I SA/Sz 317/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Bolesław Stachura, Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 maja 2016 r. sprawy ze skargi F."M." w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wraz z odsetkami 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 8 grudnia 2015 roku, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. . Decyzją z 21.05.2014 r. [...] Prezydent Miasta K. ustalił Fundacji [...]"M": - kwotę dotacji w wysokości [...] zł wraz z odsetkami do zwrotu do budżetu Gminy Miasto K., która to kwota stanowiła część dotacji podmiotowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez [...] Szkołę Podstawową "M"; - ustalił kwotę dotacji w wysokości [...] zł wraz z odsetkami do zwrotu do budżetu Gminy Miasto K., która to kwota stanowiła część dotacji podmiotowej pobranej w nadmiernej wysokości przez [...] Szkołę Podstawową "M"; - określił terminy naliczania odsetek od kwot określonych jako przypadające do zwrotu. W uzasadnieniu ww. decyzji organu I instancji wskazał, że Gmina Miasto K. zawierała z [...] Szkołą Podstawową M w K. na podstawie art. 90 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 roku, nr 256, poz. 2572 ze zm., zwana "u.s.o."), następujące umowy, na podstawie których przyznawano dotacje podmiotowe: 1. Umowa nr [...] zawarta w dniu 27 września 2010 roku, do której zawarto aneks nr 1 w dniu 19 listopada 2010 roku. Wartość udzielonej dotacji wynosiła [...] zł – w tym czasie organem prowadzącym ww. szkołę była D. Ż.-N. (od 31 sierpnia 2010 r. do 31 sierpnia 2012 r.). 2. Umowa Nr [...] zawarta w dniu 31 stycznia 2011 roku, do której zawarto aneks nr 1 w dniu 24 listopada 2011 roku. Wartość udzielonej dotacji wynosiła [...] zł - w tym czasie organem prowadzącym ww. szkołę była D. Ż.-N. (od 31 sierpnia 2010 r. do 31 sierpnia 2012 r.). 3. Umowa [...] zawarta w dniu 19 stycznia 2012 roku, do której zawarto aneks do umowy nr 1 w dniu 24 października 2012 roku. Wartość udzielonej dotacji wynosiła [...] PLN - w tym czasie organem prowadzącym ww. szkołę była D. Ż.-N. (od 31 sierpnia 2010 r. do 31 sierpnia 2012 r.) i M Sp. z o.o. z siedzibą w K. (od 1 września 2012 r. do 31 sierpnia 2013 r.). Fundacja [...]"M" z siedzibą w K. została organem prowadzącym w. szkołę od 1 września 2013 r. i pozostaje nim do chwili obecnej. W ww. szkole przeprowadzone zostało postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonych z budżetu Gminy Miasto K. w latach 2010-2012 zakończone protokołem z kontroli. W wyniku powyższego postępowania strona została wezwana przez Prezydenta Miasta K. do dokonania zwrotu kwoty w wysokości [...] zł stanowiącej część dotacji podmiotowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz dokonanie zwrotu kwoty w wysokości [...] zł, stanowiącej część dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Organ prowadzący ww. szkołę nie dokonał zwrotu kwot dotacji w związku z czym Prezydent Miasta K. wszczął w stosunku do Fundacji [...] "M" w K.u postępowanie administracyjne w sprawie dotacji udzielonej Prywatnej Szkole Podstawowej "M" podlegającej zwrotowi na podstawie art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 roku, poz. 885 ze zm.) zakończone wydaniem ww. decyzji organu i instancji. 2. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie decyzją z 15 lipca 2014 r. Nr SKO.4102.1507.2014 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawomocnym wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 r. o sygn. akt I SA/Sz 1067/14, po rozpoznaniu skargi ww. Fundacji, uchylił decyzję organu II instancji. Odnosząc się do zarzutu nieważności postępowania z uwagi na skierowanie decyzji organów I i II instancji do osoby niebędącej stroną w sprawie (art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.) Sąd uznał, że zarzut ten stanowił zasadniczy zarzut odwołania od decyzji organu I instancji. Sąd wskazał, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji uznał, iż zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Skarżąca (Fundacja [...]"M") jest następcą prawnym organów prowadzących ww. szkołę w latach 2010-2012 zaś w uzasadnieniu ww. stanowiska organ II instancji wskazał jedynie stan faktyczny chronologicznie wymieniając organy prowadzące ww. szkołę w latach 2010 -2013 oraz wskazał że art. 90 u.s.o "podkreśla kto jest dłużnikiem (właściwa jednostka samorządu terytorialnego) a kto wierzycielem (osoba prowadząca szkołę lub inna placówkę niepubliczną) jak i że stosunek prawny pomiędzy ww. podmiotami odpowiada cechom zobowiązania w rozumieniu art. 353 § 1 k.c. W ocenie Sądu, z powyższego uzasadnienia nie wynikało jednak, na jakiej podstawie organ II instancji uznał, że Skarżąca, która prowadzi ww. szkołę od 1 września 2013 r., zobowiązana jest do zwrotu dotacji pobranej w latach 2010 -2012 przez D. Ż. - N. i M Sp. z o.o. z siedzibą w K. ani też na jakiej podstawie organ II instancji uznał, że Skarżąca w zakresie zobowiązań z tego tytułu jest następcą prawnym powyższych podmiotów zobowiązanym do zwrotu ww. dotacji z odsetkami, w przypadku zakwalifikowania pobranej dotacji lub jej części, w rozumieniu przepisu art. 252 ust. 1 u.f.p., jako wykorzystanej niezgodnie z ię z brakiem legitymacji w sprawie z uwagi na brak bezpośredniego pobrania przez nią ww. dotacji i brak następstwa prawnego po podmiotach, które ją pobrały i wydatkowały, wiedzy co do zasadniczych powodów rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przez organ II instancji tym samym naruszając zasadnicze zasady postępowania administracyjnego, tj. zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.), zasadę informowania stron (art. 9 k.p.a.), oraz zasadę przekonywania (art. 11 k.p.a.). Tym samym Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie doszło do wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów art. 107 § 1 i 3 k.p.a. a Sąd został pozbawiony możliwości kontroli zaskarżonej decyzji w ww. zakresie. Sąd wskazał jednocześnie, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ uzasadniając rozstrzygnięcie dotyczące rozpoznania zarzutu odwołania w przedmiocie naruszenia art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. w zw. z art. 29 k.p.a. w zw. z art. 90 ust. 1 u.s.o. oraz w konsekwencji art. 156 ust. 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. uwzględni powyżej wskazane uwagi. Ponadto Sąd odnosząc się do zarzutu skargi w przedmiocie naruszenia art. 140 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie podstawy faktycznej decyzji w zakresie odmiennego niż organ I instancji ustalenia, że D. Ż. – N. nie pełniła funkcji dyrektora ww. szkoły w latach 2010 – 2012, podzielił powyższy zarzut. Jak wskazał Sąd z ustaleń kontroli wynikało, że ww. osoba pełniła obowiązki wchodzące w zakres obowiązków dyrektora szkoły, co nie było kwestionowane przez organ I instancji. A zatem odmienne wnioski organu II instancji w tym zakresie, wyprowadzone z dowodów zebranych przez organ I instancji, wymagały wskazania przez ten organ podstawy ich ustalenia - dowodów na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie oraz wskazania dowodów, którym mocy dowodowej w tym zakresie odmówił. Powyższe w ocenie Sądu, nie wynikało z uzasadnienia zaskarżonej decyzji w związku z czym uznać należało, że zaskarżona decyzja w tym zakresie, co do zasady, wydana została z naruszeniem art. 140 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. Powyższe naruszenie, w ocenie Sądu, miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem ustalenie ww. okoliczności ma zasadniczy wpływ na kwalifikację wydatków z tytułu wynagrodzenia pobranego przez ww. osobę w świetle art. 252 ust. 1 u.f.p. Sąd wskazał jednocześnie, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy, po wyjaśnieniu i przesądzeniu kwestii następstwa prawnego Skarżącej, organ uzasadniając rozstrzygnięcie dotyczące kwalifikacji wydatków z tytułu wynagrodzenia ww. osoby uwzględni powyżej wskazane co do zasady uwagi. Ponadto Sąd uznał zarzut naruszenia art. 90 ust. 3d u.s.o. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że opisane w decyzji organu I instancji wydatki, nie pozwalają na uznanie, że wypłacona dotacja w poszczególnych latach została wykorzystana przez organ prowadzący szkołę w sposób prawidłowy i zgodnie z przeznaczeniem, za zasadny jedynie w części, tj. dotyczącej zakwestionowania wydatków w kwotach [...] zł na zakup książek, [...] zł na zakup cegły klinkierowej oraz [...] zł tytułem wynagrodzenia dyrektora szkoły. W pozostałym zakresie, w ocenie Sądu zarzut naruszenia art. 90 ust. 3d u.s.o. nie zasługiwał na uwzględnienie, albowiem nie sposób było uznać, że wydatki organu prowadzącego szkołę, który jednocześnie wykonywał inną działalność, ponoszone na koszty promocji swojej działalności i reklamę, na wynajem pomieszczeń dla prowadzenia własnej działalności (nie tylko prowadzenie szkoły), na koszty transportu związane z uczestnictwem w programach UE realizowanych w związku z działalnością pozostająca poza prowadzeniem szkoły (działalność w zakresie prowadzenia przedszkola) czy też wydatki poniesione poza okresem rozliczeniowym określonym w § 9 ust. 9 ww. Uchwały XXXVII/507/09 Rady Miasta K. mogły być zakwalifikowane jako wydatki, o których mowa w art. 90 ust. 3d u.s.o. Sąd nie podzielił zatem zarzutów skargi w tym zakresie. Sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ - po wyjaśnieniu i przesądzeniu kwestii następstwa prawnego Skarżącej - uwzględni powyżej wskazane, co do zasady uwagi w zakresie prawidłowości klasyfikacji wskazanych w decyzji wydatków, w świetle art. 90 ust. 3d u.s.o. Decyzją z dnia 10 sierpnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji uznając, że ustalenie strony postępowania wymaga przeprowadzenia postępowania w znacznym zakresie. Jak bowiem wskazał organ odwoławczy, po wnikliwej ocenie akt sprawy kolegium uznało, że są wątpliwości co do stanu faktycznego pozwalającego na jednoznaczną ocenę, który podmiot jest stroną w niniejszym postepowaniu o zwrot dotacji. Decyzją z dnia 8 grudnia 2015 r. Prezydent Miasta K. ustalił Fundacji [...]"M" w K. kwotę dotacji [...] zł do zwrotu do budżetu Gminy Miasto K. jako cześć dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez [...] Szkołę Podstawową "M" oraz kwotę dotacji [...] zł do zwrotu do budżetu Gminy Miasto K. jako część dotacji pobranej w nadmiernej wysokości przez ww. [...] szkołę podstawową oraz określił terminy naliczania odsetek od powyższych kwot. Decyzją z dnia 10 lutego 2016 r., wydaną w wyniku rozpoznania odwołania Strony od decyzji organu I instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w punkcie 4 w części dotyczącej terminu naliczania odsetek od kwoty [...] zł i w tym zakresie określiło termin od dnia 10 maja 2014 r. (pkt 1 decyzji) w pozostałym zaś zakresie utrzymało w mocy decyzję organu i instancji (pkt 2 decyzji). Organ odwoławczy uznał, że zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy o systemie oświaty, za działalność szkoły, placówki odpowiada organ je prowadzący. Szkoły i placówki funkcjonujące w polskim systemie oświaty – inaczej niż szkoły wyższe oraz wyższe szkoły zawodowe - są pozbawione cechy osobowości prawnej. Brak osobowości prawnej oznacza, że szkoły i placówki są pozbawione możliwości samodzielnego i we własnym imieniu uczestniczenia w obrocie prawnym. Nie mają one również zdolności prawnej, a zatem nie mogą nabywać we własnym imieniu prawa własności składników majątku (nieruchomego i ruchomego) oraz w zasadzie same nie odpowiadają za zobowiązania zaciągane w związku z prowadzeniem działalności. W związku z powyższym stroną postępowania w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji udzielonej szkole niepublicznej podlegającej zwrotowi na podstawie art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych, prowadzonego w trybie określonym w art. 61-67 ustawy, jest w pierwszej kolejności organ prowadzący szkołę. Stroną takiego postępowania jest również szkoła, jednakże rozstrzygnięcie o zwrocie kwoty dotacji powinno zostać skierowane do organu prowadzącego. Beneficjentem dotacji była Prywatna Szkoła Podstawowa "M", dla której organem prowadzącym w okresie (od 01.01.2012 r. do 31.12.2013 r.), za który dotyczy obowiązek zwrotu części dotacji, były następujące podmioty: - D. Ż. - N. - od 31 sierpnia 2010 r. do 31 sierpnia 2012 r.; - M Sp. z o.o. od 1 września 2012 roku do 31 sierpnia 2013 roku; - Fundacja [...]"M od 1 września 2013 r. Organ II instancji wskazał również, że z informacji przekazanych przez podmioty będące organami prowadzącymi [...] Szkołę Podstawową M (D. Ż. N. i Fundacja [...]"M") wynika, że w latach 2010 - 2013 (okres podlegający kontroli) następowało przekazywanie całej działalności Szkoły, łącznie z majątkiem, jakim Szkoła gospodarowała (w tym w szczególności środkami finansowymi gromadzonymi na rachunku bankowym Szkoły, pochodzącymi z dotacji udzielonej przez Gminę Miasto K.). Wymienione wyżej organy prowadzące w pismach skierowanych do Prezydenta Miasta K. nie wskazały, aby w momencie przejmowania Szkoły, jakiekolwiek zobowiązania, należności, prawa czy obowiązki związane z funkcjonowaniem Prywatnej Szkoły Podstawowej M, nie podlegały przejęciu przez kolejny organ prowadzący. D. Ż. - N. w piśmie skierowanym w dniu 02-10-2015 roku do Prezydenta Miasta K. informuje ponadto, że zmieniając formę działalności i zawiązując spółkę z o.o. w celu prowadzenia Szkoły nie dokonywała żadnych rozporządzeń majątkowych oraz innych czynności cywilnych, które pozwoliłyby przyjąć, że wówczas jej spółka stała się sukcesorem praw i obowiązków osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą (nie przeprowadziła żadnego przekształcenia). Informuje również, że pełna kontynuacja i ciągłość działalności Szkoły miały miejsce jedynie w zakresie działalności dydaktyczno-oświatowej. Prezydent wskazał, że to właśnie na tę działalność organ prowadzący otrzymywał dotację z budżetu Miasta K. (art. 90 ust. 1 i 3d ustawy o systemie oświaty) i to kolejny (przejmujący) organ zobowiązany jest do kontynuacji wykorzystania dotacji zgodnie z przeznaczeniem. Kolejny organ, czyli Fundacja [...]"M" poinformował z kolei, że działalność Szkoły została Fundacji płynnie przekazana przez poprzedni organ prowadzący - M, spółka z o.o., zaznaczając jednocześnie, że spółka nie przekazała Fundacji żadnych środków pieniężnych. Pomimo ww. wyjaśnień organ przyjął, że w sposób bezpośredni być może nie nastąpiło przekazanie środków pieniężnych pomiędzy dwoma osobami prawnymi - M spółka z o.o., a Fundacją [...]"M", nie mniej nie można zapominać, że Spółka przekazując działalność Szkoły przekazała również wszystkie środki finansowe zgromadzone na rachunku bankowym Szkoły (w tym środki pochodzące z dotacji udzielonej z budżetu Gminy Miasto K.). W powyższej sytuacji, jak wskazał organ odwoławczy, decyzja nakładająca obowiązek zwrotu dotacji musi zostać skierowana do organu prowadzącego. Organ ten bowiem, zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy o systemie oświaty, na ten moment ponosi odpowiedzialność za działalność szkoły i jest biernie legitymowany do udziału w postępowaniu administracyjnym o zwrot dotacji. Takiej legitymacji nie posiadają podmioty, które nie są już organami prowadzącymi. Organ II instancji podkreślił, że dotacja z ustawy o systemie oświaty jest nierozerwalnie związana z działalnością szkoły. Jak wynika wprost z przywołanych wyżej przepisów ustawy, jest to dotacja przeznaczona dla niepublicznej placówki oświatowej a nie dla organu prowadzącego. Z tego powodu obowiązek zwrotu dotacji winien być nałożony na aktualny organ prowadzący szkoły a nie podmiot, który tym organem w momencie wydania decyzji już nie jest, i mając to na uwadze decyzję o zwrot dotacji udzielonej Prywatnej Szkole Podstawowej "M" w K., organ I instancji zasadnie skierował do jej organu prowadzącego, czyli Fundacji [...]"M", który jest organem dla w/w szkoły od 01.09.2013 r. Ponadto organ odwoławczy zaaprobował kwalifikację wydatków wskazanych w decyzji organu I instancji w zakresie zakwestionowanych kwot dotacji zarówno w części wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem jak i w części pobranej w nadmiernej wysokości, tj.: – [...] zł – tytułem czynszu najmu na wynajem pomieszczeń dla prowadzenia własnej działalności a nie tylko prowadzenie szkoły, (zakwalifikowany jako wydatek organu prowadzącego szkołę); – [...] zł – tytułem zakupu biletu lotniczego w związku z wizytą we Włoszech D. Z. – N. w ramach programu UE Leonardo da Vinci realizowanego w związku z działalnością pozostającą poza prowadzeniem szkoły - działalność w zakresie prowadzenia prywatnego przedszkola; – [...]zł – tytułem wydatków ponoszonych tytułem wynagrodzeń specjalisty ds. marketingu wykonującego prace związane z promocją działalności organu prowadzącego szkołę i jego reklamę (zakwalifikowany jako wydatek organu prowadzącego szkołę); – [...] zł tytułem wydatków wydatki poniesionych tytułem wynagrodzeń poza okresem rozliczeniowym określonym w § 9 ust. 9 ww. Uchwały XXXVII/507/09 Rady Miasta K. - składki publicznoprawne (zakwalifikowany jako wydatek dokonany po terminie wynikający z zawartej umowy o dofinansowanie). SKO uznało, że w zaskarżonej decyzji wadliwie określono termin naliczania odsetek od dotacji pobranej w nadmiernej wysokości ([...] zł) uznając, że termin od którego należało naliczyć odsetki powinien wynikać z daty odebrania pisma zobowiązującego do zwrotu dotacji przez Skarżącą a nie D. Ż. – N.. Pismo to zostało odebrane dnia 24 kwietnia 2014 r., a zatem 15-o dniowy termin upływał dnia 9 maja 2014 r. Pismem z dnia 24 lutego 2016 r. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. decyzję organu odwoławczego wnosząc o stwierdzenie nieważności punktu 2 zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości oraz umorzenie postępowania administracyjnego w odniesieniu do Skarżącej i zasadzenie od organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postepowania, wg norm przepisanych, zaskarżonej decyzji zarzucając: 1) naruszenie art. 138 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwana dalej: "K.p.a.") przez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu, mimo że została ona wydana z rażącym naruszeniem: a) art. 10 par. 1 w zw. z art. 40 par. 2 K.p.a. polegającym na niedoręczeniu pełnomocnikowi strony zawiadomienia o zakończeniu zbierania materiału dowodowego i możliwości wypowiedzenia się w jego przedmiocie oraz zajęcia stanowiska przed wydaniem decyzji zarówno przez organ I jak II instancji, b) art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") polegającym na nieuwzględnieniu wskazań zawartych w wyroku WSA w Szczecinie z dnia 26 lutego 2015 r. (I SA/Sz 1067/14) i braku wskazania, dlaczego uważa Skarżącą za następcę prawnego [...] która była podmiotem pobierającymi - według oceny organów obu instancji nieprawidłowo wydatkującym - sporne dotacje, c) art. 77 par. 1 oraz art. 80 K.p.a. polegającym na stwierdzeniu, że M Sp. z o.o. przekazując działalność Szkoły przekazała również wszystkie środki finansowe zgromadzone na rachunku bankowym Szkoły (w tym środki pochodzące z dotacji udzielonej z budżetu Gminy Miasta K.) - w sytuacji, gdy twierdzenie takie nie znajduje oparcia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym; d) rażące naruszenie art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 885 ze zm., zwana dalej: "u.f.p.") w zw. z art. 131 u.f.p. polegającym na nałożeniu obowiązku zwrotu dotacji na podmiot, który tej dotacji nie pobierał, ani w żaden sposób nie odpowiada za jej pobranie i wydatkowanie. 8. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenia skargi w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest uzasadniona. W skardze podniesiony został zarzut błędnego ustalenia strony postępowania, gdyż zdaniem Skarżącej nie może ona być uznana za stronę w przedmiotowym postępowaniu, albowiem to nie na jej rzecz zostały przyznane dotacje na podstawie ww. umów a organy bezpodstawnie przyjęły, że doszło sukcesji praw po organach prowadzących szkołę w latach 2010-2012 i przekazania Skarżącej środków finansowych, w tym pochodzących z dotacji. Jak wskazał Skarżąca, czego nie kwestionują również organy, Skarżąca zyskała status organu prowadzącego ww. szkołę dopiero z dniem 1 września 2013 r. zaś dotacje, których dotyczy zaskarżona decyzja zostały udzielone D. Z. – N. (która była organem prowadzącym szkołę od 31 sierpnia 2010 r. do 31 sierpnia 2012 r.) oraz M Sp. z o.o. (która była organem prowadzącym szkołę od 1 września 2012 roku do 31 sierpnia 2013 roku) i przez te organy wydatkowane. A zatem, w ocenie Strony, skoro dotacje zostały przyznane na rzecz ww. podmiotów i przez nie wydatkowane niezgodnie z celem dotacji, to nie Skarżąca lecz te podmioty powinny być stroną postępowania w sprawie - w sytuacji braku sukcesji Skarżącej zobowiązań ww. podmiotów z tytułu udzielania dotacji. Tymczasem organy administracji uznały za stronę postępowania aktualny organ prowadzący szkołę, tj. Skarżącą wskazując, iż w sprawie "w latach 2010-2013 następowało przekazywanie całej działalności szkoły, łącznie z majątkiem jakim szkoła gospodarowała (w tym w szczególności środkami finansowymi zgromadzonymi na rachunku bankowym szkoły, pochodzącymi z dotacji udzielonej przez Gminę Miasto K.). organy prowadzące w pismach skierowanych do Prezydenta Miasta K. nie wskazują, aby w momencie przejmowania szkoły, jakiekolwiek zobowiązania, należności, prawa czy obowiązki związane z funkcjonowaniem Prywatnej Szkoły Podstawowej M, nie podlegały przejęciu przez kolejny organ prowadzący". Na wstępie zaznaczyć należy, że rozpoznawana sprawa była już poddana kontroli sądu administracyjnego, który prawomocnym wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Sz I SA/Sz 1067/14 uchylił decyzję organu II instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organy ustaliły Skarżącej kwoty dotacji przyznanych na podstawie ww. umowy nr [...] z dnia 27 września 2010 roku, umowy Nr [...] z dnia 31 stycznia 2011 roku, umowy Nr [...] z dnia 19 stycznia 2012 roku przypadające do zwrotu na rzecz Gminy Miasto K. jako części dotacji pobrane w nadmiernej wysokości bądź niezgodnie z przeznaczeniem wskazując, że podstawą odpowiedzialności Skarżącej – która nie była organem prowadzącym ww. [...] szkołę w latach przyznania i wydatkowania powyższych dotacji (2010 – 2012) - jest następstwo prawne po podmiotach, które były organami prowadzącymi ww. szkołę w tym czasie tj. po D. Z. - N. i M Sp. z o.o. z siedzibą w K.u. Sąd w uzasadnieniu ww. wyroku wskazał, iż z uzasadnienia decyzji nie wynikało, na jakiej podstawie organ II instancji uznał, że Skarżąca, która prowadzi ww. szkołę od 1 września 2013 r., zobowiązana jest do zwrotu dotacji pobranej w latach 2010 -2012 przez D. Ż. – N. i M Sp. z o.o. z siedzibą w K. ani też na jakiej podstawie organ II instancji uznał, że Skarżąca w zakresie zobowiązań z tego tytułu jest następcą prawnym powyższych podmiotów zobowiązanym do zwrotu ww. dotacji z odsetkami, w przypadku zakwalifikowania pobranej dotacji lub jej części, w rozumieniu przepisu art. 252 ust. 1 u.f.p., jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem lub pobranych w nadmiernej wysokości. Powyższe, w ocenie Sądu, było istotne o tyle, że pozbawiło Skarżącą, której zasadnicze zarzuty wiązały się z brakiem legitymacji w sprawie z uwagi na brak bezpośredniego pobrania przez nią ww. dotacji i brak następstwa prawnego po podmiotach, które ją pobrały i wydatkowały, wiedzy co do zasadniczych powodów rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przez organ II instancji tym samym naruszając zasadnicze zasady postępowania administracyjnego, tj. zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.), zasadę informowania stron (art. 9 k.p.a.), oraz zasadę przekonywania (art. 11 k.p.a.). Tym samym Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie doszło do wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów art. 107 § 1 i 3 k.p.a. a Sąd został pozbawiony możliwości kontroli zaskarżonej decyzji w ww. zakresie. Sąd wskazał jednocześnie, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ uzasadniając rozstrzygnięcie dotyczące rozpoznania zarzutu odwołania w przedmiocie naruszenia art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. w zw. z art. 29 k.p.a. w zw. z art. 90 ust. 1 u.s.o. oraz w konsekwencji art. 156 ust. 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. uwzględni powyżej wskazane uwagi. Sąd uznał ponadto za zasadny zarzut skargi w przedmiocie naruszenia art. 140 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie podstawy faktycznej decyzji w zakresie odmiennego niż organ I instancji ustalenia, że D. Ż. – N. nie pełniła funkcji dyrektora ww. szkoły w latach 2010 – 2012 i wskazał, że odmienne wnioski organu II instancji w tym zakresie, wyprowadzone z dowodów zebranych przez organ I instancji, wymagały wskazania przez ten organ podstawy ich ustalenia - dowodów na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie oraz wskazania dowodów, którym mocy dowodowej w tym zakresie odmówił. Powyższe w ocenie Sądu, nie wynikało z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Sąd wskazał jednocześnie, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy, po wyjaśnieniu i przesądzeniu kwestii następstwa prawnego Skarżącej, organ uzasadniając rozstrzygnięcie dotyczące kwalifikacji wydatków z tytułu wynagrodzenia ww. osoby uwzględni powyżej wskazane, co do zasady uwagi. Sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ - po wyjaśnieniu i przesądzeniu kwestii następstwa prawnego Skarżącej - uwzględni wskazane, co do zasady uwagi w zakresie prawidłowości klasyfikacji wskazanych w decyzji wydatków, w świetle art. 90 ust. 3d u.s.o. Zgodnie z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że ponownie rozpatrując sprawę organ administracyjny powinien zastosować się nie tylko do tej oceny, która legła u podstaw wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego, ale także oceny prawnej, która w kontekście zarzutów skargi i dokonanej kontroli legalności uznawała działania organu administracji za zgodne z prawem. Z kolei związanie sądu administracyjnego przyjętą oceną prawną oznacza natomiast, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie, nawet wówczas, gdy nie podziela wyrażonych w tym wyroku ocen (wyrok NSA z dnia 14 lutego 2014 r., II FSK 592/12, LEX nr 1450330). Według art. 141 § 4 zdanie drugie P.p.s.a., jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania, co do dalszego postępowania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ administracji publicznej granice postępowania dowodowego uległy zawężeniu do granic wskazanych przez wojewódzki sąd administracyjny. W ocenie Sądu, w składzie obecnie rozpoznającym sprawę, lektura zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, pozwala stwierdzić, iż organy nie uwzględniły przy ponownym rozpoznaniu sprawy wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w zakresie ustalenia następstwa prawnego Skarżącej po podmiotach, które pobrały i wydatkowały ww. dotacje jak i wskazania podstawy prawnej odpowiedzialności Skarżącej za zwrot powyższych dotacji uznanych przez organy bądź za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem bądź pobrane w nadmiernej wysokości. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 marca 2014 r. o sygn. akt II GSK 103/13, którego poglądy akceptuje w całości Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę, i jak wynika z przepisów u.s.o. szkoła nie posiada osobowości prawnej, oraz nie ma zdolności do składania oświadczeń woli, nabywania praw oraz zaciągania zobowiązań we własnym imieniu i na własny rachunek, każde zdarzenie cywilnoprawne związane z funkcjonowaniem takiej szkoły wywołuje skutki prawne wobec osoby prowadzącej szkołę. W przedmiotowej sprawie ww. umowy o przyznanie dotacji zostały zawarte z aktualnymi organami prowadzącymi powyższą szkołę, tj. z D. Ż. – N. i M Sp. z o.o. z siedzibą w K., albowiem Skarżąca w tym czasie nie posiadała statusu organu prowadzącego szkołę, który to status nabyła dopiero od 1 września 2013 r. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku: "w art. 5 ust. 7 u.s.o. zostało wyraźnie wskazane, że to organ prowadzący szkołę odpowiada za jej działalność. Odpowiedzialność ta dotyczy również rozliczenia otrzymywanych dotacji oraz odpowiedzialności za ich nienależyte wydatkowanie. Wynika to bezpośrednio z całości unormowania art. 5, który wprost wskazuje, że szkoły i placówki wchodzące w skład struktury organizacyjnej systemu oświaty - inaczej niż szkoły wyższe oraz wyższe szkoły zawodowe- są pozbawione przymiotu osobowości prawnej. Odnosząc to do uregulowania art. 29 k.p.a. należy wskazać, że nie mogą one również występować w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. To podmiot prowadzący szkołę może jedynie być stroną postępowania administracyjnego i skoro art. 5 ust. 7 u.s.o. wprowadza jego odpowiedzialność za działalność szkoły to jedynie na niego może zostać nałożony obowiązek zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W konsekwencji to organ prowadzący szkołę, może być stroną postępowania administracyjnego związanego z obowiązkiem zwrotu dotacji. Należy również wskazać na art. 90 ust. 3 u.s.o., z którego wynika, że to osoba prowadząca niepubliczną szkołę podaje liczbę uczniów od której zależy kwota dotacji. Innymi słowy, to właśnie ta osoba składa wniosek o przyznanie dotacji. Oznacza to z kolei, że dotacja przyznawana jest organowi prowadzącemu szkołę i organ ten ma ją przeznaczyć na dofinansowanie realizacji zadań prowadzonej przez siebie szkoły." W rozpoznawanej sprawie to nie Skarżąca złożyła wnioski o przyznanie ww. dotacji lecz odrębne od Skarżącej podmioty, które na czas składania wniosków, zawierania ww. umów i otrzymania dotacji posiadały status organu prowadzącego ww. szkołę. Mając na uwadze powyższe rozważania zgodzić należy się organem II instancji, iż przepisy u.s.o. nie dają żadnych podstaw do uznania szkoły prowadzonej przez Skarżącą za stronę postępowania, lecz wręcz uzasadniają uznanie za taką stronę organ prowadzący szkołę. W przedmiotowej sprawie uznanie, że szkoła nie posiada statusu strony w postępowaniu administracyjnym nie stanowi jednak przedmiotu sporu pomiędzy stronami. Również z orzecznictwa sądów administracyjnych, wynika, że to organ prowadzący szkołę jest stroną postępowania o zwrot dotacji. Przykładowo można wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2010 r. (sygn. akt: II GSK 281/09 - dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl), który wprawdzie nie zajmował się bezpośrednio tą kwestią, lecz nie dopatrzył się przesłanek nieważności postępowania, które musiałby uwzględnić z urzędu na podstawie art. 183 P.p.s.a. W sprawie rozstrzyganej przez NSA to właśnie organ prowadzący szkołę był zobowiązany do zwrotu dotacji. Również w innych sprawach sądy administracyjne za stronę uznają organ prowadzący szkoły: WSA w Gliwicach (sygn. akt: I SA/Gl 333/12), WSA we Wrocławiu (sygn. akt: III SA/Wr 245/12), WSA w Poznaniu (sygn. akt: I SA/Po 410/12), WSA w Lublinie (sygn. akt: I SA/Lu 384/12 - wszystkie dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy jednak uznania za stronę postępowania w sprawie ustalenia kwot dotacji pobranych nienależnie bądź w nadmiernej wysokości organu prowadzącego szkołę, który nie posiadał tego statusu zarówno w chwili przyznania dotacji jak i przekazania, przy czym w przedmiotowej sprawie organy przyjęły, ustalając odpowiedzialność Skarżącej, że środki finansowe pochodzące z dotacji zostały przekazane Skarżącej przez organ prowadzący szkołę, który ww. dotacje otrzymał a zatem, że de facto to Skarżąca środki te wydatkowała. Sąd zauważa, że organy prowadząc sprawę ponownie ograniczyły się do skierowania pisma do Skarżącej i D. Z. - N. o przekazanie informacji, na jakiej podstawie nastąpiło przejęcie prowadzenia Prywatnej Szkoły Podstawowej "M" od poprzedniego organu prowadzącego ww. szkołę i przedłożenie kserokopii stosownych dokumentów. Jednocześnie organ I instancji dokonał uznania za stronę postępowania w rozpoznawanej sprawie oprócz Skarżącej również D. Ż. – N., która była organem prowadzącym szkołę w okresie od dnia od 31 sierpnia 2010 r. do 31 sierpnia 2012 r. (pismo Prezydenta Miasta K. z dnia 25 września 2015 r.). Sąd podkreśla, iż w odpowiedzi na powyższe pismo zarówno Skarżąca jak i D. Ż.-N. oświadczyły, że nie doszło do przekazania Skarżącej jakichkolwiek praw majątkowych, w tym środków finansowych przez organy prowadzące szkołę w latach 2010 -2012, za wyjątkiem funduszu założycielskiego przekazanego przez fundatora (pismo Skarżącej z dnia 18 września 2015 r., pismo D. Z. - N. z dnia 2 października 2015 r.). Osoby te oświadczyły, że nie doszło do jakiejkolwiek sukcesji na rzecz Skarżącej po organach prowadzących szkołę w latach 2010 -2012 a ciągłość działalności dotyczyła jedynie działalności dydaktyczno – oświatowej, jednakże i M Sp. z o.o. i Skarżąca zawarły w imieniu własnym umowy z klientami i dostawcami oraz personelem ww. szkoły zaś Prezydent Miasta K. wyraził zgodę na zmianę podmiotu wynajmującego budynek szkoły. Osoby wezwane przez organ I instancji nie przedłożyły jakichkolwiek dokumentów zaś organ nie prowadził dalszego postępowania dowodowego w powyższym zakresie. Mając na uwadze ww. dowody (pismo Skarżącej z dnia 18 września 2015 r., pismo D. Z. - N. z dnia 2 października 2015 r.) organ I instancji, w ocenie Sądu, bezpodstawnie i wbrew oświadczeniom Skarżącej i D. Z. - N., przyjął, iż "w latach 2010-2013 następowało przekazywanie całej działalności szkoły, łącznie z majątkiem jakim szkoła gospodarowała (w tym w szczególności środkami finansowymi gromadzonymi na rachunku bankowym szkoły, pochodzącymi z dotacji udzielonej przez Gminę Miasto K.). ...organy prowadzące w pismach skierowanych do Prezydenta Miasta K. nie wskazują, aby w momencie przejmowania szkoły, jakiekolwiek zobowiązania, należności, prawa czy obowiązki związane z funkcjonowaniem Prywatnej Szkoły Podstawowej M, nie podlegały przejęciu przez kolejny organ prowadzący. Organ wskazał również, że skoro działalność szkoły została płynnie przekazana Skarżącej przez poprzedni organ prowadzący szkołę (M Sp. z o.o.) to tym samym przekazano również wszystkie środki finansowe zgromadzone na rachunku bankowym Szkoły (w tym środki pochodzące z dotacji udzielonej z budżetu Gminy Miasto K.). Powyższe wnioski organu I instancji stały się jedną z istotnych podstaw do przyjęcia przez organ I instancji, iż decyzja nakładająca obowiązek zwrotu dotacji musi zostać skierowana do aktualnego organu prowadzącego. Jak bowiem wskazał organ dotacja z u.s.o. jest nierozerwalnie związana z działalnością szkoły i przeznaczona dla niepublicznej placówki oświatowej a nie organu prowadzącego szkołę z czego wynika, że obowiązek zwrotu dotacji winien być nałożony na aktualny organ prowadzący szkołę, a nie podmiot, który tym organem w momencie wydawania decyzji już nie jest. Powyższe stanowisko w zakresie odpowiedzialności Skarżącej zostało w pełni podzielone przez organ odwoławczy, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z powyższym, w ocenie Sądu nie sposób się zgodzić. W pierwszej kolejności, Sąd wskazuje, że ocena dowodów w postaci ww. pism Skarżącej i D. Z.– N. dokonana została przez organy z przekroczeniem granic wyrażonej w art. 80 K.p.a. zasady swobodnej oceny dowodów. Jak wynika bowiem z powyżej wskazanych okoliczności wnioski wyprowadzone przez organ z pisemnych oświadczeń ww. podmiotów stoją w oczywistej sprzeczności z treścią tych oświadczeń. Ponadto wnioski organu odwoławczego jak i I instancji, co do przekazania Skarżącej zobowiązań, należności, praw jak i środków finansowych pochodzących z dotacji przekazanych przez Gminę Miasto K. przez organy prowadzące ww. szkołę w latach 2010-2012 nie znajdują jakiegokolwiek odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym, w tym w szczególności nie wynika to z oświadczeń Skarżącej ani D. Z. – N.. W ocenie Sądu, organ I instancji miał pełną możliwość ustalenia stanu faktycznego w zakresie ww. twierdzeń m.in. biorąc pod uwagę jednoznaczną treść art. 90 ust. 3d u.s.o., oraz art. 90 ust. 3e u.s.o., w którym ustawodawca wskazuje, że organy jednostek samorządu terytorialnego mogą kontrolować prawidłowość wykorzystywania dotacji przyznanych szkołom i placówkom z budżetów tych jednostek oraz z uwagi na nowelizację z 19 marca 2009 r. nakazującą organom regulowanie trybu i zakresu kontroli prawidłowości wykorzystania dotacji udzielanych poszczególnym szkołom (placówkom). Zakres delegacji ustawowej został przez ustawodawcę otwarty, w tym w zakresie doboru kryteriów kontroli sprawowanej na podstawie art. 90 ust. 4 u.s.o. Sąd podziela pogląd wyrażony we wskazanym zakresie w wyroku WSA w Gdańsku z 15 marca 2011r. w sprawie I SA/Gd 1268/10; LEX 786710, wyrok WSA w Gdańsku z 27 października 2010r. w sprawie I SA/Gd 892/10, LEX 748113, wyrok WSA w Gliwicach z 1 lutego 2011r. w sprawie IV Gl 171/10, LEX 965696 oraz z dnia 7 września 2010r. w sprawie IV Gl 314/10, LEX 758356; por. wyrok NSA z 28 listopada 2012r. w sprawie II GSK 1759/11; powołane w tej sprawie wyroki dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl). Prawo wglądu do dokumentacji kontrolowanej jednostki obejmuje dokumentację organizacyjną, finansową i dokumentację przebiegu nauczania. Na potrzeby rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przez dokumentację finansową należy rozumieć księgi rachunkowe Szkoły w rozumieniu art. 13 ust. 1-2 u.o.r. – i to wraz z dowodami źródłowymi, opisem przyjętych zasad polityki rachunkowości włącznie z zakładowym planem kont oraz inne dokumenty, które określają zasady gospodarki finansowej środkami otrzymanymi w ramach dotacji. Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe uprawnienia wynikające z u.s.o., w ocenie Sądu organ I instancji miał swobodny dostęp do dokumentacji finansowej szkoły w zakresie wykorzystania ww. dotacji. Dokumentacja ta, w ocenie Sądu, umożliwiała organom poczynienie ustaleń faktycznych, w szczególności w zakresie okresu wykorzystania powyższych dotacji przez organy prowadzące szkołę a tym samym faktu przekazania środków finansowych pochodzących z ww. dotacji Skarżącej, na który to fakt powołują się organy w uzasadnieniu wydanych decyzji. Organy zaniechały przeprowadzenia postępowania w powyższym zakresie, a zważywszy na fakt powoływania się przez organy na okoliczność przekazania Skarżącej środków finansowych pochodzących z ww. dotacji przez poprzednie organy prowadzące szkołę, które je pobrały oraz na fakt przekazania Skarżącej innych środków finansowych, jako podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd uznał, iż działanie takie stanowiło naruszenie przepisów postępowania, w tym wskazanych w zarzutach skargi art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 153 P.p.s.a. Tak przeprowadzone postępowanie organu odwoławczego uchybia wymogom dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zebrania całego materiału dowodowego . Narusza przez to w sposób istotny art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Ocena stanu faktycznego sprawy bez prawidłowego zebrania materiału dowodowego i powoływanie się na fakty nie znajdujące odzwierciedlenia w materiale dowodowym, nosi znamiona swobodnej oceny dowodów, która nie korzysta z ochrony zawartej w art. 80 K.p.a. W konsekwencji narusza również podstawowe zasady postępowania administracyjnego, w tym zasadę praworządności (art. 7 K.p.a.) i pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 K.p.a.). Tym samym Sąd uznał za zasadne zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. w zw. z art. 131 u.f.p. jak i art. 153 P.p.s.a. Powyższe uchybienie może mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem przyjęcie przez organy, iż Skarżąca nabyła zobowiązania, należności, prawa jak i środki finansowe pochodzące z dotacji przekazanych przez Gminę Miasto K. przez organy prowadzące ww. szkołę w latach 2010-2012 stanowiło jedną z zasadniczych podstaw wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, w tym w szczególności uznania Skarżącej za stronę postępowania w rozpoznawanej sprawie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ uwzględni powyżej wskazane uwagi, w tym w szczególności dokona zgodnego z zasadami wyrażonymi w art. 7 i 77 § 1 oraz 80 K.p.a. ustalenia stanu faktycznego sprawy i oceny zebranych w sprawie dowodów. Organ rozpoznając sprawę ponownie ustali i wskaże w uzasadnieniu wydanego ponownie rozstrzygnięcia podstawę przyjęcia i uznania, że Skarżąca nabyła pochodzące od organów prowadzące ww. szkołę w latach 2010-2012 zobowiązania, należności, prawa jak i środki finansowe pochodzące z dotacji przekazanych przez Gminę Miasto K., albowiem jak wynika z powyższych ustaleń fakty te nie wynikają – wbrew twierdzeniom organów - z oświadczeń Skarżącej i D. Z. – N., na które powołuje się organ (pismo Skarżącej z dnia 18 września 2015 r., pismo D. Z. - N. z dnia 2 października 2015 r.) ani z innych dowodów zgromadzonych w postępowaniu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 w zw. z art. 40 § 2 K.p.a. poprzez niedoręczenie pełnomocnikowi Skarżącej zawiadomienia o zakończeniu zbierania materiału dowodowego i możliwości wypowiedzenia się w jego przedmiocie oraz zajęcia stanowiska przed wydaniem decyzji zarówno przez organ I jak II instancji Sąd wskazuje, że zarzut ten okazał się zasadny. Jak bowiem wynika z akt postępowania zarówno organ I jak II instancji zaniechały wykonania obowiązków wynikających z ww. przepisów. Naruszenie powyższe, w ocenie Sądu uznać należy za o tyle rażące, że pomimo zarzutów odwołania w tym zakresie również organ odwoławczy pominął obowiązki wynikające z ww. przepisów i zaniechał poinformowania pełnomocnika Skarżącej o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, uznając de facto, że stosowanie ww. przepisów zależy od uznania organu czym jednocześnie, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, dokonano, w ocenie Sądu, naruszenia zasady zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Mając na uwadze powyższe okoliczności również zarzut skargi w zakresie naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. okazał się, w ocenie Sądu, zasadny. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § pkt 5) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).