I SA/Sz 304/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania podatku od towarów i usług za [...] r. p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić wpis od skargi w kwocie 100 zł Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej, po przeprowadzeniu kontroli w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania podatku od towarów i usług przez S.M. w [...] r., wydał w dniu [...] r. wynik kontroli nr [...] (doręczony [...]r.). S.M. złożył do organu kontroli w dniu [...] r. (data nadania) wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej pismem z dnia [...] r. (doręczonym [...] r.) odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] r. S.M. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] r. nr [...]. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w odpowiedzi skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści przepisu art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej; p.p.s.a., sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować może orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z przepisem art. 3§3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministarcyjnej mieści się kontrola działalności publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w zacytowanej powyżej regulacji oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4 p.p.s.a., spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne miedzy organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania spraw, które nie zostały wymienione we wskazanych przepisach. Przez akty lub czynności organu administracji publicznej, o których mowa w art. 3§2 pkt 4 p.p.s.a., należy rozumieć działania materialno-techniczne podjęte przez szeroko rozumiane organy administracji publicznej w sprawach o charakterze publicznoprawnym, w stosunku do indywidualnie oznaczonych podmiotów, dotyczące stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, dla załatwienia których nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Skoro akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, to konieczne jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Czynność kontroli potwierdzona protokołem lub wynikiem kontroli mogłaby podlegać kognicji sądu administracyjnego tylko wówczas, gdyby z ich treści wynikało nałożenie na podmiot kontrolowany określonych obowiązków. Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi wynik kontroli przeprowadzonej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w stosunku do Skarżącego. Zaskarżony wynik kontroli wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznawania, stwierdzania albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z tego względu stwierdzić należy, iż zaskarżony wynik kontroli, nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Kwestionowane przez Skarżącego ustalenia mogą zostać wykorzystane w innym postępowaniu, ale wtedy wynik będzie stanowił jedynie jeden z dowodów podlegających ocenie organu prowadzącego postępowanie. W takim postępowaniu kontrolowany będzie mógł dążyć do ochrony swojego interesu prawnego poprzez kwestionowanie ustaleń zawartych w wyniku kontroli. Wynik kontroli skarbowej nie podlega kontroli instancyjnej w trybie odwoławczym. W aktualnym stanie prawnym nie służy żaden środek zaskarżenia od doręczonego kontrolowanemu wyniku kontroli. Naczelny Sąd Administracyjny w tezie I Uchwały Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2000r.- sygn. FPS 13/00, wskazał, że "wynik kontroli, który nie wykraczając poza granice ukształtowane przepisami art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej (Dz. U. nr 100, poz. 442 ze zm.), wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego" (por. postanowienie NSA z 2.02.2011r. – II OSK62/11, postanowienie NSA z 13.01.2011r. – II GSK 1513/10, postanowienie NSA z 13.04.2010r. – II GSK 284/10, postanowienie NSA z 20.01.2011r. – II GSK 5/11, postanowienie NSA z 29.05.2005r. – II GSK 96/05, wyrok NSA z 1.02.2005r. – FSK 1714/04, wyroku z dnia 17 stycznia 2006r. – II GSK 202/, postanowienie WSA w Poznaniu z 21.10.2010r.- III SA/Po 596/10, postanowienie WSA w Olsztynie z 7.07.2010r. – II SA/Ol 542/10, cytowane za postanowieniem WSA w Gorzowie Wlkp. z 2 marca 2011r. sygn. akt I SA/Go 1312/10 opubl. w internetowej bazie orzeczeń: orzeczenia.nsa.gov.pl.) Kwestionowanie przez Skarżącego ustalenia kontroli będzie zatem możliwe do zakwestionowania na etapie weryfikacji ewentualnie wydanej decyzji administracyjnej przez organ pierwszej instancji. Przyjęta wykładnia przepisów p.p.s.a. w żaden sposób nie ograniczy również prawa Skarżącego do Sądu, określonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) oraz przepisach ratyfikowanych przez Polskę aktów prawa międzynarodowego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Dlatego należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucić skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt1 p.p.s.a.