III CZ 358/23

III CZ 358/23 POSTANOWIENIE 1 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Krzysztof Grzesiowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 1 lutego 2024 r. w Warszawie zażalenia M.J. na postanowienie Sądu Najwyższego z 29 sierpnia 2023 r., III CZ 7/23, w sprawie ze skargi M.J. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z 29 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie M.J. na postanowienia Sądu Najwyższego z 29 września 2022 r. m.in. na podstawie art. 397 § 11 k.p.c. oraz umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. 2. W zażaleniu z 5 listopada 2023 r. M.J. zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 3. Zażalenie podlegało odrzuceniu. 4. Dopuszczalność poszczególnych środków odwoławczych lub środków zaskarżenia oraz ich warunki są w sposób wyczerpujący unormowane w przepisach postępowania cywilnego. 5. Zażalenie jest środkiem zaskarżenia przysługującym na wymienione w ustawie postanowienia sądu pierwszej instancji do sądu drugiej instancji (art. 394 k.p.c.) lub do innego składu sądu pierwszej instancji (art. 3941a k.p.c.) albo na III CZ 358/23 2 wymienione w ustawie postanowienia sądu drugiej instancji do Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.) lub do innego składu sądu drugiej instancji (art. 3942 k.p.c.). 6. Należy podkreślić, że orzeczenia Sądu Najwyższego jako organu sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych. Ewentualny wyjątek musiałby być wyraźnie wskazany w ustawie. 7. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, ustawa o Sądzie Najwyższym ani ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do ropoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie przewidują zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucającego zażalenie do innego składu tego Sądu (zob. postanowienie SN z 29 sierpnia 2023 r., III CZ 497/22). 8. Zażalenie skarżącego podlegało więc odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). (K.W.) [ał]