IV KO 163/19

Sygn. akt IV KO 163/19 POSTANOWIENIE Dnia 2 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie z zażalenia M. B. na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 14 października 2019 r., sygn. akt PR Ds. (…) o odmowie wszczęcia śledztwa o czyn z art. 231 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 stycznia 2020 r. wniosku Sądu Rejonowego w K. z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt IV Kp (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O. UZASADNIENIE Wniosek Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu uzasadniono faktem, że zawiadomienie o przestępstwie, w związku z którym wydano postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa, dotyczyło czynu, który miała popełnić sędzia Sądu Okręgowego w K. będącego jednostką nadrzędną nad sądem wnioskującym. Odwołując się do judykatów Sądu Najwyższego wskazano, że sytuacja, w której sąd niższego szczebla miałby rozpoznawać zażalenie na odmowę wszczęcia postępowania przygotowawczego w sprawie o czyn, który zgodnie z zawiadomieniem o przestępstwie, miał popełnić sędzia sądu nadrzędnego, „pociąga za sobą 2 okoliczności, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek należało uwzględnić. Z przyczyn szczegółowo umotywowanych we wniosku sądu funkcjonalnie właściwego do rozpoznania zażalenia, a syntetycznie przywołanych wyżej, rozpoznanie niniejszej sprawy w Sądzie Rejonowym w K. mogłoby stworzyć przekonanie o braku warunków do jej bezstronnego rozstrzygnięcia (nie przesądzając w tym miejscu, czy byłoby to przekonanie obiektywnie uzasadnione). Tymczasem za „dobro wymiaru sprawiedliwości” w rozumieniu przepisu art. 37 k.p.k. należy także rozumieć potrzebę ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywnym działaniu sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej, choćby incydentalnej, sprawy. W związku z faktem, że w zawiadomieniu o przestępstwie jako sprawcę czynu, którego dotyczy zaskarżone postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa, wskazano osobę będącą sędzią Sądu Okręgowego w K., Sąd Najwyższy przekazał przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O., dla którego jednostką nadrzędną jest Sąd Okręgowy w K.. Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.