II SO/Wa 23/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2025 r. r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi [...] Spółki komandytowej z siedzibą w [...] na bezczynność Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1) wymierzyć Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w [...] grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych; 2) zasądzić od Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na rzecz [...] Spółki komandytowej z siedzibą w [...] kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 8 kwietnia 2025 r. [...] Spółka komandytowa z siedzibą w [...], zw. dalej "Spółką" złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w [...], zw. dalej "Stowarzyszeniem", grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.", za nieprzekazanie skargi Spółki na bezczynność Stowarzyszenia w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Nadto Spółka wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że w dniu 17 lutego 2025 r. nadała (listem poleconym) skargę na bezczynność Stowarzyszenia w rozpoznaniu jej wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, która została doręczona Stowarzyszeniu w dniu 27 lutego 2025 r. Z tych względów, Stowarzyszenie zobowiązane było - na mocy art. 54 § 2 p.p.s.a. - w terminie 30 dni od dnia otrzymania skargi, do przekazania jej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Do dnia sporządzenia wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Stowarzyszenie nie przekazało skargi do sądu. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego II Wydziału z dnia 9 kwietnia 2025 r. doręczono Stowarzyszeniu odpis wniosku Spółki o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., celem udzielenia na niego odpowiedzi, w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. Odpis ww. wniosku doręczono Stowarzyszeniu w dniu 27 kwietnia 2025 r. Odpowiedzi na ww. wniosek Stowarzyszenie nie udzieliło. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Spółki o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zasadny. Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Zaznaczyć należy, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Stanowi również istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 836/10; z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 597/11; z dnia 23 września 2011 r., sygn. akt II OZ 790/11). Rolą grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. W ten sposób organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu. Sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy - może uwzględnić m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 1259/13). Z załączonej do wniosku o wymierzenie grzywny kserokopii skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej wynika, że skarga ta wysłana została w dniu 17 lutego 2025 r., a odebrana - przez Stowarzyszenie - w dniu 27 lutego 2025 r. Zatem trzydziesty dzień terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, przypadał na 29 marca 2025 r. i najpóźniej w tym też dniu Stowarzyszenie winno przekazać ww. skargę na bezczynność do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na nią. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie. Należy mieć na uwadze, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. sąd bada jedynie, czy organ, do którego skarga została skierowana wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. (por uchwała NSA z 16 kwietnia 2024 r. sygn. akt III OPS 1/23). W świetle powyższego, niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi na bezczynność do Sądu w ww. terminie uzasadnia wymierzenie Stowarzyszeniu grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Podkreślić również trzeba, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie określając wysokość grzywny należało - w ocenie Sądu -uwzględnić przede wszystkim to, że stan opóźnienia w realizacji obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. do chwili obecnej nie został przez Stowarzyszenie usunięty. Ponadto Stowarzyszenie, pomimo wezwania Sądu, nie ustosunkowało się do wniosku Spółki o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że grzywna w kwocie 1000 (tysiąc) złotych jest adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełnia cele, dla których została ustanowiona. Warto końcowo zaznaczyć, że wymierzenie grzywny nie zwalnia Stowarzyszenia z obowiązku przekazania skargi na bezczynność, jeżeli do dnia wydania postanowienia w tym przedmiocie, Stowarzyszenie ciążącego na nim obowiązku nie wykonało. Jeżeli Stowarzyszenie nie przekaże sądowi skargi na bezczynność mimo wymierzenia grzywny, Sąd na żądanie Spółki rozpozna sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art. 55 § 2 p.p.s.a.). O rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w art. 54 § 2 p.p.s.a, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy właściwe do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków (art. 55 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych względów, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O kosztach postępowania w kwocie 580 zł (punkt drugi postanowienia), na które złożyły się wpis od skargi (100 zł) i wynagrodzenie radcy prawnego (480 zł) Sąd postanowił na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535) i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1935).