe rozpoznanie sprawy i zarzutów skargi prowadziłoby do jej uwzględnienia wobec stwierdzenia wytkniętych naruszeń, co w sytuacji ilości uchybień w procesie oceny projektu czyni stwierdzone uchybienia przepisom procesowym doniosłymi, zwłaszcza, że o odmowie dofinansowania projektu skarżącej Fundacji przesądziło nieprzyznanie 1 punktu w ramach jednego kryterium punktowego "Adekwatność dobory zadań". 2) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez ogólnikowe i lakoniczne uzasadnienie wyroku wyrażające się w braku jakiegokolwiek odniesienia się do zarzutów skargi, dotyczących braku dokonania w nim nakazanej przepisem art. 69 ust. 3 ustawy wdrożeniowej ponownej oceny projektu oraz wadliwej oceny w rozstrzygnięciu protestu spełnienia kryteriów merytorycznych i przyznanej/ujętej punktacji, które identyfikują spór prawny wynikły w niniejszej sprawie i ograniczenie w tym zakresie uzasadnienia wyroku do przytoczenia treści zaskarżonego rozstrzygnięcia Zarządu Województwa oraz ogólnego stwierdzenia, że "ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z przepisami ustawy oraz aktów regulujących postępowanie w sprawie wnioskowo dofinansowanie projektów", a sąd nie dokonuje merytorycznej oceny wniosku i "nie stwierdził nieprawidłowości" które stanowiłyby naruszenie prawa , choć tymże ogólnikowym stwierdzeniom nie towarzyszy żadna analiza sądu pod kątem rzetelności, przejrzystości, braku dowolności i proporcjonalności działania organów w zakresie oceny projektu, co prowadzi do wniosku, iż WSA w Krakowie zaniechał samodzielnej oceny całokształtu sprawy i jakiegokolwiek zarzutu skarżącej, powielając w uzasadnieniu wyroku wyłącznie treść zaskarżonego rozstrzygnięcia i co skutkuje tym, iż wyrok w ww. zakresie nie poddaje się kontroli, a poprzez to uchybienie to ma oczywisty wpływ na wynik sprawy gdyż sąd uchylił się faktycznie od jej rozpatrzenia; 3) art. 73 ust. 8 pkt 2 w zw. z art. 68 i art. 69 ust 3 ustawy wdrożeniowej oraz ppkt 3 Podrozdziału 3.3. Regulaminu wybory projektów [...] i w zw. z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz art. 73 ust. 1 Rozporządzenia ogólnego - poprzez nieuwzględnienie skargi Fundacji na rozstrzygnięcie protestu wydanego z naruszeniem obowiązku dokonania przez organ rozstrzygający protest ponownej weryfikacji projektu pod kątem spełnienia kryteriów, których wadliwą ocenę wskazywał protest i bez pełnej weryfikacji prawidłowości oceny projektu i przyznanej punktacji w ramach określonej w danym kryterium skali punktowej i bez weryfikacji adekwatności przyznanej punktacji do spełnienia przez projekt zakresu, który jest określony w danym kryterium, a więc rozstrzygnięcia zawierającego dowolną ocenę projektu, wbrew zasadom rzetelności i przejrzystości ujętym w art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz art. 73 ust. 1 Rozporządzenia ogólnego, skutkujące pozostawieniem w obrocie prawnym rozstrzygnięcia Zarządu Województwa Małopolskiego o negatywnej ocenie wniosku, wydanego z naruszeniem ww. przepisów i regulacji konkursowych, z naruszeniem obowiązku tworzenia procedur konkursowych i kryteriów wyboru wniosków oraz dokonywania oceny i wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, a nie arbitralny i dowolny jak to miało miejsce w nin. sprawie, w zakresie: - dowolnej, nierzetelnej i niejasnej oceny Projektu w ramach kryteriów merytorycznych punktowych: Kryterium nr 2.1 "Adekwatność doboru grupy docelowej", Kryterium nr 2.2 "Adekwatność doboru zadań", wadliwego ogólnego określenia subkryteriów w ramach kryterium "Adekwatność doboru zadań", przejawiające się w: a. nieweryfikowalnyrn. pod . względem przyznanej punktacji. rozpoznaniu protestu, . pomimo uznania zasadności części argumentów protestu przez Zarząd Województwa Małopolskiego; b. uwzględnianiu przy ocenie spełnienia kryterium "Adekwatność doboru zadań" i "Adekwatność doboru grupy docelowej" elementów nie ujętych w tych kryteriach i formułowaniu na tej podstawie zarzutów o rzekomych uchybieniach w spełnieniu wymogów danego kryterium, c. dowolnym interpretowaniu nieostrych postanowień dokumentacji konkursowej oraz nie wzięcia pod uwagę przy ocenie wniosku i protestu błędów w Regulaminie konkursu; d. stawianiem projektowi wymogów nieujętych w dokumentacji konkursowej; e. nieproporcjonalnym do stwierdzonych uchybień odjęciu punktów w poszczególnych kryteriach przez oceniających; f. braku przypisania wagi punktowej poszczególnym subkryteriom w ramach Kryterium "Adekwatność doboru zadań" oraz dowolności stosowanej punktacji przez organ oceniający wniosek oraz rozpoznający protest skarżącej Fundacji w zakresie wytkniętych rzekomych uchybień wniosku i w konsekwencji arbitralnej i dowolnej ocenie kryteriów ocenianych punktowo polegającej na przypisaniu nieokreślonej liczby punktów w ramach tych kryteriów bez stosownej gradacji rangi i wagi stwierdzonych uchybień i bez uwzględnienia obowiązku adekwatności przyznanej punktacji do spełnienia przez projekt zakresu, który jest określony w danym kryterium, g. nieweryfikowalne pod względem przyznanej punktacji rozpoznanie protestu, pomimo uznania zasadności części argumentów protestu przez Zarząd Województwa Małopolskiego wobec niespełnienia obowiązku adekwatności przyznawania punktacji do spełnienia przez projekt zakresu, który jest określony w danym kryterium, h. nierzetelnym i nieprzejrzystym rozpoznaniem protestu, uniemożliwiające weryfikację jego prawidłowości; co skutkowało tym, że argumentacja oceniających i weryfikujących protest nie była zrozumiała dla skarżącej, nie prezentowała przesłanek wyboru ani dokonanej oceny punktacji oraz pomijała obowiązek przypisania wagi (odjęciu punktów) poszczególnym uchybieniom stwierdzonym przez oceniających, i. pominięciem przy ocenie protestu zarzutów zawartych w proteście, świadczących o braku logiki i niezgodności wskazanych przez IP i IZ uchybień z prawem krajowym, świadczących o oczywistej i założonej z góry dowolności oceny projektu; Naruszenie wskazanych w zarzucie przepisów miało istotny wpływ na wynik sprawy, jako że rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem obowiązków nałożonych na organ przy rozstrzygnięciu protestu i w oparciu o zarzuty skargi skutkowałoby koniecznością stwierdzenia wydania rozstrzygnięcia z naruszeniem przepisów prawa, a to art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i art. 73 ust. 1 Rozporządzenia ogólnego, a dla doniosłości skutków istotności tego wpływu skarżąca podkreśla, że projekt nie otrzymał dofinansowania z uwagi na przyznanie w jednym kryterium "Adekwatność dobory zadań" o 1 punkt mniej aniżeli wymagany próg finansowania. 2. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 76 ustawy wdrożeniowej naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: 1) art. 45 ust, lw zw. z art. 73 ust. 8 pkt 1, w zw.z art. 68 i art. 69 ust. 3 ustawy wdrożeniowej i w zw. z ppkt 3 Podrozdziału 3.3. Regulaminu wybory projektów FEMP.06.16-IP.02-024/23 poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Sąd I instancji, że: 1.1) sądowa kontrola rozstrzygnięcia organu w zakresie wyboru projektów nie pozwala sądowi na merytoryczną ocenę wniosku i spełnienia kryteriów jego oceny ani na analizę zasadności wytkniętych projektowi uchybień i przyznanych/odjętych punktów, podczas gdy weryfikacja sądowa oceny postępowania w zakresie wyboru projektów jest kontrolą pełną pod względem legalności, przejrzystości, braku dowolności i rzetelności działania organów; 1.2) sądowa kontrola rozstrzygnięcia organu w zakresie wyboru projektów może pomijać szczegółową analizę zarzutów skargi i dokonaną przez organ rozstrzygający protest o ile formalnie została przeprowadzona kontrola wyboru projektu i ocena protestu; 1.3) organ rozstrzygający protest i analizujący wniosek dysponuje wiedzą ekspercką w zakresie ocenianego projektu, której sądowa kontrola nie może co do zasady podważać, o ile nie występuje w sprawie ewidentne, jaskrawe naruszenie zasad logicznego rozumowania, - która to błędna wykładnia doprowadziła realnego zaniechania zbadania procedury wyboru projektu skarżącej i oceny jej wniosku oraz skutkuje dowolnością ocen, podczas gdy kontrola dokonywana przez sąd jak i przez organ rozstrzygający protest jest kontrolą wyczerpującą i pełną pod względem legalności i standardów prawa, rzetelności, przejrzystości jej przeprowadzenia, a także pozostawania w adekwatnym związku z ustalonymi kryteriami, zaś przyznana punktacja musi być zawsze uzupełniona o szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny, wskazanie przyczyn spełnienia bądź braku spełnienia kryteriów i subkryteriów ocen; 2) Art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z w zw. z art. 73 ust. 8 pkt 1, w zw. z art. 68 i art. 69 ust. 3 ustawy wdrożeniowej przez jego przez jego błędną wykładnię, polegającą na błędnym przyjęciu przez Sąd I Instancji, że jest on związany kryteriami wyboru wniosku ustanowionymi przez właściwe instytucje, nawet jeśli ich wadliwość, treść lub sposób interpretacji przez organ naruszają zasady przejrzystości, rzetelności i pewności prawnej oraz że oświadczenie skarżącej o zapoznaniu się z Regulaminem konkursu niweczy możliwość kwestionowania jego postanowień, w szczególności ustalonych w nim Kryteriów na dalszym etapie postępowania, podczas gdy weryfikacja sądowa oceny postępowania w zakresie wyboru projektów jest kontrolą pełną pod względem legalności, przejrzystości, braku dowolności i rzetelności działania organów, a zaakceptowanie treści Regulaminu nie pozbawia wnioskodawcy możliwości kwestionowania w procesie odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym ustalonych w Regulaminie zasad pod kątem zgodności z prawem; 3) art. 73 ust. 1 rozporządzenia ogólnego poprzez jego niezastosowanie albo dokonanie błędnej wykładni, o ile można uznać na podstawie ogólnikowego odwołania sądu w uzasadnieniu wyroku o braku stwierdzenia naruszenia "aktów regulujących postępowanie w sprawie wniosków o dofinansowanie projektów, że przepis ten brany był przez Sąd pod uwagę skoro skarżąca powołała się powołała w zarzutach skargi na jego naruszenie polegającą na przyjęciu przez Sąd I instancji, że: 3.1) sądowa kontrola rozstrzygnięcia organu w zakresie wyboru projektów nie pozwala sądowi . na merytoryczną ocenę wniosku i spełnienia kryteriów jego oceny ani na analizę zasadności . wytkniętych projektowi uchybień i przyznanych/odjętych punktów, podczas gdy weryfikacja sądowa oceny postępowania w zakresie wyboru projektów jest kontrolą pełną pod względem legalności, przejrzystości, braku dowolności i rzetelności działania organów; 3.2) sądowa kontrola rozstrzygnięcia organu w zakresie wyboru projektów może pomijać szczegółową analizę zarzutów skargi i dokonaną przez organ rozstrzygający protest o ile formalnie została przeprowadzona kontrola wyboru projektu i ocena protestu; - które to naruszenie doprowadziła realnego zaniechania zbadania procedury wyboru projektu skarżącej i oceny jej wniosku oraz przyzwolenie na dowolność ocen, podczas gdy kontrola dokonywana przez sąd jak i przez organ rozstrzygający protest jest kontrolą merytoryczną, wyczerpującą i pełną pod względem przejrzystości jej przeprowadzenia. Uzasadniając zarzuty, skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona z sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Zarząd Województwa Małopolskiego; a w razie nieuwzględnienia powyższego wniosku 2) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania; 3) w każdym przypadku wnoszę zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych; W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ w pełni poparł stanowisko zawarte w zaskarżonym wyroku Sądu I instancji i wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. W ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Sądowi I instancji zarzucono naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. może być podstawą uwzględnienia skargi kasacyjnej, gdy wada uzasadnienia nie pozwala na kontrolę instancyjną orzeczenia lub gdy uzasadnienie obejmuje rozstrzygnięcie, którego nie ma w sentencji orzeczenia. Funkcja uzasadnienia wyroku wyraża się, bowiem w tym, że jego adresatem, oprócz stron, jest także Naczelny Sąd Administracyjny. Tworzy to, więc po stronie wojewódzkiego sądu administracyjnego obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, który umożliwi przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia w sytuacji, gdy strona postępowania zażąda, poprzez wniesienie skargi kasacyjnej, jego kontroli. Do sytuacji, w której wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić usprawiedliwioną podstawę skargi kasacyjnej, należy zaliczyć zatem taką sytuację, gdy to uzasadnienie nie pozwala na kontrolę kasacyjną orzeczenia. Dzieje się tak wówczas, gdy nie ma możliwości jednoznacznej rekonstrukcji podstawy rozstrzygnięcia, gdy lakoniczne i ogólnikowe uzasadnienie wyroku oddalającego skargę lub uchylającego akt administracyjny, pozbawiałoby stronę informacji o przesłankach rozstrzygnięcia. Uzasadnienie wyroku powinno być tak sporządzone, aby wynikało z niego, dlaczego sąd uznał zaskarżone orzeczenie za zgodne lub niezgodne z prawem, dlaczego nie stwierdził czy stwierdził w rozpatrywanej sprawie naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, czy też przepisów procedury w stopniu, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Jak już wskazano powyżej powinno umożliwić zarówno stronom postępowania, jak i – w razie kontroli instancyjnej – Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, prześledzenie toku rozumowania sądu i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem o zgodności bądź niezgodności z prawem zaskarżonego aktu (por. wyroki NSA z: 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1485/11 i 25 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1751/11). Realizacji celów sądowej kontroli administracji publicznej nie służy również ograniczeniu się do powielania stanowiska zajętego w sprawie przez organy administracyjne lub jego prostej akceptacji. Zwłaszcza zaś w sytuacji, gdy dowodząc swoich racji strona skarżąca wspiera je określonymi zarzutami, co zobowiązywać powinno sąd do przeprowadzenia w uzasadnieniu wydawanego rozstrzygnięcia stosownej weryfikacji i analizy obejmującej istotne dla rozstrzygnięcia sprawy elementy jej stanu faktycznego i prawnego oraz ich wzajemnej relacji, a brak wskazanej analizy stanowi wadliwość polegającą na niedostatecznym wyjaśnieniu przez sąd administracyjny stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy, a więc uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na jej wynik (por. wyroki NSA: z 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I GSK 685/09; z 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 1832/09; z 25 listopada 2010 r., sygn. akt I GSK 1215/09). W zaskarżonym wyroku Sąd I instancji nie wywiązał się w pełni z zakreślonych obowiązków wynikających z art. 141 § 4 p.p.s.a. Uzasadnienie wyroku w przeważającej części zawiera rozważania ogólne dotyczące postępowania w sprawie oceny projektu bez odniesienia się do konkretnego stanu faktycznego i do istotnych w sprawie zarzutów skargi, co przełożyło się na brak jednoznacznego wskazania przesłanek jakimi kierował się Sąd podejmując zaskarżone rozstrzygniecie. Sąd ten sporządził tzw. część prawną uzasadnienia zaskarżonego wyroku w sposób lakoniczny, a przede wszystkim bez wyjaśnienia w dostatecznym stopniu przyjętych przesłanek rozstrzygnięcia i sposobu rozumowania. Sąd I instancji nie dokonał kontroli sporządzonej oceny projektu w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny z uwzględnianiem zasad wynikających z art. 45 ustawy wdrożeniowej takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność. Nie dokonał kontroli procesu oceny konkretnych kryteriów zakwestionowanych w skardze przez stronę postępowania. Bez dokonania oceny i analizy oraz bez ustosunkowania się do okoliczności podnoszonych w skardze, uzasadnienie nie spełnia warunków określonych w art. 141 § 4 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają reguł postępowania wskazanych w ustawie wdrożeniowej. Zmierza w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego oraz IZ nie jest dowolna, czy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiadająca generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, niebudzący wątpliwości prezentując przesłanki wyboru – dokonanej oceny i przyznanej punktacji. Sądową kontrolą objęte są również działania ekspertów oraz dokonywane przez nich oceny. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za usprawiedliwioną. Skoro nie była możliwa merytoryczna kontrola toku rozumowania, który doprowadził Sąd I instancji do podjętego rozstrzygnięcia, to w konsekwencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. należało uchylić zaskarżony wyrok w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z uwagi na stwierdzenie zasadności wskazanego zarzutu i jego znaczenie dla rozpoznania sprawy, ocena pozostałych zarzutów jest przedwczesna. O kosztach postępowania kasacyjnego, obejmujących wpis od skargi kasacyjnej (100 zł), oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).