III ARN 10/87
WyrokSąd Najwyższy1987-09-06
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę nakazu rozbiórki nielegalnie postawionego garażu, prawidłowo zastosował art. 39 prawa budowlanego, opierając się na przesłankach z różnych przepisów, w tym art. 37 ust. 2 prawa budowlanego, który nie został wymieniony w art. 39?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny naruszył art. 39 prawa budowlanego, stosując go do przesłanek określonych w innych przepisach, w tym art. 37 ust. 2 prawa budowlanego, który nie został wymieniony w art. 39. Kumulacja przesłanek z różnych przepisów nie uprawnia do rozszerzającej wykładni szczególnego unormowania na inne przepisy.Stan faktyczny
Prokurator Generalny PRL wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) w sprawie nakazu rozbiórki nielegalnie postawionego garażu. NSA utrzymał w mocy decyzję o rozbiórce, opierając się na art. 39 prawa budowlanego. W uzasadnieniu wskazano na naruszenie tego przepisu przez NSA.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję dyrektora Wydziału Planowania Przestrzennego (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki nielegalnie postawionego garażu na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 26 maja 1986 r. SA/Kr 328/86uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Krakowie do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneBadając zgodność decyzji organu odwoławczego z prawem Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany był do sprawdzenia, czy zmiana podstawy prawnej przymusowej rozbiórki obiektu znajduje uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz czy powołane przez ten organ przepisy prawne uprawniały do stosowania art. 39 prawa budowlanego.W dyspozycji tego przepisu nie został wymieniony art. 37 ust. 2 prawa budowlanego i już z tej przyczyny należało stwierdzić naruszenie art. 39 prawa budowlanego bowiem kumulacja przesłanek, określonych w różnych przepisach nie uprawnia do wykładni rozszerzającej szczególnego unormowania na te inne przepisy.
Powiązane orzeczenia
- III RN 127/98 1999-03-11Czy Naczelny Sąd Administracyjny prawidłowo uchylił decyzje administracyjne dotyczące przymusowej rozbiórki części budynku, uznając, że nowe okoliczności faktyczne i dowody nie były istotne dla sprawy, mimo że mogły one…
- III AZP 3/91 1991-05-29Czy dopuszczalne jest wydanie decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego bez pozwolenia na budowę, jeśli w momencie budowy nie istniał obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego, ale taki plan zo…
- III ARN 9/85 1985-09-07Czy art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r. dotyczy obiektów budowlanych wybudowanych na terenach, dla których nie opracowano miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego?
- III ARN 36/88 1988-05-10Czy Naczelny Sąd Administracyjny dopuścił się rażącego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego i cywilnego, wydając wyrok w przedmiocie pozwolenia na kontynuowanie robót budowlanych, podczas gdy sprawa ta był…
- III ARN 28/88 1988-07-06Czy Naczelny Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił przyczyny opóźnienia w zakończeniu budowy i zasadność rozwiązania umów wieczystego użytkowania, nie wyjaśniając dostatecznie wszystkich istotnych okoliczności?
Powołane przepisy
art. 39art. 37 ust. 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.