II SA/Wa 595/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, , Protokolant specjalista Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2022 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Rejonowego [....] w [....] z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] Zaskarżoną przez M.N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] lutego 2022 r. (nr [...]), Prokurator Okręgowy w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, ze zm.), zwanej dalej k.p.a. utrzymał w mocy decyzję z [...] grudnia 2021 r. (nr [...]), którą Prokurator Rejonowy [...] w [...], na podstawie art. 80 ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2022 r., poz. 536), art. 24 § 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2022 r., poz. 1247) oraz § 2 ust. 1 -3 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1126), przyznał skarżącemu dodatek wyrównawczy od dnia 1 stycznia 2022 r. w kwocie 6.146,77 zł miesięcznie. W uzasadnieniu podniósł, że na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r., nr 270, poz. 1599 ze zm.) Prokurator Generalny powołał [...] M.N. z dniem [...] grudnia 2015 r. na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. W związku ze zmianą ustroju prokuratury, Prokurator Generalny na podstawie art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178), przeniósł skarżącego z dniem [...] kwietnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...], z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Następnie w związku ze zniesieniem Działu do Spraw Wojskowych w Prokuraturze Rejonowej [...] w w [...] skarżący został przeniesiony do nowo utworzonego Działu do Spraw Wojskowych w Prokuraturze Rejonowej [...] w [...] i wyznaczony na stanowisko służbowe. Organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, mającego zastosowanie do prokuratorów do spraw wojskowych, będących żołnierzami zawodowymi na podstawie art. 125 ustawy o Prawo o prokuraturze, w przypadku gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego lub prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku i pełnionej funkcji sędziego sądu powszechnego albo wysokości wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Prokurator Okręgowy w [...] dodał, że szczegółowe warunki otrzymania dodatku wyrównawczego zostały określone w rozporządzeniu Prezydenta RP z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1126). Prokurator Okręgowy w [...] podniósł również, że stosownie do art. 41 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze wynika, że prokurator wojskowej prokuratury okręgowej przeniesiony na inne stanowisko służbowe zachowuje prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, które jest jedynie waloryzowane w odpowiednich terminach i wysokości (nastąpiło swoiste "zamrożenie" wynagrodzenia na dotychczasowym stanowisku). Z tego wynika, zdaniem organu, że M.M. zachował prawo do wynagrodzenia zasadniczego w kwocie wynikającej ze stawki wynagrodzenia zasadniczego prokuratora prokuratury okręgowej, przysługującej mu w dniu przeniesienia, które podlega waloryzacji. Prokurator Okręgowy w [...] stwierdził, że stosownie do art. 124 § 5 ustawy - Prawo o prokuraturze, prokurator nabywa prawo do wynagrodzenia zasadniczego w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych 5 lat na danym stanowisku prokuratora, czyli zajmując stanowisko prokuratora Prokuratury Krajowej, prokuratora prokuratury regionalnej, prokuratora prokuratury okręgowej i prokuratora prokuratury rejonowej. Wobec prokuratorów byłych wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, którzy zostali przeniesieni na mocy art. 36 § 1 i art. 41 § 1 przepisów wprowadzających (...), do 5-letniego okresu zalicza się pracę lub służbę w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, ale wykonywaną w równorzędnych stanowiskach do wyżej wymienionych, bo tylko wtedy będzie to praca lub służba na danym stanowisku. W związku z tym okres służby skarżącego w wojskowej prokuraturze okręgowej (od [...] grudnia 2015 r. do dnia [...] kwietnia 2016 r.), będzie mógł być zaliczony M.M., do stażu niezbędnego do uzyskania piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego, dopiero z chwilą powołania na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej. Do tego czasu skarżący posiada prawo do wynagrodzenia zasadniczego w kwocie wynikającej z zachowanej stawki prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej, czyli stawki czwartej, z zastosowaniem, mnożnika 2,36 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego, która podlega waloryzacji. M.M. w skardze na opisaną decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z [...] lutego 2022 r. (nr [...]) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucił przede wszystkim, że wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości organów. Skarżący stwierdził, że organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie dodatku wyrównawczego dla żołnierza zawodowego pełniącego służbę na stanowisku prokuratora do spraw wojskowych jest Prokurator Generalny (jako organ I i II instancji). W uzasadnieniu tego zarzutu podniósł, że w ugruntowanym orzecznictwie NSA (np. wyroki z 2 sierpnia 2019 r., sygn. akt I OSK 4193/18, z 23 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 1866/17) przyjmuje się, że przepis art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, określa jednoznacznie wyłączną kompetencję Prokuratora Generalnego do wydania decyzji w sprawach wynikających z ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, do których należy sprawa przyznania dodatku wyrównawczego żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę wojskową w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw w zakresie określającym właściwość organów do wydawania decyzji w sprawie dodatku wyrównawczego (§ 2 ust. 1-3), wydane zostało z przekroczeniem delegacji ustawowej, zawartej w art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Powołany przepis upoważnia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do określenia, w drodze rozporządzenia, sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego, a także terminów jego wypłacania, nie zaś określenie organów właściwych do ustalania wysokości dodatku wyrównawczego. M.M. w skardze do Sądu zarzucił ponadto zaskarżonej decyzji naruszenie: 1) art. 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze poprzez jego niezastosowanie i niezaliczenie skarżącemu - do okresu, od którego zależy prawo do nabycia bezpośrednio wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego - okresu kolejnych 5 lat począwszy od dnia 8 grudnia 2015 r., kiedy to skarżący nabył prawo do czwartej stawki awansowej (z zastosowaniem mnożnika 2.36) – stosownie do dekretu Prokuratora Generalnego z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. PG IX K 103/2667/15; 2) art. 41 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 124 § 5 ustawy - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 43 § 2 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze poprzez ich błędną wykładnię i niezastosowanie oraz w konsekwencji ustalenie wysokości dodatku wyrównawczego na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej (a nie piątej) stawki wynagrodzenia zasadniczego. Przedstawiając argumentację w zakresie zarzutów naruszenia prawa materialnego skarżący wskazał m.in., że nie można zgodzić się z Prokuratorem Okręgowym w [...], że jego wynagrodzenie zostało "zamrożone" z uwagi na brak podstawy prawnej do przyznania mu kolejnej stawki wynagrodzenia zasadniczego prokuratora prokuratury okręgowej. Przepisy będące podstawą prawną przyznania skarżącemu piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego istnieją (art. 41 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw., z art. 124 § 5 ustawy Prawo o prokuraturze w zw. z art. 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze) tylko nie zostały przez organ po raz kolejny zastosowane. M.M. podniósł, że skoro w dniu 8 grudnia 2015 r. nabył prawo do czwartej stawki awansowej, to oznacza, że w dniu 8 grudnia 2020 r. uzyskał prawo do kolejnej (piątej) stawki awansowej. W uzasadnieniu skargi odwołał się ponadto do wyroku WSA w Warszawie z 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1420/21 wydanego w sprawie z jego skargi na decyzję Prokuratora Generalnego o przyznaniu dodatku wyrównawczego. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] z [...] lutego 2022 r. oraz decyzji Prokuratora Rejonowego [...] w [...] z [...] grudnia 2021 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329); ewentualnie - z ostrożności procesowej uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; zobowiązanie Prokuratora Okręgowego w [...] do wydania - jako organ drugiej instancji - decyzji przyznającej skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie 6.981,11 zł począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r. oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Prokurator Okręgowy w [...] w odpowiedzi na skargę odwołał się do wyroków NSA z 26 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 2167/17 oraz z 10 maja 2018 r. sygn. akt I OSK 2165/17 i podniósł, że przepis art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze ma charakter przejściowy i że kompetencja Prokuratora Generalnego wywodzona z tego przepisu ustała z datą przeniesienia prokuratorów wojskowych do powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego stwierdził, że nie są uzasadnione. W przypadku prokuratorów, którzy zostali przeniesieni na niższe stanowiska prokuratorskie, następowało - na mocy art. 36 § 1 i art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających - swoiste "zamrożenie" ich wynagrodzeń na dotychczasowym poziomie, niemniej wynagrodzenie to podlega wyłącznie waloryzacji w terminach i w wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratura prokuratury okręgowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga M.M. jest uzasadniona. W pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię dotyczącą zastosowania w tej sprawie art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, ponieważ wiąże się z nią zarzut najdalej idący - nieważności zaskarżonej decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Rejonowego [...] w [...] z [...] grudnia 2021 r. o przyznaniu skarżącemu dodatku wyrównawczego od 1 stycznia 2022 r. Powołany przepis stanowi, że obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przejmuje Prokurator Generalny. Zdaniem Sadu, zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu pierwszej instancji, zostały wydane z naruszeniem przepisów o właściwości. Rozważania należy rozpocząć od przypomnienia regulacji prawnych związanych z wprowadzonymi przez ustawodawcę zmianami organizacyjnymi w prokuraturze. Mianowicie, na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) z dniem 4 kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe. Obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przejął, zgodnie z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny. W świetle art. 40 § 1 i § 2 oraz art. 41 § 1 i § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, prokurator wojskowej prokuratury okręgowej mógł zostać powołany przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej lub przeniesiony na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Wynagrodzenie prokuratora prokuratury okręgowej, który został przeniesiony na inne stanowisko służbowe w związku ze zmianą ustroju prokuratury, jest waloryzowane w terminach i w wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratora prokuratury okręgowej. Przepis art. 53 § 1 powołanej ustawy stanowi natomiast, że Prokurator Generalny, na wniosek Prokuratora Krajowego, powoła prokuratorów regionalnych, okręgowych i rejonowych oraz ich zastępców, a także pozostałych prokuratorów pełniących funkcje w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Z art. 70 wynika, że ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o prokuratorze wojskowym, należy przez to rozmieć prokuratora do spraw wojskowych w rozumieniu ustawy Prawo o prokuraturze. Stosownie do art. 22 ust. 7a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, do prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi stosuje się również przepisy ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze. Zgodnie z art. 23 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, tryb postępowania i warunki, których spełnienie jest wymagane przy wyznaczaniu żołnierzy zawodowych na stanowiska sędziów w sądach wojskowych oraz stanowiska prokuratorów do spraw wojskowych i odwoływaniu z tych stanowisk określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o ustroju sądów wojskowych oraz ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze. Z art. 74 § 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze, która weszła w życie z dniem 4 kwietnia 2016 r., wynika że o powołaniu prokuratora do spraw wojskowych będącego żołnierzem zawodowym Prokurator Generalny informuje niezwłocznie Ministra Obrony Narodowej. Należy przypomnieć, że M.M., jako prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] będący żołnierzem zawodowym, przeniesiony został na podstawie art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze z dniem 4 kwietnia 2016 r. przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...], z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Decyzją z [...] lutego 2018 r. (nr [...]) Prokurator Generalny wyznaczył skarżącego na stanowisko służbowe w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej [...]. Z uwagi na fakt, że miesięczne uposażenie skarżącego - żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych, jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi, stosownie do art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Z art. 80 ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wynika, że dodatek wyrównawczy przyznaje w formie decyzji, organ o którym mowa w art. 104. Powołany przepis stanowi, że jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organami właściwymi w sprawach określonych w przepisach niniejszego rozdziału są dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowiska służbowe dowódcy batalionu lub równorzędne, o których mowa w ust. 3, albo wyższe - w stosunku do wszystkich żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w podległej jednostce wojskowej, z wyjątkiem tego dowódcy i jego zastępcy (ust. 1). W stosunku do dowódców jednostek wojskowych i ich zastępców oraz żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w jednostkach wojskowych, których dowódcy zajmują stanowisko niższe niż określone w ust. 1, właściwymi organami są bezpośredni przełożeni dowódców tych jednostek (ust. 2). Ustawa Prawo o prokuraturze nie zawiera jakiejkolwiek regulacji dotyczącej ustalania wysokości i składników uposażenia prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury i w związku z tym, na mocy art. 125 ustawy Prawo o prokuraturze, należy stosować w tym zakresie przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych, zawarte w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W rozumieniu art. 6 pkt 16 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, prokuratorzy do spraw wojskowych to prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury wykonujący czynności w Departamencie do Spraw Wojskowych Prokuratury Krajowej, w wydziałach do spraw wojskowych prokuratur okręgowych i w działach do spraw wojskowych prokuratur rejonowych. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie przyznania skarżącemu jako żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę na stanowisku prokuratora do spraw wojskowych dodatku wyrównawczego przewidzianego w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych jest, stosownie do art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze Prokurator Generalny, który przejął w tym zakresie kompetencje wojskowego prokuratora garnizonowego, wojskowego prokuratora okręgowego i Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Pogląd taki wyrażony został także w wyrokach WSA w Warszawie z 13 października 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1420/21 oraz z 21 października 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 450/22, wydanych w sprawach dotyczących skarżącego. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, przepis art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze nie zawiera rozwiązania czasowego. Nie wskazuje na to, by miał być stosowany przez określony czas do następstw zdarzeń powstałych przed wejściem w życie nowego prawa. Nie zawiera żadnego ze zwrotów, które pozwalałyby przyjąć, że odnosi się wyłącznie do spraw w toku lub spraw wywodzących się z dotychczasowych stosunków prawnych. Oznacza to, że w powołanym wyżej przepisie Prokurator Generalny został określony jako organ o kompetencjach dowódczych nie tylko na okres przejściowy, a więc do czasu powołania bądź przeniesienia prokuratorów byłych wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury do powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Nie ma przy tym wątpliwości, że art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o prokuraturze, określa Prokuratora Generalnego jako "podmiot mający uprawnienia dowódcze". Tym samym to Prokurator Generalny, jako organ o kompetencjach dowódczych jest organem właściwym do rozstrzygania w przedmiocie dodatku wyrównawczego skarżącego. Pogląd ten jest prezentowany w orzecznictwie NSA. W wyrokach przywołanych przez skarżącego w skardze do Sądu tj. z 23 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 1866/17, z 2 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 4193/180, ale także w wyrokach z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1570/17, z 19 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OSK 310/21 NSA stwierdził, że Prokurator Generalny jest organem właściwym rzeczowo do wydania decyzji w przedmiocie przyznania prokuratorowi wojskowemu, przeniesionemu na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej, dodatku wyrównawczego w określonej wysokości w oparciu o przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podziela zapatrywania Prokuratora Okręgowego w [...] wyrażonego w odpowiedzi na skargę, że art. 32 ustawy wprowadzającej ma charakter przejściowy i dostosowujący, a kompetencja Prokuratora Generalnego wyprowadzona z tego przepisu ustała z datą powołania skarżącego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...], a więc [...] kwietnia 2016 r. czy też z datą wyznaczenia na stanowisko służbowe prokuratora Prokuratury Rejonowej w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej [...] w [...]. W świetle powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie dodatku wyrównawczego dla skarżącego stał się Prokurator Rejonowy [...] w [...] jako odpowiednik dowódcy jednostki wojskowej. Wskazania wymaga, że w art. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze określono datę wejścia w życie ustawy – Prawo o Prokuraturze. W kolejnych przepisach, aż do art. 25, dokonano zmian (albo przez zmianę dotychczasowego brzmienia albo przez uchylenie) poszczególnych unormowań szeregu aktów prawnych, niekoniecznie związanych z ustawą – Prawo o prokuraturze. Począwszy od art. 25 w/w ustawy przepisy dotyczą ściśle sytuacji prokuratorów i prokuratur. Przepisy te w znaczącej większości nie mają charakteru przepisów przejściowych. Tam, gdzie przepis ma pełnić taką rolę, ustawodawca wyraźnie wskazuje na to przez użycie zwrotu "do dnia", "z dniem", "do czasu". W pozostałych przypadkach przepisy mają charakter ustrojowy, tworząc określone podmioty, określając ich strukturę organizacyjną, zakres działania (por. wyrok NSA z dnia 24 września 2019 r., sygn. akt I OSK 2234/17). Z tego względu stwierdzić należało, że zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 19 k.p.a.), co stanowi kwalifikowaną wadę określoną w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. W świetle powyższego, za przedwczesne uznać należało odniesienie się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), orzekł jak w wyroku. Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania, albowiem skarżący ich nie wykazał. Nadto, w sprawie niniejszej skarżący nie był obowiązany do uiszczania kosztów sądowych (art. 239 § 1 pkt 1 lit. d powołanej ustawy).