II SA/Kr 383/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie: WSA Iwona Niżnik-Dobosz WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2016 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Krakowie na uchwałę Rady Gminy Zielonki nr XXIX/35/2013 z dnia 29 sierpnia 2013 r. w sprawie określenia zasad, trybu przyznawania i pozbawiania oraz rodzajów i wysokości stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień sportowych Gminy Zielonki dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości. Rada Gminy Zielonki podjęła w dniu 29 sierpnia 2013 r. uchwałę nr XXIX/35/2013 w sprawie określenia zasad, trybu przyznawania i pozbawiania oraz rodzajów i wysokości stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień sportowych Gminy Zielonki dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Załącznik nr 1 uchwały – to Regulamin przyznawania Stypendium Sportowego Gminy Zielonki, załącznik nr 2 – to Regulamin przyznawania Sportowej Nagrody Gminu Zielonki ora Sportowego Wyróżnienia Gminy Zielonki. Uchwała ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez Prokuratora Okręgowego w Krakowie, w części dotyczącej § 5 pkt. 1, 2, 3 i 4 oraz § 3 ust. 3 Regulaminu przyznawania Stypendium Sportowego Gminy Zielonki, stanowiącego załącznik nr 1 do ww. uchwały oraz § 5 pkt 2 i § 6 pkt 2 oraz § 2 ust. 2 Regulaminu przyznawania Sportowej Nagrody Gminy Zielonki oraz Sportowego Wyróżnienia Gminy Zielonki stanowiącego załącznik nr 2 do ww. uchwały. Zaskarżone przepisy brzmią następująco: W załączniku nr 1: - § 3 pkt 3 " Kwota stypendium stanowi sumę równych miesięcznych rat, o wysokości nie przekraczającej 200,00 zł. każda; - § 5 (wymieniający warunki ubiegania się o stypendium): 1) jest co najmniej od roku członkiem klubu sportowego, mającego siedzibę i prowadzącego działalność na terenie gminy i jest objęty programem szkolenia przez ww. klub lub jest mieszkańcem Gminy Zielonki i jest co najmniej od roku członkiem klubu sportowego, mającego siedzibę i prowadzącego działalność poza terenem gminu i jest objęty programem szkolenia przez ww. klub, 2) uprawia dyscyplinę olimpijską i paraolimpijską objętą systemem współzawodnictwa sportowego, 3) posiada aktualna kartę zgłoszenia, licencję, bądź inny dokument uprawniający do udziału w zawodach sportowych, 4) w chwili przyznw3wania stypendium nie ukończył 23 lat życia (nie dotyczy sportu paraolimpijskiego)". W załączniku nr 2 : - § 2 pkt 2 "Wysokość nagrody dla zawodnika wynosi od 1000,00 zł do 5000,00 zł.; - § 5 pkt 2 (jako jeden z warunków ubiegania się o nagrodę) "W dyscyplinach olimpijskich lub paraolimpijskich, w roku poprzedzającym złożenie wniosku zdobył: a) tytuł Mistrza Małopolski, powołano go do kadry Małopolski i reprezentuje kadrę na oficjalnych zawodach; b)zajął miejsce od I – X na Mistrzostwach Polski w sportach indywidualnych lub drużynowych; c) zajął miejsca od I – X w prestiżowych zawodach Międzynarodowych". Zaskarżonej uchwale zarzucono rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 31 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2014 r., poz. 715 z późn. zm. – dalej jako: u.s.) w zw. z art. 94 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 oraz w zw. z art. 2 Konstytucji RP poprzez przekroczenie delegacji ustawowej i nieuprawnione, ograniczające określenie kręgu podmiotów uprawnionych do otrzymywania stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień pozostające w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa. Prokurator Okręgowy w Krakowie podniósł, że zaskarżone postanowienia uchwały Rady Gminy Zielonki w sposób nieuzasadniony ograniczają krąg podmiotów uprawnionych do otrzymywania stypendiów sportowych, nakładając pozaustawowe wymogi kumulatywnego spełnienia warunków w postaci m.in. bycia członkiem klubu sportowego co najmniej od roku, uprawiania dyscypliny olimpijskiej do czasu ukończenia 23 roku życia (określenie górnej granicy wieku zawodników) lub uprawianie dyscypliny paraolimpijskiej, posiadania karty zawodniczej, licencji lub innego dokumentu, podczas gdy art. 31 ust. 1 i 3 u.s. nie nakłada takich wymogów oraz nie daje umocowania dla jednostek samorządu terytorialnego do stosowania powyższych ograniczeń. Takie postanowienia zaskarżonej uchwały pozbawiają inne osoby – tj. niezrzeszonych, zawodników powyżej 23 roku życia oraz nieposiadających dokumentów uprawniających do udziału w zawodach sportowych, jak również uprawiających inne niż olimpijskie lub paraolimpijskie dyscypliny sportu – możliwości ubiegania się o przyznanie stypendium sportowego. Zdaniem Prokuratora Okręgowego w Krakowie przewidziane w ustawie kryteria znaczenia danego sportu dla danej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągane wyniki sportowe nie dają podstaw do ograniczenia uprawnienia do ubiegania się o stypendium tylko do zawodników uprawiających dyscypliny olimpijskie albo paraolimpijskie, a jedynie dopuszczają różnicowanie zasad, trybu, rodzajów i wysokości stypendiów sportowych w oparciu o precyzyjnie określone znaczenie danego sportu dla jednostki samorządu terytorialnego przy jednoczesnym uwzględnieniu osiągniętego wyniku sportowego zawodnika. Tym samym w ocenie Prokuratora Okręgowego w Krakowie, takie działanie Rady Gminy Zielonki należy uznać za istotne naruszenie delegacji ustawowej określonej w art. 31 ust. 1 i 3 u.s. oraz art. 94 Konstytucji RP, a nadto naruszenie konstytucyjnej zasady równości obywateli wobec prawa i sprawiedliwości społecznej w demokratycznym państwie prawnym wyrażonej w art. 2 i 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, poprzez dyskryminowanie części zawodników spośród grupy członków wspólnoty samorządowej spełniających warunki ustawowe. W ocenie Prokuratora Okręgowego w Krakowie zastrzeżenia może budzić również sposób określenia wysokości przyznawanego stypendium, wyrażony w § 3 pkt 3 Regulaminu stanowiącego załącznik nr 1 do zaskarżonej uchwały poprzez wskazanie jedynie górnej granicy miesięcznej raty stypendium, tj. do 200 zł. podczas, gdy art. 31 ust. 3 u.s. nakazuje określenie w uchwale wysokości stypendium, a zatem co najmniej wskazanie sposobu, w jaki wysokość stypendium będzie ustalana. Dlatego też w ocenie Prokuratora Okręgowego w Krakowie Rada Gminy nie była władna dokonywać w tym zakresie w zaskarżonej uchwale zmian i modyfikacji zapisów ustawowych. Przywołana wyżej argumentacja zachowuje swoją aktualność w odniesieniu do tych postanowień Regulaminu przyznawania Sportowej Nagrody Gminy Zielonki oraz Sportowego Wyróżnienia Gminy Zielonki (załącznik nr 2 do zaskarżonej uchwały), w których określono, że odpowiednio o nagrodę może ubiegać się, a wyróżnienie może otrzymać zawodnik, który jest członkiem klubu sportowego działającego na terenie gminy lub mieszka na jej terenie i uzyskuje określone osiągnięcia sportowe w dyscyplinach olimpijskich lub paraolimpijskich (§ 5 pkt 1 i 2 oraz § 6 pkt 1 i 2), zaś wysokość nagrody dla tego zawodnika wynosi od 1000 zł do 5000 zł brutto (§ 2 pkt 2). Również i w tym przypadku Rada Gminy Zielonki zawężająco i nieprecyzyjnie wskazała znaczenie danego sportu dla Gminy Zielonki, a nadto jedynie za pomocą widełek określiła wysokość jednorazowych świadczeń pieniężnych w postaci nagród sportowych, przy czym – dopuściła tym razem do ubiegania się o takie świadczenie zawodników niezrzeszonych, którzy mieszkają na terenie danej gminy. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Zielonki wniosła o oddalenie skargi w całości, wskazując że – w jej ocenie – zaskarżone postanowienia uchwały Rady Gminy Zielonki z dnia 29 sierpnia 2013 r. nr XXIX/35/2013 w sprawie określenia zasad, trybu przyznawania i pozbawiania oraz rodzajów i wysokości stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień sportowych Gminy Zielonki dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym, stanowią wypełnienie przyznanych przez ustawodawcę kompetencji. Zapisy uchwały nie modyfikują kategorii osób, którym te świadczenia mogą być przyznane, bowiem nadal krąg tych osób pozostaje określony jako zawodnicy osiągający wysokie wyniki we współzawodnictwie sportowym. Zdaniem Rady Gminy Zielonki, upoważnienie zawarte w art. 31 u.s. nie może być odczytywane jako nakaz podjęcia uchwały w sprawie przyznania stypendiów sportowych wszystkim osobom fizycznym bez względu na spełnianie przez nie jakichkolwiek kryteriów. Dlatego też w nie jest uprawnione twierdzenie, że zawężenie przez nią kręgu osób uprawnionych do uzyskania stypendium do osób fizycznych będących zawodnikami zrzeszonymi w klubach sportowych mających siedzibę na terenie Gminy Zielonki dyskryminuje pozostałe osoby fizyczne lub narusza art. 32 Konstytucji RP. Organ stanowiący wskazał również, że kryteria wymienione w § 5 Regulaminu stanowiącego załącznik nr 1 do zaskarżonej uchwały sformułowane są w sposób generalny i abstrakcyjny oraz dają wyraz temu, że szczególne znaczenie dla Gminy Zielonki ma sport polegający na uczestniczeniu we współzawodnictwie sportowym przez osoby fizyczne do 23 roku życia, będące członkami klubów sportowych działających na terenie Gminy, uprawiające dyscypliny objęte systemem współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży. W ocenie Rady Gminy Zielonki – wbrew twierdzeniom skarżącego – określenie wysokości miesięcznej raty stypendium oraz sposobu jej wypłaty wypełnia wymagania określone w art. 31 ust. 3 u.s. Rada Gminy Zielonki wskazała również, że zaskarżone postanowienia uchwały zawarte w jej załączniku nr 2 zostały zmienione uchwałą nr XXXV/20/2014 Rady Gminy Zielonki z dnia 24 kwietnia 2014 r. podjętą w sprawie zmiany uchwały nr XXIX/35/2013 Rady Gminy Zielonki z dniu 29 sierpnia 2013 r. w sprawie określenia zasad, trybu przyznawania i pozbawiania oraz rodzajów i wysokości stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień sportowych Gminy Zielonki dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym i zgodnie z nowym brzmieniem § 5 ust. 2 i § 6 ust. 2 Regulaminu, Rada Gminy Zielonki wyznaczyła kryteria przyznawania nagrody i wyróżnienia dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym w oparciu o wykaz polskich związków sportowych prowadzonych przez Ministra Sportu i Turystyki. Zaskarżona uchwała w tym zakresie przewiduje więc liczne przypadki zawodników, których nie dotyczy ograniczenie wiekowe, jak również uprawianie dyscypliny olimpijskiej albo paraolimpijskiej. Rada Gminy Zielonki podkreśliła również, że ograniczając się do wskazanego wykazu precyzyjnie wskazała znaczenie tych sportów dla Gminy, nie dyskryminując przy tym żadnego z polskich związków sportowych. Tym samym zdaniem Rady Gminy Zielonki zastosowane przez nią kryteria są zgodne z delegacją ustawową wyrażoną w art. 31 ust. 3 u.s., jako że uwzględniają zarówno osiągnięte wyniki sportowe zawodników, jak też precyzyjnie określają znaczenie danych sportów dla Gminy Zielonki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm., zwana dalej ustawą p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 147 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, stwierdza nieważność tej uchwały w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważności. Zatem Sąd rozstrzygając sprawę może oddalić skargę albo uwzględniając skargę na uchwałę stwierdzić jej nieważności w całości lub w części bądź stwierdzić, że została wydana z naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm., zwana dalej u.s.g.), uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Kontrolę Sądu w niniejszej sprawie zainicjowała skarga Prokuratora, który zakwestionował konkretne zapisy uchwały. Zwrócić przy tym należy uwagę, że skarga dotyczy uchwały w jej pierwotnym brzmieniu, opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 12 września 2013 r. nr 5498. Nie została poddana sądowej kontroli Uchwała Rady Gminy z dnia 24 kwietnia 2014 r., którą zmieniono zapisy załącznika nr 2 uchwały zaskarżonej, zastępując warunek przyznania nagrody lub wyróżnienia w postaci uprawiania sportu olimpijskiego lub paraolimpijskiego, innym zapisem. Objęte skargą zapisy załącznika nr 2 przestały obowiązywać dopiero z dniem wejścia w życie uchwały zmieniającej. Zważywszy na dalej idące skutki ewentualnego uwzględnienia skargi tj. stwierdzenia nieważności uchwały, stwierdzić należy, że opisana zmiana dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje bez znaczenia. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 31 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2014r. poz. 715) . Uchwała ta reguluje szczegółowe zasady i tryb przyznawania, wstrzymywania i cofania oraz wysokości stypendiów sportowych, dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe oraz nagrody i wyróżnienia dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe. Według ust. 2 stypendia lub nagrody dla trenerów prowadzących szkolenie zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym lub w krajowym współzawodnictwie sportowym mogą być przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego i finansowane z budżetu tych jednostek. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa, w drodze uchwały, szczegółowe zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz rodzaje i wysokość stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę znaczenie danego sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy (ust.3). Akty prawa miejscowego w rozumieniu art. 87 ust. 2 i art. 94 Konstytucji, są aktami wykonawczymi do ustawy, na podstawie której zostały wydane i nie mogą wykraczać poza zakres zawartego w tej ustawie upoważnienia ustawowego. Przyznana organom jednostek samorządu terytorialnego samodzielność prawotwórcza nie oznacza autonomii. Przy ustalaniu zasad przyznawania stypendiów sportowych i nagród rada powinna zatem respektować ogólne zasady płynące z ustawy o sporcie. A zatem, zgodnie z przytoczonym powyżej przepisem art. 31 ust. 3 ustawy, rada gminy może regulować szczegółowe zasady przyznawania stypendiów i nagród kierując się wyłącznie przesłankami wskazanymi w tym przepisie, tj. znaczeniem danego sportu dla danej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągniętym wynikiem sportowym. Tak zakreślone granice ustawowej delegacji w zaskarżonej uchwale zostały przekroczone. Trafnie zarzucono w skardze, że w § 5 załącznika nr 1, oraz § 4 pkt 2 i § 6 pkt 2 do zaskarżonej uchwały Rada Miasta Gminy Zielonki wprowadziła niedopuszczalne ograniczenie kręgu podmiotów uprawnionych do otrzymywania stypendiów sportowych, przyznawania nagrody i sportowego wyróżnienia poprzez dodatkowe kryteria nieprzewidziane ustawą. Wprowadzono mianowicie w § 5 załącznika nr 1 ograniczenie kręgu uprawnionych do stypendiów jedynie do zawodników będących członkami klubów sportowych oraz określono górną granicę wieku zawodników (23 lata z wyjątkami). Taka regulacja, biorąc pod uwagę podustawowy i wykonawczy charakter aktów prawa miejscowego, jest istotnym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Stanowi ona bowiem naruszenie delegacji ustawowej, a także konstytucyjnej zasady równości wobec prawa. Przepis przewidujący, że stypendium może otrzymać jedynie osoba fizyczna będąca członkiem klubu sportowego, pozbawia prawa do stypendiów sportowych osoby niezrzeszone w żadnym klubie sportowym (a będący członkami wspólnoty samorządowej), nawet jeśli uprawiają tę samą dyscyplinę sportu i osiągnęły takie same wyniki sportowe jak osoby zrzeszone w klubie. W orzecznictwie podkreśla się, że samo członkostwo w stowarzyszeniu lub klubie sportowym lub trenowanie zawodników klubu sportowego mającego siedzibę na terenie gminy nie może stanowić podstawy do uzyskania (przez członka klubu lub trenera) świadczenia z budżetu gminy, na której terenie klub ten ma swą siedzibę (por. m.in. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 327/07; wyrok WSA w Lublinie z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 282/08 oraz wyrok WSA w Gliwicach z dnia 26 listopada 2014r., III SA/Gl 878/14). Analogicznie: przepis uzależniający możliwość przyznania stypendium od posiadania dokumentu uprawniającego do udziału we współzawodnictwie sportowym pozbawia prawa do stypendiów sportowych osoby takim dokumentem niedysponujące, nawet jeśli uprawiają tę samą dyscyplinę sportu i osiągnęły takie same wyniki sportowe jak osoby zrzeszone w klubie. Ten sam zarzut należy też postawić przepisowi określającemu górną granicę wieku zawodników, gdyż różnicuje on możliwość ubiegania się o stypendium ze względu na wiek, niezależnie od uprawianej dyscypliny sportu i osiąganych wyników sportowych, a także zapisowi uzależniającemu ubieganie się o stypendium od faktu uprawiania sportu olimpijskiego lub paraolimpijskiego. Ten ostatnio wymieniony zapis uchwały sformułowany został jako warunek ubiegania się o stypendium (§ 5 pkt 2 załącznika nr 1), prowadzący do nieuzasadnionego ograniczenia kręgu uprawnionych. Rację ma Prokurator twierdząc, że zapis ten nie stanowi realizacji ustawowej delegacji do ustalania zasad "przy uwzględnieniu znaczenia danego sportu dla jednostki samorządu". Jest oczywiste, że sformułowanie "dany sport" użyte w omawianym kontekście oznacza określony rodzaj, dyscyplinę sportu, bo tylko takie rozróżnienie pozwala na różnicowanie znaczenia "danych sportów" dla gminy. W konsekwencji uznać należy, że słusznie zostały zakwestionowane także zapisy załącznika nr 2, w których uprawnianie sportu olimpijskiego lub paraolimpijskiego uczyniono warunkiem przyznania nagrody lub wyróżnienia. Wskazane przepisy wprowadzają zatem kryteria niemieszczące się w zakresie upoważnienia ustawowego z art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie, który odwołuje się jedynie do kryteriów znaczenia danego sportu dla jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągniętych wyników sportowych. Takie działanie Rady uznać należy za istotne naruszenie art. 31 ust. 1 ustawy o sporcie, albowiem doszło do nieuprawnionego zmodyfikowania przez Radę ustawowego kręgu podmiotów uprawnionych do otrzymywania stypendiów sportowych, do czego Rada nie miała upoważnienia ustawowego. Sąd podziela też zarzut skargi dotyczący określenia w uchwale wysokości świadczeń pieniężnych. Stosownie do delegacji ustawowej Gminna winna była określić "rodzaj i wysokość stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień". Określenie "wysokości" świadczenia następuje poprzez wskazania konkretnej kwoty. Nie mieści się w nim możliwość ustalenia "widełek", w dodatku bez jednoczesnego wskazania kryteriów indywidualizacji. Opisana delegacja pozwala gminie na różnicowanie wysokości świadczeń tylko wedle kryteriów w niej wskazanych (znaczenie danego sportu i osiągnięty wynik sportowy), a żadną miarą nie uprawnia gminy do zastrzeżenia uznaniowości w ustalaniu wysokości świadczenia w konkretnym przypadku. Do tego zaś sprowadzają się zapisy, wedle których wysokość raty stypendium wynosi "do 200 zł.", a wysokość nagrody wynosi "od 1000 do 5000 zł.". Z treści art. 91 ust. 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy jest istotna sprzeczność uchwały z prawem. W orzecznictwie podkreśla się, że opierając się na konstrukcji wad powodujących nieważność oraz wzruszalność decyzji administracyjnych, można wskazać rodzaje naruszeń przepisów, które trzeba zaliczyć do istotnych, skutkujących nieważnością uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego. Do nich należy naruszenie: przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (wyrok NSA z dnia 11 lutego 1998 r., II SA/Wr 1459/97, OwSS 1998/3/79, wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 września 2005 r., IV SA/Wa 821/05,LEX nr 192932). Przekroczenie zakresu upoważnienia ustawowego do wydania aktu prawa miejscowego, będące wynikiem wadliwej wykładni, jak również naruszenie wynikającego z zasady demokratycznego państwa prawnego nakazu przestrzegania przez prawodawcę zasad poprawnej legislacji, stanowią w ocenie Sądu istotne naruszenia prawa. Zaskarżona uchwała w sposób istotny narusza obowiązujący porządek prawny. Chociaż w skardze jako niezgodne z prawem wskazano tylko niektóre zapisy uchwały, Sąd uznał, że konieczne jest podjęcie określonego środka w stosunku do całości aktu. Bez słusznie zakwestionowanych zapisów bowiem, w szczególności odnoszących się do wysokości świadczeń, w praktyce uchwała byłaby aktem ułomnym i nie mogłaby być wykonywana. Dlatego opisane wady uchwały uzasadniają stwierdzenie nieważności uchwały w całości na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 91 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.