II CZ 112/15

Sygn. akt II CZ 112/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa M. S., E. M. i A. B. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń […]o zadośćuczynienie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 marca 2016 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 lipca 2015 r., oddala zażalenie. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 28 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń […] od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 16 marca 2015 r. z powodu zbyt niskiej wartości zaskarżenia. Pozwany wniósł zażalenie na to postanowienie, zaskarżając je w całości. W jego ocenie Sąd Okręgowy naruszył art. 72 § 1 ust. 1 i 2 k.p.c., art. 446 § 4 k.p.c., art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. i art. 19 k.p.c. Na tej podstawie skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Współuczestnictwo po stronie powodów dochodzących odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na podstawie art. 446 § 4 k.c. ma charakter formalny, a nie materialny, ponieważ roszczenie to jest oparte na jednakowej, a nie na tej samej podstawie faktycznej i prawnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2014 r., V CZ 51/14, nie publ.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2008 r., III CSK 143/08, nie publ.). Wspomniany rodzaj współuczestnictwa, w przeciwieństwie do współuczestnictwa materialnego, cechuje się brakiem więzi materialnoprawnej między współuczestnikami, a ich współwystępowanie po jednej ze stron procesu ma charakter stricte procesowy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2007 r., I PZ 18/07, nie publ.). Współuczestnictwo formalne charakteryzuje się także tym, że wartość przedmiotu zaskarżenia określa się oddzielnie w stosunku do każdego ze współuczestników (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r., I PZ 5/15, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 sierpnia 2013 r., IV CSK 200/13, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2009 r., IV CZ 105/08, nie publ.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2008 r., III CSK 143/08, nie publ.). Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. 3 kc